سفینة النجات - اقبال قلبی.m4a
۴۹:۲۴-۸.۷۳ مگابایت
سفینهی نجات، فصل دوم جلسهی اول: اقبال قلبی آقای علی مقدم در دوران آخرالزمان، خوشاقبالترین جریان هستی، جریان حضرت امام حسین (ع) و سوار شدن بر سفینه نجات ایشان است.حضرت امام حسین (ع) سفینه نجاتاند و انسان سالک با پیوند و اتصال به نور وجود ایشان، میتواند در مسیر وصال الهی گام بردارد.جریان هستی با دو نیروی «شد» و «نشد» یعنی اقبال و ادبار حفظ میشود؛ نیروی اقبال پیشبرنده و نیروی ادبار بازدارنده و متوقفکننده است.امام حسین (ع) سفینه نجات و وارث حضرت نوحاند و در دوران آخرالزمان، نجاتیافتگان بهوسیله این سفینه، نشانه و آیتی برای مردمان خواهند بود.در کارها و امور زندگی ما باید نیرویی رو به «شد» و گشایش وجود داشته باشد تا سعی و تلاش ما به سرانجام برسد. انسان سالک باید با کسانی همراه و شریک شود که در مسیر اقبالاند تا در مسیر غنا، تولید ثروت و بهرهمندی از حفاظت الهی قرار گیرد.کسی که در ادبار و گرفتاری است، گرفتار حسد میشود و نمیتواند دیگران را در اقبال و جریان «شد» هستی ببیند.زیر پا گذاشتن اصول حکومتداری، فریب و نیرنگ مردم از طریق رسانه، قرار دادن افراد فرومایه در مسئولیتها و کنار گذاشتن افراد فاضل، حکومتها را دچار ادبار و بداقبالی میکند.اقبال قلبی با همنشینی با نیکان، اعتدال در خوراک، کمگویی، آزار ندادن دیگران و بهره بردن از لحظات میل به عبادت و دعا پدید میآید. لینکیاب سایر جلسات دوره سفینه النجات۲۷۵۱