از دیدگاه فضایی، برساوشی چیزی جز ردپای ذراتی نیست که دنبالهدار 109P/Swift–Tuttle در مسیر خود بر جای گذاشته است. هر سال در ماه مرداد (اوت)، زمین از میان این جریان غبار عبور میکند و این ذرات هنگام ورود به جو زمین میسوزند و به صورت شهابهای درخشان در آسمان دیده میشوند. یک ردپای دنبالهدار؛ با سنگهایی به قدمت عمر منظومه شمسی که در جو زمین میسوزند. براستی جو زمین نعمتی است بی انتها.