■ دولتها در جستجوی گفتمانهر دولتی که در ایران بر سر کار میآید، دیر یا زود با یک عنوان شناخته میشود: سازندگی، اصلاحات، عدالت، اعتدال و اکنون وفاق. این نامها به تدریج چنان در ادبیات سیاسی و رسانهای تثبیت شدهاند که گویی هر دولت، بهطور طبیعی، حامل یک «گفتمان» مستقل است؛ گفتمانی که با آغاز دولت متولد میشود، در سیاستهای آن ظهور میکند و با پایان دوره دولت نیز به پایان میرسد. برهمین اساس مسئله دولت چهاردهم نیز از همینجا آغاز میشود. بنابراین آیا «وفاق ملی» را میتوان یک گفتمان دانست یا صرفاً یک گفتمان سازی و راهبرد سیاسی برای اداره شرایط موجود است؟ آیا پزشکیان حامل یک منظومه فکری منسجم است که نسبت آن با جامعه، قدرت، توسعه، عدالت، آزادی، سیاست خارجی و ساختار حکمرانی روشن باشد، یا وفاق صرفاً صورتبندی تازهای از یک ضرورت سیاسی در درون ساختار موجود است؟پرونده مجله انجمن در شماره 40 به گفتمان دولت پزشکیان؛ از «وفاق ملی» تا واقعیت حکمرانی، اختصاص یافته است. در این باره می خوانید:
@anjomanpress
@anjomanpress۳