بله | کانال شبکه حمایتی با امید به آینده
عکس پروفایل شبکه حمایتی با امید به آیندهش

شبکه حمایتی با امید به آینده

۱۱۶ عضو
به نام خدا
شبکهٔ حمایتی با امید به آینده ، جمع کوچکی از کنشگران اجتماعی است که تلاش می‌کنند در موقعیت‌های مختلف، با هم‌افزایی و هم‌فکری، به یکدیگر کمک کنند تا نقش خود را برای کمک به جامعه بهتر انجام دهند.برخی محتواهای تولید شده توسط این شبکه که می‌تواند برای دیگر فعالان اجتماعی مفید باشد به صورت عمومی نیز منتشر خواهد شد.این شبکه، قصد گسترش و فراگیر شدن ندارد و بخشی از اثرگذاری خود را در گرو کوچک ماندن و حفظ ارتباطات دوستانه و رو در رو می‌داند ، بنابراین اگر به عضویت در چنین شبکه‌ای احساس نیاز می‌کنید، شما نیز می‌توانید با دیگر کنشگران اجتماعی‌ای که می‌شناسید جمعی مشابه تشکیل دهید و از یکدیگر حمایت کنید.
@ba_omid_be_ayande

۱۸:۴۴

کتابچه ارزیابی تاثیر جنگ بر سازمان‌های اجتماعی.pdf

۳۸۰.۱۴ کیلوبایت

کتابچهٔ راهنمایی ارزیابی تأثیر بحران (جنگ) بر سازمان اجتماعی
سازمان‌های اجتماعی، زیرساخت‌هایی اجتماعی هستند که در طول سال‌ها با صرف انرژی و هزینهٔ بسیار توسط مردم، کنشگران اجتماعی و حامیان مالی ساخته شده‌اند.این کتابچه، کمکی فکری به فعالان اجتماعی برای محافظت از این زیرساخت‌هاست.
با انتشار آن می‌توانید به دیگر فعالان اجتماعی، برای بهتر سازگار شدن با شرایط جنگ کمک کنید.
@ba_omid_be_ayande

۱۸:۴۶

thumbnail
کنار هم، از آن‌چه در طی سال‌ها، به عنوان زیرساخت اجتماعی ساخته‌ایم مراقبت می‌کنیم.
متن کامل این کتابچه به صورت رایگان در کانال شبکهٔ حمایتی با امید به آینده منتشر شده‌است:
@ba_omid_be_ayande
به زودی مطالب تازه‌ای نیز برای کمک فکری به کنشگران اجتماعی منتشر خواهیم کرد. کانال ما را دنبال کنید.

۱۱:۱۶

Mohamad Nouri Safar Baray Vatan.mp3

۰۸:۰۶-۳.۷۳ مگابایت
ما برای آن‌که ایران خانهٔ خوبان شودرنج دوران برده‌ایم...
برای همهٔ غریبه‌هایی که روزی به آن‌ها سلام کردیم و آشنای ما شدند،برای همهٔ شهر و روستاهایی یک روز برای اولین بار به سراغشان رفتیم و بخشی از جغرافیای دل ما شدند،برای جامعهٔ ایران که یک انتزاع نیست، تک‌تک دست هایی است که یک روز فشرده‌ایم، برای پاس‌داشتن مفهوم «مردم» که جایی بالاتر از تمام تفاوت‌ها می‌ایستد... برای «ایران» فقط خاک و سنگ و کوه نیست، جان ماست...
برای حفظ سرمایه‌های اجتماعی ایران می‌کوشیم.‌برای احیا و حفظ *شبکه‌های کوچک اعتماد*.
@ba_omid_be_ayande

۵:۵۱

ما برای آن‌که ایران خانهٔ خوبان شودرنج دوران برده‌ایم...
برای همهٔ غریبه‌هایی که روزی به آن‌ها سلام کردیم و آشنای ما شدند،برای همهٔ شهر و روستاهایی یک روز برای اولین بار به سراغشان رفتیم و بخشی از جغرافیای دل ما شدند،برای جامعهٔ ایران که یک انتزاع نیست، تک‌تک دست هایی است که یک روز فشرده‌ایم، برای پاس‌داشتن مفهوم «مردم» که جایی بالاتر از تمام تفاوت‌ها می‌ایستد... برای «ایران» فقط خاک و سنگ و کوه نیست، جان ماست...
برای حفظ سرمایه‌های اجتماعی ایران می‌کوشیم.‌برای احیا و حفظ *شبکه‌های کوچک اعتماد*.
@ba_omid_be_ayande

