•*
قصۀ کربلا
«خروج امام حسین از مدینه»
معاویه به هیچیک از بندهای صلحنامه پایبند نبود و چندتا از شیعیان خیلی سرشناس رو به جرم دفاع از امام علی کشته بود. به تنها چیزی که ظاهرا متعهد بود، این بود که خلیفهای بعد از خودش انتخاب نکرده بود و این رو طبق صلحنامه، باید به جماعتی از مسلمین میسپرد.بعد از اینکه با نیرنگ معاویه، امام حسن به شهادت میرسه، خون مسلمونا و مخصوصا شیعهها؛ حسابی به جوش میاد. از طرفی معاویه در ظلم و جفاکردن به مردم عراق از هیچ کاری فروگذار نمیکرده! واسه همین مردم عراق و شیعهها، چندباری به امام حسین نامه میدن و بعضیاشونم خصوصی میان پیش امام و ازش میخوان که قیام کنه. اما امام هربار این پیشنهاد رو رد میکرده و میگفته «تا وقتی معاویه به جهنم نرفته، نباید قیام کرد.»
با اینکه تو این مدت، معاویه هرکاری کرده بود تا اسم اهلبیت رو خراب کنه و حتا توهین کردن به اهلبیت رو در بعضی مساجد اجباری کرده بود (دقیقا یکی از همون تعهدهایی که زیرش زده بود) اما بازم نتونسته بود جلوی مردم رو از جذب شدن به اهلبیت و امام حسین بگیره.داستان این درخواست شیعهها و این جواب امام؛ مرتب تکرار میشده، انقدر که جاسوسها برای معاویه خبر میبرن که بعد از مرگت هرشورایی که برای انتخاب خلیفه تشکیل بشه و صندوق رأی بذاره؛ بیبروبرگرد اسم حسینبنعلی از تو اون شورا و از تو اون صندوق بیرون میاد.معاویه با شنیدن این اخبار، دقیقا آخرین چیزی که از تعهدش نقص نکرده بود، نقض میکنه و تو یک فرآیند کثیف و زشت، به همۀ مردم میگه که پسرش یزید، خلیفۀ بعد از خودشه و باید باهاش پیشپیش بیعت کنن! (لعنت خدا و ملائکه و جن و انس و همه موجودات عالم، بر خودش و پسرش)ظاهرا خبر نقض این بند از صلحنامه به امام حسین درحالی میرسه که امام تو حج بوده. امام با شنیدن این خبر، حدود ۷۰۰ نفر از اقوام خودش رو جمع میکنه و میگه: این دیگه خونۀ آخره. معاویه ظلم زیاد کرده، اما با این کار آخری که کرده؛ دیگه هیچی از دین خدا نخواهد موند. حرفای پیغمبر رو درمورد من و برادرم و امام علی قبول دارید که ما امام بر حق هستیم و امامت مخصوص ماست؟
وقتی همۀ جمع حرفای امام رو تایید میکنن، امام به حرفاش ادامه میده و میگه: پس اگه به حرفام یقین دارید، وقتی از حج به خونه و محلتون برگشتید، به مردم بگید که من رو در راه خدا یاری کنن...*
ادامه داره...
https://ble.ir/algheseh@algheseh•
قصۀ کربلا «خروج امام حسین از مدینه»معاویه
به هیچیک از بندهای صلحنامه پایبند نبود و چندتا از شیعیان خیلی سرشناس رو به جرم دفاع از امام علی کشته بود. به تنها چیزی که ظاهرا متعهد بود، این بود که خلیفهای بعد از خودش انتخاب نکرده بود و این رو طبق صلحنامه، باید به جماعتی از مسلمین میسپرد.بعد از اینکه با نیرنگ معاویه، امام حسن به شهادت میرسه، خون مسلمونا و مخصوصا شیعهها؛ حسابی به جوش میاد. از طرفی معاویه در ظلم و جفاکردن به مردم عراق از هیچ کاری فروگذار نمیکرده! واسه همین مردم عراق و شیعهها، چندباری به امام حسین نامه میدن و بعضیاشونم خصوصی میان پیش امام و ازش میخوان که قیام کنه. اما امام هربار این پیشنهاد رو رد میکرده و میگفته «تا وقتی معاویه به جهنم نرفته، نباید قیام کرد.»با اینکه تو این مدت، معاویه هرکاری کرده بود تا اسم اهلبیت رو خراب کنه و حتا توهین کردن به اهلبیت رو در بعضی مساجد اجباری کرده بود (دقیقا یکی از همون تعهدهایی که زیرش زده بود) اما بازم نتونسته بود جلوی مردم رو از جذب شدن به اهلبیت و امام حسین بگیره.داستان این درخواست شیعهها و این جواب امام؛ مرتب تکرار میشده، انقدر که جاسوسها برای معاویه خبر میبرن که بعد از مرگت هرشورایی که برای انتخاب خلیفه تشکیل بشه و صندوق رأی بذاره؛ بیبروبرگرد اسم حسینبنعلی از تو اون شورا و از تو اون صندوق بیرون میاد.معاویه با شنیدن این اخبار، دقیقا آخرین چیزی که از تعهدش نقص نکرده بود، نقض میکنه و تو یک فرآیند کثیف و زشت، به همۀ مردم میگه که پسرش یزید، خلیفۀ بعد از خودشه و باید باهاش پیشپیش بیعت کنن! (لعنت خدا و ملائکه و جن و انس و همه موجودات عالم، بر خودش و پسرش)ظاهرا خبر نقض این بند از صلحنامه به امام حسین درحالی میرسه که امام تو حج بوده. امام با شنیدن این خبر، حدود ۷۰۰ نفر از اقوام خودش رو جمع میکنه و میگه: این دیگه خونۀ آخره. معاویه ظلم زیاد کرده، اما با این کار آخری که کرده؛ دیگه هیچی از دین خدا نخواهد موند. حرفای پیغمبر رو درمورد من و برادرم و امام علی قبول دارید که ما امام بر حق هستیم و امامت مخصوص ماست؟وقتی همۀ جمع حرفای امام رو تایید میکنن، امام به حرفاش ادامه میده و میگه: پس اگه به حرفام یقین دارید، وقتی از حج به خونه و محلتون برگشتید، به مردم بگید که من رو در راه خدا یاری کنن...*
ادامه داره...
https://ble.ir/algheseh@algheseh•