بله | کانال برآیند
عکس پروفایل برآیندب

برآیند

۳۷۴عضو
undefinedجهاد ادامه دارد!جهاد دانش‌بنیان؛ راهبردی نوین در جنگ فناوری امروزundefined علیرضا اکبری دستجردیundefined بخش اول
وضعیت غزه در یکی دو سال اخیر و دستِ بسته‌ی ما در حمایت، این گزاره را به ذهنم می‌آورد که اگر در حوزه‌ی فناوری وضعیت بهتری داشتیم، شاید داستان جور دیگری رقم می‌خورد!فناوری، عامل کلیدی در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی است. حتی پیش از رویارویی مستقیم ایران و اسرائیل نیز این احتمال وجود داشت که اگر ایران در فناوری پیشرفت ملموس‌تری کرده بود، معادلات منطقه‌ای و به‌ویژه وضعیت غزه، مسیر متفاوتی پیدا می‌کرد. اما جنگ دوازده‌روزه و مواجهه‌ی آشکار رژیم با کشورمان، اهمیت فناوری را جدی‌تر و ملموس‌تر روی میز قرار داد.جنگ امروز، جنگ فناوری است. اهمیت این موضوع تا آن‌جاست که رهبری در پیام هفت‌بندی خود پس از آتش‌بس، پس از تأکید بر حفظ وحدت و همبستگی ملی، حرکت علمی و پیشرفت فناوری را به‌طور جدی مطالبه کردند.اگر فناوری را به‌عنوان «مسئله» در تمامی ابعاد آن بپذیریم، گام بعدی توجه به مهم‌ترین بعد آن، یعنی نحوه‌ی مواجهه با فناوری و ساختار سازمانی و اجتماعی پیشبرد آن است، تا علاوه بر توان ساخت فناوری پیشرفته، سرعت عمل نیز افزایش یابد؛ موضوعی مهم که تاکنون از آن غفلت کرده‌ایم!این متن قصد دارد جایگاه جهاد سازندگی در دوران دفاع مقدس را مورد توجه قرار دهد و به‌نوعی آن را به دفاع امروز پیوند بزند. اما پیش از ورود به این موضوع، لازم بود حرف آخر را اول بزنیم؛ اینکه: جنگ امروز ماهیتی فناورانه دارد و آنچه از جهاد دیروز قابل فراگیری است، نرم‌افزار و روح حاکم بر آن است، تا بستری برای حل نیاز بر زمین‌مانده‌ی فناورانه‌ی امروز ساخته شود و نوعی جهاد دانش‌بنیان شکل بگیرد!
undefinedجهاد در روستا، جهاد در جنگجهاد سازندگی را با روستا و سازندگی‌اش می‌شناسند. هنوز هم اردوهای جهادی برای حل مشکلات روستاها فعالند. داستان جهاد، ورای قالب‌ها و شمایل است و عامل تغییردهنده‌ی قالب‌ها، مأموریتِ بر زمین‌مانده یا همان فرمانی است که از سوی ولی صادر می‌شود.همین است که جهادی‌ها، پس از فرمان سازندگی امام، در روستاها هستند و با شروع جنگ، در جنگ!جهاد، میدان و بستر حرکت و خیزش عموم مردم برای حل نیازِ بر زمین‌مانده یا مأموریتِ انقلاب اسلامی استشهید بهشتی تعبیر جالبی از جهاد دارد؛«جهاد، حرکت خودسازِ خلاق ملت در مسیر سیاست‌های کلی دولت» است.با این تعریف، پیش‌فرض جهاد، هم‌راستاییِ هدف و جهت‌گیری یکسان دولت و رهبری برای حل نیاز بر زمین‌مانده است، چراکه فرمان آن از سوی ولی صادر می‌شود.جهاد، هرکسی را با هر سلیقه و بضاعتی در خود جای می‌دهد و به افراد اجازه می‌دهد با هر توانی، قدمی برای رفع مشکل بردارند.
undefinedجهاد دیروزجهاد سازندگی از تأسیس در خردادماه سال ۵۸ تا شروع جنگ، کارهای بزرگی در روستاها انجام داده بود؛ زدودن خان‌ها، تشکیل شوراهای روستا، ترویج تولید کشاورزی و صنعتی، و حل مشکلات آب، حمام و جاده!سیستم جهاد با شعار «همه با هم» و ساختاری پایین‌به‌بالا، براساس اعتماد و بدون ذره‌ای کاغذبازی کار می‌کرد. بهترین‌ها و زبده‌ترین‌ها در روستاها بودند و اصطلاحاً آنجا خط مقدم بود.کار اصلی را جهادی‌ها انجام می‌دادند و در این گیرودار، ساخته می‌شدند؛ در یک ساختار نرم‌افزاری که «انسان» محور بود و ساختار، به‌مثابه ابزاری منعطف، متناسب با مأموریت تغییر می‌کرد.امکانات زیرساختی خوبی در اختیار بچه‌های جهاد بود. با شروع جنگ، کار در روستا تعطیل نشد، اما بخش عمده‌ای از امکانات جهاد به سمت جنوب رفت و ستاد پشتیبانی و مهندسی جنگ جهاد ایجاد شد.این امکانات، در ابتدای جنگ و در شرایط کمبود لجستیکیِ سپاه، بسیار راه‌گشا بود. جهاد استان‌ها، هرکدام جداگانه و مجهز به نیروهای متخصص از جمله مهندس‌ها، راننده‌ها، آشپزها و... آماده‌ی خدمت بودند و همگی ذیل فرماندهی واحد در عملیات‌ها مشارکت داشتند.احداث جاده، ایجاد خاکریز و موانع، پمپاژ و انتقال آب، سنگرسازی، پل‌های شناور، و پل‌های معروفی چون بعثت و خیبر، حاصل فعالیت‌های جهاد بود.به گفته‌ی شهید سپهبد صیاد شیرازی در جمع فرماندهان نظامی: «نقش جهاد در جنگ، کمتر از سپاه و ارتش نبود.» حتی امام خمینی، تعبیر «سنگرسازان بی‌سنگر» را برای آن‌ها به کار برد.ورای عملیات‌ها، شبکه‌ی مویرگیِ پشتیبانی جنگ از دورافتاده‌ترین روستاها به پشت جبهه فعال بود و کمک‌های مردمی را منتقل می‌کرد. بخشی از این تلاش‌ها را شهید آوینی به‌خوبی در روایت فتح (روستای دربید و آقا تقی) به تصویر کشیده است. ارتباط تنگاتنگ جهادی‌ها و روستا باعث شد بخش زیادی از شهدای روستاها از میان جهادی‌ها باشند.
undefined @barayand_mag