۹:۰۴

شبکه حمایتی با امید به آینده
ما برای آن‌که ایران خانهٔ خوبان شود رنج دوران برده‌ایم... برای همهٔ غریبه‌هایی که روزی به آن‌ها سلام کردیم و آشنای ما شدند، برای همهٔ شهر و روستاهایی یک روز برای اولین بار به سراغشان رفتیم و بخشی از جغرافیای دل ما شدند، برای جامعهٔ ایران که یک انتزاع نیست، تک‌تک دست هایی است که یک روز فشرده‌ایم، برای پاس‌داشتن مفهوم «مردم» که جایی بالاتر از تمام تفاوت‌ها می‌ایستد... برای «ایران» فقط خاک و سنگ و کوه نیست، جان ماست... برای حفظ سرمایه‌های اجتماعی ایران می‌کوشیم.‌برای احیا و حفظ *شبکه‌های کوچک اعتماد*. @ba_omid_be_ayande
متن تنها منتشر شد که قابل به اشتراک گذاری در وضعیت باشد.

۹:۰۵

undefined حفظ سازمان اجتماعی در بحران: متمرکز بر سازمان یا متمرکز بر مردم؟
وقتی از حفظ سازمان‌های اجتماعی، به عنوان زیرساخت‌های ارزشمند اجتماعی صحبت می‌کنیم، تصور برخی به سمت حفظ خود سازمان می‌رود. حال آن‌که خود سازمان، پوست و استخوان اگر باشد،‌ ارتباط سازمان با مردم، جانِ کنشگری اجتماعی است.
منظور ما از محافظت از سازمان‌های اجتماعی، حفظ جان آن‌هاست. یعنی مرور مجدد ماموریت، تا حد ممکن بازگشتن به میدان و پایش ارتباطات با همکاران، مخاطبان و دیگر مشارکت‌کنندگان و تعریف مجدد شیوهٔ ارتباط با ایشان با توجه به شرایط.
سازمان «مردم» نهاد، کسب و کار «اجتماعی» یا هر سازمان اجتماعی دیگر، حتی اگر وجه ظاهری و سازمانی‌اش در بحران نابود شود، به همت مردمی که آن را نهاد خود می‌دانند و اجتماعی که با آن همراه است، دوباره احیا خواهد شد. اما اگر سازمانی مشغول خود شود و مردم را وا نهد، بازندهٔ این زمانه است. چرا که اگر مردم فکر کنند که برای فعالان اجتماعی «پروژه»‌ای بیش نیستند، اعتماد خود را به ایشان از دست خواهند داد. اعتمادی که ارزشمندترین سرمایهٔ هر کنشگر اجتماعی است .
شبکهٔ حمایتی با امید به آینده @ba_omid_be_ayande

۱۳:۲۸

undefined دعوت به تجربه‌نگاری کنشگران و سازمان‌های اجتماعی، در زمانهٔ جنگ

برایمان از تجربهٔ خود به عنوان یک کنشگر اجتماعی، در مواجهه با جنگ و اقداماتی که در پاسخ به آن انجام داده‌اید بنویسید. در فرم زیر با طرح چند سوال تلاش کرده‌ایم که مسیر ثبت تجربه را تسهیل کنیم.از بین تجربیات ثبت شده، مواردی که می‌توانند برای دیگران الهام‌بخش باشند را در همین کانال به اشتراک خواهیم گذاشت.
undefined لینک ثبت تجربه:https://survey.porsline.ir/s/cZzECvTr
undefined این دعوت را با دیگر کنشگران اجتماعی نیز به اشتراک بگذارید. بیش از هر زمان به شنیدن تجربه‌های یکدیگر نیازمندیم. برای مطالعهٔ تجربیات و یادداشت‌های مرتبط، در کانال ما عضو شوید:@ba_omid_be_ayande

