سفینة النجات - اقبال یاری.m4a
۴۹:۳۷-۸.۷۷ مگابایت
سفینهی نجات، فصل دوم جلسهی سوم: اقبالِ یاری آقای علی مقدمیاری کردن اگر خارج از ساختار الهی باشد، تبدیل به «ضرر» میشود؛ حتی اگر نیت انسان پاک باشد.اگر انسان در «اقبالِ نصر» قرار بگیرد؛ قدمهایش محکم میشود و خیر و نیکی او مانند نوری است که راه را برای دیگران روشن میکند.شرط ورودِ «نصرت الهی» به زندگی، این است که انسان در مقام فقر قرار گیرد و قلباً باور داشته باشد که یاریِ خداوند نزدیک است.خداوند هر کس را که بخواهد یاری کند، به صفتِ «عزیز» و شکستناپذیر خود متصل میکند.انسان سالک باید مدام از خودش بپرسد؛ «آیا این کار خیری که انجام میدهد، واقعاً یاریِ خداست یا بازیِ عواطف و نفسِ اوست ؟»برای اینکه یک خدمت کوچک انسان، تبدیل به یک تغییر بزرگ و مبارک شود، باید کار او در قالب «نظامِ توفیق الهی» تعریف شود.وقتی انسان در «سفینه نجات» قرار میگیرد، هم از شرّ خودش حفظ میشود، هم قدمهایش کمتر به خطا میرود.سالک باید هر روز از خدا بخواهد؛ خدایا، من راه را نمیدانم؛ توفیقِ نصرت خود را عطا فرما .نامِ «ناصر» خداوند فقط برای این نیست که ما را نجات بدهد؛ بلکه برای این است که ما را در مسیرِ خدمترسانی درست و ثمربخش قرار بدهد.۱۴۰۵/۰۴/۰۳ لینکیاب سایر جلسات دوره سفینه النجات۱۵۲