۱۵:۵۹

undefinedجهاد ادامه دارد!جهاد دانش‌بنیان؛ راهبردی نوین در جنگ فناوری امروزundefined علیرضا اکبری دستجردیundefined بخش دوم
مراکز تحقیقاتی و مهندسی جهاد، با انبوهی از خلاقیت‌ها و کارهای مهم، از ساخت مهمات، تعمیرات خودرو و تجهیزات، ابتکاراتی مثل شن‌کوب، شناورهای موتوری، بولدوزر کنترل از راه دور تا مهم‌ترین کار فناورانه آن روزها یعنی؛ ساخت موشک مجتمع با برد ۱۸۰ کیلومتر، کاملاً بومی (سال ۶۷) فعال بودند. هرچند پس از جنگ این مراکز منحل شدند، اما براساس نیاز آن روز، در جهاد بود که یکی از اولین دانش‌بنیان‌های ایران شکل گرفت و یک مرکز دانش‌بنیان‌ بود که فناوری موشک سوخت جامد را بومی کرده بود. مرکز تحقیقات جهاد پس از انحلال، سازمان فضایی نام گرفت و جمعی از مهندسان آن، در وزارت نیرو پایه‌های شرکت مپنا را بنا نهادند.
undefinedجهاد امروز و فهم ماجنگ ۱۲ روزه نشان داد یکی از نیازهای بر زمین‌مانده امروز کشور، فناوری دفاعی است. پر کردن خلأهای آفندی و پدافندی، راه‌های نرفته‌ای است که باید هرچه چابک‌تر و سریع‌تر پیموده شود. چیزی که از ساختار کنونی و سازمان‌های تحقیق و توسعه‌ی دولتی برنمی‌آید. باید نرم‌افزار و روح حاکم بر کارها تغییر کند و بر این اساس، ساختی جدید در حوزه‌ی تحقیق و توسعه‌ی فناوری ایجاد شود. هر کاری که برای نیاز های مهم امروز، مردم را به صحنه بیاورد و بدون تشریفات به آن‌ها فرصت نقش‌آفرینی اصلی بدهد، جهادی است.در میدان فناوری، اصلی‌ترین کنشگران فعال، دانش‌بنیان‌ها هستند. دانش‌بنیان‌ها، هسته‌ی عملگرای جهاد برای تولیدند؛ نهادهایی که سال‌ها خون‌دل خورده و در این اقتصاد بیمار، به‌جای دلالی، پای تولید و دانش ایستاده‌‌اند و چابکی خود را نشان داده‌اند. دانش‌بنیان‌ها را مجموعه‌ای از انسان‌ها ببینیم که تشنه‌ی کار دانشی و انجام کارهای بزرگ‌اند.در میان آن‌ها حتی مجموعه‌هایی هستند که ساختاری مشابه جهاد دارند؛ یعنی خود را بستری برای حل مسائل فناورانه تعریف کرده‌اند و مثل مراکز تحقیقاتی جهاد، درهایشان به روی دانشجوها و محققان باز است، با این تفاوت که به‌صورت خصوصی و با توانی محدود فعالیت می‌کنند.نقش دولت و نظامی‌ها چه می‌تواند باشد؟یک تجربه‌ی ثبت‌شده از اعتماد ناشی از اضطرار دولت در دوره‌ی کرونا پیش چشم ماست. همین‌که دولت صرفاً اعلام نیاز کرد و در تعامل و تأمین مالی، تشریفات را کنار گذاشت، خودِ دانش‌بنیان‌ها پای کار آمدند و مشکلات ماسک، مواد ضدعفونی و دستگاه‌های وِنتیلاتور را حل کردند و حتی صادرکننده شدند. این، حداقلِ کار دولت است.همین نهادها، در همین لحظه، به‌صورت خودجوش در سامانه‌های پدافندی، موتورهای هوایی و مقابله با ریزپرنده‌ها فعال‌اند. اما خودجوش! این بسترهای مردمی باید تقویت شوند. کار اصلی و پرچالش دولتی‌ها و نظامی‌ها، یک نوآوری سازمانی به نفع دانش‌بنیان‌هاست.شاید بگویید تعامل با دانش‌بنیان‌ها حالا هم وجود دارد! این بحثی مفصل است، اما به‌اجمال، به زعم نگارنده، ساختار دولتی تحقیق و توسعه‌ی ما، ناکارآمد است و با وجود تجهیزات و امکانات مفصل، سازمانی کُند، پرجمعیت و بسته، با پروتکل‌های امنیتی سخت دارد.اصل پروژه‌های نظامی در این سازمان‌ها جریان دارد و فرعیات آن برون‌سپاری می‌شود.
تغییر اول برای این سازمان‌ها، نفیِ خود و سپردن به مردم است!
اصل پروژه‌ها باید در ساختار چابک دانش‌بنیان‌ها رقم بخورد و مجموعه‌های دفاعی، شبکه‌سازی و پشتیبانی تمام‌وکمال داشته باشند. نوع کوچکی از این تعامل و شبکه‌سازی در نانوفناوری کشور و شبکه آزمایشگاه‌های آن انجام گرفته‌است.یک حالت ایده‌آل؛ بستری با مدیریت یکپارچه برای حضور دانش‌بنیان‌ها و صاحبان ایده است، تا مجموعه‌ها در سایه‌ی آن، بی‌تشریفات کار کنند و خود بستر (مراکز نظامی) به‌عنوان یک هسته‌ی حمایت‌گر، تأمین‌کننده‌ی زیرساخت و تجهیزات باشد و به عنوان نخ تسبیح عمل کند. این یعنی؛ قرار گرفتن چابکی دانش‌بنیان‌ها در کنار تجهیزات و امکانات سازمان‌ها. نوعی جهاد دانش‌بنیان که تمام صاحبان ایده و دغدغه (را ولو فعلاً در حوزه‌ی نظامی) در چند بخش نظامی خاص، زیر چتر خود داشته و بضاعتشان را مطالبه کند.لازم به ذکر است که شبکه‌ی تجهیزات و آزمایشگاه‌ها برای هر فناوری و حوزه‌ی با هم (مثلاً شبکه‌ی مربوط به موتورهای جت یا شبکه‌ی تجهیزات لیزری) متفاوت است. اما ساخت چنین شبکه‌هایی، با عمل‌گرایی دانش‌بنیان‌ها در تحقیق و توسعه‌ی دفاعی، شتاب بسیاری ایجاد خواهد کرد.این حرکت، چالش‌های زیادی دارد. مهم‌ترین چالش چنین اقداماتی، بحث امنیتی آن است که به تحقیق و توسعه نیاز دارد تا بتوان شبکه‌هایی امن، مبتنی بر اعتماد و شناخت، ایجاد کرد.
undefined @barayand_mag