۱۸:۲۷

undefined تجربهٔ کنشگران و سازمان‌های اجتماعی، در زمانهٔ جنگ ۱
وقتی کمک نوروزی تبدیل به حمایت معیشتی شد
مؤسسهٔ مردم‌نهاد مهر راستین در شهرستان بهارستان تهران فعالیت دارد. این مؤسسه تلاش می‌کند موانع اشتغال زنان، به‌ویژه زنان سرپرست خانوار را کاهش دهد تا بتوانند به چرخهٔ اشتغال بازگردند. از جمله راهکارهای این مجموعه، فراهم کردن فضایی منعطف در کارگاه خیاطی همراه با امکان نگهداری از کودکان، و همچنین فراهم کردن امکان کار در منزل برای زنان علاقه‌مند است. این مؤسسه در کنار فعالیت‌های معیشتی، برنامه‌هایی نیز برای کودکان و نوجوانان خانواده‌های مخاطب خود برگزار می‌کند.
در روزهای پایانی سال، این مجموعه در حال آماده‌سازی برای برنامه‌های نوروزی بود؛ هماهنگی برای تهیه لباس عید بچه‌ها، شرکت در نمایشگاه بهاره برای فروش محصولات تولیدی زنان، و برنامه‌ریزی برای برگزاری جشن آیین‌های نوروزی و افطاری برای کودکان و مادرانشان.
اما با آغاز جنگ، شرایط به‌طور ناگهانی تغییر کرد. در چنین فضایی که برنامه‌ریزی بلندمدت تقریباً ناممکن به نظر می‌رسید، مجموعه تصمیم گرفت تمرکز خود را بر رفع نیازهای فوری افرادی بگذارد که با آن‌ها در ارتباط است.
نخست توجه آن‌ها به زنان سرپرست خانوار معطوف شد؛ زنانی که بار زندگی را به دوش می‌کشند و درآمدشان معمولاً از کارهای روزمزد تأمین می‌شود؛ کارهایی مانند نظافت منازل و راه‌پله‌ها، دوخت لباس، بسته‌بندی و تزئین پوشاک.
با ارتباط مستقیم با این زنان و آگاهی از شرایطشان، مبالغی که پیش‌تر برای خرید لباس عید کودکان در نظر گرفته شده بود، بر اساس میزان نیاز و وضعیت اقتصادی هر خانواده در اختیار آن‌ها قرار گرفت.
گام بعدی، همکاری با افراد معتمد در هر محله بود. در هر منطقه با یک یا دو نفر از اهالی که شناخت خوبی از ساکنان داشتند ارتباط گرفته شد تا وضعیت خانواده‌های نیازمند را اطلاع دهند. این ارتباط‌ها باعث شد خانواده‌های جدیدی نیز شناسایی شوند که در شرایط دشوار قرار داشتند و نیاز به حمایت داشتند.
در ادامه، برای حفظ ارتباط عاطفی و فکری با نوجوانان مجموعه نیز اقداماتی انجام شد. گروهی مجازی با همراهی مربیان شکل گرفت تا نوجوانان بتوانند احساسات خود را در این روزها بیان کنند و درباره کتاب‌هایی که برای مطالعه به آن‌ها معرفی شده بود گفت‌وگو کنند.
در کنار این فعالیت‌ها، مجموعه تلاش کرد در حد مواد اولیه موجود، سفارش دوخت کیسه‌های پارچه‌ای را نیز بپذیرد تا از این طریق درآمدی حتی اندک برای خانواده‌هایی که با دشواری معیشت روبه‌رو هستند فراهم شود.
به گفته این مجموعه، توان مؤسسه در برابر میزان نیاز خانواده‌های تحت پوشش محدود است؛ اما ادامه دادن همین فعالیت‌ها در این شرایط تلاشی است برای زنده نگه داشتن جوانه‌های امید در دل خانواده‌هایی که دیگر توان چندانی برای مواجهه با دشواری تازه در خود نمی‌بینند.
اگر شما هم علاقه‌مند هستید در این روزها همراه مؤسسهٔ مهر راستین باشید، می‌توانید از طریق آی‌دی زیر با مدیر مؤسسه در تماس باشید. @fdaneshmandi60
undefined شما نیز می‌توانید تجربیات خود را بنویسید:
https://survey.porsline.ir/s/cZzECvTrundefined مطالعهٔ تجربیات و یادداشت‌های مرتبط، در کانال ما:
@ba_omid_be_ayande

