۱۲:۴۵
۷:۳۶
#بلندای_همت _ کار ما را ساخت؛ روایت تولد دوباره با قارچهای سفید
سالها سنگکار بود؛ کار بود، درآمد بود، اما معنا نداشت. فقط برای پول کار میکردند تا اینکه یک اتفاق تلخ در تهران همهچیز را از او گرفت؛ کار، اعتبار، حتی نگاه آدمها. ناامیدی کامل بود. سال ۸۷ بهطور اتفاقی با کلاسهای پرورش قارچ در ساری آشنا شد. نیمساعتی در یک کلاس نشست و همان کافی بود تا مسیر زندگیاش عوض شود. بدون تجربه و در سختترین شرایط، تصمیم گرفت شروع کند.
️از کف یک سالن خالی آغاز کردند؛ بدون تجهیزات، بدون قفسه. هرچه بود با دست خودش ساخت؛ جوش داد، سیم خرید و بافت، چون پول فنس و چوب نداشت. سیوپنج روز بعد، نتیجه زحمتشان را دیدند؛ سالن پر از قارچ شد. اما چالش تازه، فروش بود. مجبور شد کنار خیابان دستفروشی کند. همانجا کارت چاپ کرد، تبلیغ کرد و ایستاد. یکیدو ماه بعد، مشتریها دیگر به سالن خودش میآمدند.
کمکم کار جان گرفت. با حمایت بنیاد حیات توانستند توسعه بدهند و اولین برداشتشان به یک تن و هفتصد کیلو رسید؛ حتی بهعنوان واحد نمونه هم شناخته شدند. کارشان خانوادگی شد؛ خودش، همسرش و پسرش کنار هم. میگوید: «کار ما را ساخت. وقتی کار کردیم، امید برگشت.»
️@bonyadhayat_ir
۱۱:۳۴
۸:۰۴
۹:۱۱
#بلندای_همت _ از دل تاریخ تا دلِ حصیر؛ روایت زنی که یک هنر را دوباره زنده کرد
رشتهاش تاریخ بود، اما مسیر زندگیاش در یک کارگاهگردی تغییر کرد؛ جایی که حصیربافی توجهش را جلب کرد. وقتی موضوع را با پدرش مطرح کرد، فهمید او سالها پیش برای نیازهای خانه و کشاورزی این هنر را بلد بوده. پدر جدیتر از او پای کار ایستاد و همان «گنجه»ای که شبیه انبوهی الیاف به نظر میرسید، نقطه شروع شد. تنها در یک هفته یاد گرفت و آرامآرام وارد مسیری شد که سالها در استانش تقریباً از بین رفته بود.
️کارش که دیده شد، میراث فرهنگی گفت این هنر سالها منسوخ شده و او در حال احیای آن است. حضور در جشنوارهها، اولین سفارشها و دیدهشدن در رسانهها، مسیرش را محکمتر کرد. او حس میکرد حصیر خودش راه را باز میکند؛ هنری که ریشه در طبیعت و زندگی مردم دارد و حالا دوباره جان گرفته است. با ورود بنیاد حیات به روستا و شناسایی ظرفیتها، کارگاهش بزرگتر شد و این هنر از یک تجربه شخصی به یک مسیر حرفهای تبدیل شد.
او میگوید ارتباط با مواد طبیعی، ارتباط با زندگی و با خداست؛ محصولی که از دل خاک میآید، زنده است و با دستان او جان تازه میگیرد. آیندهای که برای خودش ترسیم کرده باعث شده بیشتر به کارش باور داشته باشد: «جایی کار مرا ساخت و از جایی به بعد… من کار را ساختم.»
️@bonyadhayat_ir
۷:۴۷
۷:۱۸
۹:۵۶
۵:۵۸
بازارسال شده از KHAMENEI.IR
بسم الله الرحمن الرحیم
مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلاً
Farsi.Khamenei.ir
مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلاً
Farsi.Khamenei.ir
۱۴:۱۸
بازارسال شده از KHAMENEI.IR
Farsi.Khamenei.ir
۱۴:۱۸
بازارسال شده از KHAMENEI.IR
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته
۲۱:۳۷
شب دعا!
