C
طی چند شب اخیر دو اتفاق همزمان برای خانه امان رخ داد:
اول اینکه مطابق معمول این چند هفته این چند شب هم باز موشک بازی بود و ظاهرا هنوز آتش بس لطمه ای نخورده است. البته تقریبا دیگه برای ما افراد زنده بر روی این زمین مادری امان دیگر این جنگ و این موشک بازی ها عین هر انسان زیسته در تاریخ در طول جنگ های دراز مدت دارد تبدیل به روندی عادی در روزمره زندگی امان می شود.
اما همزمان برای من عملیات گودبرداری و تخریب خانه کناری ام بود که طی چند شب با انواع بیل مکانیکی، کلنگ و تجهیزات سنگین خلاصه هرچی دم دست داشتند دو دستی به در و دیوار خانه محل سکونتم میزدند و عجیب اینکه قانون شهرداری تهران این است که بایست این عملیات حتما شب یعنی از 9 شب تا 5 صبح انجام شود. حالا چرا؟دلیلش هم برای آنها این است که تنها در این بازه زمانی شبانه حمل کامیون های نخاله ساختمانی در سطح شهر مجاز است اما اینکه ما همسایه ها اصلا آدم برایشان حساب میشویم یا نه خود محل پرسش است. آسایش و سر و صدای این عملیات که زندگی برایمان باقی نگذاشته است به کنار، حداقل جانمان نصف شبی که در چهار دیواری درون خانه هایمان حبس هستیم در امان بماند که نکند دیوار فروبریزد و این گودبرداری به قیمت جانمان تمام شود.
من و امثال من در این خانه مستاجر هستیم. صاحب خانه جند شب است که خود رفته و از ما ها خواسته که بمانیم و از خانه زندگی اش مراقبت کنیم (رسما نقش سرایدار را این شب ها برایش داریم).
این همزمانی این دو رویداد یکی در سطح همسایه های جنوبی ما برای باز کردن تنگه هرمز که نکند از سهم فروش نفتشان ضرر بیشتری کنند،و یکی همسایه کناری ما برای تخریب و بلند مرتبه سازی با همدسی شهرداری که در کوچه های باریک مجوز ساخت طبقات بالا را میدهد ( تراکم فروشی )،کنار هم قرار گرفتنشان در درون یک قاب، خود یک تمثیل از واقعیت امروز جامعه ما است.
وقتی شکاف طبقاتی آنچنان زیاد می شود که افراد دارای پیش فرض( مالکیت زمین ) به جان ساخت و ساز روی زمین می افتند تا مبادا در حین جنگ انباشت سرمایه اشان که بدون هیچ مالیاتی روز به روز به قیمت آن بی زحمت اضافه می گردد، در خطر بیافتد. خیر این دسته افراد باهوش سواد مالی اشان حکم می کند که هر وقت اقتصاد مملکت دچار رکود تورمی می شود و صنعت از کار می افتد و نخبه ها مجبور به مهاجرت می شوند و تنها ثروت قابل انتقال می شود زمین زیر پایشان، سریع دست به کلنگ شوند و بیافتند به جان خانه فرسوده مادری امان تا به جایش با حمایت قانون های شهری در بلند مرتبه سازی، خیلی شیک و قانونمند تبدیل به انسان موفق جامعه و الگوی نسل آینده شوند. و از این طرف هم خانم وزیر و رئیس اش همچنان تصور کند که با وعده دادن زمین مفت در بیابان حاشیه شهر جلوی این روند افسار گسیخته افزایش قیمت زمین و مسکن را میتوانند بگیرند حال آنکه نصف شب ها در همین کوچه محله های شهر هایتان هر یک جنگی است و هر یک موشکی به دیوار همسایه های کناری که به شکاف طبقاتی آنها می افزاید.
همسایه های مستاجری که حالا حکم تنها سرایدار خانه های مالکینشان را دارند که حتی خود صاحبخانه های جانفدای آنها شب هنگام، جرات آن را ندارند در میدان بمانند و پا به فرار میگذارند که ما مستاجران تنها در این زندان حبس بمانیم تا زیر بار ضربات سنگین لودر به دیوار خانه زندگی هایمان دیدن صبح فردا را در دل به آرزو نگه داریم.
این خانه ایران است و کل این داستان تمثیلی از همزمانی این دو رویداد داخل و خارج از اقتصاد مسکن این روزهای ایران است
مجتبی اصغرینویسنده کتاب زلزله مسکن@Civil808_Admin
گروه Civil808 : تعاملات B2B مهندسان صنعت ساختمانble.ir/join/FHJnJMchmd
--تصویری که پیوست کردم یک تصویر واقعی از این گودبرداری که همین امروز گرفتم و امشب هم ادامه دارد. خلاصه این تمثیل ساختگی نیست . در حال رخ دادن است...
