بسیج دانشجویی دانشکده ابوریحان
موج ۱۰ سلاح قلم حالا که میخواهم بنویسم، به جوادش متوسل میشوم. شیعه همواره سمت درست تاریخ بوده است، چرا که حکومت را فقط متعلق به خدا میداند، و معتقد است پیغمبر و امامش از سوی خدا برای حکومت برگزیده شده اند. دلایل روشن و واضح خود را نیز دارد. با استدلال ترین منطق و دقیق ترین فلسفه را دارد. بعد از غیبت حضرت حجتش و آغاز مأموریت تاریخی علما و فقهای شیعه، نوبت به خمینی کبیر رسید، تا ولایت فقیه را محقق کند، و خامنه ای شهید که در ادامهی آن مسیر ساخت تمدن نوین اسلامی به رهبری ایران اسلامی را مطرح کرد. همهی اینها جز با مقاومت، شدنی نبود. مقاومت تاریخی مردان و زنان مومن، برای حفظ این مسیر از انواع تهدیدها و انحرافها، چه صحنهها که خلق نکرده است. مردانی چون قاسمابن الحسن که گفت «شهادة عندی احلی من العسل»، شهادت برای من از عسل شیرینتر است و زنانی چون زینب کبری که کربلا را اینگونه توصیف کرد: «ما رأیت الا جمیلا» هر آنچه دیدم، غیر زیبایی نبود. آری! با مقاومت، تمامی آرزوهای شیعی ما در حال تحقق است. مگر نمیبینید که پرچم «لا اله الا الله» بر آفاق عالم به احتراز درآمده است؟ کدام کشور در قارههای جهان مانده که پرچم ایران اسلامی ما را نمیشناسد؟ امروز دیگر مردم جهان به خیابان میآیند و با پرچم ما، با شعار های ما، از یزید زمانه برائت میجویند و از فرزندان حسین حمایت میکنند. زمانی فرا خواهد رسید که همهی جهان با علمداری جمهوری اسلامی ایران برای ظهور منجی عالم دعا خواهند کرد. نابودی اسرائیل و فتح قدس مرحله ای از این برنامهی بزرگ الهی برای جهانیان است، که بدون شک محقق خواهد شد. ان شاءالله
سرو سیمین
@basij_atut
pelak_26 | اینستاگرام
موج ۱۱ سلاح قلم
جمهوری اسلامی ایران
دوازدهم فروردین، روزی که ملت ایران با رأی قاطع خود، «جمهوری اسلامی ایران» را به دنیا معرفی کردند. برخی گمان میکردند این دو واژه، جمهوریت و اسلام، در کنار هم ناسازگارند. اما تاریخ ثابت کرد که این دو، مانند دو روی یک سکه، مکمل یکدیگرند.
«جمهوریت» یعنی حضور مردم در تعیین سرنوشت خود، یعنی رأی، یعنی آزادی اندیشه و بیان در چارچوب قانون. «اسلامیت» یعنی جهتدهی این حضور به سوی عدالت، معنویت و استقلال. مثل برادری ایمان و عمل که یکی بدون دیگری ناقص است.
در این نظام، عقاید سیاسی مختلف زیر پرچم جمهوریت، در حرم اسلام، گرد هم میآیند. این همان سرمایهای است که در جنگ رمضان، همه را پای کار آورد. جایی که اختلافها کنار رفت و وحدت ملی، امنیت ملی را تضمین کرد.
امروز که چهل و هفت بهار از آن همهپرسی تاریخی میگذرد، جمهوری اسلامی همچنان پابرجاست؛ نه با قدرت و زور، بلکه به برکت مردمی که هر جا خطر احساس کردند، به میدان آمدند. روز جمهوری اسلامی ایران، روز تجدید میثاق با این میراث گرانبهاست؛ میراثی که دشمنان از همان روز اول برای نابودی آن توطئه چیدند، اما هر بار شکست خوردند. چون این نظام، ریشه در ایمان مردم دارد و مردمی که ایمان دارند، شکستناپذیرند.
امیرمحمد وحیدی
@basij_atut
pelak_26 | اینستاگرام
جمهوری اسلامی ایران
دوازدهم فروردین، روزی که ملت ایران با رأی قاطع خود، «جمهوری اسلامی ایران» را به دنیا معرفی کردند. برخی گمان میکردند این دو واژه، جمهوریت و اسلام، در کنار هم ناسازگارند. اما تاریخ ثابت کرد که این دو، مانند دو روی یک سکه، مکمل یکدیگرند.
«جمهوریت» یعنی حضور مردم در تعیین سرنوشت خود، یعنی رأی، یعنی آزادی اندیشه و بیان در چارچوب قانون. «اسلامیت» یعنی جهتدهی این حضور به سوی عدالت، معنویت و استقلال. مثل برادری ایمان و عمل که یکی بدون دیگری ناقص است.
در این نظام، عقاید سیاسی مختلف زیر پرچم جمهوریت، در حرم اسلام، گرد هم میآیند. این همان سرمایهای است که در جنگ رمضان، همه را پای کار آورد. جایی که اختلافها کنار رفت و وحدت ملی، امنیت ملی را تضمین کرد.
امروز که چهل و هفت بهار از آن همهپرسی تاریخی میگذرد، جمهوری اسلامی همچنان پابرجاست؛ نه با قدرت و زور، بلکه به برکت مردمی که هر جا خطر احساس کردند، به میدان آمدند. روز جمهوری اسلامی ایران، روز تجدید میثاق با این میراث گرانبهاست؛ میراثی که دشمنان از همان روز اول برای نابودی آن توطئه چیدند، اما هر بار شکست خوردند. چون این نظام، ریشه در ایمان مردم دارد و مردمی که ایمان دارند، شکستناپذیرند.
۵۰۳
۱۱:۵۴