۱۵:۵۹

undefinedبازآرایی شغلی در سایه جنگundefinedعلی‌ اکبر کارگرundefinedبخش اول
پس از طوفان الاقصی و پیش از جنگ ۱۲ روزه، جریان مستقلی که خود را نسبت به جمهوری اسلامی مسئول می‌داند، این سوال مشترک را در ذهن می‌پروراند که در دوره پساطوفان آیا آرایش شغلی فعلی، کفایت رویارویی با دشمن و پیگیری خط مقاومت و پیشرفت را خواهد داشت یا خیر؟شهودی که میان این نیروها وجود داشت این بود که اگر در موقعیت و جهت گیری‌های شغلی گذشته باقی بمانند میدان جنگ برای آن‌ها گشوده نخواهدشد و خودشان باید درصدد میدان‌گشایی و نقش یابی یا حتی نقش‌سازی برای خودشان باشند. آن‌ها تلاش‌های خرد و کلانی را پی گرفتند، در برخی حیطه‌ها مثل حوزه فناوری‌های دفاعی، رسانه روایت محور و خدمت رسانی توانستند میان جنگ و شغل خود ارتباطی برقرار کنند، اما در اکثر قریب به اتفاق سایر حیطه‌ها، این ارتباط به حد کفایت نرسید. در این کشاکش برای نقش یابی شغلی بود که جنگ 12 روزه آغاز شد. مدت زمان کم و غافلگیرانه بودن این جنگ، در حال حاضر امکان ارزیابی کامل آمادگی نیروها در زمان جنگ را از ما می‌گیرد، اما با مشاهده وضعیت بازآرایی پساجنگ می‌توان به سرنخ هایی رسید.
undefinedنقش‌آفرینی شغلی با نقش آفرینی عمومی متفاوت است!در تحلیل بازآرایی شغلی، باید توجه‌کرد که شغل فرم خاصی از نقش‌آفرینی‌های اجتماعی است. مشارکت در پویش‌ها و مراسمات، دعا برای پیروزی جبهه حق، تبیین‌های خانوادگی، کنش و واکنش در شبکه‌های اجتماعی همه نمونه‌هایی از نقش آفرینی عمومی هستند که با نقش آفرینی شغلی تفاوت دارند. شغل همان فعالیتی است که اکثر وقت فرد را پر می‌کند و برای او اطرافیان می‌سازد، نظام فکری او را تحت تأثیر قرار می‌دهد، منافع می‌سازد و به تدریج بخشی از هویت او می‌شود. ثمردهی در نقش آفرینی شغلی، تمرکز و استمراری حداقل ده ساله می‌طلبد. پس وقتی در مورد بازآرایی شغلی صحبت می‌کنیم، به مسئله‌ای متفاوت با مشارکت عمومی مردم در جنگ اشاره داریم.همانطور که از مقدمه مشخص است، تمرکز این یادداشت وضعیت شغلی آن طیفی از جامعه است که خود را نسبت به اکنون و آینده جمهوری اسلامی مسئول می‌داند. افرادی که پیشرانان تغییر، کارگزار آینده و خود مصداقی از آینده‌اند. جریان و نیروهایی که به نحو درونی و نه دستوری خود را متولی پیشرفت و مقاومت در جمهوری اسلامی ایران و منطقه می‌دانند و از آن جهت که اراده آن‌ها مشروط به اراده دیگری اعم از دولت یا عامه مردم نیست، جریان مستقلی از پیشرفت‌خواهان را شکل می‌دهند. با مشاهده تحرکات و تشکیل جلسات هم‌اندیشی این نیروها که اغلب فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها هستند، می‌توان حدس زد و این نگرانی را ابراز کرد که با وجود تغییر آرایش دشمن در یک دهه گذشته و مشخصا تحولات و هشدارهای دوسال اخیر که این تغییر آرایش را به صراحت پیش چشم‌های ما می‌گذاشت، عملکرد و واکنش این جریان متناسب با فرصت‌ها و تهدید‌ها نبود. البته این گزاره نافی آن نیست که عاملی که رژیم صهیونیستی را مجبور به آتش بس کرد، قدرت‌های «یحتسب» و «لا یحتسب» جمهوری اسلامی بود. این عدم تناسب در نقش آفرینی شغلی دو آبشخور کلی داشت؛ اولاً در مقیاس فردی شغل، این جریان علیرغم فعالیت‌هایی که بابتش حق الزحمه هم می‌گیرند به نحو منظمی نتوانسته شخصیت درخشان و مؤثر شغلی و حرفه‌ای پیدا کند و در سطح جمعی نیز این جریان نتوانسته روابط بهینه خود را در نقاط مختلف تماس با نظام جمهوری اسلامی کشف و یا خلق کند. مدت کوتاه جنگ مستقیم و ابهام در آینده، نیرویی را که تحت تأثیر شرایط به دنبال تغییر رویکرد و تغییر سازمان در وضعیت شغلی بود را متوقف کرده و آن حرکت و جنب و جوش جای خود را به سوال فرسوده کننده «جنگ کی دوباره سر می‌رسد؟» داده است.
@barayand_mag

