جالبهمن یک پرسش رو قبلا از یک طیف از دوستام میپرسیدم الان بنظرم باید از یک طیف دیگه بپرسم
«چکار کنیم آقای دکتر. بگو چکار کنیم؟» قبول. برجام قبول، دو بار جنگ وسط مذاکره قبول ولی الان بگو چکار کنیم؟
مابه‌ازای اون تجربه های تاریخی( که من موافقم با نتیجه ای که شما ازش میگیرید،) چه کار باید انجام بدیم؟ بجنگیم؟ خب جنگ بعدی کل زیرساخت های انرژی و برقته و تو برا انتقام فقط میتونی زیرساخت کشورای دیگه رو بزنی. اون انتقام، برا مردم تو که از ۲ ساعت قطعیِ برق در هفته اعصابشون میریزه به هم برق میشه؟ بنزین و باقی فراورده های پتروشیمیایی میشه؟ خب اگر قبول داری بگو چکار کنیم؟ از جایگاه یک فردِ «لب و دهنِ» همیشه منتقد بیا پایین بگو چه کنیم؟
همین سوال رو من قبلا و شاید در آینده میپرسیدم از دوستاییم که میگن ما باید با دنیا دوست باشیم. سیاست های تنش حکومت بنیاد گرای ایدئولوژیست، باعث شده ما با کشور ها قهر باشیم. ما باید با همه دوست باشیم. ما باید اقتصاد خودمان را شکوفا کنیم. ما باید مذاکره کنیم و با عزت به توافقی برسیم تا هم چرخ سانتریفیوژ بچرخه هم چرخ اقتصاد خب عزیزدلم الان من تو رو منصوب کنم به عنوان صاحب حکومت. میخوایی چکار کنی؟ از یک طرف صاحب حکومتی هستی که برامده از تجربه های تلخ تاریخی مثل مصدق و غیر هست. و تو قرار نیست مثل زمان قبل از 1357، ژاندارم آمریکا در منطقه باشی. قراره استقلالت رو حفظ کنی و همانطور که مصدق گفت، صاحب منابع خودت باشی
خب گل پسرِ صلح طلب، بگو چکار میکنی؟ میخوایی مذاکره کنی؟ دمت گرم. دو گزینه جلوته. یا موشکی رو محدود میکنی به زیر 300 کیلومتر و چون نفت داری، غلط میکنی اورانیوم غنی سازی کنی و غلط میکنی بخوایی جلوی اسرائیل، خارج از مرز های خودت درگیر باشی به واسطه کشور هایی که تجربه مشابه با تو رو دارن(یمن،لبنان،عراق،و...) اینا رو قبول کن تا رابطه ات با ما دوستانه و عادی بشه و چرخ اقتصادت بچرخهخب بگو ببینم آقا خانومِ صلح طلب. چ میکنی؟
پس گاهی برا گرفتن حقوقت و برای صلح و برای رابطه عادی با بقیه جهان، نیاز داری مقاومت کنی سر یکسری اصولت و گاهی برای تثبیت این حقوق، نیاز داری مذاکره کنی
«چکار کنیم آقای دکتر. بگو چکار کنیم؟» قبول. برجام قبول، دو بار جنگ وسط مذاکره قبول ولی الان بگو چکار کنیم؟
مابه‌ازای اون تجربه های تاریخی( که من موافقم با نتیجه ای که شما ازش میگیرید،) چه کار باید انجام بدیم؟ بجنگیم؟ خب جنگ بعدی کل زیرساخت های انرژی و برقته و تو برا انتقام فقط میتونی زیرساخت کشورای دیگه رو بزنی. اون انتقام، برا مردم تو که از ۲ ساعت قطعیِ برق در هفته اعصابشون میریزه به هم برق میشه؟ بنزین و باقی فراورده های پتروشیمیایی میشه؟ خب اگر قبول داری بگو چکار کنیم؟ از جایگاه یک فردِ «لب و دهنِ» همیشه منتقد بیا پایین بگو چه کنیم؟
همین سوال رو من قبلا و شاید در آینده میپرسیدم از دوستاییم که میگن ما باید با دنیا دوست باشیم. سیاست های تنش حکومت بنیاد گرای ایدئولوژیست، باعث شده ما با کشور ها قهر باشیم. ما باید با همه دوست باشیم. ما باید اقتصاد خودمان را شکوفا کنیم. ما باید مذاکره کنیم و با عزت به توافقی برسیم تا هم چرخ سانتریفیوژ بچرخه هم چرخ اقتصاد خب عزیزدلم الان من تو رو منصوب کنم به عنوان صاحب حکومت. میخوایی چکار کنی؟ از یک طرف صاحب حکومتی هستی که برامده از تجربه های تلخ تاریخی مثل مصدق و غیر هست. و تو قرار نیست مثل زمان قبل از 1357، ژاندارم آمریکا در منطقه باشی. قراره استقلالت رو حفظ کنی و همانطور که مصدق گفت، صاحب منابع خودت باشی
خب گل پسرِ صلح طلب، بگو چکار میکنی؟ میخوایی مذاکره کنی؟ دمت گرم. دو گزینه جلوته. یا موشکی رو محدود میکنی به زیر 300 کیلومتر و چون نفت داری، غلط میکنی اورانیوم غنی سازی کنی و غلط میکنی بخوایی جلوی اسرائیل، خارج از مرز های خودت درگیر باشی به واسطه کشور هایی که تجربه مشابه با تو رو دارن(یمن،لبنان،عراق،و...) اینا رو قبول کن تا رابطه ات با ما دوستانه و عادی بشه و چرخ اقتصادت بچرخهخب بگو ببینم آقا خانومِ صلح طلب. چ میکنی؟
پس گاهی برا گرفتن حقوقت و برای صلح و برای رابطه عادی با بقیه جهان، نیاز داری مقاومت کنی سر یکسری اصولت و گاهی برای تثبیت این حقوق، نیاز داری مذاکره کنی
۱۵
۲۲:۱۳