این چرخه اضطراب رو ببین 🫠
وقتی دائماً مضطربی، ترس از شکست مثل یه ویروس همه چیزو خراب میکنه. 🦠این ترس انقدر بزرگ میشه که امنترین راه، میشه اصلاً شروع نکردن یا به تأخیر انداختن (همون اجتناب توی چرخه!
).برای همین، خیلی از افراد مضطرب، کمالگرای منفی هم هستن و ناخواسته وارد این چرخه میشن.حالا بیاین این چرخه رو بر اساس مدل علمی CBT (رفتاردرمانیشناختی) بررسی کنیم تا ببینیم دقیقاً توی کلهمون چه اتفاقی میافته:
چرخه اضطراب چطور کار میکنه؟
1. استاندارد سختگیرانه: همه چیز با یه فکر شروع میشه؛ مثلاً باید "حتماً عالی باشم" یا "نباید اشتباه کنم". مغزت اینو یه "تهدید" میبینه.
2. اضطراب: بعدش، اون حس آشنای اضطراب میاد سراغت؛ دلشوره، تپش قلب، تنگی نفس...️
3. اجتناب: برای فرار از این حس بد، مغزت فرمان میده: "فرار کن!" و تو از اون کار یا موقعیت اجتناب میکنی (مثلاً درس رو عقب میندازی یا کلاً سمتش نمیری).
4. تلنبار شدن کارها: وقتی اجتناب میکنی، کارات تلنبار میشه و این حس آرامشِ موقتی، فقط برای مغزت اثبات میکنه که "کار خوبی کردی فرار کردی!"
5. افزایش سختگیری: و دفعه بعد، بازم میخوای استاندارد سختگیرانه رو بالاتر ببری تا "عالی" باشی، ولی دوباره اضطراب برمیگرده و چرخه تکرار میشه.
این همون جاییه که محافظ نگرانِ مغزت (یادته کاراکتر نارنجی Inside Out؟ 🟠) میخواد ازت محافظت کنه ولی توی یه لوپِ بیانتها گیرت خبر خوب؟ این چرخه رو میشه شکست!توی پست بعدی الپروفسور میگیم چطوری...؟
وقتی دائماً مضطربی، ترس از شکست مثل یه ویروس همه چیزو خراب میکنه. 🦠این ترس انقدر بزرگ میشه که امنترین راه، میشه اصلاً شروع نکردن یا به تأخیر انداختن (همون اجتناب توی چرخه!
).برای همین، خیلی از افراد مضطرب، کمالگرای منفی هم هستن و ناخواسته وارد این چرخه میشن.حالا بیاین این چرخه رو بر اساس مدل علمی CBT (رفتاردرمانیشناختی) بررسی کنیم تا ببینیم دقیقاً توی کلهمون چه اتفاقی میافته: چرخه اضطراب چطور کار میکنه؟1. استاندارد سختگیرانه: همه چیز با یه فکر شروع میشه؛ مثلاً باید "حتماً عالی باشم" یا "نباید اشتباه کنم". مغزت اینو یه "تهدید" میبینه.
2. اضطراب: بعدش، اون حس آشنای اضطراب میاد سراغت؛ دلشوره، تپش قلب، تنگی نفس...
️3. اجتناب: برای فرار از این حس بد، مغزت فرمان میده: "فرار کن!" و تو از اون کار یا موقعیت اجتناب میکنی (مثلاً درس رو عقب میندازی یا کلاً سمتش نمیری).
4. تلنبار شدن کارها: وقتی اجتناب میکنی، کارات تلنبار میشه و این حس آرامشِ موقتی، فقط برای مغزت اثبات میکنه که "کار خوبی کردی فرار کردی!"
5. افزایش سختگیری: و دفعه بعد، بازم میخوای استاندارد سختگیرانه رو بالاتر ببری تا "عالی" باشی، ولی دوباره اضطراب برمیگرده و چرخه تکرار میشه.
این همون جاییه که محافظ نگرانِ مغزت (یادته کاراکتر نارنجی Inside Out؟ 🟠) میخواد ازت محافظت کنه ولی توی یه لوپِ بیانتها گیرت خبر خوب؟ این چرخه رو میشه شکست!
توی پست بعدی الپروفسور میگیم چطوری...؟۱۶۲