در بوکس ایران چه امیدها که ناامید می شود !! چهار ماه اردو، صدها ساعت تمرین، دوری از خانواده، فشار جسمی و روانی، کنترل وزن، امید به پوشیدن دوباره دوبنده تیم ملی و جنگیدن برای پرچم ایران...و در نهایت؛ عدم اعزام.این فقط از دست رفتن یک مسابقه نیست؛ از دست رفتن بخشی از عمر ورزشی نسلی از بوکسورهای کشور است.در ورزش قهرمانی، زمان سرمایه است. یک بوکسور امید شاید فقط یکی دو فرصت طلایی برای حضور در قهرمانی آسیا داشته باشد. مسابقهای که علاوه بر مدال، تجربه بینالمللی، امتیاز رنکینگ، اعتمادبهنفس و مسیر آینده حرفهای او را شکل میدهد.وقتی چنین فرصتی از بین میرود، خسارت فقط متوجه همان مسابقه نیست؛ بلکه سالها برنامهریزی فنی نیز آسیب میبیند.نکته تأسفبارتر، سکوت بخش قابل توجهی از فضای رسانهای بوکس است.در حالی که انتظار میرفت رسانههای تخصصی، فعالان رسانهای و حتی مسئولان روابط عمومی، این اتفاق را به عنوان مهمترین خبر روز بوکس کشور پیگیری کنند، بخش عمدهای از فضای خبری همچنان مشغول انتشار اخبار تشریفاتی، بازدیدها، عکسهای یادگاری و گزارشهای تبلیغاتی بود.رسانه زمانی رسانه است که در کنار اطلاعرسانی، مطالبهگر نیز باشد.اگر رسانه تنها موفقیتها را ببیند و هنگام بروز بحران سکوت کند، عملاً بخشی از سیستم روابط عمومی خواهد بود، نه رسانه مستقل.البته در چنین موضوعی نباید بدون اطلاع از همه جزئیات، یک فرد را مقصر مطلق دانست. مسائلی مانند صدور روادید، هماهنگیهای بینالمللی، زمانبندی اداری و پیگیریهای اجرایی ممکن است عوامل مختلفی داشته باشند. اما دقیقاً به همین دلیل، افکار عمومی حق دارد انتظار شفافسازی داشته باشد.جامعه بوکس حق دارد بداند:چه اقداماتی انجام شده بود؟چه زمانی فرآیند اخذ روادید آغاز شد؟چه موانعی به وجود آمد؟آیا امکان پیشگیری از این اتفاق وجود داشت؟چه کسی مسئول پاسخگویی است؟در ورزش حرفهای، پاسخگویی نشانه ضعف نیست؛ نشانه مدیریت است.در کنار همه این مسائل، نباید از مربیان و کادر فنی تیم امید غافل شد؛ افرادی که ماهها برای آمادهسازی ملیپوشان زحمت کشیدند و ورزشکارانی که سختترین بخش زندگی حرفهای خود را در اردو سپری کردند. سرمایه اصلی بوکس ایران همین جوانان هستند و حفظ انگیزه آنان باید در اولویت باشد.امروز مطالبه جامعه بوکس، تخریب افراد نیست؛ پاسخگویی، شفافیت و جلوگیری از تکرار چنین اتفاقاتی است.اگر قرار باشد پس از ماهها اردو، سرنوشت تیم ملی در روزهای آخر مشخص شود، بزرگترین بازنده نه یک فدراسیون، بلکه آینده بوکس ایران خواهد بود.بوکس نیوز این مطالبه را از سر دلسوزی مطرح میکند؛ زیرا باور داریم اعتبار بوکس ایران با برنامهریزی، شفافیت و مسئولیتپذیری حفظ میشود، نه با سکوت در برابر اتفاقات تلخ.بوکس نیوز آمادگی دارد در صورت ارائه توضیحات رسمی از سوی فدراسیون یا مسئولان ذیربط، آن را بدون دخل و تصرف منتشر کند تا اصل انصاف و حق پاسخ نیز رعایت شود.
@boxing_news98