اول اینکه مطابق معمول این چند هفته این چند شب هم باز موشک بازی بود و ظاهرا هنوز آتش بس لطمه ای نخورده است. البته تقریبا دیگه برای ما افراد زنده بر روی این زمین مادری امان دیگر این جنگ و این موشک بازی ها عین هر انسان زیسته در تاریخ در طول جنگ های دراز مدت دارد تبدیل به روندی عادی در روزمره زندگی امان می شود.
اما همزمان برای من عملیات گودبرداری و تخریب خانه کناری ام بود که طی چند شب با انواع بیل مکانیکی، کلنگ و تجهیزات سنگین خلاصه هرچی دم دست داشتند دو دستی به در و دیوار خانه محل سکونتم میزدند و عجیب اینکه قانون شهرداری تهران این است که بایست این عملیات حتما شب یعنی از 9 شب تا 5 صبح انجام شود. حالا چرا؟دلیلش هم برای آنها این است که تنها در این بازه زمانی شبانه حمل کامیون های نخاله ساختمانی در سطح شهر مجاز است اما اینکه ما همسایه ها اصلا آدم برایشان حساب میشویم یا نه خود محل پرسش است. آسایش و سر و صدای این عملیات که زندگی برایمان باقی نگذاشته است به کنار، حداقل جانمان نصف شبی که در چهار دیواری درون خانه هایمان حبس هستیم در امان بماند که نکند دیوار فروبریزد و این گودبرداری به قیمت جانمان تمام شود.
من و امثال من در این خانه مستاجر هستیم. صاحب خانه جند شب است که خود رفته و از ما ها خواسته که بمانیم و از خانه زندگی اش مراقبت کنیم (رسما نقش سرایدار را این شب ها برایش داریم).
این همزمانی این دو رویداد یکی در سطح همسایه های جنوبی ما برای باز کردن تنگه هرمز که نکند از سهم فروش نفتشان ضرر بیشتری کنند،و یکی همسایه کناری ما برای تخریب و بلند مرتبه سازی با همدسی شهرداری که در کوچه های باریک مجوز ساخت طبقات بالا را میدهد ( تراکم فروشی )،کنار هم قرار گرفتنشان در درون یک قاب، خود یک تمثیل از واقعیت امروز جامعه ما است.
وقتی شکاف طبقاتی آنچنان زیاد می شود که افراد دارای پیش فرض( مالکیت زمین ) به جان ساخت و ساز روی زمین می افتند تا مبادا در حین جنگ انباشت سرمایه اشان که بدون هیچ مالیاتی روز به روز به قیمت آن بی زحمت اضافه می گردد، در خطر بیافتد. خیر این دسته افراد باهوش سواد مالی اشان حکم می کند که هر وقت اقتصاد مملکت دچار رکود تورمی می شود و صنعت از کار می افتد و نخبه ها مجبور به مهاجرت می شوند و تنها ثروت قابل انتقال می شود زمین زیر پایشان، سریع دست به کلنگ شوند و بیافتند به جان خانه فرسوده مادری امان تا به جایش با حمایت قانون های شهری در بلند مرتبه سازی، خیلی شیک و قانونمند تبدیل به انسان موفق جامعه و الگوی نسل آینده شوند. و از این طرف هم خانم وزیر و رئیس اش همچنان تصور کند که با وعده دادن زمین مفت در بیابان حاشیه شهر جلوی این روند افسار گسیخته افزایش قیمت زمین و مسکن را میتوانند بگیرند حال آنکه نصف شب ها در همین کوچه محله های شهر هایتان هر یک جنگی است و هر یک موشکی به دیوار همسایه های کناری که به شکاف طبقاتی آنها می افزاید.
همسایه های مستاجری که حالا حکم تنها سرایدار خانه های مالکینشان را دارند که حتی خود صاحبخانه های جانفدای آنها شب هنگام، جرات آن را ندارند در میدان بمانند و پا به فرار میگذارند که ما مستاجران تنها در این زندان حبس بمانیم تا زیر بار ضربات سنگین لودر به دیوار خانه زندگی هایمان دیدن صبح فردا را در دل به آرزو نگه داریم.
این خانه ایران است و کل این داستان تمثیلی از همزمانی این دو رویداد داخل و خارج از اقتصاد مسکن این روزهای ایران است
مجتبی اصغرینویسنده کتاب زلزله مسکن@Civil808_Admin
گروه Civil808 : تعاملات B2B مهندسان صنعت ساختمانble.ir/join/FHJnJMchmd
--تصویری که پیوست کردم یک تصویر واقعی از این گودبرداری که همین امروز گرفتم و امشب هم ادامه دارد. خلاصه این تمثیل ساختگی نیست . در حال رخ دادن است...
۳۳