بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلودو همون شوهری که تا چند روز دیگه تورو پرت میکنه رو سر خانواده ت…. دستمو به پهلوم چسبوندم و گفتم اِاِاِاِ اینجوریاس عصمت خاله؟ گفت آره همین جوریاس تاج گل... گفتم خیلی خب پس بچرخ تا بچرخیم عصمت... یهو گفتم ااا ببخشید خاله عصمت ، ولی آخه خحالت میکشم بهت حتی خاله بگم .. اونقدر شنیدن حرفام براش سنگین تموم شده بود که با صورت برافروخته اش که از قرمزی به کبودی می زد گفت، تو یه الف بچه با چی داری منو تهدید میکنی ؟ با جرات گفتم تهدید نکردم که فقط یه تذکر کوچیک دادم عصمت خاله. به طرفم حمله کرد و تا خواست موهامو بکشه دستشو تو هوا گرفتم و گفتم این اولین و آخرین باره که بهت تذکر میدم به من و زندگیم کاری نداشته باش. همون لحظه صدای پای کسی رو از پشت در حیاط شنیدم، تو یه آن با خودم گفتم نباید کم بیارم ، باید از روش خود خاله استفاده کنم. با همین فکر سریع دست خاله عصمت رو گرفتم لای موهام گذاشتم و با صدای بلندی جیغ کشیدم و گفتم ای ای مگه من چیکارت کردم آخه که میگی می‌خوام زندگیم با ناصر رو بهم بزنی؟ مگه ما جز یه زندگی آروم چی ازتون خواستیم؟ خودمو زمین انداختم و پشت سر هم گفتم خاله جون نزن ،من تورو دوست دارم ، آخه چرا منو دوست نداری، اینجوری منو نزن دیگه یه جای سالم هم تو بدنم نمونده. با باز شدن در ، ناصر سراسیمه به طرف ما دوید و با صدای بلند گفت ننه داری چیکار میکنی؟ این بدبختو چرا داری میزنی ؟ هر دفعه منو به جونش می اندازی کافی نیست ؟حالا خودتم داری می زنیش؟ خاله که حسابی از کارم شوکه شده بود ،بلند شد و با دهن باز به من نگاهی کرد و گفت حالا که اینجوریه بزار حداقل عقدمو خالی کنم و یه کتک حسابی بهت بزنم سریع بلند شدم، رفتم پشت ناصر و با حالت مظلومی گفتم تورو خدا ناصر نزار دیگه منو بزنه ، آخه من گناهم چیه که زن تو شدم؟ ناصر با کج خلقی به طرف مادرش رفت و گفت ننه بس میکنی یا نه؟ خاله گفت ناصر زنت داره دروغ میگه حرفشو باور نکن .. خودمو به گریه انداختم و گفتم به جون خودت من داشتم میرفتم مطبخ ،ننت اومده میگه چرا نمیگی ناصر طلاقت بده ، من نمی‌خوام آب خوش از گلوی ناصر پایین بره. گریه های الکیم رو شد،بدتر کردم و بین گریه های بلندم گفتم بهش گفتم آخه ناصر چه هیزم تری بهت فروخته ، بس نبود...وااااا وو ی ناصر تاج گلت داره میمیره. خانجونم کجایی که اگه زنده بودی آرومم می کردی، حالا که نیستی من بدون تو باید چیکار کنم ؟ ناصر گفت چت شد یهو تاج گل ؟ خانجون نیست، ولی من که هستم ... خاله که دید نمایش من همچنان ادامه داره ، بدون اینکه چیزی بگه با حرص نگاهی بهم انداختو به اتاقش رفت و در رو محکم بهم کوبید.. تا خاله رفت گفتم وای ناصر ننت چنان لگدی تو دلم زد که احساس می کنم دل و روده ام پیچیده به هم.. ناصر با ترس گفت آخه من چی بهت بگم ننه با این کارات؟