۱۶:۰۰

undefinedبازآرایی شغلی در سایه جنگundefinedعلی‌ اکبر کارگرundefinedبخش دوم
undefinedشغل فرد پیشرفت‌خواه باید مولد قدرت برای جمهوری اسلامی ایران باشدبرای حفظ آن چه که از آن نیروی سامان‌ بخش مانده، باید این تذکر را مدام گوشزد کرد؛ شغل فرد و جریان پیشرفت‌خواه نمی‌تواند فارغ از تولید و حفظ قدرت برای جمهوری اسلامی ایران یا ازاله قدرت آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه باشد. مهم‌ترین دیگری‌های این پیشنهاد را در دو دسته می توان دسته‌بندی کرد، دسته اول؛ توصیه‌هایی که حوزه شغل و حوزه مأموریت را جدا می‌بیند، مشارکت در نزاع با اسرائیل و آمریکا را به نقش آفرینی عمومی محدود می‌کند و یا به آینده‌ای مبهم حواله می‌دهد و معمولا این پیشنهاد را می‌دهد که شما کار خود را به خوبی و آن طور که هست انجام بده و به این خوشبین باش که بقیه هم دارند کار خود را به خوبی انجام می‌دهند و با این پیشنهاد خودآگاهی سیاسی و مأموریتی را از آن جدا می کند و سیاسی بودن را به خارج از جهت گیری شغلی حواله می‌دهد.
دسته دوم؛ آن دسته‌ای هستند که متوجه قدرت آفرینی‌های ریشه‌دار و عمیق فعالیت شغلی نیستند و یک نوع عمل پارتیزانی را در قبال همه حوادث پیگیری می‌کنند*، عمل پارتیزانی در برابر ساخت یک شغل علی‌رغم اینکه که می‌تواند سریع نتیجه دهد ولی شکننده و ناپایدار است. *برای خلق قدرت پایدار در برابر آمریکا و اسرائیل، تمرکز و انباشت‌های حرفه‌‌ای عمری، ضروری است.
undefinedسرنخ هایی برای بازآرایی شغلی شبکه پیشرفت‌خواهانسخن آخر، ذکر سرنخ‌هایی برای این بازآرایی شغلی است؛ کسی که استخوان بندی شغلی او شکل گرفته باید بتواند پرونده‌ای در میز کاری خودش باز کند و فعالیت‌های ذیل آن را به شیوه ملموسی که موفقیت و شکست برای آن قابل تصور است، شرح دهد.از آن طرف کسی که در ابتدای زیست شغلی خود به سر می‌برد، باید ببینید کجا می‌تواند برای جمهوری اسلامی ایران قدرتی خلق کند. نقطه عزیمت چنین تولیدی، به وسعت عرصه‌های متنوع و مرتبط یک جامعه است و به سختی می‌توان عرصه‌ای یافت که در این تقابل با سلطه، بی‌طرف باشد. ولی فرد باید بتوان از آن نقطه عزیمت شغلی و از آن مبدأ مختصاتی که در آن ایستاده تولید قدرت را پیگیری کند. این پیگیری شغلی مستلزم توأمان خوداگاهی سیاسی و انباشت حرفه‌ای است.
@barayand_mag

۱۶:۰۰

thumbnail
undefinedکارگاه یادداشت‌نویسی
undefinedمدرس: جناب آقای صادق فرامرزی؛ روزنامه‌نگار
undefinedزمان: سه‌شنبه، ۱۰ الی ۱۲:۳۰
undefinedمکان: تهران، بلوار کشاورز، خیابان قدس، پلاک ۳۷، ساختمان مرکز نوآوری و تعالی کوثر

۱۰:۲۴

thumbnail
undefined #نشست_برآیند
undefined نبرد در کریدورها رقابت ژئوپلیتیکی ایران و اسرائیل در مسیرهای منطقه‌ای
undefined یکی از سوژه‌های اصلی در شماره نخست نشریه‌ی «#برآیند»، بررسی موضوع ترندشده‌ی کریدورها و نسبت آن با جنگ ایران و رژیم صهیونیستی است.
undefinedاین نشست فردا (چهارشنبه) ساعت ۱۶ در مجموعه‌ی کوثر برگزار می‌شود و با حضور پژوهشگران مرتبط با این حوزه، از منظرهای گوناگون به بحث و تحلیل پیرامون این مسئله خواهد پرداخت.
undefined محور گفت‌وگو:تحلیل نزاع جهانی کریدورها، امتداد منطقه‌ای آنها و بررسی نقشی که این کریدورها در وضعیت جنگ جاری ایران و رژیم صهیونیستی دارند
undefined مهمانان ویژه:undefined آقای هدایتی (سردبیر «#کرانه»)undefined آقای کریمیان (پژوهشگر گروه «#چشم_توسعه»)undefined آقای محمدی (پژوهشگر اندیشکده «#سحاب»)
undefined برای شرکت در این نشست به آیدی @barayand_admin پیام دهید.
undefined محتوای این نشست در شماره نخست نشریه‌ی «#برآیند» به‌صورت مکتوب منتشر خواهد شد.

۱۶:۲۷

thumbnail
#متن‌خوانی
undefined فصلنامه برآیند با همکاری شورای بررسی متون پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار می‌کند:
undefined حلقۀ متن‌خوانی کتاب نهادها، تغییرات نهادی و عملکرد اقتصادی اثر داگلاس نورث
undefined کتاب «نهادها، تغییر نهادی و عملکرد اقتصادی» داگلاس نورث، یکی از نوآوری‌های بنیادین در تحول اندیشهٔ توسعه و اقتصاد سیاسی نیمهٔ دوم قرن بیستم است. اهمیت این اثر از دو منظر قابل تأمل است؛undefined نخست آن‌که نورث با نقد درک نئوکلاسیکی از نهادها، مسیر مطالعات توسعه را از الگوی کارکردگرایانه و تکامل‌گرایی داروینی به سوی درک تاریخی، فرهنگی و موقعیت‌مند از رفتار نهادها سوق داد. undefinedدوم آن‌که اثر نورث را می‌توان نقطهٔ آغاز چرخش مفهومی مهمی در نظریه‌های حکمرانی دانست: چرخشی از «مهندسی نهادی» به «فهم نهادی». undefined اندیشهٔ نورث تلاشی است برای کشف منطق حرکت جامعه پیش از آن‌که در مقام مهندس توسعه ظاهر شویم؛ کوششی برای فهم اینکه نهادها چگونه می‌زِیند، پیش از آن‌که بخواهیم آن‌ها را تغییر دهیم.
undefined مسئول حلقه: سیدعلی کشفیدبیر گروه مدیریت و سیاستگذاری شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی
undefined سه‌ شنبه‌ها ساعت ۱۰:۳۰ مرکز نوآوری و تعالی کوثر
شروع از 13 آبان ماه (به‌مدت پنج ماه)
undefined برای ثبت درخواست شرکت در این جلسات، نام‌ونام‌خانوادگی، رشتۀ تحصیلی، دانشگاه محل تحصیل و شماره موبایل خود را به شناسه @barayand_admin ارسال نمایید.
undefined @barayand_mag

۱۴:۵۱

thumbnail
undefined «برآیند» فصل‌نامه‌ای بلندمدت است که پیشرفت را در کانون مسائل خود قرار می‌دهد؛ شمارۀ صفر این نشریه اما نسخه‌ای نمایشگاهی است که در مدارِ کوثر به گردش درآمده است.
undefinedاین شماره در واقع بازتابی است از تجربه های فکری و عملی کوثر در پیگیری نهادمندِ پیشرفت ایران. محتوای این شماره گزارشی از نگرش های پایه، تجربه های نهادسازی و دانش حاصل شده کوثر در این پیگیری است.
undefined آنچه در این شماره می‌خوانید به شرح ذیل است؛undefinedبخش اول: ما کجا هستیم؟- گلوگاه حل مسایل کشور، انسان سیاسی است.- نهادسازی انقلابی - تلاشی برای ترکیب هویت سیاسی و شغلی - در نسبت با دانشگاه
undefinedبخش دوم: چه انتخاب هایی کرده‌ایم؟-خلق آینده-نهادسازی- نوآوری و تعالی
undefinedبخش سوم: مسئله‌هایی که اندیشیده‌ایم-تاریخ فرهنگی، معنابخش هویت ایرانی- صنعت گیم منتظر اقدام ماست.- سرنخ: کلاف مهاجرت به علوم انسانی- در جست و جوی ایده آمورش عالی-پنجره، افقی نو در کتاب‌خوانی- زنان و امرسیاسی- عارضه یابی صنعتی-تربیت نخبگان صنعت و فناوری -چرا مکران مهم است؟ - کارزار: رهیافتی برای طرح جهاد در موقعیت شغلی
undefinedبخش چهارم: تجربه‌های نهادسازی کوثر- موسسه چشم توسعه - شرکت رایداد- شرکت سدره- سامانه خودنویس - کاربن
undefinedاین شماره دریچه‌ای است به جغرافیای اندیشه‌ای مرکز نوآوری و تعالی کوثر.
undefined از طریق طاقچه در جریان برآیندِ کوثر باشید:https://taaghche.com/book/233993#مرور_شماره_صفر@barayand_mag

