:
خلاصه جامع مقاله:
«دیدگاههایی درباره ترکیب احتمالی زیستمجموعه (بیوتا) مریخ»
۱. مقدمه و مسئله اصلی
نیم قرن پس از مأموریت تاریخساز وایکینگ ناسا در سال ۱۹۷۶ برای یافتن حیات در مریخ، دانش ما از زیستشناختی میکروبی و سنگوارههای باستانی زمین بسیار عمیقتر شده است. این مقاله استدلال میکند که محیط مریخ اولیه (۳.۵ تا ۴ میلیارد سال پیش) بسیار شبیه به زمین اولیه بوده است. بنابراین، مطالعه قدیمیترین میکروبهای شناختهشده زمین، بهترین راهنما برای فهم این است که چه نوع ارگانیسمهایی ممکن است در مریخ منشأ گرفته و تا به امروز تکامل یافته باشند.
۲. مقایسه محیط مریخ اولیه و مدرنمریخ اولیه (گرم و مرطوب): دارای اتمسفری چگالتر، غنی از دیاکسید کربن، نیتروژن و هیدروژن بود که اثر گلخانهای ایجاد میکرد و آب مایع (رودخانهها، دریاچهها و دلتاها) روی سطح آن جریان داشت.تغییر اقلیم مریخ: با از دست رفتن میدان مغناطیسی جهانی، بادهای خورشیدی اتمسفر را از بین بردند و مریخ به سیارهای سرد، خشک و رقیق تبدیل شد.مریخ امروزی: اتمسفری رقیق (۹۵٪) دارد، بسیار سرد است (تا -60^) و به دلیل عدم وجود آب مایع سطحی، برای حیات روی سطح سوخته و منجمد به نظر میرسد.
۳. چهار تبار کلیدی از میکروبهای باستانی زمین (الگوهای حیات مریخی)بررسی قدیمیترین سنگوارههای زمین با قدمت حدود ۳.۵ میلیارد سال در استرالیای غربی (سازند استرلی پول با قدمت ۳۴۳۰ میلیون سال و چرت اپکس با قدمت ۳۴۶۵ میلیون سال) نشان میدهد حیات اولیه زمین کلاً بیهوازی (بدون نیاز به اکسیژن) بوده و شامل چهار گروه اصلی بوده است:میکروبهای چرخه گوگرد (Sulfuretums):متابولیسم سادهای دارند و تنها به سولفات و نیتروژن نیاز دارند تا گوگرد را چرخش دهند.بافت مشخص «تارعنکبوتی» در سنگوارهها ایجاد میکنند.باکتریهای فتوسنتزی غیرانباشتکننده اکسیژن (Anoxygenic Photosynthetic Bacteria):به جای آب، از سولفید هیدروژن(H2S) استفاده میکنند و اکسیژن تولید نمیکنند.دارای باکتریوکلروفیل (BChl) هستند که نور فروسرخ نزدیک (طولموجهای ۷۰۰ تا ۸۵۰ نانومتر) را جذب میکند و به آنها اجازه میدهد حتی زیر لایههای دیگر تابش را دریافت کنند.آرکیهای متانوژن (تولیدکننده متان):با ترکیب CO2 و هیدروژن حاصل از آب، متان و انرژی (ATP) تولید میکنند.آرکیهای متانوتروف (مصرفکننده متان):متان موجود در محیط را جذب کرده و آن را به ماده زیستی یا CO2 تبدیل میکنند.
۴. اهداف و راهبردهای اصلی برای جستجوی حیات در مریخعقبنشینی تکاملی (Adaptive Retreat): در زمین، با اکسیژنی شدن جو توسط سیانوباکتریها، این چهار تبار بیهوازی نابود نشدند؛ بلکه به محیطهای فاقد اکسیژن (مانند رسوبات عمیق اقیانوس، گلهای زیرسطحی و لایههای زیری حصرهای میکروبی) عقبنشینی کردند.تکامل همزمان در مریخ: به همین ترتیب، اگر این میکروبها در مریخ اولیه وجود داشتند، با تغییر تدریجی و سختتر شدن شرایط مریخ، نابود نشدهاند؛ بلکه نوادگان تکاملی آنها با شرایط مریخ سازگار شده و به بخشهای زیرسطحی پناه بردهاند.کجای مریخ باید دنبال حیات گشت؟پژوهشگران باید جستجو را از سطح مریخ به نقاط زیر معطوف کنند:مناطق زیر کلاهکهای یخی قطبی.نمونهبرداری از اعماق پوسته مریخ از طریق حفاری (جایی که احتمال حضور آب مایع زیرسطحی وجود دارد).خروجیها، تراوشهای گازی/آبی، روزنهها و غارهای زیرسطحی مریخ.
نتیجهگیری اصلی (اصل جدید اخترزیستشناسی)
نویسنده مقاله (جی. ویلیام شاپف) اصل معروف زمینشناسی چارلز لایل («حال کلید شناخت گذشته است») را به شکل جدیدی برای اخترزیستشناسی بازنویسی میکند:«گذشته (در زمین) کلید شناخت حال (در مریخ) است.»(یعنی با نگاه به گذشته ۳.۵ میلیارد ساله زمین، میتوانیم بفهمیم چه حیاتی امروزه میتواند در زیر سطح مریخ زنده مانده باشد).
«دیدگاههایی درباره ترکیب احتمالی زیستمجموعه (بیوتا) مریخ»
نیم قرن پس از مأموریت تاریخساز وایکینگ ناسا در سال ۱۹۷۶ برای یافتن حیات در مریخ، دانش ما از زیستشناختی میکروبی و سنگوارههای باستانی زمین بسیار عمیقتر شده است. این مقاله استدلال میکند که محیط مریخ اولیه (۳.۵ تا ۴ میلیارد سال پیش) بسیار شبیه به زمین اولیه بوده است. بنابراین، مطالعه قدیمیترین میکروبهای شناختهشده زمین، بهترین راهنما برای فهم این است که چه نوع ارگانیسمهایی ممکن است در مریخ منشأ گرفته و تا به امروز تکامل یافته باشند.
نویسنده مقاله (جی. ویلیام شاپف) اصل معروف زمینشناسی چارلز لایل («حال کلید شناخت گذشته است») را به شکل جدیدی برای اخترزیستشناسی بازنویسی میکند:«گذشته (در زمین) کلید شناخت حال (در مریخ) است.»(یعنی با نگاه به گذشته ۳.۵ میلیارد ساله زمین، میتوانیم بفهمیم چه حیاتی امروزه میتواند در زیر سطح مریخ زنده مانده باشد).
۳۴
۱۲:۱۱