ش
️آغاز فعالیت شبکه زیستشناسان ایران شبکه زیستشناسان ایران، به عنوان مرجع فعالیتهای آموزشی و پژوهشی و فناورانه در این حوزه آغاز به کار کرد.این مجموعه در زمینه انتشار محتواهای آموزشی، برگزاری کارگاههای پژوهشی و آموزشی، اجرای طرحهای پژوهشی زیر نظر اعضای برجسته هیئت علمی دانشگاههای داخلی و خارجی، حمایت از پایاننامههای دانشجویی، ارتباط با صنعت و فناوری، توسعه دانش در این حوزه و ... فعالیت خواهد کرد.
🧬در شبکه زیستشناسان ایران با ما همراه باشید...| @BiologistsNet |
۶:۰۵
fimmu-16-1647066.pdf
۲.۵۳ مگابایت
🧬 جدیدترین پیشرفتهای سلولی در حوزه ایمونولوژی
بیماریهای خودایمنی مجموعهای از اختلالات هستند که در آن سیستم ایمنی به اشتباه به سلولها و بافتهای سالم حمله میکند و باعث التهاب و تخریب بافتها میشود، مثل روماتوئید آرتریت، لوپوس، مولتیپل اسکلروزیس و دیابت نوع ۱. بیش از ۱۰۰ نوع بیماری خودایمنی شناخته شده وجود دارد و حدود ۱۰% از جمعیت جهان به این گروه از بیماریها مبتلا هستند. همچنین در یک مطالعه جدید در آمریکا، حدود ۴.۶% از بیماران دارای دستکم یک بیماری خودایمنی بودهاند و بیش از ۳۴% آنها بیش از یک اختلال را تجربه کردهاند.
این بیماریها بار بزرگی بر سلامت عمومی و نظامهای درمانی وارد میکنند، زیرا درمانهای سنتی غالباً فقط علائم را کنترل میکنند و با سرکوب گسترده سیستم ایمنی همراهاند که خود میتواند عوارض جانبی جدی داشته باشد.
در سالهای اخیر، پیشرفتهای بیولوژی سلولی و مولکولی راه را برای درمانهای هدفمندتر و دقیقتر باز کردهاند. برای مثال: CAR-T سلولدرمانی که با اصلاح ژنتیکی سلولهای T میتواند سلولهای ایمنی مخرب را که مسبب بیماریهای خودایمنی میشوند را هدف بگیرد و حذف کند، بدون سرکوب عمومی کل ایمنی بدن.
🧫 آنتیبادیهای دوهدفی و مهارکنندههای هدفمند سیتوکینها که با بستن مسیرهای سیگنالدهی مولکولی خاص، التهاب مزمن را متوقف میکنند.
🧬 تنظیم میکروبیوم و مداخلات مولکولی که تلاش میکنند تعادل ایمنی را بازسازی کنند و نه صرفاً آن را خاموش کنند.
هدف این درمانها این است که نه تنها علائم را کاهش دهند، بلکه علت زیربنایی اختلالات ایمنی را اصلاح کنند و امکان خاموشی طولانیمدت بیماری یا حتی بهبودی را فراهم کنند، چیزی که تا چند سال پیش تقریبا غیرقابل تصور بود.
با ترکیب دانش مولکولی، زیستمهندسی و ایمونولوژی، درمانهای آیندهنگر بیماریهای خودایمنی نه فقط کارآمدتر، بلکه کمعارضهتر و شخصیتر خواهند بود؛ انقلابی در پزشکی دقیق.
🧬در شبکه زیستشناسان ایران با ما همراه باشید... | @BiologistsNet |
بیماریهای خودایمنی مجموعهای از اختلالات هستند که در آن سیستم ایمنی به اشتباه به سلولها و بافتهای سالم حمله میکند و باعث التهاب و تخریب بافتها میشود، مثل روماتوئید آرتریت، لوپوس، مولتیپل اسکلروزیس و دیابت نوع ۱. بیش از ۱۰۰ نوع بیماری خودایمنی شناخته شده وجود دارد و حدود ۱۰% از جمعیت جهان به این گروه از بیماریها مبتلا هستند. همچنین در یک مطالعه جدید در آمریکا، حدود ۴.۶% از بیماران دارای دستکم یک بیماری خودایمنی بودهاند و بیش از ۳۴% آنها بیش از یک اختلال را تجربه کردهاند. این بیماریها بار بزرگی بر سلامت عمومی و نظامهای درمانی وارد میکنند، زیرا درمانهای سنتی غالباً فقط علائم را کنترل میکنند و با سرکوب گسترده سیستم ایمنی همراهاند که خود میتواند عوارض جانبی جدی داشته باشد. در سالهای اخیر، پیشرفتهای بیولوژی سلولی و مولکولی راه را برای درمانهای هدفمندتر و دقیقتر باز کردهاند. برای مثال: CAR-T سلولدرمانی که با اصلاح ژنتیکی سلولهای T میتواند سلولهای ایمنی مخرب را که مسبب بیماریهای خودایمنی میشوند را هدف بگیرد و حذف کند، بدون سرکوب عمومی کل ایمنی بدن. 🧫 آنتیبادیهای دوهدفی و مهارکنندههای هدفمند سیتوکینها که با بستن مسیرهای سیگنالدهی مولکولی خاص، التهاب مزمن را متوقف میکنند.
🧬 تنظیم میکروبیوم و مداخلات مولکولی که تلاش میکنند تعادل ایمنی را بازسازی کنند و نه صرفاً آن را خاموش کنند.
هدف این درمانها این است که نه تنها علائم را کاهش دهند، بلکه علت زیربنایی اختلالات ایمنی را اصلاح کنند و امکان خاموشی طولانیمدت بیماری یا حتی بهبودی را فراهم کنند، چیزی که تا چند سال پیش تقریبا غیرقابل تصور بود. با ترکیب دانش مولکولی، زیستمهندسی و ایمونولوژی، درمانهای آیندهنگر بیماریهای خودایمنی نه فقط کارآمدتر، بلکه کمعارضهتر و شخصیتر خواهند بود؛ انقلابی در پزشکی دقیق.🧬در شبکه زیستشناسان ایران با ما همراه باشید... | @BiologistsNet |
۱۷:۲۷