۱۷:۰۸

thumbnail
undefined تاریخ فرهنگی، معنابخش هویت ایرانی
undefined سجاد صفار هرندی، عضو هیئت مدیره مرکز نوآوری و تعالی کوثر
undefined*معنا مسئله‌ای همواره همراه با بشر بوده است.* در کنار تمامی نیازهای بشری، همواره این سوال مطرح بوده است که: «از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود؟» در پاسخ به این سوال تلاش‌های وجودشناسانۀ بسیاری صورت گرفته است؛ اما در این تلاش‌ها چیزی که قابل توجه است این موضوع است که این سوال هم در سطح فردی و هم در سطح اجتماعی قابل طرح است؛ به عبارت دیگر، جوامع نیز با مسئله‌ٔ معنابخشی مواجه‌اند.
undefined ادراک مدرن با توسعۀ خود به جایی می‌رسد که تقدیر تاریخ بشری را منتهی به دورۀ خود می‌داند. این دوره است که از انسان بدوی آفریقایی تا انسان مدنی بین‌النهرینی تا فیلسوف یونانی تا انسان دورۀ جدید را همگی حاصل یک سیر تاریخی می‌داند که حالت متکامل و نهایی آن انسان مدرن غربی است. طبق این معنا جوامع دیگر نیز تنها خود را در مرحله‌ای از این سیر می‌دانند، برخی خود را پیش‌روتر و برخی خود را عقب‌مانده‌تر وصف می‌کنند. این دیدگاه واضع نگاهی در مطالعۀ تاریخ نیز می‌گردد.
undefinedمتن کامل را از طاقچه دریافت کنید:https://taaghche.com/book/233993
#مرور_شماره_صفرundefined @barayand_mag

۱۸:۳۴

thumbnail
undefinedنهادسازیِ انقلابیundefinedهادی عباسی، عضو سابق هئیت مدیره مرکز تعالی و نوآوری کوثر
undefinedسعی دولت باید این باشد که مشکلات مردم توسط خود مردم حل شود؛ چراکه وظیفۀ حاکمیت از گذشته تا کنون حکمیت و داوری میان اختلافات بوده است. اما در صورتی که مردم توانایی حل مشکل را نداشتند، باید سراغ نهادهای عمومی رفت. علت این موضوع این است که معمولاً دولت فاقد ظرفیت برای تعامل با مردم است. کارهای دولت به‌طور عمده رویه است و فضای کارمندی حاکم بر دولت مانع از آن می‌شود که نیروی انسانی دولت بتواند به حل مسئله بپردازد.
undefined️ به‌طور کلی سه نوع نهاد در کشور وجود دارد؛ undefined دستۀ اول نهادهای دولتیundefined دستۀ دوم نهادهای خصوصیundefined سومین دسته نهادهای عمومی است. این سه ‌نوع نهاد از جهاتی با یک‌دیگر تفاوت دارند. دولت از نظر مناسبات سرمایه‌ای، سهام‌دار ندارد، همین‌طور نهاد عمومی غیردولتی هم واجد سهام‌دار نیست در حالیکه نهاد خصوصی سهام‌دار دارد. اما از جهت قواعد نیروی انسانی، دولت تابع قواعد سازمان اداری استخدامی است ولی نهادهای عمومی و خصوصی تابع قانون کارند. در قواعد مالی نیز تفاوتی که وجود دارد این است که دولت تابع قانون محاسبات عمومی است ولی بخش خصوصی براساس قانون تجارت امور مالی‌اش را می‌گذراند. undefined️در مورد نهاد‌های عمومی غیردولتی به دو شکل عمل می‌شود؛ اگر نهاد اساسنامۀ مصوب داشته باشد، براساس اساسنامۀ خود نهاد و در غیر این‌صورت طبق قواعد قانون تجارت عمل می‌کند. حال می‌توان گفت کوثر در نقطه‌ای قرار دارد که نهاد عمومی غیردولتی و انقلابی است.
undefinedمتن کامل را از طاقچه دریافت کنید:https://taaghche.com/book/233993#مرور_شماره_صفرundefined @barayand_mag

۱۶:۱۳

thumbnail
undefined خلق آیندهundefinedمحمد مسعود فخاری
undefined️زندگی با دو ساحت خویش در جامعه و انسان حاضر می‌شود: بخش نخستین آن واقعیت آن است که دربارهٔ اکنون است و بخش دیگر آن دربارهٔ تصویری از آن است که موکول به آینده است.
undefinedانسان سیاسی، سوژه‌ای تصویرساز است. از طرحی که دربارهٔ زندگی دارد تصویری برای خود و چه بسا دیگران می‌سازد و از امر محال (ناشدنی) یا دشوار برای ایجاد نیروی حرکت بهره می‌برد.نه فاصله واقعیت و امر محال را به حدی زیاد قرار می‌دهد که به سبب موهومی شدن، هیچ نیرویی برانگیخته نشود و نه آن‌قدر نزدیک که حرکت‌آفرین نباشد. بدون هیچ قله‌ای هیچ حرکتی در کار نیست و به سبب تولید همین خلأ است که نیروبخشی می‌کند.
undefined اما انسان سیاسی از آن رو که مشتاق‌ترین فرد به زندگی است، سیاسی است. اشتیاق او به زندگی و طرح خود از زندگی چنان است که از دل تمام آنچه واقعی است، امکانی را برای برون‌رفت، زندگی و وضعیتی مطلوب‌تر و نزدیک‌تر به طرح هنجاری خویش می‌یابد.
undefinedانسان سیاسی واقعیت را می‌پذیرد اما تسلیم واقعیت نمی‌شود؛ چون نیروی خود را نه از واقعیت بلکه از همان امر محال یا تصویری که از زندگی خویش در آینده دارد می‌گیرد.
undefinedمتن کامل را از طاقچه دریافت کنید:https://taaghche.com/book/233993
#مرور_شماره_صفرundefined @barayand_mag

