مــقـــایـــســـــه مـمـنـــوع!! خیلی وقتها به خودمون نگاه میکنیم و میگیم:«چرا فلانی با سن کمتر از من، فلان جایگاه رو داره اما من هنوز اندرخم یک کوچهام؟»یا بدتر از اون،گاهیوقتا آدمهای سمی اطرافمون بهمون برچسبهای بدی میزنن
اما یادتون باشه...نقطه شروع همهی ما یکی نیست!
از نظر علمی، ما دچار خطای شناختی «سوگیری بازیگر-مشاهدهگر» هستیم:ما وقتی موفقیت بقیه رو میبینیم، فقط نتیجه رو میسنجیم و فکر میکنیم اونا لزوماً تلاش بیشتری کردن... اما این رو در نظر نمیگیریم که فاکتورهایی مثل «سرمایه اولیه»، «ارتباطات خانوادگی»، «محیط رشد» و حتی «شانس ژنتیکی» (مثل ضریب هوشی یا سلامت جسمی) و از همه مهمتر «پشتکار» پلههای شروع رو برای آدمها جابهجا میکنه 🫠بر اساس مقالات روانشناسی مثبتگرا، مقایسه کردنِ «باطن زندگی خودمون» با «ظاهر زندگی دیگران»، بزرگترین قاتلِ انگیزه و بهرهوریه...
چند نکته برای اینکه تو این تله نیفتیم: فقط با خودِ دیروزت حق داری مسابقه بدی:تنها کسی که اجازه داری خودت رو باهاش مقایسه کنی، نسخهی دیروز خودتهاگر امروز یک پله بالاتر از دیروزی، تو برندهای، پس فرقی نمیکنه که کجای مسیری مهربونی با خود (Self-Compassion): به جای سرزنش کردن خودت که چرا سرعتم کمه!؟ به این نگاه کن که با چه امکاناتی و از چه نقطهای شروع کردیگاهی اوقات همین که توی این شرایط دووم آوردی، خودش یه پیروزی بزرگه قضاوت ممنوع:یاد بگیریم وقتی کسی رو پایینتر از خودمون میبینیم، به جای برچسب «تنبلی»، به تفاوتِ «فرصتها» فکر کنیم و کسی رو با حرفهامون آزار ندیم اگر اطرافت کسی هست که مدام در حال مقایسه خودش با دیگرانه، این مطلب رو براش بفرست ، شاید یکم قلبش آروم بگیره
#پیشرودان @bashgahpishro
۳۰۱۹🥹۲
۱