بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_دهم آقام، خودشو کنار در چسبوند و گفت بیاید تو ببخشید خانجون دم در نگهت داشتم، حواسم پرت سر و صورت این بچه شد. صدای ننم ،که ته حیاط دم در اتاق ایستاده بود در اومد و گفت آقا کیه دم در این وقت شبی؟ خانجون قبل از اینکه آقا جواب بده گفت ما هستیم، بیا که دخترت داره تو تب می سوزه . ننم با سرعت خودشو به ما رسوند و از دیدن صورتم محکم تو صورتش زد و گفت چی به روز صورت دختر دسته گلم اومده. خودمو تو بغل ننه آقا انداختم و گفتم ننه کمکم کن و دیگه هیچی نفهمیدم. با صدای بلند خاله عصمت و شوهرش چشامو با وحشت باز کردم ، از بین صداها، صدای خانجونو شنیدم که میگفت من هیچی ندیدم. عصمت به خاطر اینکه دامادش دخترشو نمی‌خواد داره به تاج گل بهتون میزنه. بتول که از پنجره بیرون رو دید می زد، متوجه بیدار شدنم شد و گفت بیدار شدی ؟ حالا خیالت راحت شد؟ با کاری که تو کردی مطمئنا منم طلاق میدن، هم خودتو بدبخت کردی هم منو .. فکم از ترس شروع به لرزیدن کرد و گفتم به جون آقا من کاری نکردم.. بتول بهم نزدیک شد و با حرص گفت خاله عصمت هر چه زبونش نیش دار باشه، ولی دروغ تو ذاتش نیست. با صدای عربده ی آقا جانم تنم لرزید ،پشت بتول قایم شدم و مثل بید تو خودم می لرزیدم که در با لگد آقا جان تا انتها باز شد، چشمهای آقام قرمز شده بودن ، به بتول نزدیک شد و گفت برو کنار تا با این دختر تسویه حساب کنم .. با صدای لرزونی از ترس و داغی تبی که از دیشب هنوز توی بدنم نشونه ی مریضی داشت گفتم آقا جون خاله عصمت داره دروغ میگه ، اونجوری که برات تعریف کرد نبوده .. پدرم با صدای عربده ایی مانندش گفت نه فقط تو راست میگی ؟ کمربندش و دست گرفت و بتول را از اتاق بیرون انداخت و پشت سرش درو بست گفت حالا من باتو چه کنم ؟ از شهر بگیر تا روستا منو سرافکندا خودت کردی ،حتی نمیتونم سرم را بالا بگیرم ... حالا بگو من با تو چکار کنم.. بدنم مثل بید در حال لرزش بود و هر از گاهی منتظر هجوم پدرم به سمت من بودم ، پدرم سرش را تکون داد و دستشو بالا برد و محکم به جای جای بدنم میزد .. میگفتم ، آقاجون نزن .. اما آقاجون چنان از حرفای خاله عص.مت گوشش پر شده بود که به حرفام اعتنایی نمی‌کرد .. آقام اینقدر منو کتک زد و زد و زد تا غش کردم .... با درد چشامو آروم باز کردم... خانجون و ننه آقا بالای سرم نشسته بودن و با دیدن چشمای بازم لبخندی به هم زدن و خانجون گفت دستت بشکنه که اینجور به روز این دختر اوردی.. ننه آقا هر لحظه با روسریش چشای خیسش را پاک میکرد گفت خانجون ؟ این مصیبت را چطوری درستش کنیم، حالا آقا دستور داده که قابله صدا کنیم.. سکوت کرد... خانجون گفت: قابله رو صدا بزنیم که چی بشه ؟فقط اینو کم داشتیم.. ننه آقا سرشو پایین انداخت و گفت واقعیتش من هم با اومدن قابله موافقم... خانجون گفت نه قابله تو این خونه میاد نه کسی به این دختر می‌تونه حرف بزنه.. بلند شد و از اتاق بیرون رفت و با صدای بلند داد زد داماد ؟ داماد بیا اینجا ببینم ؟ صدای آقام از اتاق بغلی که میگفت چیه خانجون ؟ خانجون گفت مگه نشنیدی گفتم بیا اینجا ، یعنی آبی که دستته را باید بزاری زمین و بیای که کلی بات حرف دارم... صدای خرش خرش دمپایی آقام روی زمین شنیده میش... ننه آقا بلند شد و پشت پنجره ایستاد و یه گوشه از پرده رو کنار زد ، خانجون گفت داماد شنیدم که قابله میخوای صدا بزنی ؟ آقاجون گفت بله که گفتم، باید حرف عصمت را ثابت کنم ، یا راستش یا دروغ را باید بدونم ... خانجون گفت وای به تو که به حرف عصمت میخوای گوش بدی... دامادمن اونجا تو همون عروسی کنار تاج گل بودم ،چیزی از این دختر جز پاکی چیز دیگه ایی ندیدم ..