نامه مقام معظم رهبری حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای خطاب به حوزه های علمیه و نهاد روحانیت
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلواته و سلامه علی سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد و آله الطاهرین و لاسیما بقیة الله فی العالمین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین
برادران محترم و مکرم مخاطب به عرایض ذیل الذکر!
سلام علیکم و رحمة الله و برکاته
از مدتها پیش که انواع ناکارآمدیها در حیطهی پیادهسازی و تحققبخشی به آموزههای دینی مشاهده میگردد بهتبع سعی میشد ضعفها و آسیبها ریشهیابی شده، به تناسب و با حکمت برای هر یک، راهحلی در نظر گرفته شود. در طی زمان برای بنده این واقعیت رخ نمود که فعالیت طلاب و روحانیون در دو نهاد اجتماعی همطراز یعنی حوزهی علمیه و نهاد روحانیت صورت میگیرد و یک علت کماثر بودن بعضی از تدابیر و نه البته همهی آن، عدم ملاحظهی این نکته است. توضیح مجمل و مختصر این تمایز چنین است که این دو نهاد اجتماعی ولو از حیث عمدهی افراد، مشترک بوده ولی کارکرد و فعل اصلی اجتماعی هر یک که به لحاظ آن فعل، نقش اصلی ایشان معین و تعیین میشود، متفاوت از دیگری است.
فعل نهاد حوزهی علمیه، صرفاً تعلیم، تعلم علوم دینی و مقدمات آن و تحقیق در این دایره است؛ بهطوری که همهی امور آن بر مدار این جهات است؛
اما فعل نهاد روحانیت، تبلیغ دین است قولاً و فعلاً بانحائها که دایرهی وسیعی از مشاغل را از محضر عقد و طلاق و ثبت اسناد شرعی و منبر و وعظ و تدریس اخلاق تا امامت جماعت و جمعه و هر منصبی که فعل اصلی آن نوعی تبلیغ دین باشد حتی مثل مرجعیت در فقه شامل میشود؛ اشخاص در این نهاد کلاً و اساساً کسانی هستند که در حوزهی علمیه تحت تعلیم قرار گرفتهاند. لذا نهاد حوزهی علمیه، تقدم قهری بر نهاد روحانیت دارد. حوزهی علمیه فیالحال وضعی تعینی دارد که امید است با تلاشهایی که از سوی مسئولین و بلکه عناصر دیگر آن به عمل میآید، وضع آن تعیینی گردد، ولی در روحانیت حتی آن وضع تعینی هم به شکل قاعدهمند و جامع، وجود ندارد. علت این امر شاید بهطور قابلتوجهی به موازیکاریها و پراکندگیهای مختلف و عدم وجود یک برنامهی جامع که ناظر به عناصر و اجزاء مختلف این نهاد باشد، رجوع نماید. از سویی دیگر، عرصهی مأموریت این نهاد به خاطر فعالیتهای جبههی دشمن در عرصههای فرهنگی، دینی، اجتماعی و حتی سیاسی و جنگ ترکیبی که به راه انداخته است، بسیار حساستر از برخی مقاطع قبل شده است. لذا بهمنظور سازماندهی، هدایت، بهکارگیری، پشتیبانی، نظارت و ارزیابی فعالیتهای دینی و تبلیغی روحانیون، لازم دیده شد که شما برادران محترم، رؤسا و مسئولین سازمان تبلیغات، دفتر تبلیغات حوزهی علمیه، امور مساجد، شورای سیاستگذاری ائمهی جمعه، نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاهها، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران، عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی و عقیدتی سیاسی فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی، معاونت تبلیغ حوزههای علمیه و جناب حجةالاسلاموالمسلمین محمدحسن نبوی در جلساتی که از این پس معاونت ارتباطات حوزوی دفتر رهبری تشکیل خواهد داد بهطور منظم و فعال و پویا شرکت نموده و برای مقاصد فوقالذکر، همفکری به عمل آید و جمعبندی جلسات تا حداکثر یک ماه از تاریخ ابلاغ و اولین جلسه به اینجانب ارائه گردد.
امید است نتیجهی این تلاشها مورد رضایت خاطر سرورمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف قرار گیرد، بمنّ الله تعالی و کرمه.
