ذهنیت فریبخورده: جنگطلبی و تهدید امنیت ایرانعراق، لیبی، سوریه… تاریخ معاصر، صحنه تکرار تلخ درسهایی است که نشان میدهند چگونه آرزوی آزادی وارداتی و جنگ پاک به ویرانی زیرساختها، بحرانهای انسانی و ناامنی پایدار ختم شده است. اما چرا با وجود این تجربههای عینی، همچنان زمزمه جنگطلبی و تهدید امنیت ایران از سوی عدهای، آن هم به نام وطندوستی، شنیده میشود؟ این تحلیل، خطاهای شناختی پشت این ذهنیتها را واکاوی میکند؛ ذهنیتهایی که امنیت ملی کشور را نشانه گرفته و توهم آزادی از طریق جنگ را ترویج میدهند. کالاییسازی آزادی و حکومت مطلوب (توهم آزادی وارداتی):این خطا زمانی رخ میدهد که آزادی و حکومتی مطلوب، به جای یک فرایند درونی، تدریجی و حاصل تلاش خود مردم، به عنوان “کالاهایی” خارجی تصور شوند که میتوانند توسط نیروهای خارجی به جامعه “وارد” یا “تحمیل” شوند. این دیدگاه، ماهیت تاریخی و تدریجی بودن دستیابی به دموکراسی و امنیت پایدار را نادیده میگیرد و نقش شهروندان را در ساختن جامعهای امن و باثبات کمرنگ میکند. امنیت واقعی، محصول اراده و تلاش داخلی است، نه هدیهای از بیرون. فانتزی جنگ و نادیده گرفتن پیامدهای ویرانگر (توهم جنگ پاک):یکی از خطرناکترین خطاهای شناختی، تصور جنگ و مداخله خارجی به عنوان عملی “محدود”، “سریع” و “پاک” است. این دیدگاه، به ویژه در شرایط خشم یا ناامیدی، توانایی محاسبه عقلانی پیامدهای واقعی جنگ را از بین میبرد. واقعیتهای تلخ جنگ – مانند فروپاشیِ کامل امنیت، ویرانی زیرساختها، بحرانهای انسانی گسترده (آنطور که در عراق و لیبی رخ داد)، منافع اقتصادی و ژئوپلیتیکی قدرتهای خارجی و رنج عظیم مردم عادی – به کلی نادیده گرفته میشوند یا قابل تحمل تلقی میگردند. این “فانتزی جنگ”، امنیت ملی را به طور مستقیم در معرض نابودی قرار میدهد و کشور را به آوردگاه رقابت قدرتهای منطقهای و جهانی تبدیل میکند. انکار عاملیت فردی و انتظار منجی خارجی:این خطا زمانی بروز میکند که افراد، نقش حیاتی خود و جامعه در فرایند تغییر و ایجادِ ثبات را نادیده میگیرند. به جای تلاش برای پذیرش مسئولیت اصلاحات و حفظ استقلال، به یک “ناجی خارجی” امید میبندند. این وضعیت، که از “خودناتوانبینی” و “مسئولیتزدایی اخلاقی” نشأت میگیرد، فرد را به یک تماشاگر منفعل تبدیل کرده و اراده جمعی برای حفظ امنیت و تمامیت ارضی کشور را تضعیف میکند. تغییر واقعی و پایدار، نیازمند مشارکت فعال و پذیرش مسئولیت توسط تکتک شهروندان است، نه واگذاری سرنوشت به خارجی. جستجوی راههای میانبر برای آزادی:این تصور، آزادی واقعی را که حاصل فرایندهای دشوار درونی و عبور آگاهانه از بحرانهاست، درک نمیکند. به جای پذیرش سختیها و خطرات مسیر طبیعی تحول و حفظ استقلال، خواهان حذف سختیها از طریق راهحلهای خارجی مانند بمباران یا مداخله است. این “میانبر” نه تنها آزادی واقعی را به ارمغان نمیآورد، بلکه امنیت ملی را نابود کرده و کشور را در معرض تهدیدات شدیدتری قرار میدهد. برداشت نادرست از قدرت مستقر (توهم شکنندگی حاکمیت):در این نوع خطا، ساختار قدرت موجود نه آنگونه که هست، بلکه آنگونه که فرد آرزو دارد، دیده میشود. به عنوان مثال، قدرت حاکم به شدت شکننده و ناپایدار تصور میشود که به راحتی فرو میریزد. این اندیشه واهی، مانع از تحلیل واقعبینانه تهدیدات واقعی (چه داخلی و چه خارجی) شده و امنیت ملی را به طور جدی به خطر میاندازد.به یاد داشته باشیم امنیت ملی پایدار و واقعی، بر پایه انسجام داخلی، توانمندیهای دفاعی بومی و اراده جمعی ملت استوار است.#امنیت_ملی#خطای_شناختی#مداخله_خارجی#جنگ