توصیههای رهبر شهید سید علی خامنهای درخصوص اعمال شب قدر
️@bonyadhayat_ir
۱۷:۵۴
بیعت بنیاد حیات با رهبر انقلاب آیت الله سید مجتبی خامنهای مد ظله العالی
به نام الله، پاسدار خون شهیدان
اکنون ایران، امام شهیدی در سینه دارد. امامی از نسل سلمان و مکتب خمینی(ره). امامی که افق گرفته از عاشورا و نشانی چراغانی نیمه شعبان بود. امامی که به تشنگان صاحب الزمان(عج)، سرچشمه انتظار را نشان داد، آنها را از کوچه بنیهاشم عبور داد و به پیاده روی اربعین رساند. امامی که ایران را بر سر زبانها انداخت و جوانان عاشوراییاش را برای فتح دوباره خیبر تربیت کرد و از دانش ایرانی، قدرت ساخت.امامی که شکوه دماوند داشت و غیرت خلیج فارس.او از تبار روشن خورشید خراسان بود. شمعی بود یادگار نورانیت خانه علی(ع) و فاطمه(س) که پروانههای شیدای سوختن را از جای جای عالم، به دور خویش فرامیخواند.
اهریمن در نهایت استیصال از ایرانی که خامنهای عزیز آن را ساخته و در جهان پرآوازه کرده بود، دست به جنایتی بزرگ زد و او را با اهل خانوادهاش به شهادت رساند.
و البته دریغ بود اگر پاداش چنددهه مجاهدت شیرمرد عرصه های جهاد و خون، شهادت نباشد.
شهید آیت الله العظمی امام خامنهای، بزرگ پاسدار امر ملی و حافظ ایران بود. او خود آخرین تیر ترکش خویش بود. از جان خویش گذشت تا ایران حفظ شود.
و به راستی که در عالم رازی هست که جز به بهای خون فاش نمیشود. او جان خویش را فدای جهاد عظیم با آمریکای جنایتکار و رژیم خونخوار صهیونیستی کرد؛ «و فدیناه بذبح عظیم.»
جمهوری اسلامی ایران، یادگار خمینی کبیر و خامنهای بزرگ در روزگار پس از امام شهید اگرچه داغ داشت، اما به تاسی از حماسه زینب(س) از این هجران، حماسه ساخت و نوای عزا را چون فریاد بر سر مستکبران کوبید.فرزندان برومند خامنهای شهید نیز، مسلحتر از همیشه به میدان اُم المعارک قرن شتافتند و دشمن را از کرده، پشیمان ساختند.
با این همه، دشمن همه توش و توان خود را صرف کرد تا ایران بدون رهبر باقی بماند. «یرِیدُونَ لِیطْفِؤُا نُورَ الله بِأَفْواهِهِمْ وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کرِهَ الکافرون».
تا اینکه در میانه شبهای تردید، در عصر طغیان فراعنهی مدرن و در زمانهی بیاعتباری زمان، شب قدر انقلاب اسلامی معنا گرفت، صبح قریب بیعت رسید و ملت ایران دل به سیادت سپیدهدم داد.
یادگار امام خامنهای شهید، رهبر ایران و ولی امر مسلمین جهان شد.
مجتهد مسلّم و جامع الشرایطی چون آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای، حالا میراث دار بزرگترین هدیهی اسلام و تشیع به ایران عزیز، یعنی ولایت فقیه است. و این موهبت الهی باز پاسدار ایران اسلامی خواهد بود. انشاءالله.
سربازان امام خامنهای شهید در بنیاد حیات که مأموریتشان بنا به فرموده معمار کبیر انقلاب «مدد به کار، مدد به زندگی شرافتمندانه» میباشد، حالا داغ و دریغ شهادت امام سیدعلی خامنهای (رضوان الله علیه) را در بیعت با فرزند برومندش، امام سیدمجتبی خامنهای (مد ظله العالی) تسلی میدهند. باشد که این بیعت را با تقدیم جان امضا کنیم. به امید آن روز و ساعت و لحظه. به امید شهادت...
