در سرای نقش خیال بتهجقه،نخها آرام از دل میگذرندوبرپارچه رؤیا میکارند.پته،بخارا و گلدوزی،قصهای از صبوری عشق و زیباییست. هرکوک،نجوايی ازدل وهرنقش تولدنوری تازه است.بتهجقه خلق جهانی فراتر از هنر،جایی که خیال در تارو پودزندگی جاری می شود.آوا عطائی