بودن در رابطه های متفاوت تنهایی درونی ما را کم نمیکند. التیام بخش تنهایی درونی ما صمیمیت است. صمیمیت یعنی حضور داشتن در سکوت، یعنی درک کردن بدون قضاوت و مقایسه. صمیمیت نخ های نازک هستند و تکرار این نخ های نازک به مهارت و صبوری احتیاج دارد.در ابتدای هر نوع رابطه ی درستی نوعی شعف برای کشف کردن دنیای طرف مقابل وجود دارد اما زمانی که این کشف تمام میشود متوجه میشویم طرف مقابل مثل بقیه معمولی است و نقص دارد. این لحظه همان نقطه شکوفایی یک رابطه است. دقیقا همین جا باید ماند و ادامه داد.وقتی از این افت شعف بیخبر باشیم فکر میکنیم تنها راه ایجاد صمیمیت شروع رابطه است. ابتدای هر رابطه مشتاق هستیم اما بعد دیگر حوصله رابطه را نداریم و به دنبال رابطه ای دیگر میرویم.این رابطه میتواند عاطفی یا دوستانه باشد. کانال اصلی@arrameshravan کانال آرشیو@arshivearameshravan۸