️@bonyadhayat_ir
به نام الله، پاسدار خون شهیدان
اکنون ایران، امام شهیدی در سینه دارد. امامی از نسل سلمان و مکتب خمینی(ره). امامی که افق گرفته از عاشورا و نشانی چراغانی نیمه شعبان بود. امامی که به تشنگان صاحب الزمان(عج)، سرچشمه انتظار را نشان داد، آنها را از کوچه بنیهاشم عبور داد و به پیاده روی اربعین رساند. امامی که ایران را بر سر زبانها انداخت و جوانان عاشوراییاش را برای فتح دوباره خیبر تربیت کرد و از دانش ایرانی، قدرت ساخت.امامی که شکوه دماوند داشت و غیرت خلیج فارس.او از تبار روشن خورشید خراسان بود. شمعی بود یادگار نورانیت خانه علی(ع) و فاطمه(س) که پروانههای شیدای سوختن را از جای جای عالم، به دور خویش فرامیخواند.
اهریمن در نهایت استیصال از ایرانی که خامنهای عزیز آن را ساخته و در جهان پرآوازه کرده بود، دست به جنایتی بزرگ زد و او را با اهل خانوادهاش به شهادت رساند.
و البته دریغ بود اگر پاداش چنددهه مجاهدت شیرمرد عرصه های جهاد و خون، شهادت نباشد.
شهید آیت الله العظمی امام خامنهای، بزرگ پاسدار امر ملی و حافظ ایران بود. او خود آخرین تیر ترکش خویش بود. از جان خویش گذشت تا ایران حفظ شود.
و به راستی که در عالم رازی هست که جز به بهای خون فاش نمیشود. او جان خویش را فدای جهاد عظیم با آمریکای جنایتکار و رژیم خونخوار صهیونیستی کرد؛ «و فدیناه بذبح عظیم.»
جمهوری اسلامی ایران، یادگار خمینی کبیر و خامنهای بزرگ در روزگار پس از امام شهید اگرچه داغ داشت، اما به تاسی از حماسه زینب(س) از این هجران، حماسه ساخت و نوای عزا را چون فریاد بر سر مستکبران کوبید.فرزندان برومند خامنهای شهید نیز، مسلحتر از همیشه به میدان اُم المعارک قرن شتافتند و دشمن را از کرده، پشیمان ساختند.
با این همه، دشمن همه توش و توان خود را صرف کرد تا ایران بدون رهبر باقی بماند. «یرِیدُونَ لِیطْفِؤُا نُورَ الله بِأَفْواهِهِمْ وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کرِهَ الکافرون».
تا اینکه در میانه شبهای تردید، در عصر طغیان فراعنهی مدرن و در زمانهی بیاعتباری زمان، شب قدر انقلاب اسلامی معنا گرفت، صبح قریب بیعت رسید و ملت ایران دل به سیادت سپیدهدم داد.
یادگار امام خامنهای شهید، رهبر ایران و ولی امر مسلمین جهان شد.
مجتهد مسلّم و جامع الشرایطی چون آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای، حالا میراث دار بزرگترین هدیهی اسلام و تشیع به ایران عزیز، یعنی ولایت فقیه است. و این موهبت الهی باز پاسدار ایران اسلامی خواهد بود. انشاءالله.
سربازان امام خامنهای شهید در بنیاد حیات که مأموریتشان بنا به فرموده معمار کبیر انقلاب «مدد به کار، مدد به زندگی شرافتمندانه» میباشد، حالا داغ و دریغ شهادت امام سیدعلی خامنهای (رضوان الله علیه) را در بیعت با فرزند برومندش، امام سیدمجتبی خامنهای (مد ظله العالی) تسلی میدهند. باشد که این بیعت را با تقدیم جان امضا کنیم. به امید آن روز و ساعت و لحظه. به امید شهادت...
۱۴:۵۱
«و ما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم»
۱۸:۳۱
۱۴:۵۷
۱۱:۰۳
بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
۱۸:۱۳