م
معرفی و تحلیل انیمه و مانگای آفرو سامورایی (Afro Samurai) اثر تاکاشی اوکازکی (Takashi Okazaki) (قسمت اول):
مقدمه: (معرفی داستان و ماجرا و شخصیتهای اصلی اثر با اسپویل کامل)مانگای «آفرو سامورایی» (Afro Samurai) اثر تاکاشی اوکازاکی، داستانی خشن و تاریک در یک ژاپن فئودالیِ پسا-آخرالزمانی (با ترکیب عناصر تکنولوژی و هیپهاپ) است. داستان حول دو سربند (هدبند) افسانهای میچرخد. کسی که سربند «شماره ۱» را داشته باشد، حکم «خدا» را روی زمین دارد و هیچکس جز صاحب سربند «شماره ۲» نمیتواند او را به مبارزه بطلبد. اما صاحب شماره ۲ توسط هر کسی قابل مبارزه و کشتن است. در کودکی، «آفرو» شاهد بریده شدن سر پدرش (صاحب سربند شماره ۱) توسط جنگجویی به نام «جاستیس» (صاحب شماره ۲) است. آفرو بزرگ میشود و تمام زندگیاش را صرف انتقام میکند. او برای رسیدن به سربند شماره ۲ و سپس به چالش کشیدن جاستیس، در مسیر خود حمام خون به راه میاندازد؛ حتی استاد خود را میکشد و باعث مرگ یا نقص عضو دوستان نزدیکش (از جمله بهترین دوستش، جینو/کوما) میشود. آفرو در نهایت جاستیس را میکشد و صاحب سربند شماره ۱ میشود، اما متوجه میشود که این پایان کار نیست؛ اکنون او «خدا» شده است و باید تا آخر عمر، منتظر کسانی (از جمله دوست سابقش جینو) باشد که برای کشتن او و تصاحب سربند شماره ۱ میآیند. او در چرخهای ابدی از خونریزی و تنهایی گرفتار میشود.
۱. ارزیابی اثر از حیث میزان صحنههای جنسی و عریانی و اروتیک:بالا. در مسیر داستان، استفاده از جذابیتهای جنسی و حضور زنان برای فریب دادن یا ترور شخصیت اصلی وجود دارد (مانند شخصیت اوکیکو که برای کشتن آفرو از اغواگری استفاده میکند). فضای اثر ابایی از نمایش بیپرده مفاهیم بزرگسالانه ندارد.
۲. ارزیابی اثر از حیث میزان خشونت فیزیکی و روانی:بسیار بالا (افراطی). از نظر فیزیکی، اثر پر از قطع عضو، بریده شدن سر، فواره زدن خون و کشتارهای دستهجمعی بیرحمانه است. از نظر روانی نیز نمایش مسخ شدن یک انسان در مسیر انتقام، کشتن دوستان و استادِ خود، و توهمات روانی آفرو (شخصیت «نینجا نینجا» که در واقع تجسم وجدان یا روانپریشی خودِ آفرو است) بار روانی بسیار سنگینی دارد.
۳. میزان دارک بودن و تاریکی فضای اثر:بسیار بالا. این جهان هیچ روزنه امیدی ندارد. هیچ قانون اخلاقیای در آن کار نمیکند. زندگی انسانها در آن کاملاً بیارزش است و تنها چیزی که اهمیت دارد، قدرت مطلق و ریختن خون برای تصاحب یک تکه پارچه (سربند) است.
۴. پیام اصلی داستان که در ورای خود دارد (مهمترین بخش):۴.۱: پیام اصلی این اثر:انتقام، یک چرخه باطل، پوچ و نابودکننده است. رسیدن به قدرت مطلق (در اینجا مقام خدایی) از طریق خونریزی، انسان را به موجودی تنها، تهی از انسانیت و هدفِ ابدیِ خشونتِ دیگران تبدیل میکند.
۴.۲: مقایسه با «برزرک» و «وانپانچمن» :
+ ۴.۲.۱: نسبت به برزرک: هر دو به شدت خشن و خونین هستند و قهرمانی شمشیرزن با گذشتهای تراژیک دارند. اما «برزرک» یک طغیان فلسفی علیه جبر کیهانی است و گاتس برای محافظت از عزیزانش میجنگد. در مقابل، «آفرو سامورایی» کاملاً نیهیلیستی است و قهرمان داستان برای یک هدف خودخواهانه (انتقام)، تمام عزیزانش را قربانی میکند.+ ۴.۲.۲: نسبت به وانپانچمن: سایتاما (وانپانچمن) قدرت مطلق را دارد اما از آن خسته شده و اثر با نگاهی ابزورد و کمدی به بحران معنا میپردازد. آفرو قدرت مطلق (شماره ۱) را به قیمت از دست دادن روحش به دست میآورد و اثر کاملاً تراژیک و جدی است.+ ۴.۲.۳: نتیجهگیری میزان رادیکال بودن: از نظر خشونت بصری و نمایش بیارزشی جان انسان، در حد «برزرک» رادیکال است، اما از نظر عمق فلسفی، سطحیتر از برزرک است. با این حال، به دلیل غلبه مطلقِ «نیهیلیسم (پوچگرایی) و چرخه بیپایان خشونت»، به شدت برای روان مخاطب مسمومکننده است.
برای مشاهدهی ادامهی تحلیل که بخش اصلی تحلیل است با عنوان:۵. پیام اصلی داستان و نحوه ایجاد انحراف و شک در مبانی اعتقادی (تحلیل منطقی و مستند): کلیک فرمایید.
همچنین، لینک قسمت سوم تحلیل (جمعبندی پایانی و بسیار مهم!)
