به مناسبت سیوچهارمین دوره هفته کتاب و کتابخوانی( ۲۴ تا ۳۰ آبانماه ۱۴۰۵)
ميگويند اعتلاي هر جامعهاي در گرو رشد فرهنگي و اجتماعي آن است و رشد فرهنگي جامعه نيز به ميزان تمايل مردم آن به شناخت و آگاهي بستگي دارد، آگاهي و دانش بيترديد از طريق محصولات فرهنگي به ويژه كتاب به افراد جامعه منتقل ميشود.
پر بيراه نيست كه اكثر جامعهشناسان، معتقدند ملتهايي كه با مطالعه مأنوس بوده و كتابخواني در ميان آنها رواج بيشتري داشته است توانستهاند فرهنگي ماندگارتر و پوياتر از خود بجاي بگذارند.
در اين ميان نويسندگان نقش كليدي ايفا ميكنند، نويسنده مينويسد كه خوانده شود، نمينويسد كه اثرش زينت كتابخانه گردد، نويسندگان در كشور ما همواره از آمارهاي يأسآلود سرانه پايين كتابخواني نگران و مضطربند
در حاليكه به اعتقاد این حقیر با تجربه طولانی در حوزه نویسندگی و نشر ، كليد ارتقاء سطح كتابخواني در دستان پرهنر نويسنده است، نويسندهاي كه خوب ميخواند، خوب با مردم ارتباط ميگيرد، خوب نياز مردم را درك ميكند و هوشمندانه موضوع نگارش خود را انتخاب ميكند و آنرا به هنر قلم ميآرايد، همه عاشقانه خواستگارِ اثر او ميشوند.
برخي ميگويند مردم توان مالي براي خريد كتاب ندارند و يا گرانيهاي اخير باعث شده مردم كمتر كتاب بخرند ولي نگارنده خلاف اين نظر را دارد، چرا که تجربه نشان داده كالاي مرغوب و مطلوب هرگز گرفتار دام توان مالي مردم نشده است و مردم آنچه را كه به آن احساس نياز كنند و از داشتنش لذت ببرند بهر طريقي آنرا تهيه ميكنند.
البته نويسندگان نيز با مشكلاتي روبرو هستند طبق نظر جامعهشناسان، مردم كشور ما مردم شفاهي هستند و بيش از آنكه بخوانند، ميگويند و ميشنوند و از آن لذت ميبرند. بنابراين بدست آوردن دل اين مخاطب هم كار سادهاي نيست، اين مشكل وقتي دو چندان ميشود كه فضاي مجازي هم به جاي مكمل و مراحم بودن، به مزاحمي تبديل شود و با عشوههاي بعضاً كاذب خود دل مخاطب، بويژه مخاطب جوان يعني اكثريت جامعه ما را ببرد. ولي با همه اين احوال نويسنده، هنرمند است و آنچه از هنرمند طلب ميشود هنر است و هنر هم تسخيركننده بيبديل قلبهاست.
از طرفي ميدانيم ناشران يكي از مهمترين گروه مخاطبان نويسنده ها هستند كه پايه توجه آنها به انتشار كتابهاي خوب و خواندني است که این نيز بر عهده نويسنده قرار دارد.
بسيار ديده و شنيدهايم كه ناشران مطرح، پرسابقه و معتبر دائماً به دنبال كتاب خوب ميگردند تا در تيراژ بالا منتشر كنند. ناشران با كتابهاي پرتيراژ و تجديد چاپهاي مكرر به وجد ميآيند ولي آنها نيز از كمبود آثار مطلوب و خوشنوشت و پرمغز مينالند. و در اينجا باز نقش نويسنده است كه تعيينكننده است.
و كلام آخر اينكه ركوردهاي خوب شمارگان كتاب در سالهاي نه چندان دور نيز به خوبي بر نقش نويسنده در تشخيص درست نياز خواننده و زيور مند كردن موضوع به قلم هنرمندانه و فاخر را به رخ ميكشد و پرواضح است همه عوامل نشر اعم از ناشر و چاپخانه و موزع، بعد از نويسنده قرار ميگيرند و از اين آبشخور تغذيه ميكنند.
و البته اين، مسئوليت دستاندركاران فرهنگي كشور را در قبال ايجاد زمينههاي مناسب براي نويسندگي و برطرف كردن مشكل آسيبرسان معيشت نويسندگان را دو چندان ميكنند.
محمد علی فقیه ۲۵ آبان ۱۴۰۵
@d_Faghihhttps://ble.ir/d_Faghih
۲۸
۱۲:۵۶