#مغز_نگران | قسمت هشتم: نقشه راه خروج از چرخه نگرانی (بخش دوم)در قسمت قبل سه ایستگاه اول نقشه خروج از چرخه نگرانی را بررسی کردیم. در این ایستگاه نقشه را تکمیل میکنیم.
ایستگاه چهارم: انتخاب مسیر درستتا وقتی فقط میدانیم «زیاد نگران میشویم»، نمیدانیم باید چه کاری انجام دهیم. اما وقتی بفهمیم ذهن با نگرانی دنبال چه چیزی است، سرنخ پیدا میکنیم که چه مهارتی را باید تقویت کنیم.
اگر احساس میکنید تا مطمئن نشوید نمیتوانید جلو بروید، احتمالاً مسئله اصلی، خود اتفاق نیست؛ بلکه سختی کنار آمدن با ندانستن است. در این حالت، یکی از مهارتهای مهم، تحمل عدم قطعیت است؛ یعنی یاد بگیریم بدون اینکه همه جوابها را داشته باشیم، همچنان تصمیم بگیریم و حرکت کنیم. اگر ذهنتان مدام برای آمادگی بیشتر سناریو میسازد، از خودتان بپرسید: «آیا این فکر کردن واقعاً مرا به یک اقدام مشخص نزدیک میکند؟»اگر بله، وقت عمل است. اگر نه، ممکن است ذهن فقط در حال شبیهسازی بیپایان آینده باشد. اگر احساس میکنید نگران نبودن یعنی بیمسئولیتی، از خودتان بپرسید:«اگر دو نفر دقیقاً یک کار را انجام دهند، اما یکی کمتر نگران باشد، آیا او را آدم کممسئولیتتری میدانم؟»گاهی لازم است باورهایمان دربارهی رابطهی نگرانی و مسئولیتپذیری را دوباره بررسی کنیم. اگر میبینید بیشتر از هر چیز میخواهید از فشار درونی خلاص شوید، شاید مسئله اصلی پیدا کردن جواب بیشتر نباشد؛ بلکه یادگیری مهارتهایی برای تنظیم و تحمل هیجانهای سخت باشد. ایستگاه پایانی: چکاپدر نهایت، باید یادمان باشد که اینها سرنخهایی برای شناخت و یادگیری مهارتهای مختص خودمان هستند. اگر این چرخههای فکری آنقدر سنگین شدهاند که خواب، تمرکز، کار یا روابط روزمرهتان را مختل کردهاند، یعنی ممکن است این الگوها عمیقتر از یک عادت ذهنی ساده باشند. در این شرایط، امنترین و سریعترین مسیر، کمک گرفتن از یک متخصص (رواندرمانگر) است. کلام آخردر ابتدای این مجموعه گفتیم قرار نیست نگرانی را از زندگی حذف کنیم؛ چون بخشی از کار طبیعی مغز است. هدف این سری این بود که دفعهی بعد که نگرانی سراغتان آمد، قبل از اینکه بیاختیار وارد چرخه شوید، چند لحظه مکث کنید، ببینید مغزتان دنبال چیست و آگاهانهتر تصمیم بگیرید قدم بعدی چه باشد.—————————————————— کاگنیپث در تلگرام | بله۳