-2117075471288295680_1041246791998561.mp3
۰۴:۴۷-۴.۳۹ مگابایت
ما و جنگ شکر بر بلا آموزه ای از زیارت عاشورااصل، شکر در بلایا است، نه در عطایا.
شکرگزاری در قبال عطا، امر بزرگی نیست. حیوانات هم در چنین شرایطی شکرگزار لطفی هستند که به آنها میشود.
کمال عبد در شکر کردن در قبال آن چیزی است که خدا از او میگیرد و مصیبتی که به او میرسد.
اگر کام عبد در مصائب شیرین شد، نشانهٔ رشد او و میدانداری اوست؛ همانطور که مولایمان، اباعبدالله علیهالسّلام در روز عاشورا هرچه مصیبتها بر ایشان بیشتر میشد، چهرهشان گلگونتر و شادابتر میشد.
شکر اهل معرفت، شکر در مصیبتها و بلایا و ناملایمات است.
امیرالمؤمنین علیهالسّلام میفرمایند: نَحمَدُهُ عَلی آلائِهِ کَما نَحمَدُهُ عَلی بَلائِهِ: خدا را بر نعمتهایش آنگونه حمد میکنیم که در بلایا او را حمد میکنیم.
در واقع، اهل ولایت در عطایا به گونهای شکر خدا را بهجا میآورند که در بلایا شاکر خدا هستند و اصل را شکر بر مصائب و بلایا میدانند.
استاد مهدی طیّبتلگرام | ایتا | بله | آپارات | سایت | اینستاگرام | عرفان ناب
۸:۱۹