«مدرسه پادگان نیست!»
دکتر مهرمحمدی از خطر «پادگانی دیدن مدرسه» میگوید. از انضباط سختگیرانه، مونولوگ، فرآیندهای غیرمنعطف و فرمانبری کور. اما پرسش انتقادی اینجاست.چند درصد از مدرسههای امروز ما واقعاً از این منطق فاصله گرفتهاند؟
وقتی مدرسه هنوز بر ترس، اطاعت، سکوت و حذف صداهای متفاوت بنا شده.وقتی «نظم» مهمتر از «رشد» است و «کنترل» جای «رابطه» را میگیرد.دیگر مسئله فقط بدفهمی نظری نیست. مسئله، شکاف عمیق بین گفتار تربیتی و زیست روزمره مدرسه است.
اگر مدرسه مهد شفقتورزی است، چرا بسیاری از دانشآموزان آن را تجربه اضطراب، تحقیر و گریز میدانند؟و اگر مدرسه پادگان نیست، چه کسی پاسخگوی نشانههای پادگانی در رفتار، ساختار و آییننامههایش است؟
شاید زمان آن رسیده که به جای تکرار این جمله، از خود بپرسیم.کدام تصمیمها، کدام مقررات و کدام عادتهای ما، مدرسه را از «کانون تربیت» به «سازوکار فرمانبری» نزدیک کردهاست؟
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir
دکتر مهرمحمدی از خطر «پادگانی دیدن مدرسه» میگوید. از انضباط سختگیرانه، مونولوگ، فرآیندهای غیرمنعطف و فرمانبری کور. اما پرسش انتقادی اینجاست.چند درصد از مدرسههای امروز ما واقعاً از این منطق فاصله گرفتهاند؟
وقتی مدرسه هنوز بر ترس، اطاعت، سکوت و حذف صداهای متفاوت بنا شده.وقتی «نظم» مهمتر از «رشد» است و «کنترل» جای «رابطه» را میگیرد.دیگر مسئله فقط بدفهمی نظری نیست. مسئله، شکاف عمیق بین گفتار تربیتی و زیست روزمره مدرسه است.
اگر مدرسه مهد شفقتورزی است، چرا بسیاری از دانشآموزان آن را تجربه اضطراب، تحقیر و گریز میدانند؟و اگر مدرسه پادگان نیست، چه کسی پاسخگوی نشانههای پادگانی در رفتار، ساختار و آییننامههایش است؟
شاید زمان آن رسیده که به جای تکرار این جمله، از خود بپرسیم.کدام تصمیمها، کدام مقررات و کدام عادتهای ما، مدرسه را از «کانون تربیت» به «سازوکار فرمانبری» نزدیک کردهاست؟
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۷:۳۹
در میان پرده خون، عشق را گلزارهاعاشقان را با جمال عشقِ بیچون، کارها
عقل گوید شش جهت حد است و بیرون راه نیستعشق گوید راه هست و رفتهام من بارها«غزلیات شمس تبریزی»
سلام به همراهان مهربان و «سخنی برای تسلای جانهای بیقرار»
ما نیز همچون سایر هموطنان، داغدار و سوگوار جانهای عزیزی هستیم که دیگر در میانمان نیستند؛ با ذهنی پر از سوال و ابهام در برابر تنشهای گستردهای که دائما توسعه و تعالی این سرزمین را تهدید میکند.
ما میکوشیم همچون گذشته بر مسئولیت اخلاقی و اجتماعیمان به عنوان یک نهاد مدنی در حوزه توانافزایی معلمانِ کودکانِ محروم از آموزش باکیفیت تمرکز کنیم؛ و بدینگونه با همه تلخکامیها تلاش میکنیم به قرار در بیقراریهای ایرانمان با کاشتن جوانههای امید کمک کنیم؛ امید به رویش جوانهها در بهاری که از پی زمستان خواهد آمد.
