"ذکر با وِرد فرق دارد"□ ذکر ، یک عمل است.کار است. ذکر ، وِرد نیست.وِرد ، گفتن پی در پی یک واژه است.اما ذکر ، به جریان انداختن یک مفهوم متعالی در وجود است.
□ وقتی تو ذکر یا رحمن میگیری باید وجودت را عامل به بخشندگی و مهربانی کنی. عمل به بخشندگی و مهربانی، به جریان انداختن ذکر "رحمن" است. همچنان است وقتی ذکر "یا فتاح" داری ، تو باید در این نقش گشایندهی گره از کار دیگران باشی. و قِس عَلَی هکَذا.
□ هر ذکر عمل نیکی دارد که در مفهوم همان ذکر مستتر است. ذکر تنها با عمل متناسب با خودش است که در وجود آدمی به جریان میافتد و متجلّی میشود.
□ ای دوست، ذکر با تجلّیاش مؤثر است نه با گفتنِ صرفش. این یعنی ؛ ذکر حقیقی، آن است که تو را بدنبال کار میفرستد... با ذکر علیم باید آگاهی رسان شوی. با ذکر حکیم باید حکیمانه زندگی کنی. با ذکر ستار باید راز نگهدار اسرار دیگران باشی. با ذکر رزاق باید رزق رسانی را تجربه کنی. با ذکر حق باید مروّج راستی و درستی باشی... تو با عمل به مفهوم ذکر است که اهل ذکر میشوی.
مسعود ریاعیلینکیاب نکات قرآنی استاد ریاعیلینکیاباصلیکانالhttps://www.quranmehr.ir
۶۶۶۵۳۲