عملیات کشتن شغال
جان فدا! آیندگان از تو در تاریخ ایران، بسیار خواهند گفت و خواهند نوشت. ناگهان قاب پر میشود از پرچم، نور و شکوه؛ ایران قدم به صحنه میگذارد و تاریخ، برای لحظهای نفسش را حبس میکند... https://ble.ir/amaliyate313
جان فدا! آیندگان از تو در تاریخ ایران، بسیار خواهند گفت و خواهند نوشت. ناگهان قاب پر میشود از پرچم، نور و شکوه؛ ایران قدم به صحنه میگذارد و تاریخ، برای لحظهای نفسش را حبس میکند... https://ble.ir/amaliyate313 ۳۱۳ هزار جانفدا؟ نه، ما بیشماریم! جنگ اگر از مرزها عبور کند، اولین سنگر لزوما پادگان نیست؛ ممکن است کوچه خود ما باشد.و شاید اهمیت همایش «جانفدایان» را باید از همینجا فهمید.
این همایش فقط نمایش آمادگی نیروهای مردمی نیست؛ یک هشدار است. هشدار به اینکه اگر روزی جنگ از آسمان به زمین کشیده شد، مردم نه تنها تماشاگر نخواهند بود بلکه پشتوانه نیروهای مسلح، نیروهای امنیتی و انتظامی خواهند بود و دشمن در صورت تجاوز به کشور با شبکهای گسترده در همه شهرها و روستاها مواجه خواهد شد که آماده نبرد مردمی و دفاع از خاک و وطن خود هستند.
شرایط خطیر است و الحمدلله مردم ایران کاملا نسبت به این شرایط هوشیار هستند.
گزارش کشف سلاحهای مختلف و حجم ورودی پروندههای امنیتی، نشان میدهد که عدهای میخواهند جنگ را از جبهه بیرون به کوچههای شهر بکشانند. یعنی همان نسخه قدیمی: اول از داخل شعله را روشن کن تا دشمن از بیرون روی آن بنزین بریزد.این اتفاق تازهای نیست و مردم ما هم یکپا فتنهشناس شدهاند.در جنگ رمضان هم نشانههای این فتنه کاملا دیده شد اما این مردم بودند که خاک بر آتش ریختند و اجازه شعلهور شدنش را ندادند.خطرناکترین مقطعش در ماجرای چهارشنبهسوری بود فراخوانهایی داده شد که میتوانست به آشوب کشیده شود. اما حضور مردم و واکنش اجتماعی، اجازه نداد آشوبطلبان حتی در کوچهها حاضر شوند.
حالا دوباره همان شرایط پیش روی ماست با این تفاوت که تلاش میکنند اینبار خشنتر وارد شوند.
واضح است که دشمن تلاش دارد گسلهای اختلافهای ما را فعال کند.حالا که دشمن در میدان عاجز مانده، چرا نباید به آشوب داخلی چشم بدوزد؟چرا نباید بخواهد خیابان را به خشونت بکشد؟چرا نباید بخواهد به جای اینکه مردم به مواضع دشمن نگاه کنند، روبهروی هم بایستند؟ بله مشکلات ما امروز به نقاط دردناکی رسیدهاند.وقتی به بازار میروی درد را با همه وجودت احساس میکنی و خشم از ناکارآمدی برخی مسئولان را میفهمی.البته مسئول ناکارآمد را باید نقد کرد. مسئول فاسد را باید بازخواست کرد. گرانی را باید دید. فشار اقتصادی را نمیشود با شعار پاک کرد. دلار اگر بالا رفته، مردم آن را با پوست و استخوانشان حس میکنند.
اما مسئله این است که دشمن هم این دردها را میبیند.و منتظر است از همین دردها برای ساختن یک شکاف بزرگتر استفاده کند.
آنها در محاسبات خود، ایران را فقط یک کشور نمیبینند؛ یک مانع میبینند.آنها_ به خیال خودشان_ طرح «گالیور» را در سر دارند:ساختن یک اسرائیل بزرگ در مرکز و مجموعهای از کشورهای کوچک و لیلیپوتی در اطراف اسرائیل؛ کشورهایی که قرار است آنقدر کوچک باشند که دیگر نتوانند در برابر اسرائیل بایستند.در این طرح ایران را تکهتکه میخواهند؛ کشوری تجزیهشده به شش یا هفت کشور کوچکتر.به خیال خودشان کافی است چند نسل بگذرد و آنوقت هموطنان امروز ، فرزندانشان با یکدیگر کاملا غریبه خواهند شد.همانقدر که ما امروز با کشورهای قفقاز که پاره تن ایران بودند غریبهایم؛ همانقدر که با افغانستان و بحرین احساس ناخویشاوندی میکنیم.
اما "شتر در خواب بیند پنبه دانه"!
اینجا نقش ما مردم شروع میشود.اینجاست که میفهمیم«جانفدایان» چه ارزشی برای فردای ایران دارد.امنیت کشور فقط کار سرباز و پلیس و نیروی امنیتی نیست. بخش مردمی، چون از دل خود جامعه آمده، چیزی دارد که با بخشنامه ساخته نمیشود: انگیزه درونی.
مردم اگر احساس مسئولیت کنند، خودشان تبدیل به یک شبکه رسانهای میشوند.
امروز هر گوشی یک رسانه است.اگر در اینستاگرام هستیم، اگر در ایتا هستیم، اگر در تلگرام هستیم، دیگر نمیتوانیم بگوییم « چرا رسانههای ما ضعیفند؟»منتظر صدا و سیما و روزنامهها و خبرگزاریها نمانید.ضعف رسانه را ما باید پوشش دهیم.خود ما باید رسانه شویم.اگر تولید محتوا بلدیم، تولید کنیم. اگر بلد نیستیم، محتوای درست را پیدا کنیم و بازنشر کنیم. استوری کنیم. پست بگذاریم. برای دیگری بفرستیم.
در جمع فامیل حرف بزنیم؛ در محیط کار در تاکسی و مترو روشنگری کنیم.با حلم و صبوری با زبان نرم و محبتآمیز.ماجرای لاله مرزبان یک مدل موفق از کنش جمعی طرفداران ایران و انقلاب اسلامی اتفاق افتاد.این وطنفروش را بالا آوردند تا با حرفها و اشکهایش گسل زنان را در ایران فعال کنند. تلاشی برای ساختن یک موج اجتماعی که میتوانست به اعتراض گستردهتر کشیده شود.
اما واکنش هوشیارانه ما مردم آنقدر گسترده شد که نه تنها آن موج عقب زده شد، بلکه مخالفان در فضای رسانهای به عقب رانده شدند.و این نشان داد که ما وقتی در میدان افکار عمومی ظاهر شویم میتوانیم بر الگوریتم و شانتاژش و بر روایتسازی رسانههای مرجع پیروز شویم.
۱۰۱