@Avaye_Danesh۱۲:۱۶
بازارسال شده از
عید سعید فطر مبارک پرداخت فطریه از طریق سایت کمیتهٔ امدادبرای پرداخت فطریه کافیه وارد سایت کمیتۀ امداد امام خمینی (ره) بشی و فطریه رو انتخاب کنی!SAMA.EMDAD.IR
التماس دعا️ به قرآنیها بپیوندید ble.ir/join/BW7wXUaUMA۱۶:۲۷
آيا ميدانستيد که خليج فارس ٥٠٠ هزار سال قدمت دارد ؟ @Avaye_Danesh۵:۵۹
اهمیت حفظ شوخطبعی و خنده در شرایط بحراندر دل تاریکی و سختیهای یک بحران، مانند شرایط جنگ، شاید خنده و شوخطبعی آخرین چیزی باشند که به ذهن خطور میکند. اما این واکنش طبیعی انسانی، نقشی حیاتی در حفظ سلامت روان و تابآوری فردی و جمعی ایفا میکند. در این شرایط، شوخطبعی نه تنها یک راه گریز موقت، بلکه یک ابزار قدرتمند برای بقا و حفظ روحیه است. چرا خنده در بحران اهمیت دارد؟1. کاهش استرس و تنش: خنده باعث ترشح اندورفین، مواد شیمیایی طبیعی در مغز میشود که به عنوان مسکن عمل کرده و احساسات مثبت را تقویت میکنند.
2. ایجاد حس امید و کنترل: شوخطبعی میتواند به افراد کمک کند تا حس کنترل خود را بر شرایط از دست ندهند.
3. تقویت پیوندهای اجتماعی: خنده مشترک، افراد را به هم نزدیکتر میکند. یک شوخی میتواند یخها را آب کند.
4. تغییر زاویه دید: گاهی اوقات، توانایی دیدن جنبههای طنزآمیز یا غیرمنتظره یک موقعیت دشوار، میتواند بار روانی آن را به شدت کاهش دهد.
5. حفظ هویت انسانی: خنده و شوخطبعی یادآور جنبههای لطیفتر و انسانی وجود ما هستند.
چگونه شوخطبعی را در بحران حفظ کنیم؟جستجوی جنبههای مثبت (هرچند کوچک): سعی کنید به دنبال لحظات یا جنبههای بامزه یا غیرمنتظره در موقعیتهای روزمره باشید.به اشتراک گذاشتن خاطرات شاد: صحبت در مورد خاطرات خندهدار گذشته میتواند حس خوبی را ایجاد کند.تماشای فیلمها یا خواندن مطالب طنز (در صورت امکان)شوخی با دوستان و خانواده: حتی یک شوخی ساده و بیضرر میتواند حال و هوای جمع را عوض کند.پذیرش خنده به عنوان یک واکنش طبیعی: خندیدن در شرایط سخت به معنای بیاهمیت شمردن مشکلات نیست، بلکه راهی برای مقابله با آنهاست. در نهایت، به یاد داشته باشیم که شوخطبعی و خنده، مانند نفس کشیدن، بخشی ضروری از توانایی انسان برای تحمل سختیها و بازگشت به زندگی است.#جنگ
@Avaye_Danesh۶:۴۰
هیچ چیز بیرون از ارادهی ما نیست و هیچ چیز هم بیرون از تصور ما وجود ندارد و تصور، نقطهی آغاز همهی پیشرفتهاست. جیم رآن @Avaye_Danesh۷:۵۹
ایمنی در سفرهای بینشهری در زمان جنگگاهی مجبوریم به شهر دیگری سفر کنیم. شاید برای پیدا کردن جای امنتر، شاید برای رسیدن به خانواده، شاید برای سفر نوروزی. در این روزها، سفر بینشهری خطرات خاص خودش را دارد. با رعایت چند نکته میتوانید ایمنی خود را افزایش دهید.🟡 قبل از سفر: 🟡
۱. زمان سفر را درست انتخاب کنید
سفر در روز (شب خطرناکتر است) قبل از سفر، اخبار را چک کنید (ممکن است جادهها بسته باشد)۲. مسیر را بشناسید:
