بعضی آدمها با اجازهی دنیا جلو نمیرن
با یقین خودشون جلو میرن
ما از اون آدمهایی بودیم که هر وقت چیزی رو خواستیم،
براش ایستادیم،
براش مسیر ساختیم،
و در نهایت بهش رسیدیم.
نه چون راه همیشه هموار بود،
نه چون همه همراه بودن،
بلکه چون یاد گرفتیم صدای درونمون رو از هیاهوی بیرون بلندتر بشنویم.
با یقین خودشون جلو میرن
ما از اون آدمهایی بودیم که هر وقت چیزی رو خواستیم،
براش ایستادیم،
براش مسیر ساختیم،
و در نهایت بهش رسیدیم.
نه چون راه همیشه هموار بود،
نه چون همه همراه بودن،
بلکه چون یاد گرفتیم صدای درونمون رو از هیاهوی بیرون بلندتر بشنویم.
۳