زنم جلوی چشمم درد بکشه. صورتمو جمع کردمو گفتم اشکال نداره من همه ی این چیزا رو به خاطر تو تحمل می کنم . من از نقش بازی کردنم احساس خوشحالی می کردم . ناصر با تمام سادگیش با دلسوزی منو به اتاقمون برد... قبل از اینکه از در بیرون بره گفتم میشه منو تنها نزاری؟ آخه من میترسم دوباره ننت از فرصت استفاده کنه و بخواد بیاد حرصشو به خاطر اینکه تو ازم طرفداری کردی سرم خالی کنه...چشاشو باز و بسته کرد و گفت من تو حیاط جایی نمیرم.. با رفتنش صاف ایستادم و گفتم آفرین آفرین تاج گل ، تازه داری مثل زنهای قوی رفتار می کنی. لبامو روی هم فشار دادم و گفتم آره خاله جون من که بهت هشدار داده بودم ولی خودت به حرفم گوش ندادی ، این تازه اول مسیریه که خودت بهم نشون دادی و حالا مجبورم که پا به پات جلو بیام، بهت گفتم که بچرخ تا بچرخیم، ولی فکر کردی شوخی می کنم و به حرفم گوش ندادی... با صدای پچ پچی که از تو حیاط به گوشم خورد فکرم مشغول شد، برای همین تند با همون حالت خمیده ازحموم بیرون اومدم. دستمو به در گرفتمو گفتم ناصر ،حالم خیلی بده. ناصر با بی تفاوتی به مادرش که همچنان مشغول پچ پچ بود ،پشت کرد و سریع به سمتم اومد. خاله که با بی محلی ناصر عصباین شد...صداشو بالا برد و گفت ، تاج گل خودت خواستی حالا وایسا و ببین کاری میکنم که دوتا پا داری دو تا هم قرض بگیری و از اینجا فرار کنی. گفتم نمی‌خواد حرفهای ننتو جدی بگیری وقتی تو باشی هیچکس نمی تونه بلایی سرم بیاره... ناصر با لبخند گفت آره راست میگی تاج گل ، از امشب به حرف کسی جز تو گوش نمیدم ... هنوز داخل اتاق نشده بودیم که صدایی از تو کوچه داد زد آخه نمیشه هر شب، هر شب به خاطر این همه سرو صدایی که راه می اندازین ما بی خواب بشیم و بی خوابی بکشیم ، این چه طرز عروس اوردنه ؟ از وقتی عروس آوردین جز زجه و داد و بی داد از شما چیزی عایدمون نشده ، ادامه دارد.... بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_چهلوسه
همین امشب من به همراه اهالی روستا پیش خان بزرگ شکایتتون میکنیم ...واقعا راست گفتن، همسایه یِ بد از صدتا دشمن هم بدتره ..ناصر اوفی گفت و خواست به طرف در بره که گفتم ولش کن ، بزار اینقدر داد و بیداد کنه آخر خسته میشه و از اینجا می‌ره ...داخل اتاق شدیم... رفتار ناصر هم عوض شده بود ، با مهربونی گفت بگیر استراحت کن و به هیچی جز من فکرتو مشغول نکن .. گفتم من هر دقیقه بیشتر بهت فکر میکنم..نشست و گفت منم تورو دوست دارم...خودم و بابت این همه دروغ ناسزا نت میدادم...گفتم ناصر ؟ گفت بگو تاج گل ..گفتم امشب بهم گفتی به غیر ننت یکی تورو علیه من پر میکنه ، خیلی دوست دارم بدونم به جز ننت کی از من بدش میاد ،حالا زدی یا ناسزا دادی، بین هر زن و شوهری از این چیزا پیش میاد، ولی خیلی کنجکاو شدم بدونم کی شخص سومی برای بهم ریختن زندگیم نقش داره و اون طرف کی می‌تونه باشه ... گفت هیچکی تاج گل ، من بهت گفتم نمی‌خوام به جز من به کس دیگه ایی فکر کنی.. سکوت کردم و گفتم باشه مگه من میتونم روی حرف شوهرم حرفی بزنم ، هر چه تو بگی ناصر ، ولی میشه ازت یه خواهشی کنم ؟ سرشو بالا گرفت و گفت بگو ،می‌شنوم ... گفتم میشه فردا تنها سر مزارخانجون برم ؟ با یاد خانجون اش کم از گوشه ی چشمهایم سُر خوردن و گفتم کلی حرف هنوز تو دلم مونده که بهش نگفتم ،می‌خوام بهش بگم چقدر من با ناصر خوشبختم ..به خاطر حرف آخرم، زود گفت آره آره میتونی بری، ولی تنهایی نه ، دیگه اینقدر بد که تورو تنها تو کوچه پس کوچه ی روستا ول کنم ، میخوای همه جا بگن این زن تنها تو کوچه ها چه میکنه ؟ نه تاج گل ، اگه قراره بری با هم میریم ، حالا که میگی کلی حرف داری ،من میرم سر قبر کَل هاشم میشینم و تا میتونی با خانجون ، البته اگه صداتو میشنوه حرف بزن ..قیافمو صاف کردم و گفتم معلومه که صدامو میشنوه ، اگه صدای هر کسی رو نشنوه شکی ندارم از اینجا هم صدامو داره میشنوه ..
ناصر گفت این اخلاقات و دوست دارم تاج گل ...سرمو به طرفش چرخوندم و گفتم مگه اخلاقم چشه ؟ دستمو بالا آوردم و گفتم برام حرف در نیار فردا ننت منو نقل و نبات اهالی روستا میکنه ،همه جار بزنه تاج گل دیو نه اس ... یکدفعه گفت دوسم داری ؟ از شنیدن نابنگام حرفش دهنم نیمه باز موند ..سرش را تکون داد و گفت چی شد ؟ سوالم برای تو سخت بود که اینجوری داری بهش فکر میکنی ؟سریع به خودم اومدم و گفتم نه نه اینجوری نیست داشتم به علاقم به تو فکر میکردم که بگم چقدر دوستت دارم... گفت نمی‌خواد به چیزی اعتراف کنی ، می‌دونم که خیلی منو دوست داری ... گفتم آره آره خیلی ، که حتی تصورش سخته... گفت تاج گل من خیلی دوست دارم،زودتر برام چندتا پسر بیار .. با تعجب گفتم فقط پسر ؟گفت آره فقط پسر.. گفتم خب اگه دختر شد چی ؟صورتش در هم شد و گفت من دختر نمی‌خوام... از بچه ایی که هنوز آثاری ازش نیست ترس به جونم افتاد ، زود گفتم خب دیگه صبح شد و ما هنوز بیداریم ..گفت صبح هم نمی‌خواد زود بیدار بشی ، قشنگ استراحت کن ، تو این چند روز خیلی اذیت شدی .. ناصر هنوز مشغول حرف زدن بود که چشامو بستم و به خواب رفتم ، وقتی چشامو باز کردم آفتاب روی صورتم افتاده بود...بعد از این همه اولین روزی بود که سیر خواب و بدون دغغه بیدار شده بودم ، خونه سوت و کور بود... بعدش خمیازه ی بلندی کشیدم ، تا چند دقیقه به سقف خیره شدم و به هیچی جز آینده ایی که بلاتکلیف فکر کردم ...یهو یاد علیرضا افتادم ، زود از زیر لحاف بیرون اومدم.....وقتی به خودم اومدم وسط انباری دنبال مخفیگاه علیرضا چشمم به چپ و راست می‌چرخید ، صدامو آروم کردم و آروم صدا زدم علیرضا ؟علیرضا صدامو می‌ش نوی ؟هر چه صدا زدم بی فایده بود ،...