۱۲:۵۳

از میان کبود آهن و دود
می‌فرستم به اهل عشق درود

گروه ما و شبکهٔ همکارانمان هم مثل بسیاری از شما در دل همین شهرهای جنگ‌زده، از مناطق مختلف تهران، از اصفهان، از شیراز و ... یا از شهرهایی کمی دورتر از فضای جنگ ولی دل‌نگران اوضاع ایران، در حال تلاش برای برداشتن‌ گام‌هایی هر چند کوچک هستیم.ما هم هر روز به این شک می‌کنیم که آیا اصلا در وضعیت موجود تقلا کردن معنایی دارد یا نه و هر بار یکی از ما به دیگران یادآوری می‌کند که «زندگی کردن» حق ماست و نباید تسلیم شویم و این حق را واگذار کنیم.
حملهٔ گستردهٔ دیشب به چندین شهر ایران، که آن‌چنان که برای ما هول‌انگیز بود در رسانه‌ها بازتابی نداشت، کمی توان و ظرفیت روانی‌مان را برای تلاش، تحت تاثیر قرار داده، همان‌گونه که همه باور داریم امنیت شخصی و روانی پیش‌شرط هرگونه کنشگری است، در حال تلاش هستیم که دوباره منسجم و متمرکز شویم و انتشار تجربیات را ادامه دهیم.
تجربه‌هایی که از شما دریافت کرده‌ایم دلمان را گرم کرده که چراغ‌های متعددی در گوشه گوشهٔ کشور روشن است. این چند خط را نوشتیم که بگوییم ما هم همین‌جاییم و در همین شرایط. اگر کندتر از آن‌چیزی که باید داریم تجربیات را منتشر می‌کنیم اقتضای شرایط است.
دست در دست هم ادامه خواهیم داد...
شبکهٔ حمایتی با امید به آینده @ba_omid_be_ayande

۱۴:۰۵

undefined تجربهٔ کنشگران و سازمان‌های اجتماعی، در زمانهٔ جنگ ۲
وقتی جلسات درمان زیر سایهٔ موشک‌ها ادامه پیدا می‌کند

دریا نویدی روان‌درمانگر تحلیلی و دانشجوی ایران‌شناسی است. او از ابتدای کار حرفه‌ای خود تلاش کرده است راهی پیدا کند که افراد بیشتری بتوانند از خدمات روان‌درمانی استفاده کنند. به همین دلیل در شیوهٔ دریافت هزینهٔ جلسات، رویکردی منعطف را در پیش گرفته و در بسیاری از موارد انتخاب مبلغ جلسه را به خود مراجعان سپرده است. علاوه بر این دوره‌هایی نیز به‌عنوان درمانگر داوطلب با سازمان‌های فعال در حوزهٔ پیشگیری از خودکشی همکاری کرده و با مراجعانی که تجربهٔ خشونت خانگی داشته‌اند کار کرده است. در ماه‌های اخیر نیز جلسات حمایتی برای افرادی برگزار می‌کند که در پی شرایط اجتماعی و سیاسی دچار آسیب شده‌اند.
با آغاز جنگ، شرایط برای او و مراجعانش دشوارتر شد. بسیاری از مراجعان تجربه‌های بسیار سختی را از سر می‌گذراندند و برخی حتی از بیان مسائل شخصی خود در جلسات احساس شرم می‌کردند. در همان زمان، او خود نیز با ترس و ناامنی ناشی از شرایط جنگی روبه‌رو بود و امکان برگزاری جلسات آنلاین هم وجود نداشت. در چنین وضعیتی، برخی جلسات درمانی حتی از داخل حمام خانه و به‌صورت تلفنی برگزار شد؛ جایی که از ترس موشک‌باران امن‌تر به نظر می‌رسید.
او در این دوره کمی از ساختار معمول جلسات روان‌کاوانه فاصله گرفت. به مراجعانش گفت که در این روزها هر زمان نیاز داشته باشند در دسترس است. حمام خانه را برای گفت‌وگوهای طولانی آماده کرد، به دوستانش اطلاع داد که آمادگی گفت‌وگو با افراد آسیب‌دیده را دارد و در دریافت هزینهٔ جلسات نیز بیش از گذشته انعطاف نشان داد.
به گفتهٔ او، در شرایط بحران‌های اجتماعی و سیاسی، بسیاری از مراجعان به‌ویژه مراجعان نوروتیک تمایل کمتری به صحبت دربارهٔ خود و احساساتشان دارند و معمولاً بازخورد مستقیمی نمی‌دهند. با این حال ادامه دادن جلسات درمانی برای او نشانه‌ای مهم از اعتماد و نیاز آن‌هاست.
یکی از بازخوردهای دلگرم‌کننده برای او، پیامی بود که در روزهای نخست جنگ از یکی از دوستانش دریافت کرد؛ او بدون اطلاع قبلی مبلغی را به حساب او واریز کرده بود و در پیامش نوشته بود که بابت تشکر برای دیدن مراجعان حمایتی است، گفته بود که تلاش‌های او را دیده و فراموش نکرده است. پیامی که به گفتهٔ او باعث شد بیش از پیش دلگرم شود و به ادامهٔ مسیر فکر کند.
اگر در این روزها نیاز به جلسات روان‌درمانی احساس می‌کنید یا در سمت دیگر ماجرا مایلید که از این حرکت حمایت کنید از طریق شماره تلفن زیر می‌توانید با دریا نویدی در تماس باشید:
09335354127
undefined شما نیز می‌توانید تجربیات خود را بنویسید:
https://survey.porsline.ir/s/cZzECvTrundefined مطالعهٔ تجربیات و یادداشت‌های مرتبط، در کانال ما:
@ba_omid_be_ayande