چند مسیر جایگزین بلد باشید (اگر یک جاده بسته بود) نقشه آفلاین در موبایل دانلود کنید (نشان، بلد) جایگاههای سوخت در مسیر را علامت بزنید۳. خودرو را آماده کنید
باک بنزین پر (اولین کار) لاستیک زاپاس، جک، آچار را چک کنید آب رادیاتور، روغن موتور، ترمزها را بررسی کنید چراغها و برفپاککنها را تست کنید۴. وسایل ضروری همراه ببرید
آب و غذای کافی (برای ۲۴ ساعت) پتو و لباس گرم چراغ قوه و باتری جعبه کمکهای اولیه داروهای ضروری (مخصوصاً برای بیماران) مدارک شناسایی (در کیف جدا)🟡 در طول سفر: 🟡۱. رانندگی ایمن
با سرعت مطمئنه برانید (نه خیلی تند، نه خیلی کند) از خودروهای دیگر فاصله ایمن بگیرید اگر ترافیک سنگین است، لاین کناری برای عبور آمبولانس را باز نگه دارید از رانندگی در مه و باران شدید خودداری کنید۲. مراقب خطرات جادهای باشید
جادههای فرعی ممکن است ناامن باشند از توقف در مناطق خلوت خودداری کنید اگر خودرو خراب شد، در جای امن پارک کنید و با ۱۱۰ تماس بگیرید۳. در لحظه خطر
اگر صدای انفجار شنیدید، توقف کنید و در خودرو بمانید سر خود را پایین بگیرید (پایینتر از شیشهها) از پلها و تونلها در لحظه خطر دوری کنید اگر منطقه ناامن است، سریعاً برگردید یا مسیر عوض کنید مناطق پرخطرنزدیک مرزهامناطقی که قبلاً بمباران شدهاندجادههای منتهی به پایگاههای نظامی اگر میشود قبل از سفر، از محلیها درباره امنیت مسیر بپرسید. شمارههای ضروری در سفرپلیس راهور: ۱۱۰اورژانس: ۱۱۵آتشنشانی: ۱۲۵هلال احمر: ۱۱۲راهداری: ۱۴۱ (اطلاع از وضعیت جادهها) خدایا، همه مسافران این روزها را به سلامت به مقصد برسان.#جنگ
@Avaye_Danesh۱۷:۲۳
آيا ميدانستيد که در کنيا يک سوم درآمد هر خانواده صرف رشوه دادن مي شود ؟ @Avaye_Danesh۵:۵۹
سرگرمی خانوادگی: با خانواده چه کنیم؟این روزها خانوادهها ممکن است بیشتر کنار هم باشند، از طرفی با محدود شدن اینترنت، ناگهان ساعتها وقت داریم که نمیدانیم با آن چه کنیم. قبل از اینترنت، ما ایرانیها بلد بودیم با هم باشیم. بیایید دوباره یاد بگیریم.
بازیهای گروهی (بدون هیچ وسیله)۱. اسم و فامیل (همان بازی قدیمی)یک حرف بگویید، همه باید اسم، شهر، غذا، حیوان، رنگ با آن حرف بگویند. کاغذ لازم ندارد، میشود شفاهی بازی کرد.۲. بیست سؤالییک نفر یک چیز را در ذهن خود انتخاب میکند. بقیه با ۲۰ سؤال (که فقط جواب بله یا نه دارد) باید حدس بزنند.
۳. داستانسازی زنجیرهاییک نفر شروع میکند: «یکی بود یکی نبود...» نفر بعد یک جمله به داستان اضافه میکند. هر هرس یک جمله. قصههای عجیب و خندهدار در میآید.
۴. پانتومیمیک کلمه یا فیلم را بدون حرف زدن نمایش بده. بقیه باید حدس بزنند.
۵. مسابقه خندهکی میتواند بدون خنده بماند؟ دیگران سعی میکنند با حرف و حرکت بخندانندش.
کاردستی و هنر (با وسایل ساده)۱. اوریگامی (کاغذ و تا)با یک برگ کاغذ، قایق، هواپیما، قورباغه، گل لاله درست کن. اینترنت نیست، از بزرگترها یاد بگیر.
۲- نقاشی با هرچیزی که دم دست است
۳- عروسکسازی با جورابجورابهای کهنه را بردار، با دکمه و نخ، برایش چشم و دهان درست کن. یک عروسک جدید داری.
۴- کارت پستال برای دوستانبرای همسایه یا دوستت یک کارت پستال دستساز درست کن. بدون اینترنت، محبت را با دستت بفرست.
۵- دفترچه خاطرات بحرانیک دفتر بردار و هر روز چند خط بنویس. بعد از جنگ، یادگار میماند.
