بومِ آشپزی 🍛
#دخترِ_آخر #قسمت_سیوپنج بهش نگاه کردم و گفتم پس طلاقم بده .. نیشخندی زد و گفت نمیخوای ساکت بشی ؟ گفتم نه ، نه، ساکت نمیشم ، آره میرم به همه میگم تو دیونه نبودی و نیستی ، به همه میگم که نارین و ننت چه کارایی کردن ، آره به همه میگم... گفت تو هنوز اینقدر جسوری ؟ این سر بی عقلت ، راجب من چه فکرایی کردی ؟ فک کردی من خیلی نادونم؟ نه تاج گل،درسته تورو از همون بچگیم دوست داشتم، ولی اینقدر بد نشدم نشدم که زنم هز کاری خواست بکنه و سکوت کنم... گفتم ناصر تو منو دوست داشتی؟ ابروهاشو بهم چسبوند و گفت ، برات مهمه بدونی ؟ زود گفتم آره مهمه... لباشو کج کرد و گفت دوست داشتم، ولی الان نه،اینقدر دوست داشتم الان همونقدر ازت متنفرم .. از حرفش شکسته شدن غرورم را به وضوح می‌تونستم بشنوم ، نفس عمیقی ا کشیدم و گفتم پس چرا خودتو بهم نشون ندادی که من هم بهت علاقه مند بشم ؟ خنده ایی کرد و گفت علاقه مند بشی ؟ آخه دختر تو حتی منو آدم حساب نکردی ، حتی منو مثل گوسفند ننه اقات که اینقدر بهش نگاه میکردی منو ندیدی ، حالا از احساس میخواستی بهت بگم؟ تو کل عمرت منو دیونه خطاب میکردی ،با بچه ها دورم حلقه می‌زدی و تا ساعت ها منو مسخره میکردی ، البته راست هم میگفتی ،چون نه تنها تو ، بلکه همه منو مسخره و آدم حساب نکردن .. سعی کردم احساساتیش کنم،گفتم من هم از همون بچگی دوسِت داشتم ، ولی خب توکارایی میکردی که همه منو از اومدن به طرفت منع میکردن ، دیدی که بدون هیچ اعتراضی بله رو بهت دادم... گفت تو دادی ؟ نوچ تاج گل ،تو بله رو ندادی ،ننم به جای تو بله رو داد ،فکر نکن من صداتو، از صدای ننم نمیتونم تشخیص بدم ، لبمو زیر دندون گرفتم و زود گفتم.... گفتم مگه ننت اجازه داد من نفس بکشم ؟ تا خواستم بگم بله حاج ابوذر من ناصرو دوست دارم ، کی بهتر از ناصر، ننت حتی به بله گفتنم هم حسودی کرد .. گفتم از همون اول منو دوست نداشت ، اینقدر بد منو پیشت گفتت تا از چشمت افتادم ... گفت تاج گل حالم هر لحظه بیشتر از قبل از تو بیشتر بهم میخوره،حتی قیافتو دوست ندارم ببینم.. سرمو پایین انداختم و بی هیچ حرفی به طرف اتاق رفتم،نفهمیدم کی خوابم برد،تو خواب دیدم که ناصر به یه روسری به طرفم میاد و میخواست یه بلایی سرم بیاره با جیغ بلندی از کابوس شبونم پریدم،ناصر با هول بالای سرم نشست و گفت چت شده ؟ نصف شبی ترسوندیم،حتی تو خواب هم آروم و قرار از دستت نداریم... دستمو روی گردنم گذاشتم ،زیر لب گفتم خدایا شکرت که داشتم خواب می‌دیدم،اگه ده دقیقه دیرتر بیدار میشدم حتما تو خواب خفه میشدم،ناصر نور فانوس را کمی بالاتر برد،اتاق روشن شد گفت چی با خودت زمزمه میکنی ؟ اصلا چه خوابی دیدی که اینجور پریشونت کرده ؟ هنوز ترس از اون کابوس تو بدنم بود و با همون لرزی که داشتم گفتم ناصر تورو به جون عزیزت تمومش کن ، چرا به من اینقدر بدبین شدی ؟ چرا نمیخوای حرفمو باور کنی که من پای بند این زندگی شدم ، با همون حالت و باهمون لحن تحقیر آمیزش گفت ، آره دیگه اگه خانجون تورو میبرد و به التماس هات گوش میداد حتما اینجا نبودی ... حرصم گرفت و گفتم تو اگه میخوای به اون فکر نکنم اخلاقتو درست کن که به جای فکر کردن به یکی دیگه ،به تو فکر کنم.. نیم خیز شد ،زود از حرفی که زده بودم پشیمون شدم و تا خواستم حرفمو اصلاح کنم گفت تو چی گفتی ؟ انگشتشو تو هوا و چرخوند و گفت یه بار دیگه ادامه بده ببینم ،می‌خوام بدونم من اشتباه شنیدم یا اینکه .... نه درست شنیدم .. زود گفتم اشتباه قضاوت کردی ، من منظورم اینه که تو با من خوب باش ببین من برای تو چکار میکنم ، الان ما تازه عروس و دامادیم، مثل تمام عروس دامادا به جای این همه بحث باید با هم بشینیم و بخندیم ...