بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستودو ناصر که دوباره خودشو به دیوونگی زده بود هم پشت سرمون میومد. خاله به خاطر اینکه جلوی اهالی روستا داد می زد و می گفت همچین دختری جاش تو خونه من نیست. همین الان اون آقات باید اعتراف کنه که خبر داشته و برای همینم تورو بدون هیچ هیچ شرط و شروطی به پسرم داده. هرکسی که از کنارمون رد میشد و حرفای خاله رو می شنید با تاسف بهمون نگاه می کرد و سر تکون می داد… به خونه ی آقام که رسیدیم خاله عصمت که با یه دستش همچنان موهاموم رو حکم گرفته بود، دست دیگه اش رو مشت کرد و محکم به در کوبید…. صدای خواب الو آقا جونم با صدای خش داری گفت کیه ؟ کیه اینجور داره درو از جاش میکنه ؟ اومدم...در و ول کن اینقدر نکوب به این در... با صدای خفه ایی گفتم آقاجون... با باز شدن در نور ضعیفی به صورتم خورد ، آقا با دیدنم گفت تاج گل ؟کی اینجور به روزت آورده ؟ خاله عصمت منو به طرف آقا جانم هول داد و گفت این دخترت برای خودت... با دست افتادم روی زمین و آقا که از هیچی خبر نداشت گفت چی میگی عصمت؟ چه کسی جرات کرده به دختر من اینجور آسیب برسونه ؟ خاله عصمت با اقتدار گفت من،من جرات کردم ، حالا خداتو شکر کن پسرم عقل درست حسابی نداره، و الا تا الان یه بلایی سرش میورد.. آقا که به چشام نگاه کرد، سرم را به طرفین تکون دادم و همین جور که شوری اشکام تو دهنم مزه میداد ، گفتم به جون تو آقا جون ،من اشتباهی نکردم.. خانجون و ننه آقا همزمان با صدای خاله عصمت خودشون را به ما رسوندن و ننه آقا با دیدن صورتم محوم تو صورتش زد و گفت یا خداااا ، عصمت چرا با دختر دست گل من آوردی ؟ خاله به مادرم لبخند زد و گفت خیلی ناراحت این وضع شدی ؟ پدرم صداشو بالا برد و گفت ساکت وقتی دخترم میگه دروغ نمیگه، تو هنوز انتقام سی سال پیش چشاتو کور کرده ، هنوز بعد از این همه سال باز تلافی هستی ، ولی چرا از دخترم استفاده کردی عصمت ؟ خانجون دست خاله عصمت را گرفت و با حرص داخل حیاط کرد و گفت صداتو بیار پایین ، تمام محله از صدای تو باخبر شدن.... خاله عصمت صداشو بالاتر برد و گفت مگه دروغ میگم، هر چی گفتم و هر چی مردم شنیدن عین واقعیته ،الانم دخترتون برای خودتون... هنوز حرفای خاله تموم نشده بود که از پشت سرم صدای آشنایی اومد که گفت ساکت شد، تاج گل از کل دخترای ده پاکتره،تو به چه حقی داری از این حرفها میزنی؟ خاله گفت خواهرتو بازخواست کنی ،سر من داد میزنی؟ نگاهی به ناصر که پشت سر خاله در حال دیونه بازی بود انداختم، رو کردم به بهرام و گفتم به خدا من کاری نکردم، نمی دونم خاله می خواد از کیو از چی انتقام بگیره، ولی من با گوشای خودم شنیدم داشت به ناصر می‌گفت. خاله خنده ی بلند و کشیده ای کرد و گفت با ناصر ؟ مگه ناصر عقل درست و درمون داره که بخوام با اون صلاح مشورت کنم ؟ خانجون سریع اومد کنارم نشست و در گوشم آروم گفت، دختر دهنتو ببند و حرفی نزن. با صدای گرفته ای گفتم خانجون به جون آقام دارم راست میگم. ناصر دیونه نیست، نمیدونم تو گذشته چه اتفاقی افتاده که خاله عصمت به همه گفته ناصر دیونه اس و مجبورش کرده که خودشو به دیونگی بزنه. خانجون که حرفام به نظرش مسخره اومده بود گفت ساکت شو دختر، دیگه ازت حرفی نشنوم ، بلند شد و گفت عصمت حالا تو برو تا ما تکلیف خودمونو روشن کنیم .. خاله عصمت گفت چه تکلیفی ننه؟ هااا چه تکلیفی ؟ من رفتم قابله زهره رو هم آوردم ... آقاجون که از زور عصبانیت دستاشو به سرش چسبوند و گفت خانجون این زنو از این خونه بنداز بیرون ، داره دیگه منو به مرز جنون میرسونه. بهرام قبل از اینکه خانجون دست به کار بشه ،یقه ی ناصر رو گرفت و از خونه پرتش کرد بیرون، بعد با دست به خاله عصمت اشاره کرد و گفت تو هم خودت برو . خاله با غیض بیرون رفت و بهرام پشت سرش درو چنان کوبید که قلبم از جا کنده شد. ... آقاجون به طرفم اومد وقتی به من رسید گفت ببین دختر، اگه یک در صد حرف اون زن درست از آب در بیاد ،من میدونم و تو... با کلمات بریده بریده گفتم آقاجون به خدا من هیچ کاری نکردم ،ولی نمیدونم چرا اینجور شده. آقام رو به ننه کرد و گفت تو از چیزی خبر نداری که به ما نگفته باشی؟ ننه آقا با پت و پت گفت نه وااا... خانجون گفت داماد تو حرف عصمت رو باور نکن، من فردا قابله خدیجه رو صدا میزنم ،هر چند اونم دیگه چشاش کم سو شده ، ولی اگه من بهش بگم رومو زمین نمی اندازه.حالا هم تو برو یه وضو بگیر و دو رکعت نماز بخون بذار آروم شی بعدش خدابزرگه. آقا جون با استغرالله از پیش ما به سمت اتاق رفت و بهرام هم پشت سرش. ننه آقا از فرصت استفاده کرد و گفت تاج گل نکنه اون .... وای وای به روزیکه قابله خدیجه هم حرف قابله زهره و آبجی عصمتو تایید کنه ،قبل از آقات خودم من میدونم و تو.. ادامه دارد..... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_بیستوسه
خانجون دستمو گرفت و روبه ننه آقا گفت خجالت بکش، به جای این حرفا پشت دخترت باش، الانم دستشو بگیر ببر تو اتاق استراحت کنه نمی‌بینی چه به روزش آوردن ؟ ننه آقا گفت چی بگم خانجون ، نمیدونم حرف کدومو باور کنم، تا فردا آقاش سکته نکنه خوبه. با رفتنم به اتاق، خانجون کنارم نشست و گفت برام تعریف کن ...._چیو؟خانجون نفسشو با حرص بیرون داد و گفت منظورم اینه که چیزی ندیدی ؟ سرمو تکون دادم گفتم نه خانجون هیچی ندیدم. خانجون روسریشو باز و بسته کرد و گفت حالا که تو ازخودت مطمئنی ،با سر و صدای عصمت هم همه ی اهالی روستا با خبر شدن ، تا دوسه ساعت دیگه میرم قابله خدیجه رو میارم به چند تا از زنهای معتمد روستا هم میگم بیان ....توکل کن به خدا همه چی درست میشه . خانجون بالشتی روی زمین انداخت و گفت سرتو بزار یه استراحتی کن ، تا من برم یه نونی برای صبحونه ی آقات بپزم. با ناراحتی گفت خیر سرم از دیشب صبحونه ای که قرار بود امروز برات بیارم اونجا رو آماده کرده بودم. بعد دستی رو سرم کشید و گفت غصه نخور مادر ،هر چی که شد و نشد حتما خیرتی توش بوده. گلوم از جیغ و گریه و سرمایی که کل دیشب تو بدنم رسوخ کرده بود ،می‌سوخت و دلم یه خواب راحت می خواست ،ولی قدر یه دنیا فکر و خیال تو سرم بود. همین که خانجون به طرف حیاط می‌رفت گفتم خانجون ؟ سرشو به طرفم چرخوند و قبل از اینکه چیزی بپرسه ، گفتم ناصر دیونه نیست خانجون،من باهاش نشستم و حرف زدم ، رفتارش خیلی عادی بود، مثل من و تو و بقیه. به طرفم برگشت و گفت حتما از ترس، توهم زدی تاج گل .آخه سالهاس که این بچه دیونه س ، از همون زمانی که پنج شش سالش بود و از ترس عقلشو از دست داد . حالا تو چطوری اونو عاقل دیدی ، الله و اعلم ..دستشو گرفتم و گفتم همش دروغ بوده خانجون، تمام این سالها به خاطر نقشه های خاله برای همه فیلم بازی کرده ،من خودم شنیدم که خاله داشت باهاش از انتقام حرف میزد و اونم می گفت دیگه از فیلم بازی کردن خسته شده . نمیدونم خاله از کی و از چی کینه به دل گرفته ، منتها من بدبخت این وسط بیاد تاوون بدم. خانجون دستشو ازدستم بیرون کشید و گفت نمیدونم ، نمیدونم به والله تاج گل، والا داری منم به شک میندازی که چرا عصمت داره این کارا رو میکنه ؟ منم توش موندم. حالا تو هم نمی‌خواد به چیزی فکر کنی ، یه کمی استراحت کن انشالله خدا خودش کمکت میکنه ... با صدای آرومی گفتم انشالله ، انشالله….