🪴[نکات قرآنی: ۶۴۲] فرقان: ۷۷
"قُلْ مَا يَعْبَؤُا۟ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ"(بگو؛ پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد)!
□ عجب نکتهی قابل تأملی! دعای ما، ارزش ما نزد خداوند است. ای دوست، دعا را چه دیدهای؟! چه دانستهای؟! فهم تو از دعا تعیین کنندهی میزان ارزش توست. تو همواره با نوع دعایت ارزش خود را تعیین میکنی. پس نیک بنگر که چه میگویی و چه میخواهی! خواستههای سخیف و پست - هرچند بلامانعاند- اما ارزش تو را پایین میآورند. تو همواره با نوع دعایت ، خودت را به هستی میشناسانی و قدر و اندازهات را بر مَلا میکنی. زیرا ارزش تو، دعای توست. میتوانی بگویی ؛ خدایا این چیز و آن چیز را به من بده ، و میتوانی بگویی؛ خدایا از این چیز و آن چیز بینیازم کن. میتوانی بگویی؛ مرا مالک و صاحب کن، و میتوانی بگویی؛ مرا برخوردار از نعماتت کن بیآنکه داغ مالکیت و تصاحب بر چیزی زنم. میتوانی بگویی؛ مدرک تحصیلی دهان پُر کن میخواهم ، و میتوانی بگـــــویی؛ نـــور علم را چنان در وجــــودم روشن کن که نیازم به غیر نیفتد. میتوانی بگویی خودت را میخواهم ، و میتوانی بگویی؛ غیر خودت را میخواهم... هر چه بگویی ارزش خود را تعیین کردهای. و اگر هیچ دعایی نداشته باشی؛ نزد خدا ارزشی نخواهی داشت. پس چه میکنی؟!
□ ای دوست سالکم ، دعا دعوت است. خودش را دعوت کن. او را به خانهی سینهات دعوت کن. او را بخوان تا بیاید و زندگیات را نورانی کند. خودش بیاید ، نه پیک و نامهاش. خودش بیاید ، نه خبرش. بگذار مکرر کنم ؛ دعا، دعوت است. که را دعوت میکنی؟! تا بحال که را دعوت کردهای؟! آیا تا بحال او را دعوت کردهای. یا فقط در دعاهایت چیز خواستهای. آیا تا بحال شده حتی یکبار خانهی وجودت را برای او تمیز و غبارروبی کنی؟! آیا شده یکبار از سر صدق بگویی: کَرَم نما و فرود آی که خانه خانهی توست! آیا شده یکبار خود را برای او بیارایی؟! وجودت را برای او خوشبو کنی؟! برای او خالی از غیر کنی؟!...
ای دوست ، دعای ما، ارزش ماست. تعیین کنندهی شعور ما و قدر و منزلت ماست. دعای ما نشانهی فهم ما و جایگاه ما در هستی است.
برگرفته از مجموعه نکات قرآنی
مسعود ریاعی
آیه عنوان اصلی: فرقان آیه ۷۷
۷۸۶ نکته قرآنی در آدرسهای:□ لینک سایت جامع "قرآن مهر" https://rubika.ir/payambar_mehr
لینکیاب نکات قرآنی به قلم آقای ریاعی
"قُلْ مَا يَعْبَؤُا۟ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ"(بگو؛ پروردگارم برای شما ارزشی قائل نیست اگر دعای شما نباشد)!
□ عجب نکتهی قابل تأملی! دعای ما، ارزش ما نزد خداوند است. ای دوست، دعا را چه دیدهای؟! چه دانستهای؟! فهم تو از دعا تعیین کنندهی میزان ارزش توست. تو همواره با نوع دعایت ارزش خود را تعیین میکنی. پس نیک بنگر که چه میگویی و چه میخواهی! خواستههای سخیف و پست - هرچند بلامانعاند- اما ارزش تو را پایین میآورند. تو همواره با نوع دعایت ، خودت را به هستی میشناسانی و قدر و اندازهات را بر مَلا میکنی. زیرا ارزش تو، دعای توست. میتوانی بگویی ؛ خدایا این چیز و آن چیز را به من بده ، و میتوانی بگویی؛ خدایا از این چیز و آن چیز بینیازم کن. میتوانی بگویی؛ مرا مالک و صاحب کن، و میتوانی بگویی؛ مرا برخوردار از نعماتت کن بیآنکه داغ مالکیت و تصاحب بر چیزی زنم. میتوانی بگویی؛ مدرک تحصیلی دهان پُر کن میخواهم ، و میتوانی بگـــــویی؛ نـــور علم را چنان در وجــــودم روشن کن که نیازم به غیر نیفتد. میتوانی بگویی خودت را میخواهم ، و میتوانی بگویی؛ غیر خودت را میخواهم... هر چه بگویی ارزش خود را تعیین کردهای. و اگر هیچ دعایی نداشته باشی؛ نزد خدا ارزشی نخواهی داشت. پس چه میکنی؟!
□ ای دوست سالکم ، دعا دعوت است. خودش را دعوت کن. او را به خانهی سینهات دعوت کن. او را بخوان تا بیاید و زندگیات را نورانی کند. خودش بیاید ، نه پیک و نامهاش. خودش بیاید ، نه خبرش. بگذار مکرر کنم ؛ دعا، دعوت است. که را دعوت میکنی؟! تا بحال که را دعوت کردهای؟! آیا تا بحال او را دعوت کردهای. یا فقط در دعاهایت چیز خواستهای. آیا تا بحال شده حتی یکبار خانهی وجودت را برای او تمیز و غبارروبی کنی؟! آیا شده یکبار از سر صدق بگویی: کَرَم نما و فرود آی که خانه خانهی توست! آیا شده یکبار خود را برای او بیارایی؟! وجودت را برای او خوشبو کنی؟! برای او خالی از غیر کنی؟!...
ای دوست ، دعای ما، ارزش ماست. تعیین کنندهی شعور ما و قدر و منزلت ماست. دعای ما نشانهی فهم ما و جایگاه ما در هستی است.
۲۲.۳K
۴:۵۶