آنها که ماهی مهاجم تیلاپیا را در پوشش روشهای علمی و دانش بنیان جلو می‌برند و به توصیه‌های ۱۵۰ عضو هیات علمی از ۴۰ دانشگاه کشور توجه نمیکنند، بنا بر دلایل زیر متاسفانه علم و دانش متخصصان محیط‌زیست و تلاش‌های دلسوزانه علاقه‌مندان به این سرزمین را سطحی‌نگری و غیرعلمی می‌دانند:۱- مطالعات علمی نشان می‌دهد در تالابهای خوزستان هر سه گونه تیلاپیای نیل، زیلی و آبی وجود دارد ۲- این تالابها با همین حقآبه و سایر مشکلات موجود باز هم تنوع خوبی از ماهیان بومی داشتند و جامعه صیادی پویا و فعال مشغول صیادی بودند در حال حاضر با همان شرایط آبی مشابه قبل تیلاپیاهای مهاجم غالب شده‌اند و صیادان بیکار زیرا هرچه صید میکنند سه گونه تیلاپیای بی ارزش است. ۳- در تالاب هیرم فارس هم تیلاپیای نیل در سالهای اخیر مهاجم شده، این تالاب به آبهای مرزی وصل نیست تیلاپیا را چه کسی به اینجا آورده؟ ۴- نکته قابل تامل این است که تیلاپیا از ۱۳۹۳ در برخی تالابها و سدهای کشور مهاجم شده، درست بعد از سال ۱۳۸۷ که موسسه تحقیقات شیلات تیلاپیا را وارد کشور کرد! مطالعات بسیار زیادی نشان داده یکی از دلایل اصلی گسترش گونه‌های مهاجم در اکوسیستم‌های آبی فعالیتهای آبزی‌پروری است. ۵- موسسه تحقیقات شیلات ایران که موسسه دولتی بوده و واردکننده تیلاپیای نیل به کشور بوده و متعهد به اجرای ضوابط تعیین شده سازمان حفاظت محیط زیست بوده به جای پرورش درسیستمهای بسته با خروجی صفر در استخرهای خاکی و در فضای باز در بافق یزد پرورش تیلاپیا داده! در خروجی استخرها بچه‌های تیلاپیا وجود داشته است! حال از بخش خصوصی چه انتظاری وجود دارد؟ حالا می‌گویند در تمامی استخرهای خاکی ذخیره آب کشاورزی می خواهند تیلاپیا پرورش دهند! ۶- قرار بوده موسسه تحقیقات شیلات ابر نر (GMT) تولید کند اما ۱۸ سال از واردات تیلاپیا گذشته و به این تعهد عمل نکرده ! چه انتظاری است که سایر ضوابط انجام شود؟ ۷- منظور از تولید بچه ماهی شناسنامه دار چیست ؟ وقتی مراکز تحقیقاتی دولتی تابع اصول تعیین شده خودشان نیستند؟ ابر نر تولید نمی کنند و روش های هورمونی هم در تولید ۱۰۰ درصد نر موفق نبوده! ۸- در همین چند سال گذشته سازمان شیلات ، تحقیقات شیلات و محیط زیست وظیفه برخورد با جابجایی و پرورش غیر مجاز این گونه مهاجم را داشتند اما تجربه نشان داد هیچیک توان این کنترل را ندارند بنابر این علم ارزیابی ریسک و منطق حفظ محیط زیست حکم می کند پرورش آن ممنوع و با آن برخورد قانونی صورت گیرد. ۹- وزارت نیرو صریحا اعلام نموده که تیلاپیا برای کیفیت آب شرب سد ها بسیار خطرناک است و اخیرا تیلاپیای نیل به تعداد زیاد در سد میناب مشاهده شده ! رودخانه تامین کننده آب سد میناب به مناطق مرزی خارج از کشور وصل نیست! ۱۰ - تیلاپیا به همان علت که یک گونه راحت برای پرورش ماهی است به همان راحتی تبدیل به یک گونه مهاجم در مخازن سد، تالاب و بسیاری از اکوسیستم های آبی تبدیل می شود، بله دقیقا کشور ما با بحران آب مواجه است، به همین دلیل باید جلوی توزیع این ماهی در کشور و نفوذ آن به منابع آب کشور گرفته شود و راه آن جلوگیری از پرورش آن است، سوال این است :چرا قبل از شروع پرورش تیلاپیا در ایران در هیچ اکوسیستمی تیلاپیا نبود؟ ۱۱- هیچ فرد علمی و دلسوز با پرورش ماهی مخالف نیست ، در حال حاضر کپور ماهیان چینی، چند گونه ماهی خاویاری و قزل آلای رنگین کمان در کشور دهها سال است که پرورش داده می شود چرا راندمان تولید در این بخش ها را بالا نمی برید ؟ دلسوزان محیط زیست کشور، متخصصین علم محیط زیست، علم شیلات، زیست شناسی با پرورش و توزیع گونه مهاجم که آفتی برای محیط زیست کشور است مخالف هستند، ۱۲- مسئله ماهی مهاجم تیلاپیا و اثرات ویران کننده بر تنوع زیستی اکوسیستم های آبی و پیامد های اقتصادی، اجتماعی و امنیتی آن یک مسئله محیط زیستی است، بنابر این باید به نظرات هزاران نفر از متخصصان و دلسوزان این سرزمین احترام گذاشت. ۱۳- حدود ۹۰ درصد تولید تیلاپیا در ۷ کشور دنیا صورت می گیرد، آمریکا شرایط پرورش این گونه را دارد اما با توجه به تهدیدات آن ترجیح می دهد تیلاپیای مورد نیاز را از چین وارد نماید ۱۴- در دهها مقاله علمی جدید اثرات بسیار منفی تیلاپیا ی نیل بر تنوع زیستی و کیفیت آب مخازن سد ها در چین بررسی شده خیلی خوب است که بررسی نمایید. مقاله های علمی برای درس گرفتن و جلوگیری از اشتباهات گذشته است. ۱۵- ما وظیفه داریم نکات مثبت و منفی تیلاپیا را در کنار هم ببینیم اگر صدها مقاله تایید می کنند که تیلاپیا به عنوان یک ماهی مناسب برای پرورش ماهی یک تهدید غیر قابل کنترل و آسیب رسان به محیط زیست است که خسارت های آن بیشتر از منافع آن است، یقینا برای حفظ منافع ملی و طبق اصل پنجاه قانون اساسی باید جلوی خسارت غیر قابل جبران به محیط زیست را بگیریم، رعایت قانون برای تمام افراد است نه برای گروه و افراد خاص!
۴