دخترت از گل هم پاکتره، اگه حرف این پیرزن را قبول می‌کنی نزار روی دخترت حرفی زده بشه ... آقاجون با حرف خانجون نرم شد و گفت یعنی من به حرفتو باور کنم؟ خانجون آب دهنشو قورت داد و گفت آره داماد !!! والله اگه بخوای حاضرم برات قسم بخورم ...تو کی دیدی من بهت دروغ گفته باشم که این بار دومم باشه؟ آقاجون با گفتن باشه حرف را خاتمه داد و دوباره همون صدای کشیدن دمپایی که معلوم بود اقاجون به اتاق برگشت را شنیدم ... ننه آقام پیشم برگشت و گفت تاج گل امیدوارم ننم داره راست میگه و عین حقیقت راست گفته باشه ،در غیر این صورت مهران و بهرام تورو زنده نمیزارن، می‌دونی که اینجا حرف ترحم و خواهر بودن در میون نیست و حرف ابرو ،حرف اولو میزنه .. دست ننه آقا رو محکم گرفتم و گفتم .. ننه به جون آقا جون، من کار اشتباهی نکردم... ننه آقا سرشو تکون داد و از اتاق بیرون رفت . سرجایم نشستم و از دیدن جای کمربند توی بدنم وحشت کردم ، بغضم ترکید .. چشامو روی هم گذاشتم و یاد چهره ی علیرضا افتادم... با صدای صنوبر چشمامو باز کردم و از فکر خارج شدم .. ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_یازدهم
کنار نشست و گفت بیا تا از این مرهمی که خانجون با دست های خودش ساخته را به زخمات بمالم ..صنوبر بعد از نوچ نوچی که به زبون آورد با سر انگشت آروم روی زخمای مرهم میذاشت...صنوبر گفت تاج گل میخوای از دیروزت برام تعریف کنی ؟ پسره خوشگله ؟ دست از مرهم زدن نگه داشت و گفت نارین حقشه، چنان از زندگی شهری تعریف میکرد چنان به ما دهاتی میگفت،چنان به خاطر بی پول بودن اقا، مارو جلوی دوستامون تحقیر میکرد ،آره حقشه،خیلی هم حقشه که پسره نارین رادوست نداشته باشه... صداشو آرومتر کرد و گفت دوسش داری ؟سرم را پایین انداختم و بدون هیچ ترسی گفتم خیلی ، خیلی صنوبر دوسش دارم...صنوبر روبروم نشست و گفت اون هم دوست داره ؟ گفتم آره که دوستم داره ...صنوبر آبجی بزار از اول همه چیزو برات تعریف کنم ، و خودت قضاوت کن ...صنوبر روبروم نشست و با حرفام آروم آروم اشک ریخت ودر آخر گفت انشالله هرآنچه قسمتت بشه برات رقم بخوره.....نفس بلندی کشیدم...گفتم صنوبر دوست داشتن خیلی قشنگه ...در همین حینِ گفت و گو و تعریف از خاطراتی که در اوج تلخی که زیر مشت و لگد آقا و حرف هایی که پشت سرم زده میشد ،با صدای خاله عصمت که خانجون را صدا میزد، گفتم باز چی میخواد ؟دوباره اومده اقارو پر کنه ؟نکنه علیرضا بلایی سر نارین آورده خاله هم از چ شم من میبینه؟ آبجی صنوبر دستمو گرفت و گفت نه انشالله این که داری میگی نیست ، شاید خالم از گفتناش پشیمون شده باشه و آمده مع ذرت خواهی از آقا کنه ... لبامو جمع کردم و گفتم خدا کنه صنوبر ، دلم بد جوری شور میزنه ، بلند شد و از اتاق بیرون رفت ، همین جوری که داشت درو می‌بست سرش را تو اتاق از لای در کرد و گفت الان میرم ببینم چی میخواد ، و درو بست..به سختی از جایم بلند شدم و کنار پنجره ایستادم خانجون و خاله عصمت و اقاجونم و اون طرف تر صنوبر و مادرم ایستاده و در حال پچ پچ بودن هر از گاهی اقاجون سرش را تکون میداد ، هر چه چشامو ریز میکردم تا از بالا و پایین شدن فک شون لبخونی کنم ، ولی موفق نمی‌شدم ، بی نتیجه از فهمیدن این جلسه به جای قبلیم برگشتم به سقف تیر چوبی خیره شدم... نفس بلندی از آه کشیدم و گفتم الان داره چکار میکنه،اون هم الان به من فکر میکنه؟ گفتم علیرضا به من قول داده که به همین زودی با اقام حرف بزنه ، آره تاج گل به روزای خوبت که از این خونه بیرون میای فکر کن... لبخند با حرف آخرم به لبم نشست ، هنوز لبم پر از لبخند بود، یهو در باز شد و از دیدن خاله عصمت ، با ترس سر جایم مثل برق گرفته ها و انگار نه انگار همون بدن درد چند دقیقه پیش داشتم نشستم ، با صدای آرومی و بریده بریده گفتم سل.اااام . بدون جواب به سلامم رو کرد به خانجونی که پشت سرش بود کرد و گفت ننه خودت میگی یا من بگم ؟ خانجون گفت عصمت این راه حلی و تصمیمی که گرفتی و داماد را متقاعد کردی تصمیم قشنگی نیست ،از این تصمیمت منصرف شو دختر ....با چشام از نفهمیدن حرف های خانجون بهش خیره شده بودم ، خاله عصمت گفت ننه من دارم بهش لطف میکنم ، محبت میکنم ...از این همه حرف و حدیث دورش میکنم ، حالا خانجون نمی‌خواد برام فلسفه ببافی...تو خونه کلی کار دارم ، اگه توان گفتنش را نداری بگو تا من بهش بگم..خانجون با استغرالله گفتن ، دستشو روبروی خاله عصمت گرفت و گفت من بهش میگم... دلم طاقت نیورد و گفتم خانجون چی شده ؟میخواین با من چکار کنید ؟چی میخواین بهم بگین ؟ خانجون کنارم نشست و با کلمات بازی میکرد ، سعی میکرد چیزی را به من بفهمونه ، ولی نمیتونست مقصود حرفش را به من برسونه .... هر چه حرف میزد من کمتر متوجه ی حرفاش میشدم ، گفتم خانجون من منظورت را نمی‌فهمم به طور واضح حرفتو بزن تا من هم بفهمم ..خاله عصمت خانجون را کنار زد و گفت تا این قایم موشکی که راه انداختی تا فردا حرفتو نمیزنی ،روبروم نشست و گفت امشب برای بله برونت به اینجا برای پسرم ناصر می‌آییم ..ببین چه خاله ی فداکاری داری ؟ به خاطر اینکه جلو دهن مردم رو بگیرم بچمو فدا کردم....گوشام از شنیدن حرف خاله عصمت به صدا در اومد گفتم خاله چی داری میگی ؟ شوخی قشنگی نیست... خاله عصمت با حرص به نزدیکم شد و گفت باید از خدات هم باشه که یکی مثل پسرم تورو قبول کرده ... با گریه گفتم خانجون تورو خدا یه چیزی به خاله عصمت بگو ، خودت ناصرو میشناسی اون اهل زن گرفتن نیست..خاله عصمت گفت چیه پسرم چشه مگه؟ پس میخوای زن دوم بشی؟ نه دختر، علیرضا تازه چه علاقه ای به نارین داره... دروغ میگی ، دروغ میگی ...خاله عصمت خنده ای تحویلم داد گفت امروز ..... خانجون گفت عصمت مبارک خودت و اون دختر شیرین عقلت باشه ، حالا انگار تنها کسی که تو دنیا داماد دار شده توئی. حرفاتو زدی ، ما هم شنیدیم ، حالا می تونی بری ...
ادامه دارد
بومِ آشپزی
کنار نشست و گفت بیا تا از این مرهمی که خانجون با دست های خودش ساخته را به زخمات بمالم ..صنوبر بعد از نوچ نوچی که به زبون آورد با سر انگشت آروم روی زخمای مرهم میذاشت...صنوبر گفت تاج گل میخوای از دیروزت برام تعریف کنی ؟ پسره خوشگله ؟ دست از مرهم زدن نگه داشت و گفت نارین حقشه، چنان از زندگی شهری تعریف میکرد چنان به ما دهاتی میگفت،چنان به خاطر بی پول بودن اقا، مارو جلوی دوستامون تحقیر میکرد ،آره حقشه،خیلی هم حقشه که پسره نارین رادوست نداشته باشه... صداشو آرومتر کرد و گفت دوسش داری ؟سرم را پایین انداختم و بدون هیچ ترسی گفتم خیلی ، خیلی صنوبر دوسش دارم...صنوبر روبروم نشست و گفت اون هم دوست داره ؟ گفتم آره که دوستم داره ...صنوبر آبجی بزار از اول همه چیزو برات تعریف کنم ، و خودت قضاوت کن ...صنوبر روبروم نشست و با حرفام آروم آروم اشک ریخت ودر آخر گفت انشالله هرآنچه قسمتت بشه برات رقم بخوره.....نفس بلندی کشیدم...گفتم صنوبر دوست داشتن خیلی قشنگه ...در همین حینِ گفت و گو و تعریف از خاطراتی که در اوج تلخی که زیر مشت و لگد آقا و حرف هایی که پشت سرم زده میشد ،با صدای خاله عصمت که خانجون را صدا میزد، گفتم باز چی میخواد ؟