یه مکثی کردم و با چشمم همه جارو نگاه کردم و از وحشت موش هایی که در حال رفت و آمد بودن از راهی که اومده بودم برگشتم ،هنوز به در انباری نرسیده بودم خاله عصمت دست به پهلو، روبروم ایستاده بود ، گفت میبینم اینروزا خیلی میری انباری؟ گفتم آره خیلی...می‌دونی یاد چی منو می اندازه ؟ یاد اون شبی که چطور با روح و روانم بازی کردی ، هر روز میام اینجا برای اون بهتون هایی که بهم زده بودی نقشه میکشم ...خاله قهقهه ایی راه انداخت و گفت تاج گل منو هنوز نشناختی تو دختر ...لبخندی زدم و گفتم اتفاقا خیلی خوب تورو شناختم ، پسر عاقلت به خاطر منافع خودت به دیونه مبدلش کردی ،زندگیه دخترت و خراب کردی، باز هم بگم عصمت خانم ؟ پس ازمن بترس که مثل ابر سیاه روی سرت هستم.. گفتم انگار دیشب منو نشناختی یا اینکه میخوای باز برات یاد آوری کنم ؟برم تو اتاق و منتظر شوهر دیونم بمونم ،بهتر از اینکه با تو سر و کله بزنم..
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
همین امشب من به همراه اهالی روستا پیش خان بزرگ شکایتتون میکنیم ...واقعا راست گفتن، همسایه یِ بد از صدتا دشمن هم بدتره ..ناصر اوفی گفت و خواست به طرف در بره که گفتم ولش کن ، بزار اینقدر داد و بیداد کنه آخر خسته میشه و از اینجا می‌ره ...داخل اتاق شدیم... رفتار ناصر هم عوض شده بود ، با مهربونی گفت بگیر استراحت کن و به هیچی جز من فکرتو مشغول نکن .. گفتم من هر دقیقه بیشتر بهت فکر میکنم..نشست و گفت منم تورو دوست دارم...خودم و بابت این همه دروغ ناسزا نت میدادم...گفتم ناصر ؟ گفت بگو تاج گل ..گفتم امشب بهم گفتی به غیر ننت یکی تورو علیه من پر میکنه ، خیلی دوست دارم بدونم به جز ننت کی از من بدش میاد ،حالا زدی یا ناسزا دادی، بین هر زن و شوهری از این چیزا پیش میاد، ولی خیلی کنجکاو شدم بدونم کی شخص سومی برای بهم ریختن زندگیم نقش داره و اون طرف کی می‌تونه باشه ... گفت هیچکی تاج گل ، من بهت گفتم نمی‌خوام به جز من به کس دیگه ایی فکر کنی.. سکوت کردم و گفتم باشه مگه من میتونم روی حرف شوهرم حرفی بزنم ، هر چه تو بگی ناصر ، ولی میشه ازت یه خواهشی کنم ؟ سرشو بالا گرفت و گفت بگو ،می‌شنوم ... گفتم میشه فردا تنها سر مزارخانجون برم ؟ با یاد خانجون اش کم از گوشه ی چشمهایم سُر خوردن و گفتم کلی حرف هنوز تو دلم مونده که بهش نگفتم ،می‌خوام بهش بگم چقدر من با ناصر خوشبختم ..به خاطر حرف آخرم، زود گفت آره آره میتونی بری، ولی تنهایی نه ، دیگه اینقدر بد که تورو تنها تو کوچه پس کوچه ی روستا ول کنم ، میخوای همه جا بگن این زن تنها تو کوچه ها چه میکنه ؟ نه تاج گل ، اگه قراره بری با هم میریم ، حالا که میگی کلی حرف داری ،من میرم سر قبر کَل هاشم میشینم و تا میتونی با خانجون ، البته اگه صداتو میشنوه حرف بزن ..قیافمو صاف کردم و گفتم معلومه که صدامو میشنوه ، اگه صدای هر کسی رو نشنوه شکی ندارم از اینجا هم صدامو داره میشنوه ..
