دوستان درونی و برونی(بخش 1) آنچه انسان را میلغزاند خارج از او نیست، که در خود انسان است. این رفیق تو نیست که تو را خوار یا معتاد میکند؛ چیزهایی در درون تو هست که زمینه رفاقت تو با چنین فردی است و از اینجاست که ضربه میخوری و آسیب میبینی. یعنی محور دوستهای بیرونی انسان، ریشههای اخلاقی درون انسان است و دوستان داخلی وجود انسان هستند که زمینه دوستیهای بیرون را فراهم میکنند. من با یک سلسله صفات و اخلاق و عادات دوست شدهام. اینها زمینهای است برای اینکه من برطبق آنها همنشین انتخاب کنم. یعنی اگر فسادی درون من باشد، طبق آن انتخاب رفیق میکنم و بعد با پیدا شدن این رفیق، فساد درونی من موضع پیدا میکند و شعله میکشد. بخشهای دیگر کتاب نام کتاب: #تعلق نویسنده: #محیالدین_حائری_شیرازی
کانال "با کتاب": @book_pages۴:۴۶