#داستان_امروز
«عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیسجمهور
این روزها در محافل مختلف، سخن از عدم کفایت رئیسجمهور است.
و البته برای طرح این بحث، حتی لازم نیست منتقدان معیاری اختراع کنندادله این مطالبه را خود جناب آقای پزشکیان و دولتشان در اختیار مردم گذاشتهاند.طی این مدت بهقدری «نمیشود» و «نمیتوانیم» از زبان آقای پزشکیان شنیدهایم که این دو واژه به امضای کلامی ریاستجمهوری ایشان تبدیل شدهاند؛بهحدی که وقتی نام آقای پزشکیان میآید، «نمیتوانیم» در ذهن تداعی میشود و «نمیتوانیم» که میشنویم، چهره آقای پزشکیان به ذهن خطور میکند.
جالبتر آنکه خود ایشان پیش از انتخابات، راه مواجهه مردم با همین «نتوانستن» را مشخص کرده بودند.
به خاطر دارید که در ۱۳ تیر ۱۴۰۳، تنها دو روز مانده به دور دوم انتخابات گفتند:
«امکان ندارد نتوانم کاری انجام دهم؛ اگر نتوانستم، مردم رأی خود را پس بگیرند.»*
پس امروز کسی نمیتواند بپرسد:چرا مردم و منتقدان از عدم کفایت اجرایی رئیسجمهور حرف میزنند؟
زیرا شخص آقای پزشکیان پیش از گرفتن رأی از مردم، خودشان «نتوانستن» را ملاک پسگرفتن رأی مردم معرفی کرده بودند.
امروز این آقای رئیسجمهور است که باید در برابر همان معیاری که پیش از انتخابات تعیین کردند، پاسخگو باشند.
فراموش نکنید
منتقدان «نمیشود» و «نمیتوانیم» را برای دولت چهاردهم اختراع نکردهاند، این ادبیات را خود رئیسجمهور و مسئولان دولت بارها به کار بردهاند. و امروز حتی بسیاری از رای دهندگان به ایشان هم اذعان دارند که اگر دولت چهاردهم در یک چیز واقعاً موفق بوده، اجرای دقیق «نمیشود و نمیتوانیم» در بسیاری از عرصهها بوده است.
و امروز مردم با خروجی این شیوه دولتداری در حوزههای اقتصادی، انرژی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و حتی نظامی و امنیتی دست و پنجه نرم میکنند.
اما ماجرا فقط «نمیتوانیم»ها نیست، آقای پزشکیان پیش و پس از انتخابات، جملاتی گفتند که امروز دقیقترین معیار برای سنجش کارنامه خودشان است.
فراموش نکردیم که پیش از انتخابات فرمودند:«عامل اصلی ایجاد تورم دولتها هستند.»و:«مشکل، مجریان و مسئولینی هستند که بالا نشستهاند.»
و پس از ریاستجمهوری تصریح کرد:«اگر نتوانستیم مشکل مردم را حل کنیم، مقصریم. نباید اجازه دهیم سفره مردم کوچکتر شود.»
حتی در ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ صریحتر از همیشه مسئولیت را متوجه مدیران دانستند و تأکید کردند که حل مسائل کشور نیازمند حضور در میدان عمل است و دولت نمیتواند صرفاً به بیان مشکلات اکتفا کند.
بنابراین برای ارزیابی این دولت نیازی به معیار منتقدان نیست
آقای رئیسجمهور را با معیار خود آقای رئیسجمهور میسنجیم.
حالا بریم سراغ سنجش در حوزههای مخلف ر اساس اخبار رسمی خود دولت
اول؛ اقتصاددر مرداد ۱۴۰۳، تورم سالانه کشور ۳۴.۸ درصد بود.در تیر ۱۴۰۵، براساس اعلام مرکز آمار، تورم سالانه به ۶۶ درصد و تورم نقطهبهنقطه به ۸۷.۹ درصد رسید.رشد اقتصادی سال ۱۴۰۴ نیز تنها ۰.۲ درصد با نفت و منفی ۰.۳ درصد بدون نفت ثبت شد.حالا برگردیم سراغ همان جمله جناب رئیسجمهور:«اگر نتوانستیم مشکل مردم را حل کنیم، مقصریم؛ نباید اجازه دهیم سفره مردم کوچکتر شود.»