۱۶:۳۹

thumbnail
undefined پرسش‌هایی در باب نهادسازیundefined بخشی از مصاحبهٔ برآیند با محمد فدایی، عضو سابق هئیت مدیره مرکز نوآوری و تعالی کوثر
undefinedنهاد می‌تواند یک سازمان جدید باشد، می‌تواند هم نباشد، می‌تواند یک خط قانون باشد، می‌تواند یک رویداد باشد، هر چیزی می‌تواند باشد. نکته‌اش در این است که از میزان قابل توجهی پایداری برخوردار است*، امکان درگیری مداوم دارد و دوماً در آن تعادل می‌توانی توضیح بدهی که چرا آن تعادل بهم می‌ریزد و تعادل بهتری شکل می‌گیرد.

undefined️ اصل اساسی نهاد پایداری است. اگر بخواهم پایداری را تعریف کنم، می‌گویم روی دیگر سکه‌ی تمرکز است. یعنی چطور خود شما به عنوان یک فرد، وقتی هفته‌ای دو ساعت قرآن می‌خوانید، با وقتی که شش روز در هفته فقط قرآن می‌خوانید، اشراف و تسلطتان فرق می‌کند. *پایداری یعنی امکان تمرکز در طولانی‌مدت.

undefined️نهاد اصلاً در مخالفت یا جبران کاستی‌های دولت نیست، یک رویکردی است که اتفاقاً در خود دولت هم باید پیگیری کند. من اتفاقاً ایده‌ای که داشتم همین است. شما به جای اینکه یک سازمان عریض و طویل داشته‌باشید که صدتا اداره و هزار تا کارشناس دارد، می‌توانید سازمانی بسازید که آن سازمان بتواند مأموریت‌هایش به سه چهار تا نهاد پایدار توزیع کند.
undefined️ *نهاد عامل اثرگذاری است*، اگر کاری که من دارم این‌جا انجام می‌دهم، آن‌جا اثر نمی‌گذارد اصلاً من نهادی نساختم؛ من مؤسسه ساختم، نهاد نساختم. بله یک مؤسسه دارم، آیا این توانسته نهاد بشود و درگیری پایدار آن‌جا رقم بزند؟
undefinedمتن کامل را از طاقچه دریافت کنید:https://taaghche.com/book/233993
#مرور_برآیند_صفر
undefined @barayand_mag

۱۶:۳۶

thumbnail
استاده‌ام چو شمع مترسان ز آتشم
undefinedشماره اول فصلنامه برآیندundefined️ به زودی...undefined️با ما همراه باشید.@barayand_mag

۱۷:۱۶

thumbnail
undefined*شمارهٔ اول فصلنامهٔ برآیند، ویژه‌نامهٔ جنگ و پیشرفت منتشر شد.*
در بخشی از فصل‌های این شماره می‌خوانیم:
undefined*سر مقاله*؛ undefined*استاده‌ام چو شمع مترسان ز آتشم*
undefined فصل اول؛ گفتار برآیندگیundefined پرونده توسعه و پیشرفت*؛
با گفتارهایی از: سید علی کشفی، حجت‌الاسلام مصطفی جلالی، مهدی اشعری و...
undefined*علم قدرتی مبتنی بر حقیقت
دکتر محمدحسن نیلی
undefined فصل دوم؛ در ژرفای پیشرفتundefined*جنگ دوازده روزه نقطه بازگشت به مفهوم اصیل مردم*گفت‌وگو با دکتر ابراهیم فیاضundefined*واقعیت تصمیم انسان را تعیین نمی‌کند!*گفت‌وگو با دکتر علیرضا شفاهundefined*میدان جنگ به‌مثابهٔ میدان نام و ننگ*گفت‌وگو با دکتر حسین شهرستانی
undefined فصل سوم؛ طریقت ترقیundefined*از اطلاعات تا فناوری در نبرد ۱۲ روزه*؛ گفت‌وگو با علی صمدزادهundefined نبرد تکنولوژیک ایران و اسرائیل*؛
دکتر جمال کزازی
undefined*توسعه در سایه نبرد‌های کریدوری*؛
میزگردی با حضور محمدرضا هدایتی، صمد محمدی و یاسین کریمیان

undefined *فصل چهارم؛ وقایع‌ اتفاقیه
undefined چشم در چشم با سند چشم‌انداز۴۰۴گفت‌وگو با احسان تکلو

undefined️نسخه کامل شماره اول برآیند را از طاقچه دریافت کنید.https://taaghche.com/book/246726
undefinedبرای سفارش نسخه فیزیکی فصلنامه به آیدی زیر پیام دهید:@barayand_admin
undefined @barayand_mag

۱۷:۳۱

undefined*آنچه در فصل اول و دوم فصلنامهٔ برآیند میخوانیم*:
undefined*سر مقاله*؛ undefined استاده‌ام چو شمع مترسان ز آتشم
undefined فصل اول؛ گفتار برآیندگی
undefinedطرح پیشرفت؛ از فرمان تا میدان*؛
مقدمه‌ای بر پروندهٔ توسعه و پیشرفت
undefined *درگیری پیشرفت و توسعه در میدان*؛
سید علی کشفی
undefined *پیش درآمدی بر ضرورت طرح نظریهٔ پیشرفت*؛
حجت‌الاسلام مصطفی جلالی
undefined️ *ما و جریان فکری مسلط توسعهٔ ایران*؛
مهدی اشعری
undefined *آیا امیدی به توسعهٔ ایران هست؟
بازتابی از گفت‌وگوی مجید شاکری و محمد فاضلی در رسانهٔ آزادundefinedعلم قدرتی مبتنی بر حقیقت*؛
گفتاری از محمدحسن نیلی
undefined*توسعه، مسیری خونین*؛
گزارشی از گفت‌وگوی دکتر اباصالح تقی‌زاده و دکتر سید محمدصادق الحسینی در نشست ما و عربستان
undefined️ *هفت‌خوان توسعه*؛
مواجهه‌ای تفصیلی با مناظرهٔ ما و عربستان

