رسانه دون‌نایت
گنون از نماد صلیب برای تبیین این زمان استفاده می‌کند. خط افقی نشان‌دهنده توالی رویدادهای دنیوی و کمی و خط عمودی نشان‌دهنده اتصال به اصل متعالی... این یعنی زمان، بستر سلسله‌مراتب وجود است، نه یک ظرف همگن بی‌تفاوت. گنون تأکید می‌کند که درک واقعی زمان، مستلزم دیدن هم‌زمان هر دو محور است؛ چرا که بدون محور عمودی، زمان به توالی پوچ لحظات هم‌ارز تقلیل می‌یابد. لذا نقطه تقاطع لحظه‌ایست که زمان افقی توسط ابدیت عمودی «شکافته» می‌شود و زمان، مقدس می‌گردد. طرفه اینکه در اینجا «همگام‌سازی» با زمان، به معنای تنظیمِ ساعت مکانیکی نیست، بلکه به معنای «هم‌ارتعاش شدن» با ریتم عالم است - مانند اوقات نماز یا اعیاد که بر اساس حرکت حقیقی خورشید و ماه تنظیم می‌شوند، نه جداول ثابت اداری...
فلذا وقتی تمام تراکنش‌های جهانی باید با یک «برچسب زمانی» بر اساس نصف‌النهار گرینویچ ثبت شوند، یعنی «کیفیت زمانی» هر منطقه قربانی یک «کمیت انتزاعی» شده...
۲۴
۱۰:۳۳