با کریمان - جلسه اول.m4a
۴۹:۱۲-۸.۶۹ مگابایت
نام«کریم»به ربانیت خدا برمیگردد؛ یعنی این نام، مربیِ ماست تا ما را از سطحِ رفتارهای انسانیِ عادی به سطح«بخشندگیِ الهی»ارتقا دهد.تکرار ذکر«یاکریم»در دل، باعث میشود این نام به تدریج بر سلولهای بدن و شخصیت ما بنشیند و «شخصیتِالهی» جایگزین شخصیتِ اکتسابی شود.
جامعهفعلی بدلیل درگیریهای حقوقی و کیفری، دچار تفرقه است. دلیلِ این گرهها این است که «کریم» در میان ما نیست.بسیاری از قفلهای زندگیِ ما(در کار،روابطو...)ناشی از کینهها و دلخوریهایی است که نسبت به دیگران داریم. نام «کریم» همزمان دو کار میکند:
ظرفیتِ بخشیدنِ دیگران را در ما ایجاد میکند.اگر دیگران از ما دلخور باشند،این نام آن را اصلاح کرده و موانع گشایش کارها را برمیدارد.
پیامبر اکرم(ص)فرمودند امام حسن(ع)عامل وحدت مسلمین است. اگر روزی قرار باشد امت اسلامی به وحدت کلمه برسند، این وحدت از گذرگاهِ نام «کریم» و واسطهگریِ امام حسن(ع)محقق میشود.برای دریافتِ سریع و اصولیِ نورِ این نام، باید به «اصولِ کرم» یعنی اهلبیت(ع)متوسل شد.
تبدیل شدن به «کریم» یعنی تغییر در سه ساحت:
زبان:دست کشیدن از زخمزبان، طعنه زدن،بیانِ عیوب دیگران و حاضرجوابیهای مخرب.زبانِ کریم، نوازشگر و مایه آرامش است.عمل:گذشت کردن از خطاهای دیگران حتی وقتی حقِ انتقام داریم.این گذشت، «دارایی» میخواهد و خداوند به کسی که به نام او میبخشد،توانِ بخشیدن و ظرفیتِ معنوی عطا میکند.
ارتباط با اولیا: پیوند دلی با اولیای الهی،چنان«فرقان»(قدرت تشخیص حق از باطل) به انسان میدهد که حتی در لحظاتِخطا،نورِ همراهی با ولیّ خدا مانع سقوط میشود.
درگیریهای روزمره(اقتصادی، خانوادگی و...)،همگی اتلاف عمرند.ما در حساسترین نقطه تاریخ به دنیا آمدهایم و وظیفه اصلی ما، یاری امام زمان (عج)است.*هر توبه واقعی،هر نیکی به دیگران و هر اقدامِ «کریمانه» از سوی ما، مسیری را که بشریت برای رسیدن به ظهور طی میکند، کوتاهتر کرده و تعجیل در امر فرج را ممکن میسازد.
۹.۶K
۷:۳۸