۱۶:۴۵
۱۶:۴۵
روزگار تلختر از زهرمنتخب کارتون در هجو پهلوی
بخش دوم منتخب آثار
برخی چیزها آنقدر تلخند که باید شیرینشان کرد تا قابلهضم شوند. از اینروست که معمولاً چای را با قند مینوشیم و قهوه را با شکر. اما این قاعده تنها به خوراکیها محدود نیست؛ در عرصهٔ واقعیت و هنر نیز جاری است. در سینما، برای بازنمایی برخی تلخیهای اجتماعی به سراغ کمدی میرویم؛ در شعر و دیگر هنرهای تجسمی نیز همین اصل، صادق است. کارتون و کاریکاتور نه اینکه از این قاعده مستثنا نیستند بلکه عمدهکارکردشان این است. ظاهر کارتون و کاریکاتور بارنگولعاب شیرین و گاه خندهداری که دارند، چون قندی در کنار چای تلخ میمانند تا مطلب برای مخاطب پذیرفتنیتر شود.
در کارتونها و کاریکاتورهایی که طی این سالها دربارهٔ خاندان پهلوی — از رضا تا محمدرضا — طراحی شده، هنرمند کوشیده تا وقایع تلخ را با زبانی شیرین و درعینحال گزنده به مخاطب بچشاند. وقایعی چون جدایی بحرین از ایران، سرسپردگی خاندان پهلوی به غرب، شکنجه و نبود آزادی بیان در آن دوران، چپاول ثروت و نفت ایران توسط آمریکاییها، تبعیض و شکاف طبقاتی و نمونههایی از این دست که شرح هرکدام، جز به زبان طنز، روان آدمی را پریشان میکند.
جدای از زهرزدایی از تلخی، کارتون و کاریکاتور وظیفهٔ هجو را نیز بر دوش میکشد. هجو در برابر سیاستمداران، نقش شکستن تصویر ذهنی مخاطب از آن شخصیت را ایفا میکند. هجو در این موارد برجستهتر است؛ چرا که دربارهٔ شخصیتهای پوشالی مثل خاندان پهلوی، برساخت رسانهای بر این است که ابهتی برای آنان دستوپا کند.
در این نوشته، به سراغ گزیدهای از کارتونهای منتخب دو دورهٔ جشنوارهٔ «روزگار مترسک» رفتهایم؛ جشنوارهای که بههمت حوزهٔ هنری فارس تدارک دیده شده است.
برای دیدن و شنیدن مهمترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: @baftar_resane
بخش دوم منتخب آثار
برخی چیزها آنقدر تلخند که باید شیرینشان کرد تا قابلهضم شوند. از اینروست که معمولاً چای را با قند مینوشیم و قهوه را با شکر. اما این قاعده تنها به خوراکیها محدود نیست؛ در عرصهٔ واقعیت و هنر نیز جاری است. در سینما، برای بازنمایی برخی تلخیهای اجتماعی به سراغ کمدی میرویم؛ در شعر و دیگر هنرهای تجسمی نیز همین اصل، صادق است. کارتون و کاریکاتور نه اینکه از این قاعده مستثنا نیستند بلکه عمدهکارکردشان این است. ظاهر کارتون و کاریکاتور بارنگولعاب شیرین و گاه خندهداری که دارند، چون قندی در کنار چای تلخ میمانند تا مطلب برای مخاطب پذیرفتنیتر شود.در کارتونها و کاریکاتورهایی که طی این سالها دربارهٔ خاندان پهلوی — از رضا تا محمدرضا — طراحی شده، هنرمند کوشیده تا وقایع تلخ را با زبانی شیرین و درعینحال گزنده به مخاطب بچشاند. وقایعی چون جدایی بحرین از ایران، سرسپردگی خاندان پهلوی به غرب، شکنجه و نبود آزادی بیان در آن دوران، چپاول ثروت و نفت ایران توسط آمریکاییها، تبعیض و شکاف طبقاتی و نمونههایی از این دست که شرح هرکدام، جز به زبان طنز، روان آدمی را پریشان میکند.جدای از زهرزدایی از تلخی، کارتون و کاریکاتور وظیفهٔ هجو را نیز بر دوش میکشد. هجو در برابر سیاستمداران، نقش شکستن تصویر ذهنی مخاطب از آن شخصیت را ایفا میکند. هجو در این موارد برجستهتر است؛ چرا که دربارهٔ شخصیتهای پوشالی مثل خاندان پهلوی، برساخت رسانهای بر این است که ابهتی برای آنان دستوپا کند.در این نوشته، به سراغ گزیدهای از کارتونهای منتخب دو دورهٔ جشنوارهٔ «روزگار مترسک» رفتهایم؛ جشنوارهای که بههمت حوزهٔ هنری فارس تدارک دیده شده است.برای دیدن و شنیدن مهمترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: @baftar_resane۱۶:۴۵