سؤال بسیار ساده است:
با کدام شاخص میتوان ادعا کرد مشکل معیشت مردم حل شده و سفره آنان کوچکتر نشده است؟و پاسخ «مشکلات از قبل وجود داشته است» را ونمیتوان پذیرفت و اساسا جای طرح و بحث ندارد؛زیرا قاعدتا کسی که برای ریاستجمهوری نامزد میشود، برای اداره همین کشور با همین شرایط نامزد میشود؛ نه برای کشوری خیالی ...
آقای پزشکیان با علم به همین شرایط وارد انتخابات شد، وعده داد، رأی خواست و مسئولیت قوه مجریه را پذیرفتلذا بعد از گرفتن جایگاه، دیگر نمیتوانند توقع داشته باشند مردم شرح مشکلات را جای حل مشکلات بپذیرند.
ادامه در پیام بعد
#م_طالبی_دارستانی
«عدم کفایت»؛ با معیار خود رئیسجمهور
این روزها در محافل مختلف، سخن از عدم کفایت رئیسجمهور است.
و البته برای طرح این بحث، حتی لازم نیست منتقدان معیاری اختراع کنندادله این مطالبه را خود جناب آقای پزشکیان و دولتشان در اختیار مردم گذاشتهاند.طی این مدت بهقدری «نمیشود» و «نمیتوانیم» از زبان آقای پزشکیان شنیدهایم که این دو واژه به امضای کلامی ریاستجمهوری ایشان تبدیل شدهاند؛بهحدی که وقتی نام آقای پزشکیان میآید، «نمیتوانیم» در ذهن تداعی میشود و «نمیتوانیم» که میشنویم، چهره آقای پزشکیان به ذهن خطور میکند.
جالبتر آنکه خود ایشان پیش از انتخابات، راه مواجهه مردم با همین «نتوانستن» را مشخص کرده بودند.
به خاطر دارید که در ۱۳ تیر ۱۴۰۳، تنها دو روز مانده به دور دوم انتخابات گفتند:
«امکان ندارد نتوانم کاری انجام دهم؛ اگر نتوانستم، مردم رأی خود را پس بگیرند.»*
زیرا شخص آقای پزشکیان پیش از گرفتن رأی از مردم، خودشان «نتوانستن» را ملاک پسگرفتن رأی مردم معرفی کرده بودند.
امروز این آقای رئیسجمهور است که باید در برابر همان معیاری که پیش از انتخابات تعیین کردند، پاسخگو باشند.
منتقدان «نمیشود» و «نمیتوانیم» را برای دولت چهاردهم اختراع نکردهاند، این ادبیات را خود رئیسجمهور و مسئولان دولت بارها به کار بردهاند. و امروز حتی بسیاری از رای دهندگان به ایشان هم اذعان دارند که اگر دولت چهاردهم در یک چیز واقعاً موفق بوده، اجرای دقیق «نمیشود و نمیتوانیم» در بسیاری از عرصهها بوده است.
و امروز مردم با خروجی این شیوه دولتداری در حوزههای اقتصادی، انرژی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و حتی نظامی و امنیتی دست و پنجه نرم میکنند.
فراموش نکردیم که پیش از انتخابات فرمودند:«عامل اصلی ایجاد تورم دولتها هستند.»و:«مشکل، مجریان و مسئولینی هستند که بالا نشستهاند.»
و پس از ریاستجمهوری تصریح کرد:«اگر نتوانستیم مشکل مردم را حل کنیم، مقصریم. نباید اجازه دهیم سفره مردم کوچکتر شود.»
حتی در ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ صریحتر از همیشه مسئولیت را متوجه مدیران دانستند و تأکید کردند که حل مسائل کشور نیازمند حضور در میدان عمل است و دولت نمیتواند صرفاً به بیان مشکلات اکتفا کند.
آقای رئیسجمهور را با معیار خود آقای رئیسجمهور میسنجیم.
سؤال بسیار ساده است:
آقای پزشکیان با علم به همین شرایط وارد انتخابات شد، وعده داد، رأی خواست و مسئولیت قوه مجریه را پذیرفتلذا بعد از گرفتن جایگاه، دیگر نمیتوانند توقع داشته باشند مردم شرح مشکلات را جای حل مشکلات بپذیرند.
۲.۵K
۱۱:۵۲