م
معرفی و تحلیل انیمه و مانگای سگهای ولگرد بانگو (Bungo Stray Dogs) اثر کافکا آساگیری (Kafka Asagiri) (قسمت اول):
مقدمه: (معرفی داستان و ماجرا و شخصیتهای اصلی اثر با اسپویل کامل)داستان درباره پسری یتیم به نام آتسوشی ناکاجیما است که پس از طرد شدن از یتیمخانه، با فردی به نام اوسامو دازای آشنا میشود. دازای عضو «آژانس کارآگاهی مسلح» است؛ گروهی از افراد با موهبتهای فراطبیعی که نامهایشان از نویسندگان مشهور ادبیات اقتباس شده است. داستان حول محور درگیریهای این آژانس با گروههای رقیب مانند «پورت مافیا» (مافیای بندر)، سازمان آمریکایی «انجمن» (The Guild) و در فصول جدیدتر با گروه تروریستی «زوال فرشته» (Decay of the Angel) به رهبری کاموی (فوکوچی) و فیودور داستایوفسکی میچرخد. هدف نهایی بسیاری از شخصیتها دسترسی به «کتاب» (The Book) است؛ یک صفحه کاغذ خالی که هر چه در آن نوشته شود، واقعیت جهان را تغییر میدهد. در نهایت مشخص میشود هدف فوکوچی از تروریسم جهانی، ایجاد یک بحران واحد برای متحد کردن بشریت و جلوگیری از یک جنگ جهانی قطعی در آینده بوده است.
۱. ارزیابی اثر از حیث میزان صحنههای جنسی و عریانی و اروتیک:پایین. این اثر تمرکزی بر روی مسائل جنسی و عریانی ندارد و محتوای آن بیشتر حول اکشن، معما و درام شخصیتها میچرخد. تنها مواردی از طراحیهای لباس یا شوخیهای کلامی محدود وجود دارد.
۲. ارزیابی اثر از حیث میزان خشونت فیزیکی و روانی:متوسط رو به بالا. اثر دارای صحنههای متعدد تیراندازی، قطع عضو، شکنجه و خونریزی است. در بخش روانی، داستان به شدت روی مفاهیمی چون خودکشی، افسردگی، تروماهای کودکی (سوءاستفادههای روانی از آتسوشی و آکوتاگاوا) و فروپاشی شخصیتی مانور میدهد.
۳. میزان دارک بودن و تاریکی فضای اثر:متوسط. بر خلاف آثاری مثل برزرک یا تایتانها، بانگو دارای طنزهای موقعیتی و کمدیهای میانپرده فراوانی است که زهر داستان را میگیرد؛ اما در لایههای زیرین و پسزمینه شخصیتها (به خصوص دازای و فیودور) فضایی به شدت نیهیلیستی و تاریک جریان دارد.
۴. پیام اصلی داستان که در ورای خود دارد (مهمترین بخش):۴.۱: پیام اصلی این اثر:جستجوی معنا در جهانی پوچ، نسبیگرایی اخلاقی برای حفظ تعادل اجتماعی، و این ایده که هیچ مرز مطلقی بین «نور» (خیر) و «تاریکی» (شر) وجود ندارد و هر دو برای حفظ تعادل جهان ضروریاند.
۴.۲: مقایسه با «برزرک» و «وانپانچمن» :+ ۴.۲.۱: نسبت به برزرک: از لحاظ خشونت و تاریکی کیهانی بسیار پایینتر و ملایمتر از برزرک است. بانگو فاقد سادیسم بصری و یأس مطلق برزرک است.+ ۴.۲.۲: نسبت به وانپانچمن: از نظر ابزوردیسم به وانپانچمن نمیرسد، اما از نظر پرداختن به جنبههای روانشناختی تاریک انسانها و ماکیاولیسم سیاسی، جدیتر و پیچیدهتر از آن است.+ ۴.۲.۳: نتیجهگیری میزان رادیکال بودن: اثری نسبتاً کنترلشده است که رادیکالیسم آن نه در خشونت یا عریانی، بلکه در «رومانتیکسازیِ ناهنجاریهای روانی و اخلاقی» نهفته است.
برای مشاهدهی ادامهی تحلیل که بخش اصلی تحلیل است با عنوان:۵. پیام اصلی داستان و نحوه ایجاد انحراف و شک در مبانی اعتقادی (تحلیل منطقی و مستند): کلیک فرمایید.
همچنین، لینک قسمت سوم تحلیل (جمعبندی پایانی و بسیار مهم!)
