د
#سرگذشت
#برشی_از_یک_زندگی #اعظم#قسمت_اول
سال ۱۳۴۵ هجری شمسی...با تلالو نوری که توی چشمم خورد گوشه چشممو باز کردمو خواهرم اقدس و برادرم شاپور رو در خواب عمیق دیدم...هنوز سر جام به چپ و راست غلت میخوردم که با صدای پدرم کامل سرجام نشستم: اعظم، اقدس، شاپور زود باشید بلند شید...ما تو خانواده تقریبا ثروتمندی به دنیا اومده بودیم و از مال دنیا بی نیاز بودیم...دوتا خواهر و یک برادر بودیم که عاشقانه همدیگرو دوست داشتیم اما سرگذشت به این عشق خواهر برادری چشم داشت و آینده ای برامون رقم زد که دور از انتظارمون بود...همگی از خواب بیدار شدیم و بعد از خوردن صبحانه هر کدوممون به کاری مشغول شد...پدر من اون زمان صاحب بزرگترین غرفه فرش شهر بود...من و اقدس خواستگارای زیادی داشتیم...من هفده سالم و اقدس پانزده ساله بود...اقدس دختر خوش برو رویی بود و این زیبایی رو از مادرم به ارث برده بود...ولی من و شاپور زیبایی چندانی نداشتیم و بیشتر شبیه خانواده پدری بودیم...طبق عادت همیشه قرار بود با اقدس بریم بازار و پارچه بخریم برای لباس و کمی گشت و گذار کنیم...به محض ورود به بازار متوجه پسر جوان و خوش بر و رویی شدم که چشمش دنبال ما بود...متوجه خنده های زیر زیرکی اقدس شدم بهش سقلمه زدم: نخند عیبه آقاجان بفهمه سرمونو میبره ها...اقدس پشت چشمی نازک کرد و گفت: وا آقاجون که خودش هرروز برامون خواستگار میاره پس بهتره خودمون دوست داشته باشیم طرفمونو...گفتم: باشه ولی الان اینجا نخند بازاره اینجا سبک باری میاره زشته...اقدس ناراحت سرش رو زیر انداخت ولی من همچنان متوجه نگاه های زیرزیرکی اقدس به پسری که ولمون نمیکرد و دنبالمون میومد بودم...با هر بار ایستادنمون اون پسر هم می ایستاد و خودش رو با چیزی مشغول میکرد...تا اینکه بعد از خرید نه چندان زیاد به خونه برگشتیم...مادرم که در عین سادگی و لباسهای ساده همیشه زیبا بود نگاهی به ما انداخت و گفت: چی خریدید؟ پارچه گرفتید؟ یادتون نره آخر هفته عروسی عمو کاظمتونه ها باید لباساتون عالی باشه...پارچه هارو نشون مادرم دادیم تایید کرد و گفت: باید بگم سکینه(خیاط خانوادگیمون) بیاد بدوزه براتون...در همین صحبتها بودیم که در خونه به صدا درومد...مادرم پارچه هارو با شک زمین گذاشت و گفت: آقاتون که این موقع نمیاد پس کی میتونه باشه؟مادرم به سمت در رفت و من و اقدس هم از روی ایوون نگاه میکردیم...متوجه نمیشدیم کی پشت در داره با مادرم صحبت میکنه ولی مادرم بعد از اینکه درو بست با خنده ای بر لب داخل خونه شد و در رو پشتش بست...هر دوی ما چشممون به مادرمون بود که بیاد و بگه چه خبره؟مادر داخل خونه شد و پاهای خوش تراشش رو روی هم انداخت و گفت: اقدس خانم بیا دخترم...اقدس سمت مادرم رفت و مادرم دست گره خورده اقدس رو از هم باز کرد و توی دستش گرفت و گفت: اقدس مامان جان امروز که رفتید بازار خوشگلیت کار دستت داده...اقدس کمی خودشو لوس کرد و مادرم ادامه داد: پسره حاج رجب دوست بابات غرفه داره بازار ازت خوشش اومده الانم مادرش بود اومده بود ازمون اجازه خواستگاری بگیره...درسته من از اقدس بزرگتر بودم ولی آرزوی خوشبختی اقدسم رو داشتم...از ته دلم خوشحال شدم و پریدم و بغلش کردم...اقدس هم منو بغل کرد...مادر: ولی باید از پدرت اجازه بگیریم بعد...من فهمیده بودم اقدس هم به این پسری که دنبالمون راه افتاده بود بی میل نیست...شب شد و پدر طبق معمول خسته از راه رسید و مادرم شام رو کشید و سر شام رو به پدرم گفت: آقا محمود نگا به دخترات کردی؟پدرم نگاهی مشکوک به ما انداخت خیسی سیبیلهای کلفتش رو گرفت و صداشو صاف کرد و گفت: چی شده؟مادرم لبخندی به پدرم زد و گفت: اقدست خواستگار داره اونم کی؟ پسر حاج رجب... حاج رجب معروف...پدرم اخماش تو هم رفت و گفت: من دختر بزرگتر از اقدس تو خونه دارم حاج رجب نباشه هرکی که میخواد باشه اول اعظم بعدش اقدس...مادرم جواب داد: خب آقا محمود شاید اعظم حالا حالاها نخواد ازدواج کنه خودش داره خواستگاراشو رد میکنه، ولی اقدس این مورد خوب رو نمیتونه رد کنه...پدرم قلپی آب خورد و ادامه داد: طوبی خانم دیگه ادامه نده لطفا اول اعظم بعد اقدس تمام...سرم زیر بود و احساس میکردم باعث و بانی ازدواج نکردن اقدس من بودم...اقدس زیبا بود و نمیتونست به پای منی بسوزه که هیچ خواستگاری قبولم نمیکرد و الکی میگفتم خودم جواب رد دادم...کاش اقدس ازدواج میکرد تا عذاب وجدان من کمتر میشد...مادرم کوتاه نیومد و ادامه داد: آقا محمود حالا به احترام حاج رجب بذار یکبار بیان صحبتامون رو بکنیم میگیم میمونن بعد اینکه اعظم ازدواج کرد علنی میکنیم...پدرم به فکر فرو رفت و گفت: نمیدونم هر کاری صلاحه بکن فقط به فکر آبروی منم باش خانم...