دوباره اومده اقارو پر کنه ؟نکنه علیرضا بلایی سر نارین آورده خاله هم از چ شم من میبینه؟ آبجی صنوبر دستمو گرفت و گفت نه انشالله این که داری میگی نیست ، شاید خالم از گفتناش پشیمون شده باشه و آمده مع ذرت خواهی از آقا کنه ... لبامو جمع کردم و گفتم خدا کنه صنوبر ، دلم بد جوری شور میزنه ، بلند شد و از اتاق بیرون رفت ، همین جوری که داشت درو می‌بست سرش را تو اتاق از لای در کرد و گفت الان میرم ببینم چی میخواد ، و درو بست..به سختی از جایم بلند شدم و کنار پنجره ایستادم خانجون و خاله عصمت و اقاجونم و اون طرف تر صنوبر و مادرم ایستاده و در حال پچ پچ بودن هر از گاهی اقاجون سرش را تکون میداد ، هر چه چشامو ریز میکردم تا از بالا و پایین شدن فک شون لبخونی کنم ، ولی موفق نمی‌شدم ، بی نتیجه از فهمیدن این جلسه به جای قبلیم برگشتم به سقف تیر چوبی خیره شدم... نفس بلندی از آه کشیدم و گفتم الان داره چکار میکنه،اون هم الان به من فکر میکنه؟ گفتم علیرضا به من قول داده که به همین زودی با اقام حرف بزنه ، آره تاج گل به روزای خوبت که از این خونه بیرون میای فکر کن... لبخند با حرف آخرم به لبم نشست ، هنوز لبم پر از لبخند بود، یهو در باز شد و از دیدن خاله عصمت ، با ترس سر جایم مثل برق گرفته ها و انگار نه انگار همون بدن درد چند دقیقه پیش داشتم نشستم ، با صدای آرومی و بریده بریده گفتم سل.اااام . بدون جواب به سلامم رو کرد به خانجونی که پشت سرش بود کرد و گفت ننه خودت میگی یا من بگم ؟ خانجون گفت عصمت این راه حلی و تصمیمی که گرفتی و داماد را متقاعد کردی تصمیم قشنگی نیست ،از این تصمیمت منصرف شو دختر ....با چشام از نفهمیدن حرف های خانجون بهش خیره شده بودم ، خاله عصمت گفت ننه من دارم بهش لطف میکنم ، محبت میکنم ...از این همه حرف و حدیث دورش میکنم ، حالا خانجون نمی‌خواد برام فلسفه ببافی...تو خونه کلی کار دارم ، اگه توان گفتنش را نداری بگو تا من بهش بگم..خانجون با استغرالله گفتن ، دستشو روبروی خاله عصمت گرفت و گفت من بهش میگم... دلم طاقت نیورد و گفتم خانجون چی شده ؟میخواین با من چکار کنید ؟چی میخواین بهم بگین ؟ خانجون کنارم نشست و با کلمات بازی میکرد ، سعی میکرد چیزی را به من بفهمونه ، ولی نمیتونست مقصود حرفش را به من برسونه .... هر چه حرف میزد من کمتر متوجه ی حرفاش میشدم ، گفتم خانجون من منظورت را نمی‌فهمم به طور واضح حرفتو بزن تا من هم بفهمم ..خاله عصمت خانجون را کنار زد و گفت تا این قایم موشکی که راه انداختی تا فردا حرفتو نمیزنی ،روبروم نشست و گفت امشب برای بله برونت به اینجا برای پسرم ناصر می‌آییم ..ببین چه خاله ی فداکاری داری ؟ به خاطر اینکه جلو دهن مردم رو بگیرم بچمو فدا کردم....گوشام از شنیدن حرف خاله عصمت به صدا در اومد گفتم خاله چی داری میگی ؟ شوخی قشنگی نیست... خاله عصمت با حرص به نزدیکم شد و گفت باید از خدات هم باشه که یکی مثل پسرم تورو قبول کرده ... با گریه گفتم خانجون تورو خدا یه چیزی به خاله عصمت بگو ، خودت ناصرو میشناسی اون اهل زن گرفتن نیست..خاله عصمت گفت چیه پسرم چشه مگه؟ پس میخوای زن دوم بشی؟ نه دختر، علیرضا تازه چه علاقه ای به نارین داره... دروغ میگی ، دروغ میگی ...خاله عصمت خنده ای تحویلم داد گفت امروز ..... خانجون گفت عصمت مبارک خودت و اون دختر شیرین عقلت باشه ، حالا انگار تنها کسی که تو دنیا داماد دار شده توئی. حرفاتو زدی ، ما هم شنیدیم ، حالا می تونی بری ...
ادامه دارد
بومِ آشپزی
۱۳۱۱🥰۱