رسمی دیرینه است که مربیان الهامبخش این دیارِ کهن، همواره «غم بزرگ» را به «کار بزرگ» بدل کردهاند. ما نیز همچون پیشینیان مقاوم خود، میکوشیم معماران باغهای سبز در برهوت محدودیتها باشیم.
به امید دیداربا یک دنیا دلتنگی
مدرسه معلمی الفب برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir
عقل گوید شش جهت حد است و بیرون راه نیستعشق گوید راه هست و رفتهام من بارها«غزلیات شمس تبریزی»
سلام به همراهان مهربان و «سخنی برای تسلای جانهای بیقرار»
ما نیز همچون سایر هموطنان، داغدار و سوگوار جانهای عزیزی هستیم که دیگر در میانمان نیستند؛ با ذهنی پر از سوال و ابهام در برابر تنشهای گستردهای که دائما توسعه و تعالی این سرزمین را تهدید میکند.
ما میکوشیم همچون گذشته بر مسئولیت اخلاقی و اجتماعیمان به عنوان یک نهاد مدنی در حوزه توانافزایی معلمانِ کودکانِ محروم از آموزش باکیفیت تمرکز کنیم؛ و بدینگونه با همه تلخکامیها تلاش میکنیم به قرار در بیقراریهای ایرانمان با کاشتن جوانههای امید کمک کنیم؛ امید به رویش جوانهها در بهاری که از پی زمستان خواهد آمد.
رسمی دیرینه است که مربیان الهامبخش این دیارِ کهن، همواره «غم بزرگ» را به «کار بزرگ» بدل کردهاند. ما نیز همچون پیشینیان مقاوم خود، میکوشیم معماران باغهای سبز در برهوت محدودیتها باشیم.
به امید دیداربا یک دنیا دلتنگی
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۹:۱۰
امروز، جلسهای با حضور تسهیلگران و دکتر صغری ملکی استاد دوره «از تکنیک تا تصمیم» با حضور اعضا هیئت مدیره مدرسه برگزار شد.
در آغاز جلسه هم خانم فاطمه محمودیان ما را به شعری از کاظم بهمنی میهمان کردند.
مدرسه معلمی الفب برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir
در آغاز جلسه هم خانم فاطمه محمودیان ما را به شعری از کاظم بهمنی میهمان کردند.
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۱۷:۲۳
۱۷:۲۳
۱۷:۲۳
۱۷:۲۳
رسانه در الفب بخشی از مسئولیت اجتماعی ماست!
مستقل از نقش رسانه به عنوان مسیر معرفی و آشنایی با الفب، ما تولید محتوا و فعالیت رسانهای را بخشی از مسئولیت اجتماعی خود میدانیم. مسئولیتی که در تلاشیم به شکلی مناسب حامی و حمایتگر معلمین ایرانی باشد. ما باور داریم معلمان ایران امروز، بیش از هر چیز به آگاهی متناسب و برای اینجا و اکنون ایران نیاز دارند.
به همین دلیل هم مسیر تولید محتوای خود را از سر خواهیم گرفت تا بتوانیم همچون گذشته، همراه شما باشیم.
مدرسه معلمی الفب برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir
مستقل از نقش رسانه به عنوان مسیر معرفی و آشنایی با الفب، ما تولید محتوا و فعالیت رسانهای را بخشی از مسئولیت اجتماعی خود میدانیم. مسئولیتی که در تلاشیم به شکلی مناسب حامی و حمایتگر معلمین ایرانی باشد. ما باور داریم معلمان ایران امروز، بیش از هر چیز به آگاهی متناسب و برای اینجا و اکنون ایران نیاز دارند.
به همین دلیل هم مسیر تولید محتوای خود را از سر خواهیم گرفت تا بتوانیم همچون گذشته، همراه شما باشیم.
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۱۰:۴۳
معلم انتقادی، نیاز این روزهای ما
به عنوان اولین محتوای الفب پس از مدتی توقف، تصمیم گرفتیم به نقش معلم به عنوان منتقد و معلم انتقادی بپردازیم.