undefined *فصل دوم؛ در ژرفای ترقی

undefined جنگ دوازده روزه نقطه بازگشت به مفهوم اصیل مردم*؛
گفت‌وگو با دکتر ابراهیم فیاض
undefined️ *از آنچه که در صحنه نمی‌بینیم*؛
تقریر و معرفی کتاب الهیات سیاسی یهودیت نوشتهٔ دکتر فدایی مهربانی
undefined*مقاومت و روزمره، اولویت امر اجتماعی*؛
دکتر سید مهدی اعتمادی فرد
undefined️ *بازآرایی نهادی؛ پیوند نخبگان و نهادها در شرایط بحرانی و جنگ*؛
میترا قهرمانی
undefined️ *جهادِ در آینه، جهاد در خشت خام*؛
یادداشتی از میلاد اصابتی، پژوهشگر حقوق اساسی
undefined *واقعیت تصمیم انسان را تعیین نمی‌کند!
گفت‌وگو با دکتر علیرضا شفاهundefined️ *میدان جنگ به‌مثابهٔ میدان نام و ننگ*؛گفت‌وگو با دکتر حسین شهرستانی
undefined️از طریق طاقچه در جریان برآیندِ کوثر باشید؛https://taaghche.com/book/246726
undefinedبرای سفارش نسخه فیزیکی فصلنامه به آیدی زیر در پیام رسان بله، اطلاع دهید:@barayand_admin
undefined @barayand_mag

۱۶:۳۶

undefined*تخفیف ۳۰ درصدی برای همراهان نخسین شمارۀ برآیند*undefined️نخستین شماره فصلنامه «برآیند» به همت مرکز نوآوری و تعالی کوثر منتشر شد. «برآیند» فصلنامه‌ای اندیشه‌محور با تمرکز بر مفهوم کلیدی «پیشرفت» است. این شماره به کاوش در نسبت جنگ و پیشرفت پرداخته‌ایم.
undefinedشماره اول شامل گفتار‌ها و یادداشت‌هایی از؛ دکتر ابراهیم فیاض، سید علی کشفی، علیرضا شفاه، حسین شهرستانی، علی صمدزاده، محمدحسن نیلی، احسان تکلو، حجت‌الاسلام مصطفی جلالی، مهدی اشعری، جمال کزازی، محمدرضا هدایتی، صمد محمدی و یاسین کریمیان و... می‌باشد.
undefinedعلاقه‌مندان می‌توانند نسخه کامل نخستین شماره فصلنامه «برآیند» را از طریق پلتفرم طاقچه با تخفیف ۳۰ درصدی دریافت و مطالعه کنند.barayand1https://taaghche.com/book/246726
undefinedلطفا نکات و نظراتتان را با ما درمیان بگذارید.@barayand_admin

۱۶:۴۴

undefined آنچه در فصل سوم و فصل چهارم فصلنامهٔ برآیند می‌خوانیم؛
undefined فصل سوم؛ طریقت ترقی
undefinedاز اطلاعات تا فناوری*؛
تحلیلی بر چالش‌های ایران در نبرد دوازده روزه_گفت‌وگو با علی صمدزاده
undefined️ *دانشگاه سنگر است*؛
روایتی از بقا و راهبری در زمانهٔ جنگ؛ روح‌الله طالبی توتی
undefined️ *صنعت بازی دیجیتال و فرصت‌های پساجنگ
راحله چمن‌زادundefinedتوسعه در سایه نبرد‌های کریدوری*؛
میزگردی با حضور محمدرضا هدایتی، صمد محمدی و یاسین کریمیان
undefined️ *غزه تقاطع بحران سرمایه‌داری و تولد انسان مقاومت
حجت‌الاسلام محسن قنبریانundefinedاز ما حرکت باید و حق برکت*؛
روایت قطره‌ای از دریای کنش‌های خودجوش مردمی در میانه جنگ
undefined️ *نبرد تکنولوژیک ایران و اسرائیل*؛
واقعیت میدان و چالش‌های پیش‌رو_جمال کزازی

undefined *فصل چهارم؛ وقایع‌ اتفاقیه

undefinedچشم درچشم با سند چشم‌انداز۴۰۴ گفت‌وگویی با احسان تکلوundefinedتحلیل روندهای نهادی در سیاستگذاری پیشرفتفاطمه خاکیundefinedداگلاس نورث، نهادگرایی با لهجهٔ آمریکاییundefinedمروری اجمالی بر سند توسعه سواحل مکران در افق ۱۴۱۵
undefined️از طریق طاقچه در جریان برآیندِ کوثر باشید؛https://taaghche.com/book/246726
undefinedبرای سفارش نسخه فیزیکی فصلنامه به آیدی زیر در پیام رسان بله، اطلاع دهید:@barayand_admin
undefined @barayand_mag

۱۵:۳۷

thumbnail
undefined استاده‌ام چو شمع مترسان ز آتشمundefinedجنگ چگونه می‌تواند پنجره‌ای رو به پیشرفت باشد؟undefinedفاطمه امان‌گاه، سردبیرundefinedآنچه می‌خوانید بخشی از سرمقاله شمارهٔ نخست فصلنامه برآیند است؛
undefined️تا به‌حال کلید واژۀ «نسبت جنگ و پیشرفت» را جست‌وجو کرده‌اید؟ نتایج اولیۀ جست‌وجو بسیار ترسناک به‌نظر می‌رسد، آمارها در تلاش‌اند تا نشان دهند که جنگ چه بلایی بر سر اقتصاد، تولید، امید به زندگی، ثبات و ... می‌آورد. جست‌وجوی اولیه اساساً نسبت بین جنگ و توسعه‎‌نیافتگی و عدم پیشرفت را اثبات می‌کند و جنگ را عامل توقف می‌دانند. اما واقعیت این است که جست‌وجو و تفکر عمیق‌تر پردۀ دیگری از این صحنه را به رویمان می‌گشاید. پرده‌ای که با تکیه بر شواهد تاریخی نشان می‌دهد که انسان اراده‌مند چگونه صحنۀ جنگ به‌مثابۀ بحران را می‌بیند و چگونه در دل بحران فرصت‌هایی می‌سازد که امکان ایجاد آن در وضعیت عادی وجود نداشته است، بحران آستانۀ تصمیم است.
undefinedاز جنگ هراسی نداریمundefinedمسئله این نیست که بحران خودبه‌خود فرصت ایجاد می‌کند؛ مسئله این است که نوع نگاه جمعی ما به بحران این امکان را فراهم می‌کند که زندگی و مسیر پیشرفت از حرکت نایستد.
undefinedبحران آستانهٔ تصمیم‌گیریundefined️لحظۀ بحران برای جامعۀ ما در مقایسه با دیگر جوامع لحظۀ حساس تری است؛ ناپایداری نهادها و ضعف تثبیت ساختاری دره ایران باعث می‌شود بحران، نقشی تعیین‌کننده در مسیر تغییرات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ایفا کند. در چنین لحظاتی تصمیم‌های فوری حکمرانان، واکنش نخبگان و فشارهای خارجی یا داخلی می‌توانند تحولاتی جدی و عمیق ایجاد کنند، تحولاتی که در وضعیت عادی ممکن است بسیار دور از ذهن و رؤیاگونه باشد. این ویژگی ایران را از دیگر جوامعی که نهادهای پایدار دارند و فرآیندهای توسعۀ‌شان خطی پیش‌ می‌رود و تحولات را بیشتر در طول زمان و با ثبات نسبی شکل می‌دهند، متمایز می‌کند.*
undefinedنحوۀ مواجهۀ ما با بحران است که اهمیت داردundefinedجنگ به‌خودیِ‌خود نه فرصت است و نه تهدید. آنچه مسیر آینده را تعیین می‌کند، نحوۀ مواجهۀ ما با لحظۀ بحران است.در منطق پیشرفت ایرانی اسلامی ما بحران نقطۀ توقف نیست، لحظۀ افق‌گشایی است.* جنگ نهادهای فرسوده را آشکار می‌کند، ارادۀ جمعی را فرا می‌خواند و امکان تغییر نهادی را فراهم می‌سازد؛ اما این فرصت تنها زمانی بالفعل می‌شود که جامعه و حاکمیت با یکدیگر حقیقت صحنه را دیده و تصمیم بگیرند که از این لحظۀ تاریخی چگونه استفاده ‌کنند. جنگ مستقیم پایان یافته، صحنۀ مبارزه شکلی تازه به خود گرفته و مسئله‌ای که اهمیت دارد این است؛ از این لحظه به بعد چه تصمیمی می‌گیریم؟ آیا توقف آتش را تنها را پایان این درگیری می‌دانیم؟ یا آن را لحظه‌ای برای بازآرایی، اصلاح و گشودن مسیرهای تازۀ پیشرفت تلقی می‌کنیم؟ پایان جنگ مستقیم به‌معنای پایان نبرد ما نیست؛ آغاز مرحله‌ای است که باید نشان دهیم چگونه می‌توان ایستاد، ساخت و پیش رفت.
undefinedبرای مطالعه متن کامل سرمقاله و سایر مطالب فصلنامه به لینک زیر مراجعه فرمایید.https://taaghche.com/book/246726
undefined @barayand_mag

