فرار از درد با رویاپردازی:غرق در رویاپردازی نشویم، رویاپردازی امید واهی است. بعد از آن وقتی چشم هایت را باز میکنی دوباره با واقعیت زندگیت روبرو میشوی(فردی که کنارت نیست، ماشینی که دوستش داری و نیست و....) اینها همه درد هستند و ما آدم ها هم عادت داریم درد را به رنج تبدیل کنیم. ما در رویاها زجرکش می شویم.
رویاپردازی با مثبت اندیشی فرق دارد.رویاپردازی فکر درمورد چیزی هست که الان نیست و ما هم هیچچچچ راهی برای رسیدن به آن نداریم، اما مثبت اندیشی شرط اولش تلاش است برای چیزی که قابل اجراست.با واقعیت روبرو شویم، یک بار برای همیشه سوگواری کنیم برای رویایی که واقعی نیست. از روز بعد دیگر ناکام و اسیر آن رویا نخواهیم بود
کانال اصلی@arrameshravan کانال آرشیو@arshivearameshravan۴۴