تدریس هرگز یک کنش خنثی نیست. هر انتخابی که در کلاس درس میکنیم - از نحوه چیدمان صندلیها تا انتخاب کلماتمان - یا در خدمت حفظ وضع موجود است و یا در مسیر به چالش کشیدن آن.
بسیاری از ما در ساختارهای آموزشی «تکنیسین» بار آمدهایم؛ کسانی که وظیفهشان صرفاً انتقال بستههای دانش و اجرای سرفصلهای دیکته شده است. اما آموزش انتقادی (Critical Pedagogy) دعوتی است برای خروج از این انفعال. این رویکرد از ما میخواهد که کلاس درس را نه یک فضای اداری، بلکه فضایی برای بیداری آگاهی و تمرین دموکراسی بدانیم.
تبدیل شدن به یک آموزگار انتقادی، مسیری هموار نیست؛ این سفر مملو از «پارادوکس» است. پارادوکس میان میل ما به امنیت و ضرورتِ نقد؛ میان فشارهای ساختاری سیستم و مسئولیت اخلاقی ما در قبال رهایی دانشآموز.
محتوای پست را اینجا بخوانید:https://www.instagram.com/p/DUdBr5XCgMF/?igsh=MW5tMTNoaWR3OGl5bA==
مدرسه معلمی الفب برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir
به عنوان اولین محتوای الفب پس از مدتی توقف، تصمیم گرفتیم به نقش معلم به عنوان منتقد و معلم انتقادی بپردازیم.
تدریس هرگز یک کنش خنثی نیست. هر انتخابی که در کلاس درس میکنیم - از نحوه چیدمان صندلیها تا انتخاب کلماتمان - یا در خدمت حفظ وضع موجود است و یا در مسیر به چالش کشیدن آن.
بسیاری از ما در ساختارهای آموزشی «تکنیسین» بار آمدهایم؛ کسانی که وظیفهشان صرفاً انتقال بستههای دانش و اجرای سرفصلهای دیکته شده است. اما آموزش انتقادی (Critical Pedagogy) دعوتی است برای خروج از این انفعال. این رویکرد از ما میخواهد که کلاس درس را نه یک فضای اداری، بلکه فضایی برای بیداری آگاهی و تمرین دموکراسی بدانیم.
تبدیل شدن به یک آموزگار انتقادی، مسیری هموار نیست؛ این سفر مملو از «پارادوکس» است. پارادوکس میان میل ما به امنیت و ضرورتِ نقد؛ میان فشارهای ساختاری سیستم و مسئولیت اخلاقی ما در قبال رهایی دانشآموز.
محتوای پست را اینجا بخوانید:https://www.instagram.com/p/DUdBr5XCgMF/?igsh=MW5tMTNoaWR3OGl5bA==
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۱۰:۴۶
*چگونه در روزهای بحرانی از نوجوانها مراقبت کنیم؟*این روزها برای خیلی از ما بزرگترها هم هضم خبرها و اتفاقات سخت است. حالا تصور کنید نوجوانهایی که روانشان هنوز در حال شکلگیری است، با این حجم از خبرهای تلخ و فضای پرتنش روبهرو هستند. آنها هنوز تجربه، صبر و نگاه طیفی ما را ندارند، اما درست در میانه همین بحرانها زندگی میکنند.
اگر حالتان بهقدر کافی باثبات است، با نوجوانها حرف بزنید. اجازه بدهید احساساتشان را بیان کنند. ذهن خودتان را موقتاً کنار بگذارید و از زاویه نگاه آنها دنیا را ببینید. کمکشان کنید تصویر بزرگتری از واقعیت داشته باشند، بدون اینکه احساساتشان را انکار کنید.
