ر
بسم الله الرحمن الرحیمیادم میآید اولین باری که کارت اشتغال به فعالیت در یکی از سازمانهای کشور را به دستم دادند، به تاریخ اعتبار آن نگاهی انداختم که اواسط سال ۱۳۶۸ را نشان میداد. با توجه به شغل و روزگاری که داشتم، موقعیت جنگ و بمباران سالهای دفاع مقدس، احتمال هر روزهی مرگ یا شهادت، به اضافهی تهدیدات و القائات دشمن که عمر آیندهی انقلاب و جمهوری اسلامی را کمتر از شش ماه برآورد نمیکرد و هر چند روز یکبار این برآورد را تمدید! میکرد؛ به کسی که کارت را به دستم رساند، گفتم: حالا کی تا سال ۱۳۶۸ زنده است؟!!روزها، ماهها، و سالها گذشت...بالأخره حالا ۴۲ سال از آن تاریخ میگذرد، و ما در بحبوحهی نبرد یکتنه، با ابرقدرت تروریست و بلامنازع جهان در حوزههای نظامی، سیاسی، رسانهای، اقتصادی، و...، مولود نامشروعش در منطقه، اذناب بزدل و حقیر او، و جیرهخواران و خودفروختگان بیشرفش، داریم چهل و هفتمین سالگرد تأسیس نظام جمهوری اسلامی ایران را به همدیگر تبریک میگوییم...در فراق دردناک وجود مبارک نفس زکیه، رهبر شهید و سایر شهدای خاص و عام؛ خدا را شکر میکنم که در این ایام آخرالزمانیِ پر فراز و نشیب، پر ابتلاء و پرفتنه،و در عین حال پر امید، و دورهی مماس با حکومت نهایی مستضعفان بر جهان، هنوز توفیق همراهی و همپایی با منتظران ظهور حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و اطاعت از نایب بر حقش را از دست نداده، اگر چه مشتاقانه منتظر گذر از باب شهادت هستم، از خداوند متعال میخواهم به زودی روز اتصال جمهوری اسلامی به حکومت مهدوی (عج) را با هم به جشن و سرور بنشینیم...ان شاءاللهمهدی عظیمی میرآبادی