کتاب و داستان۱- بلندخوانیکتابی را بردار و با صدای بلند برای خانواده بخوان. حتی اگر کتاب کودک است، برای همه لذتبخش است.۲- قصهگوییاز مادربزرگ یا پدربزرگ بخواه قصههای قدیمی بگویند. از جوانیشان، از جنگ قبلی، از عشقهای قدیم.
۳- شعرخوانیحافظ، سعدی، فردوسی. هر کدام را باز کن و بخوان. فال حافظ هم که همیشه جواب میدهد.
موسیقی و آواز۱- آواز دستهجمعیترانههای قدیمی را با هم بخوانید. «مرغ سحر»، «ای ایران»، «بارون بارونه».
۲- زمزمه بدون کلاملالایی برای بچهها بخوان، حتی اگر صدای خوبی نداری.
فعالیتهای خانه۱- آشپزی دستهجمعیبا هم نان بپزید، آش درست کنید، کیک بپزید یا غذا برای همه.
۲- مرتبکاریبا هم یک کمد را مرتب کنید. عکسهای قدیمی را نگاه کنید. خاطره بگویید.
۳- باغبانیاگر حیاط داری، با هم گل بکارید. اگر نه، سبزی خوردن در گلدان بکارید.
۴- ستارهبینیشبها بروید پشتبام یا کنار پنجره، به ستارهها نگاه کنید. صورت فلکی پیدا کنید.
بازیهای فکری۱-چیستان و معمابزرگترها برای کوچکترها چیستان بگویند: «آن چیست که هر چه بیشتر از آن برداری، بزرگتر میشود؟»
۲- مسابقه حافظهیک سینی با ۱۰ شیء بچین. یک دقیقه نگاه کن، بعد سینی را ببر. هر کی بیشتر یادش بیاد برنده است.
۳- کلمات ممنوعهدو کلمه معمولی را انتخاب کن (مثلاً «آب» و «نان»). هر کس در حرف زدن آن کلمات را بگوید، میبازد.
#جنگ
@Avaye_Danesh۷:۲۸
۷:۵۹
روانشناسی شایعه:چرا مغز ما شایعهها را راحت باور میکند؟
در روزهای جنگ، شایعهها مثل ویروس پخش میشوند. سریعتر از خبرهای رسمی، قانعکنندهتر از واقعیت. چرا ما آدمها اینقدر راحت شایعه را باور میکنیم؟ چرا حتی وقتی میدانیم ممکن است دروغ باشد، باز هم آن را برای دیگران میفرستیم؟
مغز ما چگونه شایعه را پردازش میکند؟۱. مغز ما تنبل استبررسی کردن خبر، انرژی میخواهد. باور کردن، نه. مغز ما همیشه به دنبال کمانرژیترین راه است. شایعه را میشنویم و بدون فکر قبولش میکنیم.۲. هیجان، جای منطق را میگیردشایعهها معمولاً با هیجان همراهند: ترس، خشم، تعجب. وقتی هیجانزده هستیم، بخش منطقی مغز عملاً خاموش میشود.
۳. تأیید اجتماعیاگر چند نفر یک چیز را بگویند، مغز ما نتیجه میگیرد: «پس حتماً راست است.» این همان «اثر گلوله برفی» است.
۴. نیاز به کنترلدر شرایط نامطمئن، هر خبری بهتر از بیخبری است. شایعه به ما حس میدهد که «چیزی میدانیم» و این حس کنترل، آرامشبخش است.
چگونه در برابر شایعه مقاومت کنیم؟۱. قانون تأخیرهر خبری را که شنیدی، یک ساعت صبر کن. اگر واقعاً مهم باشد، دوباره میشنوی. بیشتر شایعهها بعد از یک ساعت خودشان میمیرند.۲. قانون دو منبعتا دو منبع معتبر تأیید نکردهاند، باور نکن. منابع معتبر کدامند؟ رسانههای رسمی، سایتهای خبری معتبر، کانالهای تأیید شده.
۳. چک کردن عکس و فیلم
آیا عکس قدیمی است؟ آیا فیلم مربوط به جای دیگری است؟آیا تاریخ و مکان دارد؟۴. سوال بپرس
این خبر را چه کسی میگوید؟منبعش چیست؟چرا تا حالا منبع دیگری نگفته؟۵. احساساتت را چک کناگر خبری خیلی ترسناک یا خیلی هیجانانگیز است، یک نفس عمیق بکش و به خودت بگو: «شاید این خبر برای تحریک احساسات من ساخته شده.»
#جنگ
@Avaye_Danesh۱۹:۲۳