در بله ما را دنبال کنید:@chebekhanim110
مقدمه: (معرفی داستان و ماجرا و شخصیتهای اصلی اثر با اسپویل کامل)داستان درباره پسری یتیم به نام آتسوشی ناکاجیما است که پس از طرد شدن از یتیمخانه، با فردی به نام اوسامو دازای آشنا میشود. دازای عضو «آژانس کارآگاهی مسلح» است؛ گروهی از افراد با موهبتهای فراطبیعی که نامهایشان از نویسندگان مشهور ادبیات اقتباس شده است. داستان حول محور درگیریهای این آژانس با گروههای رقیب مانند «پورت مافیا» (مافیای بندر)، سازمان آمریکایی «انجمن» (The Guild) و در فصول جدیدتر با گروه تروریستی «زوال فرشته» (Decay of the Angel) به رهبری کاموی (فوکوچی) و فیودور داستایوفسکی میچرخد. هدف نهایی بسیاری از شخصیتها دسترسی به «کتاب» (The Book) است؛ یک صفحه کاغذ خالی که هر چه در آن نوشته شود، واقعیت جهان را تغییر میدهد. در نهایت مشخص میشود هدف فوکوچی از تروریسم جهانی، ایجاد یک بحران واحد برای متحد کردن بشریت و جلوگیری از یک جنگ جهانی قطعی در آینده بوده است.
۱. ارزیابی اثر از حیث میزان صحنههای جنسی و عریانی و اروتیک:پایین. این اثر تمرکزی بر روی مسائل جنسی و عریانی ندارد و محتوای آن بیشتر حول اکشن، معما و درام شخصیتها میچرخد. تنها مواردی از طراحیهای لباس یا شوخیهای کلامی محدود وجود دارد.
۲. ارزیابی اثر از حیث میزان خشونت فیزیکی و روانی:متوسط رو به بالا. اثر دارای صحنههای متعدد تیراندازی، قطع عضو، شکنجه و خونریزی است. در بخش روانی، داستان به شدت روی مفاهیمی چون خودکشی، افسردگی، تروماهای کودکی (سوءاستفادههای روانی از آتسوشی و آکوتاگاوا) و فروپاشی شخصیتی مانور میدهد.
۳. میزان دارک بودن و تاریکی فضای اثر:متوسط. بر خلاف آثاری مثل برزرک یا تایتانها، بانگو دارای طنزهای موقعیتی و کمدیهای میانپرده فراوانی است که زهر داستان را میگیرد؛ اما در لایههای زیرین و پسزمینه شخصیتها (به خصوص دازای و فیودور) فضایی به شدت نیهیلیستی و تاریک جریان دارد.
۴. پیام اصلی داستان که در ورای خود دارد (مهمترین بخش):۴.۱: پیام اصلی این اثر:جستجوی معنا در جهانی پوچ، نسبیگرایی اخلاقی برای حفظ تعادل اجتماعی، و این ایده که هیچ مرز مطلقی بین «نور» (خیر) و «تاریکی» (شر) وجود ندارد و هر دو برای حفظ تعادل جهان ضروریاند.
۴.۲: مقایسه با «برزرک» و «وانپانچمن» :+ ۴.۲.۱: نسبت به برزرک: از لحاظ خشونت و تاریکی کیهانی بسیار پایینتر و ملایمتر از برزرک است. بانگو فاقد سادیسم بصری و یأس مطلق برزرک است.+ ۴.۲.۲: نسبت به وانپانچمن: از نظر ابزوردیسم به وانپانچمن نمیرسد، اما از نظر پرداختن به جنبههای روانشناختی تاریک انسانها و ماکیاولیسم سیاسی، جدیتر و پیچیدهتر از آن است.+ ۴.۲.۳: نتیجهگیری میزان رادیکال بودن: اثری نسبتاً کنترلشده است که رادیکالیسم آن نه در خشونت یا عریانی، بلکه در «رومانتیکسازیِ ناهنجاریهای روانی و اخلاقی» نهفته است.
برای مشاهدهی ادامهی تحلیل که بخش اصلی تحلیل است با عنوان:۵. پیام اصلی داستان و نحوه ایجاد انحراف و شک در مبانی اعتقادی (تحلیل منطقی و مستند): کلیک فرمایید.
همچنین، لینک قسمت سوم تحلیل (جمعبندی پایانی و بسیار مهم!)
در بله ما را دنبال کنید:@chebekhanim110
۶:۵۷