در بله ما را دنبال کنید:@chebekhanim110
مقدمه: (معرفی داستان و ماجرا و شخصیتهای اصلی اثر با اسپویل کامل)مانگای «آفرو سامورایی» (Afro Samurai) اثر تاکاشی اوکازاکی، داستانی خشن و تاریک در یک ژاپن فئودالیِ پسا-آخرالزمانی (با ترکیب عناصر تکنولوژی و هیپهاپ) است. داستان حول دو سربند (هدبند) افسانهای میچرخد. کسی که سربند «شماره ۱» را داشته باشد، حکم «خدا» را روی زمین دارد و هیچکس جز صاحب سربند «شماره ۲» نمیتواند او را به مبارزه بطلبد. اما صاحب شماره ۲ توسط هر کسی قابل مبارزه و کشتن است. در کودکی، «آفرو» شاهد بریده شدن سر پدرش (صاحب سربند شماره ۱) توسط جنگجویی به نام «جاستیس» (صاحب شماره ۲) است. آفرو بزرگ میشود و تمام زندگیاش را صرف انتقام میکند. او برای رسیدن به سربند شماره ۲ و سپس به چالش کشیدن جاستیس، در مسیر خود حمام خون به راه میاندازد؛ حتی استاد خود را میکشد و باعث مرگ یا نقص عضو دوستان نزدیکش (از جمله بهترین دوستش، جینو/کوما) میشود. آفرو در نهایت جاستیس را میکشد و صاحب سربند شماره ۱ میشود، اما متوجه میشود که این پایان کار نیست؛ اکنون او «خدا» شده است و باید تا آخر عمر، منتظر کسانی (از جمله دوست سابقش جینو) باشد که برای کشتن او و تصاحب سربند شماره ۱ میآیند. او در چرخهای ابدی از خونریزی و تنهایی گرفتار میشود.
۱. ارزیابی اثر از حیث میزان صحنههای جنسی و عریانی و اروتیک:بالا. در مسیر داستان، استفاده از جذابیتهای جنسی و حضور زنان برای فریب دادن یا ترور شخصیت اصلی وجود دارد (مانند شخصیت اوکیکو که برای کشتن آفرو از اغواگری استفاده میکند). فضای اثر ابایی از نمایش بیپرده مفاهیم بزرگسالانه ندارد.
۲. ارزیابی اثر از حیث میزان خشونت فیزیکی و روانی:بسیار بالا (افراطی). از نظر فیزیکی، اثر پر از قطع عضو، بریده شدن سر، فواره زدن خون و کشتارهای دستهجمعی بیرحمانه است. از نظر روانی نیز نمایش مسخ شدن یک انسان در مسیر انتقام، کشتن دوستان و استادِ خود، و توهمات روانی آفرو (شخصیت «نینجا نینجا» که در واقع تجسم وجدان یا روانپریشی خودِ آفرو است) بار روانی بسیار سنگینی دارد.
۳. میزان دارک بودن و تاریکی فضای اثر:بسیار بالا. این جهان هیچ روزنه امیدی ندارد. هیچ قانون اخلاقیای در آن کار نمیکند. زندگی انسانها در آن کاملاً بیارزش است و تنها چیزی که اهمیت دارد، قدرت مطلق و ریختن خون برای تصاحب یک تکه پارچه (سربند) است.
۴. پیام اصلی داستان که در ورای خود دارد (مهمترین بخش):۴.۱: پیام اصلی این اثر:انتقام، یک چرخه باطل، پوچ و نابودکننده است. رسیدن به قدرت مطلق (در اینجا مقام خدایی) از طریق خونریزی، انسان را به موجودی تنها، تهی از انسانیت و هدفِ ابدیِ خشونتِ دیگران تبدیل میکند.
۴.۲: مقایسه با «برزرک» و «وانپانچمن» :
+ ۴.۲.۱: نسبت به برزرک: هر دو به شدت خشن و خونین هستند و قهرمانی شمشیرزن با گذشتهای تراژیک دارند. اما «برزرک» یک طغیان فلسفی علیه جبر کیهانی است و گاتس برای محافظت از عزیزانش میجنگد. در مقابل، «آفرو سامورایی» کاملاً نیهیلیستی است و قهرمان داستان برای یک هدف خودخواهانه (انتقام)، تمام عزیزانش را قربانی میکند.+ ۴.۲.۲: نسبت به وانپانچمن: سایتاما (وانپانچمن) قدرت مطلق را دارد اما از آن خسته شده و اثر با نگاهی ابزورد و کمدی به بحران معنا میپردازد. آفرو قدرت مطلق (شماره ۱) را به قیمت از دست دادن روحش به دست میآورد و اثر کاملاً تراژیک و جدی است.+ ۴.۲.۳: نتیجهگیری میزان رادیکال بودن: از نظر خشونت بصری و نمایش بیارزشی جان انسان، در حد «برزرک» رادیکال است، اما از نظر عمق فلسفی، سطحیتر از برزرک است. با این حال، به دلیل غلبه مطلقِ «نیهیلیسم (پوچگرایی) و چرخه بیپایان خشونت»، به شدت برای روان مخاطب مسمومکننده است.
برای مشاهدهی ادامهی تحلیل که بخش اصلی تحلیل است با عنوان:۵. پیام اصلی داستان و نحوه ایجاد انحراف و شک در مبانی اعتقادی (تحلیل منطقی و مستند): کلیک فرمایید.
همچنین، لینک قسمت سوم تحلیل (جمعبندی پایانی و بسیار مهم!)
در بله ما را دنبال کنید:@chebekhanim110
۶:۱۷