آخرین باری که دیدمش، مثل همیشه همه داشتند غذا میخوردند و او یک گوشه ایستاده بود و مردم را نگاه میکرد. خانمش میگفت همیشه خدا یا روزه بود یا چیزی نمیخورد.
آشپز بود؛ از آشپزخانه هیئت گرفته تا آشپزخانه حرمهایی که خادم افتخاریشان بود، تا آخرین آشپزی عمرش.
مشهد خادم بود، کربلا و کاظمین و جاهای دیگر هم خادم افتخاری عتبات شده بود. یک بار رفته بود و گفته بود: «من ساکن آمریکا هستم، انگلیسی بلدم، بگذارید خادم بشوم.» قبول کرده بودند!
یک بار، اواخر مراسم هیئت، آمد و چیزی گذاشت کف دست من و چند نفر از دوستان دیگر.
نمک آستان قدس رضوی بود!
اولین و آخرین یادگاری بود که از او دارم. نمکگیرش شدم.
دکترای مکانیک و هوافضا داشت. من فکر میکنم قبل از اینکه در یک آشپزخانه در لبنان کشته شود، در این دنیا شهید شده بود. آدمها اول به مقام شهادت میرسند، بعد کشته میشوند و ما تازه به آنها میگوییم شهید.
همان «موتوا قبل أن تموتوا» که پیامبر گفتند.
اینجا هم که بود، شهید شده بود. فقط زمان و مکان رفتنش جور نشده بود که برایش جور شد.
وقتی زنده بود، ساده بود و بیسر و صدا؛ بدون اینکه توجه کسی را به خودش جلب کند.
وقتی هم که شهید شد، در یکی از صحنهای حرم امام رئوف دفن شد؛ ساده، بیسر و صدا، بدون هیچ نام و نشانی روی سنگ قبرش، بدون جلب توجه زائرانی که از روی سنگ مزارش عبور میکنند...
پ.ن: حتی در این نوشته هم نامی از او برده نشد.
#آسدعماد
آشپز بود؛ از آشپزخانه هیئت گرفته تا آشپزخانه حرمهایی که خادم افتخاریشان بود، تا آخرین آشپزی عمرش.
مشهد خادم بود، کربلا و کاظمین و جاهای دیگر هم خادم افتخاری عتبات شده بود. یک بار رفته بود و گفته بود: «من ساکن آمریکا هستم، انگلیسی بلدم، بگذارید خادم بشوم.» قبول کرده بودند!
یک بار، اواخر مراسم هیئت، آمد و چیزی گذاشت کف دست من و چند نفر از دوستان دیگر.
نمک آستان قدس رضوی بود!
اولین و آخرین یادگاری بود که از او دارم. نمکگیرش شدم.
دکترای مکانیک و هوافضا داشت. من فکر میکنم قبل از اینکه در یک آشپزخانه در لبنان کشته شود، در این دنیا شهید شده بود. آدمها اول به مقام شهادت میرسند، بعد کشته میشوند و ما تازه به آنها میگوییم شهید.
همان «موتوا قبل أن تموتوا» که پیامبر گفتند.
اینجا هم که بود، شهید شده بود. فقط زمان و مکان رفتنش جور نشده بود که برایش جور شد.
وقتی زنده بود، ساده بود و بیسر و صدا؛ بدون اینکه توجه کسی را به خودش جلب کند.
وقتی هم که شهید شد، در یکی از صحنهای حرم امام رئوف دفن شد؛ ساده، بیسر و صدا، بدون هیچ نام و نشانی روی سنگ قبرش، بدون جلب توجه زائرانی که از روی سنگ مزارش عبور میکنند...
پ.ن: حتی در این نوشته هم نامی از او برده نشد.
#آسدعماد
۶۳۸۱۲۳۲۰۱۷۷