۱۶:۴۵
۱۶:۴۵
۱۶:۴۵
۱۶:۴۵
۱۶:۴۵
۱۶:۴۵
*سرمست عشق بود، تجارت بهانه بود*منتخب ابیات در شأن و منزلت حضرت خدیجه (س) بهمناسبت وفات ایشان
همانطور که قابل حدس است، عمدهٔ تمرکز شعرها در شأن حضرت خدیجه (س)، متوجه سخاوت ایشان و بخشش اموالشان در راه اسلام است و استفادههای شاعرانه از همین تجارت و سود و ثروت و دارایی و ... . مثلا آنجا که سیدمحمدجواد شرافت سروده: «هستیات را دادی و داراترین بانو شدیثروتی بالاتر از لبخند پیغمبر که نیست»
در کنار این تمرکز، توجهاتی از قبیل دلدادگی حضرت محمد (ص) و حضرت خدیجه (س) نسبت به هم، شأنیت مادری برای حضرت زهرا (س)، داستان معروف کفن حضرت خدیجه (س) و حضور حضرتشان هنگام وحی به پیامبر، مورد توجه سرودههاست. در مجموع، شعر فراوانی برای حضرت خدیجه (س) سروده نشده و شعر خوب هم در بینشان کم است و همین، گزینش و انتخاب ابیات منتخب را سخت کرده است.
در این فرسته، بهمناسبت وفات حضرت خدیجه (س)، منتخبی از ابیات فارسی را در شأن و منزلت ایشان گرد آوردهایم. باشد که نگاه لطف و کرمشان، شامل حال ما شود و میان ما و حضرت محمد (ص)، الفت برقرار کنند.
برای دیدن کاملِ این فرسته به صفحهٔ «بافتار» در ایسنتاگرام مراجعه کنید. (در پیامرسانها به دلیل محدودیت تعداد صفحات، برخی شعرها بارگذاری نشدهاند.)
برای دیدن و شنیدن مهمترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: @baftar_resane
*سرمست عشق بود، تجارت بهانه بود*منتخب ابیات در شأن و منزلت حضرت خدیجه (س) بهمناسبت وفات ایشانهمانطور که قابل حدس است، عمدهٔ تمرکز شعرها در شأن حضرت خدیجه (س)، متوجه سخاوت ایشان و بخشش اموالشان در راه اسلام است و استفادههای شاعرانه از همین تجارت و سود و ثروت و دارایی و ... . مثلا آنجا که سیدمحمدجواد شرافت سروده: «هستیات را دادی و داراترین بانو شدیثروتی بالاتر از لبخند پیغمبر که نیست»در کنار این تمرکز، توجهاتی از قبیل دلدادگی حضرت محمد (ص) و حضرت خدیجه (س) نسبت به هم، شأنیت مادری برای حضرت زهرا (س)، داستان معروف کفن حضرت خدیجه (س) و حضور حضرتشان هنگام وحی به پیامبر، مورد توجه سرودههاست. در مجموع، شعر فراوانی برای حضرت خدیجه (س) سروده نشده و شعر خوب هم در بینشان کم است و همین، گزینش و انتخاب ابیات منتخب را سخت کرده است. در این فرسته، بهمناسبت وفات حضرت خدیجه (س)، منتخبی از ابیات فارسی را در شأن و منزلت ایشان گرد آوردهایم. باشد که نگاه لطف و کرمشان، شامل حال ما شود و میان ما و حضرت محمد (ص)، الفت برقرار کنند.برای دیدن کاملِ این فرسته به صفحهٔ «بافتار» در ایسنتاگرام مراجعه کنید. (در پیامرسانها به دلیل محدودیت تعداد صفحات، برخی شعرها بارگذاری نشدهاند.)
برای دیدن و شنیدن مهمترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: @baftar_resane۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
۱۵:۵۲
«فرزندان خود را برای کشته شدن در راه استقلال وطن به دنیا بیاورید. اگر زنده ماندند و عاشق شدند و به شیرینی زندگی کردند، فبه المراد.» نادر ابراهیمی «برجادههای آبی سرخ» ص۹۷رسانه بافتار @baftar_resane۷:۰۰