کم کم داشتم با این حرفا دل ناصر را بدست می آوردم که با صدای عربده ایی پشت در ،حرفم را بریدم... ناصر به من نگاهی انداخت و گفت تو هم شنیدی ؟ قبل از اینکه حرفی بزنم در حیاط به لرزش افتاد و پشت سر هم کوبیده میشد ، بلند شدم گفتم کی داره در را از جاش میکنه ؟ گفت نترس ، من اینجام ، نمیزارم کسی بهت آسیبی برسونه ، حتما اهالی روستا هستن ... گفتم اینا دیگه چی از جوونمون میخوان ؟ گفت نمی‌دونم برم ببینم چی میخوان.. داشت از اتاق بیرون می‌رفت گفتم ناصر .. به طرفم برگشت و قبل از اینکه جواب منو بده گفتم تورو خدا از پشت در بااونا صحبت کن .. لبخندی بهم زد و گفت هیچ اتفاقی برام نمی افته ، فقط تو هر چه دیدی یا شنیدی خودتو قاطی نکن ، و از اتاق بیرون رفت ..به قدم هاش توی ظلمات شب که با نور مهتاب ماه حیاط را روشن کرده بود را نگاه میکردم ، پشت در ایستاد و با حالت دیونگی خودش را در آورد ، دستشو تو موهاش انداخت و چند بار بالا و پایین و چپ و راست کرد و با صدای بلندی گفت کیه ؟ چرا درو میکوبید ؟ ادامه دارد بومِ آشپزی 
#دخترِ_آخر #قسمت_سیوشش
چوبی تو دستش گرفت و بدون وقفه درو باز کرد و گفت چه خبره اینجا؟ چرا همه اینجا جمع شدین ؟از بین این همه همهمه صدای علیرضا پیچید و گفت من اومدم حقمو از این خونه بگیرم.. باشنیدن صدای علیرضا گوشام به سوت زدن افتادن ، حالت لرزشی در بدنم احساس کردم ، گفتم دوباره برگشتی تا آرامش مارو بهم بریزی؟ ناصر با صدای بلندی داد زد از اینجا برید تا بلایی سرتون نیاوردم.. علیرضا رو در روی ناصر ایستاد گفت ای بابا تو که دوباره ادای دیونه هارو داری در میاری ؟بابا بس کن تا کی میخوای ادامه بدی...به طرف جمعیت چرخید و گفت ، یا ایها الناس این اصلا دیونه نیست ، داره براتون خوب نقشی بازی میکنه ، من مطمعنم که دارم این حرف و میزنم.. مش رضا یکی از مردای روستا گفت جوون چی داری میگی من موهامو تو این روستا سفید کردم و تا اونجایی که یادم میاد این پسر آدم سالمی نبود ، تو اومدی اینجا تا تکلیف زنتو روشن کنی ،نه اینکه ..تمام روستا برای چی اینجوری بهم ریختین و همه رو جلوی خونه ایی که دخترم اونجاس جمع کردین ؟همه یکصدا با هم حرف میزدن و میگفتن ، این خانواده باید از اینجا برن...با پا در میانی چند نفر و آقام،به سختی خشم مردم روستا را برای چند روز خنثی کردن ، آقاجون به همراه مردای روستا برای نماز صبح به مسجد رفتن ، من موندم و ناصر که یه گوشه تو حیاط روی کلوخی بزرگ نشسته و تند تند پاشو تکون میداد و به فکر عمیقی که حتی وجودم را حس نمی‌کرد رفته بود ، بدون اینکه حرفی بزنم و از فکر علیرضا که بعد از این چه نقشه ایی برای آوارگی من میکشید مغزم خالی نمیشد ، بساط صبحونه رو آماده کردم و حصیری زیر درخت بید انداختم و همچنان که چایی رو توی استکان میریختم با صدای آرومی گفتم ناصر ؟ناصر بیا یه چیزی بخور.. سرشو بالا آورد و گفت میل ندارم .. ترسیدم بیشتر بهش تعارف کنم و خشمشو سر من خالی کنه ، سرمو پایین انداختم و با همزدن چایی خودمو مشغول کردم ، تا خواستم لقمه ی اولی توی دهنم بزارم ، خودم را توی هوا معلق دیدم ، ناصر پشت سرم منو از موهام کشید و گفت داری با خونسردی صبحونه میخوری و انگار نه انگار هیچ اتفاقی نیفتاده ؟لقمه نونی که آماده خوردن بود از دستم سر خورد و روی زمین افتاد ، گفتم من چه تقصیری دارم ؟ من چکار کردم ؟ گفت توی همه این جریانات پای تو در میون بوده .. تا خواستم حرفی بزنم منو از موهام به سمت اتاق کشون کشون روی زمین با خودش کشید ، با لگد منو داخل اتاق پرت کرد و بدون اینکه حرفی بزنه با مشت و لگد به جونم افتاد ،ازشدت درد نمیتونستم از خودم دفاعی کنم ، یه لحظه انگار آب جوشی روی بدنم ریخته شد ، کمرم می‌سوخت ، دستمو جلوی صورتم گرفتم و با صدای بلند و بدون وقفه فقط جیغ کشیدم ، یهو همه چی آروم شد و صدای کوبیدن در به صدا در اومد.. دستمو با ترس از روی صورتم برداشتم ، کنارم چوبی که نصف شده بود را دیدم ... بی صدا برای اقبالم اشک غم ریختم.. هر چقدر گریه های من دردی از درونم را مداوا نمی‌کرد ، طولی نکشید صدای بسته شدن در حیاط را شنیدم ،چهار دست و پا خودمو به در اتاق رسوندم، وقتی مطمعن شدم ناصر خونه نیست ، با این حال دگرگونم به کمک دیوار بلند شدم و به حیاط رفتم ، وسط حیاط ایستادم، سفره ایی که برای پر کردن شکم کسی كه اسمش شوهر بود را جمع کردم و تا خواستم به مطبخ برم صدایی از پشت سرم منو تو جام منو میخکوب کرد، زود چرخی دور خودم زدم ، با دلهره ایی که به جونم شخم میزد با صدای گرفته ایی از گریه و جیغ که هنوز حنجره ام را میسوزوند گفتم تو اینجا چکار میکنی ؟ از کی اینجا بودی ؟ صدامو کمی بالاتر بردم و گفتم از اینجا برو ، تورو خدا تا کسی تورو اینجا ندیده از اینجا برو .. گفت صدای شکسته شدن چیزی که در حال زدنت بود را شنیدم.. سرمو پایین انداختم تا اشکامو نبینه گفتم منو نزد .. صداشو بالا برد گفت داری دروغ میگی ؟ سرمو تکون دادم و گفتم نه دروغ نگفتم و نیازی برای توجیه کردن زندگیم به تو هم ندارم..نفس بلندی کشیدم و گفتم تقدیر من از این زندگی و خوشبختی برام رقم نخورده ، حالا خوب یا بد ، به قول خانجون باید باهاش بسازم و بسوزم .... می‌دونی ، من دارم تاوان اشتباهی که در حق نارین کردم را پس میدم ، حالا من و نارین چه فرقی با هم داریم ؟یهو قاطی کرد و گفت تو با نارین خیلی فرق داری ، تو ناصر رو نخواستی و مجبورت کردند، دقیقااااا مشابه زندگی و اقبال من که به خاطر پوشوندن کارهای گذشتشون منو مجبور و محکوم به این ازدواج کردن .. تو حتی بله رو نگفتی ، هنوز مشغول حرف زدن بودیم که با کوبیدن در از هولم به چپ و راست قدم برداشتم و گفتم یا خدا بدبختر شدم ،چطور ثابت کنم که تو خودت اومدی؟
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
چوبی تو دستش گرفت و بدون وقفه درو باز کرد و گفت چه خبره اینجا؟ چرا همه اینجا جمع شدین ؟از بین این همه همهمه صدای علیرضا پیچید و گفت من اومدم حقمو از این خونه بگیرم.. باشنیدن صدای علیرضا گوشام به سوت زدن افتادن ، حالت لرزشی در بدنم احساس کردم ، گفتم دوباره برگشتی تا آرامش مارو بهم بریزی؟ ناصر با صدای بلندی داد زد از اینجا برید تا بلایی سرتون نیاوردم.. علیرضا رو در روی ناصر ایستاد گفت ای بابا تو که دوباره ادای دیونه هارو داری در میاری ؟بابا بس کن تا کی میخوای ادامه بدی...به طرف جمعیت چرخید و گفت ، یا ایها الناس این اصلا دیونه نیست ، داره براتون خوب نقشی بازی میکنه ، من مطمعنم که دارم این حرف و میزنم.. مش رضا یکی از مردای روستا گفت جوون چی داری میگی من موهامو تو این روستا سفید کردم و تا اونجایی که یادم میاد این پسر آدم سالمی نبود ، تو اومدی اینجا تا تکلیف زنتو روشن کنی ،نه اینکه ..تمام روستا برای چی اینجوری بهم ریختین و همه رو جلوی خونه ایی که دخترم اونجاس جمع کردین ؟همه یکصدا با هم حرف میزدن و میگفتن ، این خانواده باید از اینجا برن...