ما و جنگ پرسش: استاد لطفا توصیهای بفرمایید در این شرایط جنگ که مضطرب و نگران و ناآرامیم چه کنیم؟ پاسخ استاد مهدی طیّب: چرا ناآرامید؟اندکی با خود بیندیشید که:
۱. آیا فاعل مستقلی جز خداوند در عالم وجود دارد و آیا بدون امکانبخشی و اذن تکوینی خداوند، ممکن است حادثهای در عالم رخ دهد؟ آیا کار از دست خدا خارج شده و فاعلی جز خدا در عالم پیدا شده است؟ آیا خداوند به آنچه خیر و مصلحت نیست، امکان وقوع میدهد و ممکن است چیزی که خیر نیست، از خداوند صادر شود؟مگر قرآن نفرمود: لن یصیبنا الا ما کتب الله لنا، هو مولانا؟ مگر جز این است که: لا مؤثر فی الوجود الا الله؟ مگر امام صادق علیهالسلام نفرمودند: لا یفعل بعباده الا الاصلح لهم؟ پس هر چه واقع شده و خواهد شد، همه باذن الله و خیر محض است، ولو برخی از آنها همچون دارویی باشد که اثری شفابخش اما طعمی تلخ دارد. مگر جز این است که آنچه مهم است و باید مد نظر و ملاک قضاوت قرار گیرد، تأثیر داروست، نه طعم آن. مگر قرآن نفرمود: عسی ان تکرهوا شیئا و هو خیر لکم و عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم و الله یعلم و انتم لا تعلمون؟ توجه به این حقایق، آیا برای تأسف و اندوه در مورد آنچه تاکنون رخ داده و اضطراب و نگرانی نسبت به آنچه از اینپس رخ خواهد داد، جایی باقی میگذارد؟ آیا این همان سخن قرآن نیست که فرمود: ان اولیاء الله لا خوف علیهم و لا هم یحزنون؟۲. آیا ابتلائات و سختیها مایه تطهیر و تعالی و سبب سازندگی و آبدیدگی و قوام شخصیت انسان نیستند؟ آیا هر چه سطح و کلاس ایمانی شخص بالا برود، برای ارتقاء به کلاس بالاتر، امتحان دشوارتری از او گرفته نمیشود و ورود او به هر مرتبه و کلاس بالاتر مستلزم گذراندن امتحان متناسب با آن کلاس نیست؟ آیا لازمه مورد امتحان واقع نشدن، شاگرد مدرسه تعالی و کمال نبودن و محرومیت از سازندگی و تعالی نیست؟۳. آیا مرگ، حادثه شومی است یا ورود به مرتبه عالیتری از حیات است؟ آیا با مرگ از زندگی جنینی، متولد نشدیم و از فضای تنگ و کوچک رحم مادر، به وسعت عالم بیرون از رحم راه نیافتیم و تا پایان عمر، در روز این انتقال، جشن تولد نمیگیریم؟ آیا مرگ کنار رفتن پرده و حجاب عالم طبیعت و نایل شدن به وصال و لقاء محبوب ازلی نیست؟ آیا نمردن و همیشه در رحم دنیا ماندن اساسا چیز خوبی است؟ آیا مرگ واقعیتی گریزناپذیر و از لوازم زندگی در دنیا نیست؟ آیا در دنیا نمردن برای کسی امکانپذیر است و ممکن است کسی نمیرد؟ آیا میرانندهای جز خدا هست؟ آیا تا اجل کسی نرسد و به مناسبترین حالت برای انتقال از این عالم نرسد، خدا کسی را خواهد میراند و از این عالم منتقل خواهد کرد؟۴. آیا امر تصادفی در عالم معنا دارد؟ آیا جز این است که همه امور عالم، تحت اراده مطلق الهی و مبتنی بر علم و قدرت و رحمت بیمنتهای خداوند واقع میشود؟ آیا نحوه مردن هر کس به تقدیر الهی نیست و امری تصادفی است؟ اگر نحوه مرگ هر کس از جانب خداوند مقدر میشود، آیا ممکن است بهترین نحوه مردن برای او و حاوی بیشترین خیر نباشد؟ آیا جا دارد انسان از وقوع آنچه حاوی بیشترین خیر است، بترسد و نگران باشد؟ آیا جز این است که بهفرموده خداوند، هنگام مرگ مؤمن، فرشتگان الهی دو گل خوشبوی بهشتی (مُنسیه و مُسخیه) برای او میآورند و با بوئیدن آنها، بدون احساس کمترین دردی، روح از بدنش خارج میشود؟ اینگونه سؤالات را مکرر از خود بپرسید و پاسخ آنها را با زبان برای خود بیان کنید تا آرامش بر شما مستولی و اضطراب و ترس از شما زدوده شود. حقیقت ذکر تکرار دانستهها برای خویش است و نتیجهاش به آرامش رسیدن است.
علاوه بر بازگو کردن این قبیل دانستههایتان برای خود، هرگاه دچار ناآرامی شدید، با توجه، ۶۶ بار بگویید: (الله) قرآن کریم فرمود: الا بذکر (الله) تطمئن القلوب.
تلگرام | ایتا | بله | آپارات | سایت | اینستاگرام | عرفان ناب
۱۵:۵۳