۱۷:۲۲

thumbnail
undefinedششمین سالگرد شهادت حاج قاسم سلیمانی
#شماره_اول_فصلنامه_برآیند#ویژه_نامه_جنگ_و_پیشرفت
undefined @barayand_mag

۱۶:۴۱

undefined طرح پیشرفت؛ از فرمان تا میدان مقدمه ای بر پرونده توسعه و پیشرفتundefinedعلی اکبر کارگر مدیر مسئول فصلنامه برآیند
undefinedتوسعه و پیشرفت از منظر رهبر انقلاباز نیمه دوم دهه هشتاد رهبر انقلاب با نام گذاری دهه چهارم انقلاب اسلامی به دهه پیشرفت و عدالت در سلسله سخنرانی هایی عمدتاً در خطاب با عموم مردم و جوانان در ذیل موضوع پیشرفت ایراد کردند جالب است خطاب ایشان نه به یک تشکل نخبگانی خاص و نه به بخشی از کارگزاران نظام بلکه به عموم مردم بوده است. آن هم مردم مناطقی که به نظر می رسد در مقایسه با بقیه مناطق ایران کمتر پیشرفته هستند. گویی به مردم آن نقاط امید بیشتری برای بر دوش کشیدن بار پیشرفت دارند.undefined انعکاس طرح رهبری از تمایز پیشرفت و توسعه در میان نخبگانundefinedبرای درک طرح رهبری از پیشرفت در فضای فکری نخبگان پرونده پیش رو را به مجموعه گفتارهایی از پایگاه های فکری متنوعی که حول محور پیشرفت و توسعه تأملاتی داشته اند اختصاص داده‌ایم در یک ارزیابی اجمالی اگر بپذیریم که یک جریان مسلط در توسعه در فضای نخبگانی کشور وجود دارد سایر گفتارها خود را در انتقاد از این جریان شناسایی کرده اند. undefined جریان مسلط توسعه هنوز که هنوز است نتوانسته ایران و ایرانی را به عنوان هویتی مستقل و ارزشمند بپذیرد*؛ پیشرفت و توسعه را جدا از این واقعیت یا در تعارض با آن فهم کرده و توضیح داده است جریان مسلط از سر این بی توجهی عامدانه *دوگانگی پیشرفت و توسعه را به رسمیت نشناخته و طرح آن را موضوعی غیر اولویت دار تلقی کرده است. این به رسمیت نشناختن برآمده از این نگاه است که ملت ایران و امکانی که برای قوی شدن دارد نباید جدی گرفته شوند.undefinedگفتارهای منتقد نیز توانسته‌اند صورت‌بندی انتقادی از تجویزهای جریان مسلط داشته باشند ولی نتوانسته‌اند در توصیف وضعیت فعلی کشور گفتار جایگزین قابل قبول ارائه کنند گفتارهای منتقد که خود در دسترس ترین امکان ما برای تبیین و ترویج مفاهیم پیشرفت بودند دو اشکال اساسی دارند؛
undefined۱. در مقام نظر هنوز که هنوز است نتوانسته اند این حرف ایجابی عنصر اراده ملی که جان مایه پیشرفت همه جانبه و حقیقی است را توضیح دهند. حتی در پیشنهادها و عمل این عده نوعی نخبه گرایی و بی توجهی به اراده ملت قابل ردیابی است.undefined۲.*در مقام تحقق* پایگاه های فکری منتقد توسعه و متعهد به پیشرفت نه تنها موفق به رفع موانع نقش یابی مردم در برداشتن بار پیشرفت نشده‌اند بلکه از هسته های پراکنده فکری به یک جریان و جامعه فکری قابل اشاره و مؤثر در کشور و در برابر جریان مسلط توسعه تبدیل نشده اند.
undefinedدر ادامه این پرونده به یادداشت‌ها و گفت و گوهایی ذیل موضوع پیشرفت و توسعه پرداخته‌ایم؛undefined *درگیری پیشرفت و توسعه در میدان*؛سید علی کشفیundefined *پیش درآمدی بر ضرورت طرح نظریهٔ پیشرفت*؛حجت‌الاسلام مصطفی جلالیundefined️ *ما و جریان فکری مسلط توسعهٔ ایران*؛مهدی اشعری
undefined️از طریق طاقچه در جریان برآیندِ کوثر باشید؛https://taaghche.com/book/246726
undefinedبرای سفارش نسخه فیزیکی فصلنامه به آیدی زیر در پیام رسان بله، اطلاع دهید:@barayand_admin
undefined @barayand_mag

۱۳:۵۲