با پا در میانی چند نفر و آقام،به سختی خشم مردم روستا را برای چند روز خنثی کردن ، آقاجون به همراه مردای روستا برای نماز صبح به مسجد رفتن ، من موندم و ناصر که یه گوشه تو حیاط روی کلوخی بزرگ نشسته و تند تند پاشو تکون میداد و به فکر عمیقی که حتی وجودم را حس نمی‌کرد رفته بود ، بدون اینکه حرفی بزنم و از فکر علیرضا که بعد از این چه نقشه ایی برای آوارگی من میکشید مغزم خالی نمیشد ، بساط صبحونه رو آماده کردم و حصیری زیر درخت بید انداختم و همچنان که چایی رو توی استکان میریختم با صدای آرومی گفتم ناصر ؟ناصر بیا یه چیزی بخور.. سرشو بالا آورد و گفت میل ندارم .. ترسیدم بیشتر بهش تعارف کنم و خشمشو سر من خالی کنه ، سرمو پایین انداختم و با همزدن چایی خودمو مشغول کردم ، تا خواستم لقمه ی اولی توی دهنم بزارم ، خودم را توی هوا معلق دیدم ، ناصر پشت سرم منو از موهام کشید و گفت داری با خونسردی صبحونه میخوری و انگار نه انگار هیچ اتفاقی نیفتاده ؟لقمه نونی که آماده خوردن بود از دستم سر خورد و روی زمین افتاد ، گفتم من چه تقصیری دارم ؟ من چکار کردم ؟ گفت توی همه این جریانات پای تو در میون بوده .. تا خواستم حرفی بزنم منو از موهام به سمت اتاق کشون کشون روی زمین با خودش کشید ، با لگد منو داخل اتاق پرت کرد و بدون اینکه حرفی بزنه با مشت و لگد به جونم افتاد ،ازشدت درد نمیتونستم از خودم دفاعی کنم ، یه لحظه انگار آب جوشی روی بدنم ریخته شد ، کمرم می‌سوخت ، دستمو جلوی صورتم گرفتم و با صدای بلند و بدون وقفه فقط جیغ کشیدم ، یهو همه چی آروم شد و صدای کوبیدن در به صدا در اومد.. دستمو با ترس از روی صورتم برداشتم ، کنارم چوبی که نصف شده بود را دیدم ... بی صدا برای اقبالم اشک غم ریختم.. هر چقدر گریه های من دردی از درونم را مداوا نمی‌کرد ، طولی نکشید صدای بسته شدن در حیاط را شنیدم ،چهار دست و پا خودمو به در اتاق رسوندم، وقتی مطمعن شدم ناصر خونه نیست ، با این حال دگرگونم به کمک دیوار بلند شدم و به حیاط رفتم ، وسط حیاط ایستادم، سفره ایی که برای پر کردن شکم کسی كه اسمش شوهر بود را جمع کردم و تا خواستم به مطبخ برم صدایی از پشت سرم منو تو جام منو میخکوب کرد، زود چرخی دور خودم زدم ، با دلهره ایی که به جونم شخم میزد با صدای گرفته ایی از گریه و جیغ که هنوز حنجره ام را میسوزوند گفتم تو اینجا چکار میکنی ؟ از کی اینجا بودی ؟ صدامو کمی بالاتر بردم و گفتم از اینجا برو ، تورو خدا تا کسی تورو اینجا ندیده از اینجا برو .. گفت صدای شکسته شدن چیزی که در حال زدنت بود را شنیدم.. سرمو پایین انداختم تا اشکامو نبینه گفتم منو نزد .. صداشو بالا برد گفت داری دروغ میگی ؟ سرمو تکون دادم و گفتم نه دروغ نگفتم و نیازی برای توجیه کردن زندگیم به تو هم ندارم..نفس بلندی کشیدم و گفتم تقدیر من از این زندگی و خوشبختی برام رقم نخورده ، حالا خوب یا بد ، به قول خانجون باید باهاش بسازم و بسوزم .... می‌دونی ، من دارم تاوان اشتباهی که در حق نارین کردم را پس میدم ، حالا من و نارین چه فرقی با هم داریم ؟یهو قاطی کرد و گفت تو با نارین خیلی فرق داری ، تو ناصر رو نخواستی و مجبورت کردند، دقیقااااا مشابه زندگی و اقبال من که به خاطر پوشوندن کارهای گذشتشون منو مجبور و محکوم به این ازدواج کردن .. تو حتی بله رو نگفتی ، هنوز مشغول حرف زدن بودیم که با کوبیدن در از هولم به چپ و راست قدم برداشتم و گفتم یا خدا بدبختر شدم ،چطور ثابت کنم که تو خودت اومدی؟
ادامه دارد....
بومِ آشپزی
۱۱