سید مجتبی حسینی خامنهای
۱۰ / مرداد / ۱۴۰۵
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلواته و سلامه علی سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد و آله الطاهرین و لاسیما بقیة الله فی العالمین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین
برادران محترم و مکرم مخاطب به عرایض ذیل الذکر!
سلام علیکم و رحمة الله و برکاته
از مدتها پیش که انواع ناکارآمدیها در حیطهی پیادهسازی و تحققبخشی به آموزههای دینی مشاهده میگردد بهتبع سعی میشد ضعفها و آسیبها ریشهیابی شده، به تناسب و با حکمت برای هر یک، راهحلی در نظر گرفته شود. در طی زمان برای بنده این واقعیت رخ نمود که فعالیت طلاب و روحانیون در دو نهاد اجتماعی همطراز یعنی حوزهی علمیه و نهاد روحانیت صورت میگیرد و یک علت کماثر بودن بعضی از تدابیر و نه البته همهی آن، عدم ملاحظهی این نکته است. توضیح مجمل و مختصر این تمایز چنین است که این دو نهاد اجتماعی ولو از حیث عمدهی افراد، مشترک بوده ولی کارکرد و فعل اصلی اجتماعی هر یک که به لحاظ آن فعل، نقش اصلی ایشان معین و تعیین میشود، متفاوت از دیگری است.
فعل نهاد حوزهی علمیه، صرفاً تعلیم، تعلم علوم دینی و مقدمات آن و تحقیق در این دایره است؛ بهطوری که همهی امور آن بر مدار این جهات است؛
اما فعل نهاد روحانیت، تبلیغ دین است قولاً و فعلاً بانحائها که دایرهی وسیعی از مشاغل را از محضر عقد و طلاق و ثبت اسناد شرعی و منبر و وعظ و تدریس اخلاق تا امامت جماعت و جمعه و هر منصبی که فعل اصلی آن نوعی تبلیغ دین باشد حتی مثل مرجعیت در فقه شامل میشود؛ اشخاص در این نهاد کلاً و اساساً کسانی هستند که در حوزهی علمیه تحت تعلیم قرار گرفتهاند. لذا نهاد حوزهی علمیه، تقدم قهری بر نهاد روحانیت دارد. حوزهی علمیه فیالحال وضعی تعینی دارد که امید است با تلاشهایی که از سوی مسئولین و بلکه عناصر دیگر آن به عمل میآید، وضع آن تعیینی گردد، ولی در روحانیت حتی آن وضع تعینی هم به شکل قاعدهمند و جامع، وجود ندارد. علت این امر شاید بهطور قابلتوجهی به موازیکاریها و پراکندگیهای مختلف و عدم وجود یک برنامهی جامع که ناظر به عناصر و اجزاء مختلف این نهاد باشد، رجوع نماید. از سویی دیگر، عرصهی مأموریت این نهاد به خاطر فعالیتهای جبههی دشمن در عرصههای فرهنگی، دینی، اجتماعی و حتی سیاسی و جنگ ترکیبی که به راه انداخته است، بسیار حساستر از برخی مقاطع قبل شده است. لذا بهمنظور سازماندهی، هدایت، بهکارگیری، پشتیبانی، نظارت و ارزیابی فعالیتهای دینی و تبلیغی روحانیون، لازم دیده شد که شما برادران محترم، رؤسا و مسئولین سازمان تبلیغات، دفتر تبلیغات حوزهی علمیه، امور مساجد، شورای سیاستگذاری ائمهی جمعه، نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاهها، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران، عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی و عقیدتی سیاسی فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی، معاونت تبلیغ حوزههای علمیه و جناب حجةالاسلاموالمسلمین محمدحسن نبوی در جلساتی که از این پس معاونت ارتباطات حوزوی دفتر رهبری تشکیل خواهد داد بهطور منظم و فعال و پویا شرکت نموده و برای مقاصد فوقالذکر، همفکری به عمل آید و جمعبندی جلسات تا حداکثر یک ماه از تاریخ ابلاغ و اولین جلسه به اینجانب ارائه گردد.
امید است نتیجهی این تلاشها مورد رضایت خاطر سرورمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف قرار گیرد، بمنّ الله تعالی و کرمه.
سید مجتبی حسینی خامنهای
۱۰ / مرداد / ۱۴۰۵
۷