با ظاهر بزرگ و حرفهای عمیقشان فریب نخورید. ظرفیت روانی بسیاری از آنها هنوز محدود است. حرفهایشان را جدی بگیرید، اما ژست قدرت و بیتأثیریشان را نه. آنها بسیاری از آسیبها را بیصدا و غیرمستقیم تجربه میکنند.
یادتان باشد آنها مدام در معرض خبرها هستند، اما قدرت عمل و عاملیت چندانی ندارند. همین فاصله میان «دیدن درد» و «ناتوانی برای کاری کردن» میتواند برایشان فرساینده و تخریبکننده باشد.
شما نمیتوانید آنها را از بحرانها کاملاً مصون کنید، اما میتوانید از آنها مراقبت کنید:• نصیحتشان نکنید
• بگذارید حرف بزنند
• از احساساتشان نترسید
• شنوندهای امن و صبور باشید
• اجازه بدهید کنار شما احساس امنیت کنند
این نوشته از یادداشتی با عنوان «ساقههای تُرد و آوارِ سیاست» نوشته دکتر محمود مقدسی استخراج شدهاست.
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۷:۲۴
رویداد «معلم در صحنه»باشو، غریبه کوچک
این روزها که دلهایمان گرفته و سوگ و سایه جنگ سلامت، امنیت، امید و آینده ایران را تهدید میکند، ما فکر میکنیم برقرار کردن ارتباط و گردهمآییهایی هدفمند میتواند تسلیبخش و راهگشا باشد. به همین دلیل رویداد نخست «معلم در صحنه» را به تماشا و گفتوگو درباره فیلم سینمایی «باشو، غریبه کوچک» از استاد بهرام بیضایی اختصاص دادهایم.
شیوه برگزاری رویداد: حضوری در تهران، دفتر الفب (خیابان شهید بهشتی) تاریخ برگزاری: شنبه ۲۵ بهمنماه ساعت ۱۷
ظرفیت این رویداد محدود است و حضور منوط به ثبتنام از طریق لینک زیر است:https://survey.porsline.ir/s/clQvVtvV
مدرسه معلمی الفب برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir
این روزها که دلهایمان گرفته و سوگ و سایه جنگ سلامت، امنیت، امید و آینده ایران را تهدید میکند، ما فکر میکنیم برقرار کردن ارتباط و گردهمآییهایی هدفمند میتواند تسلیبخش و راهگشا باشد. به همین دلیل رویداد نخست «معلم در صحنه» را به تماشا و گفتوگو درباره فیلم سینمایی «باشو، غریبه کوچک» از استاد بهرام بیضایی اختصاص دادهایم.
شیوه برگزاری رویداد: حضوری در تهران، دفتر الفب (خیابان شهید بهشتی) تاریخ برگزاری: شنبه ۲۵ بهمنماه ساعت ۱۷ظرفیت این رویداد محدود است و حضور منوط به ثبتنام از طریق لینک زیر است:https://survey.porsline.ir/s/clQvVtvV
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۱۰:۴۸
مدرسه؛ جایی برای یکی شدن دلهرهها و رویاها شاید بارها از خودمان پرسیده باشیم که ده سال دیگر، از تمام این فرمولها و تاریخها چه چیزی در ذهن دانشآموزانمان باقی میماند؟ هری برودی، فیلسوف تربیتی لهستانی-آمریکایی معتقد بود که دانش واقعی، آن چیزی است که حتی وقتی جزئیاتش فراموش شد، به عنوان یک «بستر تداعیگر» در جان رسوب میکند.
در شرایطی که پیوندهای ما کمرنگشدهاست باید بدانیم که ما در کلاسهایمان، فراتر از کتابهای درسی، در حال ساختن یک «حافظه مشترک» هستیم. مدرسه جایی است که در آن «*خزانه تداعیهای مشترک*» یک ملت شکل میگیرد. ما با هم شعر میخوانیم، آزمایش میکنیم و داستانها را میشنویم تا در بزرگسالی، وقتی جامعه میانِ تفاوتها دچار تردید میشود، زبانی مشترک برای «فهمیدن یکدیگر» داشته باشیم.