با رفتن خانجون سرمو روی بالشت گذاشتم ،ولی به هر طرف می چرخیدم یه جای بدنم درد میکرد. از خستگی تا چشامو بستم به خواب عمیقی فرو رفتم. انگار نه انگار که چه روزای بدی رو پشت سر گذاشتمو چه روزهای بدتری پیش رومه .نمیدونم چقدر از خواب قشنگی که درش غرق رویاهای بچگیم بودم گذشته بود که با صدای بلند آقاجون از خواب پریدم . با ترسی که از صدای اقام به جونم افتاد، سعی کردم از زیر لحاف بیرون نیام، فقط سرمو بیرون آوردم و تا اونجایی که می تونستم گوشامو تیز کردم ، تا متوجه بشم که بحث راجع به چیه..صدای خانجون و آقا جون درهم گره خورده بود و به سختی می شد از بین کلمات چیزی متوجه شد. خانجون گفت داماد ، الانه که قابله خدیجه به همراه چندتا زن بیان اینجا و تکلیف تو و این دختر روشن بشه. تا اون موقع با سرو صدا و تصمیمات الکی این گره ی کور رو کورتر نکن ..آقاجون گفت کدوم گره خانجون ؟مشکل عصمتو من میدونم،من میدونم از چی داره انتقام می گیره. خانجون گفت چی میگی ؟ از کدوم انتقام حرف میزنی؟ درست حرف بزن ما هم بفهمیم.با صدای تق تق در، حرف خانجون و آقام قطع شد، همه جا سکوت شد و جز صدای کوبیدن در، صدای دیگه ای به گوش نمی رسید. بعد از اندکی با صدای بفرما زدن خانجون در اتاق باز شد، به زور خواستم از جام بلند بشم ،اما قابله خدیجه با دستش به طرفم اشاره کرد و گفت نمی‌خواد بلند شی .. قابله خدیجه سرشو تو اتاق چرخوند و گفت، خانجون پس چرا عصمت اینجا نیست؟خانجون با ناراحتی گفت خدا چیکارش کنه ، اون چرا باید اینجا باشه ؟هر چی می کشیم از دست بی عقلی اونه .قابله گفت اگه اینجا نباشه کار من چه فایده داره؟ بعدا هر چی هم بهش بگی اون باورت نمی کنه..خانجون با اشاره گفت اینا رو پس برای چی آوردم اینجا؟ قابله به بالشت تکیه داد و گفت نه خانجون ، تا خود عصمتو اینجا نیاری من همینجا میشینم..خانجون سرشو از اتاق بیرون برد و داد زد بتول ؟ زود برو اون خاله ی و چنتا از همسایه هاشو صدا بزن و با خودت بیار ، تا نیومد هم حق نداری برگردی فهمیدی چی گفتم؟ بتول با اخم گفت عجب گیری کردیم با این تاج گل و سرنوشتش.خانجون می‌دونی که خانواده ی شوهرم اجازه نمیدن من پامو از در این خونه بیرون بذارم، چه برسه بخوام دو سه تا کوچه اونور تر برم. خانجون گفت، آها ولش کن صنوبر جانم اومد،
ادامه دارد
بومِ آشپزی
خانجون دستمو گرفت و روبه ننه آقا گفت خجالت بکش، به جای این حرفا پشت دخترت باش، الانم دستشو بگیر ببر تو اتاق استراحت کنه نمی‌بینی چه به روزش آوردن ؟ ننه آقا گفت چی بگم خانجون ، نمیدونم حرف کدومو باور کنم، تا فردا آقاش سکته نکنه خوبه. با رفتنم به اتاق، خانجون کنارم نشست و گفت برام تعریف کن ...._چیو؟خانجون نفسشو با حرص بیرون داد و گفت منظورم اینه که چیزی ندیدی ؟ سرمو تکون دادم گفتم نه خانجون هیچی ندیدم. خانجون روسریشو باز و بسته کرد و گفت حالا که تو ازخودت مطمئنی ،با سر و صدای عصمت هم همه ی اهالی روستا با خبر شدن ، تا دوسه ساعت دیگه میرم قابله خدیجه رو میارم به چند تا از زنهای معتمد روستا هم میگم بیان ....توکل کن به خدا همه چی درست میشه . خانجون بالشتی روی زمین انداخت و گفت سرتو بزار یه استراحتی کن ، تا من برم یه نونی برای صبحونه ی آقات بپزم. با ناراحتی گفت خیر سرم از دیشب صبحونه ای که قرار بود امروز برات بیارم اونجا رو آماده کرده بودم. بعد دستی رو سرم کشید و گفت غصه نخور مادر ،هر چی که شد و نشد حتما خیرتی توش بوده. گلوم از جیغ و گریه و سرمایی که کل دیشب تو بدنم رسوخ کرده بود ،می‌سوخت و دلم یه خواب راحت می خواست ،ولی قدر یه دنیا فکر و خیال تو سرم بود. همین که خانجون به طرف حیاط می‌رفت گفتم خانجون ؟ سرشو به طرفم چرخوند و قبل از اینکه چیزی بپرسه ، گفتم ناصر دیونه نیست خانجون،من باهاش نشستم و حرف زدم ، رفتارش خیلی عادی بود، مثل من و تو و بقیه. به طرفم برگشت و گفت حتما از ترس، توهم زدی تاج گل .آخه سالهاس که این بچه دیونه س ، از همون زمانی که پنج شش سالش بود و از ترس عقلشو از دست داد . حالا تو چطوری اونو عاقل دیدی ، الله و اعلم ..دستشو گرفتم و گفتم همش دروغ بوده خانجون، تمام این سالها به خاطر نقشه های خاله برای همه فیلم بازی کرده ،من خودم شنیدم که خاله داشت باهاش از انتقام حرف میزد و اونم می گفت دیگه از فیلم بازی کردن خسته شده . نمیدونم خاله از کی و از چی کینه به دل گرفته ، منتها من بدبخت این وسط بیاد تاوون بدم. خانجون دستشو ازدستم بیرون کشید و گفت نمیدونم ، نمیدونم به والله تاج گل، والا داری منم به شک میندازی که چرا عصمت داره این کارا رو میکنه ؟ منم توش موندم. حالا تو هم نمی‌خواد به چیزی فکر کنی ، یه کمی استراحت کن انشالله خدا خودش کمکت میکنه ... با صدای آرومی گفتم انشالله ، انشالله….با رفتن خانجون سرمو روی بالشت گذاشتم ،ولی به هر طرف می چرخیدم یه جای بدنم درد میکرد. از خستگی تا چشامو بستم به خواب عمیقی فرو رفتم. انگار نه انگار که چه روزای بدی رو پشت سر گذاشتمو چه روزهای بدتری پیش رومه .نمیدونم چقدر از خواب قشنگی که درش غرق رویاهای بچگیم بودم گذشته بود که با صدای بلند آقاجون از خواب پریدم . با ترسی که از صدای اقام به جونم افتاد، سعی کردم از زیر لحاف بیرون نیام، فقط سرمو بیرون آوردم و تا اونجایی که می تونستم گوشامو تیز کردم ، تا متوجه بشم که بحث راجع به چیه..صدای خانجون و آقا جون درهم گره خورده بود و به سختی می شد از بین کلمات چیزی متوجه شد. خانجون گفت داماد ، الانه که قابله خدیجه به همراه چندتا زن بیان اینجا و تکلیف تو و این دختر روشن بشه. تا اون موقع با سرو صدا و تصمیمات الکی این گره ی کور رو کورتر نکن ..آقاجون گفت کدوم گره خانجون ؟مشکل عصمتو من میدونم،من میدونم از چی داره انتقام می گیره. خانجون گفت چی میگی ؟ از کدوم انتقام حرف میزنی؟ درست حرف بزن ما هم بفهمیم.با صدای تق تق در، حرف خانجون و آقام قطع شد، همه جا سکوت شد و جز صدای کوبیدن در، صدای دیگه ای به گوش نمی رسید. بعد از اندکی با صدای بفرما زدن خانجون در اتاق باز شد، به زور خواستم از جام بلند بشم ،اما قابله خدیجه با دستش به طرفم اشاره کرد و گفت نمی‌خواد بلند شی .. قابله خدیجه سرشو تو اتاق چرخوند و گفت، خانجون پس چرا عصمت اینجا نیست؟خانجون با ناراحتی گفت خدا چیکارش کنه ، اون چرا باید اینجا باشه ؟هر چی می کشیم از دست بی عقلی اونه .قابله گفت اگه اینجا نباشه کار من چه فایده داره؟ بعدا هر چی هم بهش بگی اون باورت نمی کنه..خانجون با اشاره گفت اینا رو پس برای چی آوردم اینجا؟ قابله به بالشت تکیه داد و گفت نه خانجون ، تا خود عصمتو اینجا نیاری من همینجا میشینم..خانجون سرشو از اتاق بیرون برد و داد زد بتول ؟ زود برو اون خاله ی و چنتا از همسایه هاشو صدا بزن و با خودت بیار ، تا نیومد هم حق نداری برگردی فهمیدی چی گفتم؟ بتول با اخم گفت عجب گیری کردیم با این تاج گل و سرنوشتش.خانجون می‌دونی که خانواده ی شوهرم اجازه نمیدن من پامو از در این خونه بیرون بذارم، چه برسه بخوام دو سه تا کوچه اونور تر برم. خانجون گفت، آها ولش کن صنوبر جانم اومد،
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۴