ناصر گفت این اخلاقات و دوست دارم تاج گل ...سرمو به طرفش چرخوندم و گفتم مگه اخلاقم چشه ؟ دستمو بالا آوردم و گفتم برام حرف در نیار فردا ننت منو نقل و نبات اهالی روستا میکنه ،همه جار بزنه تاج گل دیو نه اس ... یکدفعه گفت دوسم داری ؟ از شنیدن نابنگام حرفش دهنم نیمه باز موند ..سرش را تکون داد و گفت چی شد ؟ سوالم برای تو سخت بود که اینجوری داری بهش فکر میکنی ؟سریع به خودم اومدم و گفتم نه نه اینجوری نیست داشتم به علاقم به تو فکر میکردم که بگم چقدر دوستت دارم... گفت نمی‌خواد به چیزی اعتراف کنی ، می‌دونم که خیلی منو دوست داری ... گفتم آره آره خیلی ، که حتی تصورش سخته... گفت تاج گل من خیلی دوست دارم،زودتر برام چندتا پسر بیار .. با تعجب گفتم فقط پسر ؟گفت آره فقط پسر.. گفتم خب اگه دختر شد چی ؟صورتش در هم شد و گفت من دختر نمی‌خوام... از بچه ایی که هنوز آثاری ازش نیست ترس به جونم افتاد ، زود گفتم خب دیگه صبح شد و ما هنوز بیداریم ..گفت صبح هم نمی‌خواد زود بیدار بشی ، قشنگ استراحت کن ، تو این چند روز خیلی اذیت شدی .. ناصر هنوز مشغول حرف زدن بود که چشامو بستم و به خواب رفتم ، وقتی چشامو باز کردم آفتاب روی صورتم افتاده بود...بعد از این همه اولین روزی بود که سیر خواب و بدون دغغه بیدار شده بودم ، خونه سوت و کور بود... بعدش خمیازه ی بلندی کشیدم ، تا چند دقیقه به سقف خیره شدم و به هیچی جز آینده ایی که بلاتکلیف فکر کردم ...یهو یاد علیرضا افتادم ، زود از زیر لحاف بیرون اومدم.....وقتی به خودم اومدم وسط انباری دنبال مخفیگاه علیرضا چشمم به چپ و راست می‌چرخید ، صدامو آروم کردم و آروم صدا زدم علیرضا ؟علیرضا صدامو می‌ش نوی ؟هر چه صدا زدم بی فایده بود ،...یه مکثی کردم و با چشمم همه جارو نگاه کردم و از وحشت موش هایی که در حال رفت و آمد بودن از راهی که اومده بودم برگشتم ،هنوز به در انباری نرسیده بودم خاله عصمت دست به پهلو، روبروم ایستاده بود ، گفت میبینم اینروزا خیلی میری انباری؟ گفتم آره خیلی...می‌دونی یاد چی منو می اندازه ؟ یاد اون شبی که چطور با روح و روانم بازی کردی ، هر روز میام اینجا برای اون بهتون هایی که بهم زده بودی نقشه میکشم ...خاله قهقهه ایی راه انداخت و گفت تاج گل منو هنوز نشناختی تو دختر ...لبخندی زدم و گفتم اتفاقا خیلی خوب تورو شناختم ، پسر عاقلت به خاطر منافع خودت به دیونه مبدلش کردی ،زندگیه دخترت و خراب کردی، باز هم بگم عصمت خانم ؟ پس ازمن بترس که مثل ابر سیاه روی سرت هستم.. گفتم انگار دیشب منو نشناختی یا اینکه میخوای باز برات یاد آوری کنم ؟برم تو اتاق و منتظر شوهر دیونم بمونم ،بهتر از اینکه با تو سر و کله بزنم..
ادامه دارد...
بومِ آشپزی
۱۳۱