برودی بر این باور بود که بدون این حافظه و میراث مشترک، یک جامعه نمیتواند به حیات خود ادامه دهد. معلم، معمار این پیوند نامرئی است؛ کسی که با هر کلمه، بذری از تفاهم را در خاکِ آینده میکارد.
*شما بگویید*: کدام شعر، داستان یا خاطرهی کلاسی را میشناسید که هنوز هم وقتی میانِ دوستان قدیمی حرفش میشود، همه لبخند میزنید؟ همان تصویرِ مشترکی که شما را به هم پیوند میزند... برایمان در کامنت بنویسید.لینک مطالعه کامل پست در اینستاگرام:https://www.instagram.com/p/DUnsdQKCHUX/?igsh=MXMxaWtmaXoydjR2OA==
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۱۱:۲۴
ظرفیت رویداد «معلم در صحنه» به پایان رسید. به درخواست شما، ۳ ظرفیت دیگر هم باز شد. لینک ثبتنام:
https://survey.porsline.ir/s/clQvVtvV
۱۵:۴۵
رویداد «معلم در صحنه»فیلم سینمایی باشو، غریبه کوچک
در حال برگزاری است.
مدرسه معلمی الفب برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir
در حال برگزاری است.
مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۱۶:۲۳
۱۶:۲۳
۱۶:۲۳
۱۶:۲۳
آموزش در احتضار؛ چرا تابآوری معلم با بخشنامه ساخته نمیشود؟در زمانهی بحران، سیستمهای آموزشی اغلب به دنبال «استمرار یادگیری» هستند، اما فراموش میکنند که ستون فقرات این استمرار، امنیت روانی معلم است.
چالش اصلی چیست؟نگاه مدیریتی معمولاً معلم را به یک «توزیعکننده محتوا» تقلیل میدهد؛ کسی که باید در هر شرایطی سرفصلها را به مقصد برساند. در این تصویر، فرسودگی معلم تنها یک مانع در مسیر بهرهوری دیده میشود، نه یک واکنش انسانی به فروپاشی امنیت و ثبات! چند نکته کلیدی از مقاله راهبردی یونسکو (سپتامبر ۲۰۲۵):انگیزه، شعار نیست: برخلاف تصور رایج، انگیزه معلم صرفاً با شعار زنده نمیماند. ریشه انگیزه در بحران، «امنیت مادی و حرفهای» است. تأخیر در حقوق، پیامی تلخ دارد: «امنیت تو اولویت این سیستم نیست.»
تابآوری، خروجی سیستم است: تابآوری یک ویژگی مادرزادی نیست. وقتی معلمان در تصمیمگیریهای بحران مشارکت داده نمیشوند، احساس بیقدرتی و انزوای حرفهای، توان مقابله آنها را از بین میبرد.
شفقت سازمانی: پیش از آنکه معلم، «آموزگار» باشد، یک انسانِ متأثر از بحران است. حمایت از او نیازمند بازتعریف مفهوم «وظیفه» و ایجاد شبکههای حمایت همتایان است.
تغییر رویکرد: از «تولیدمحور» به «رابطهمحور»باید به سمتی حرکت کنیم که سلامت روان معلم، مقدمه و پیششرط هر نوع یادگیری معنادار باشد. پایداری یک مدرسه به تعداد ابزارهای دیجیتال نیست، بلکه به عمق پیوندهای انسانی و اعتمادی است که در روزهای سخت ساخته میشود.حفاظت از «معلم»، حفاظت از آیندهای است که قرار است به دست او ساخته شود.
شما برای ما بنویسید:آیا سیستم آموزشی ما، معلم را به عنوان «قلب تپنده پایداری» به رسمیت میشناسد؟مدرسه معلمی الفب
برای زیستن قصههای تازه@alefb_ir۱۴:۳۱