۱۰:۰۱

شبکه حمایتی با امید به آینده
کتابچه ارزیابی تاثیر جنگ بر سازمان‌های اجتماعی.pdf
اگر هنوز نتوانسته‌اید نسبت خود یا سازمانتان را به عنوان کنشگر اجتماعی، با زمانهٔ جنگ پیدا کنید، این راهنما را برای کمک به تامل شما آماده کرده‌ایم.‌
حتی اگر در مناطق درگیر جنگ هم نباشیم، همین‌که در ایران یا در ارتباط با آن باشیم، از اثرات جنگ جدا نیستیم.

۱۵:۰۵

undefined تجربهٔ کنشگران و سازمان‌های اجتماعی، در زمانهٔ جنگ ۳
دور از جنگ ولی همراه با دوستان درگیر در جنگ

«سیارک سپهر» یک کتابخانهٔ سیار روستایی است در قاین در استان خراسان جنوبی که به روستاها و محله‌های شهر می‌رود و برای کودکان و نوجوانان برنامه‌های کتاب‌خوانی و فرهنگی برگزار می‌کند. اعضای آن، در کنار سیارک سپهر، کسب و کار اجتماعی چولی‌قزک را راه انداخته‌اند که با فروش محصولات خراسان، سود حاصل از آن را صرف فعالیت‌های اجتماعی به خصوص سیارک سپهر کنند.
جنگ برای این گروه اثری دوگانه داشته‌است. از یک طرف، سیارک سپهر و کودکان روستا هستند که صدای جنگ به گوش آن‌ها نرسیده و فعالیت‌ها با آن‌ها ادامه پیدا کرده‌است. اما سمت دیگر که چولی‌قزک است. طیف زیادی از مشتریان و همراهانی که حمایت‌کنندهٔ فعالیت‌ها محسوب می‌شوند در مناطق جنگی هستند و دیگر نمی‌شود کار را مثل قبل ادامه داد. نه تنها خریدن محصولاتی مثل زعفران و عسل و روغن، اولویت آن‌ها نیست، که خودشان الان در معرض خطر هستند.
این تیم اعتقاد دارند که در شرایط الان، محصول دیگر که محصول مشترک چولی‌قزک و سیارک سپهر است مورد نیاز همه است یعنی امید و همراهی جمعی. برای همین جایی را در قاین برای اسکان احتمالی دوستان و آشنایان آماده کرده و با ارسال یک پیامک به مشتریان و دوستان ضمن اینکه احوال ایشان را جویا شدند به آن‌ها گفتند که می‌توانند مهمانشان بشوند.
پاسخ‌ها به این پیام بسیار مثبت بود. این تیم در ادامه علاوه بر آن‌که فعالیت‌های سیارک سپهر را با کودکان ادامه می‌دهند به این فکر می‌کنند که با استراتژی‌های متفاوت برای فروش محصولات مورد نیاز افراد در شرایط فعلی به صورت محلی به کسب و کار خود نیز ادامه دهند و همزمان با روایت این فعالیت‌ها به همراهان خود نیز امید بدهند که این‌جا چراغی روشن است.
برای ارتباط با این دوستان می‌توانید به امیر پیشجو که مسئول ارتباط با دوستان هر دو است پیام بدهید:
@Amirpishjoo undefined شما نیز می‌توانید تجربیات خود را بنویسید:
https://survey.porsline.ir/s/cZzECvTrundefined مطالعهٔ تجربیات و یادداشت‌های مرتبط، در کانال ما:
@ba_omid_be_ayande

۱۲:۳۶