ادامه دارد...
✾࿐༅
༅࿐✾ @dastansaraaa✾࿐༅༅࿐✾
ــــــــــــ
کانال ما را به دوستان خود معرفی کنیدداستانکده سها ͜͡❥ ble.ir/join/ABQF7nYyhk⃟*
#برشی_از_یک_زندگی #اعظم#قسمت_اول
سال ۱۳۴۵ هجری شمسی...با تلالو نوری که توی چشمم خورد گوشه چشممو باز کردمو خواهرم اقدس و برادرم شاپور رو در خواب عمیق دیدم...هنوز سر جام به چپ و راست غلت میخوردم که با صدای پدرم کامل سرجام نشستم: اعظم، اقدس، شاپور زود باشید بلند شید...ما تو خانواده تقریبا ثروتمندی به دنیا اومده بودیم و از مال دنیا بی نیاز بودیم...دوتا خواهر و یک برادر بودیم که عاشقانه همدیگرو دوست داشتیم اما سرگذشت به این عشق خواهر برادری چشم داشت و آینده ای برامون رقم زد که دور از انتظارمون بود...همگی از خواب بیدار شدیم و بعد از خوردن صبحانه هر کدوممون به کاری مشغول شد...پدر من اون زمان صاحب بزرگترین غرفه فرش شهر بود...من و اقدس خواستگارای زیادی داشتیم...من هفده سالم و اقدس پانزده ساله بود...اقدس دختر خوش برو رویی بود و این زیبایی رو از مادرم به ارث برده بود...ولی من و شاپور زیبایی چندانی نداشتیم و بیشتر شبیه خانواده پدری بودیم...طبق عادت همیشه قرار بود با اقدس بریم بازار و پارچه بخریم برای لباس و کمی گشت و گذار کنیم...به محض ورود به بازار متوجه پسر جوان و خوش بر و رویی شدم که چشمش دنبال ما بود...متوجه خنده های زیر زیرکی اقدس شدم بهش سقلمه زدم: نخند عیبه آقاجان بفهمه سرمونو میبره ها...اقدس پشت چشمی نازک کرد و گفت: وا آقاجون که خودش هرروز برامون خواستگار میاره پس بهتره خودمون دوست داشته باشیم طرفمونو...گفتم: باشه ولی الان اینجا نخند بازاره اینجا سبک باری میاره زشته...اقدس ناراحت سرش رو زیر انداخت ولی من همچنان متوجه نگاه های زیرزیرکی اقدس به پسری که ولمون نمیکرد و دنبالمون میومد بودم...با هر بار ایستادنمون اون پسر هم می ایستاد و خودش رو با چیزی مشغول میکرد...تا اینکه بعد از خرید نه چندان زیاد به خونه برگشتیم...مادرم که در عین سادگی و لباسهای ساده همیشه زیبا بود نگاهی به ما انداخت و گفت: چی خریدید؟ پارچه گرفتید؟ یادتون نره آخر هفته عروسی عمو کاظمتونه ها باید لباساتون عالی باشه...پارچه هارو نشون مادرم دادیم تایید کرد و گفت: باید بگم سکینه(خیاط خانوادگیمون) بیاد بدوزه براتون...در همین صحبتها بودیم که در خونه به صدا درومد...مادرم پارچه هارو با شک زمین گذاشت و گفت: آقاتون که این موقع نمیاد پس کی میتونه باشه؟مادرم به سمت در رفت و من و اقدس هم از روی ایوون نگاه میکردیم...متوجه نمیشدیم کی پشت در داره با مادرم صحبت میکنه ولی مادرم بعد از اینکه درو بست با خنده ای بر لب داخل خونه شد و در رو پشتش بست...هر دوی ما چشممون به مادرمون بود که بیاد و بگه چه خبره؟مادر داخل خونه شد و پاهای خوش تراشش رو روی هم انداخت و گفت: اقدس خانم بیا دخترم...اقدس سمت مادرم رفت و مادرم دست گره خورده اقدس رو از هم باز کرد و توی دستش گرفت و گفت: اقدس مامان جان امروز که رفتید بازار خوشگلیت کار دستت داده...اقدس کمی خودشو لوس کرد و مادرم ادامه داد: پسره حاج رجب دوست بابات غرفه داره بازار ازت خوشش اومده الانم مادرش بود اومده بود ازمون اجازه خواستگاری بگیره...درسته من از اقدس بزرگتر بودم ولی آرزوی خوشبختی اقدسم رو داشتم...از ته دلم خوشحال شدم و پریدم و بغلش کردم...اقدس هم منو بغل کرد...مادر: ولی باید از پدرت اجازه بگیریم بعد...من فهمیده بودم اقدس هم به این پسری که دنبالمون راه افتاده بود بی میل نیست...شب شد و پدر طبق معمول خسته از راه رسید و مادرم شام رو کشید و سر شام رو به پدرم گفت: آقا محمود نگا به دخترات کردی؟پدرم نگاهی مشکوک به ما انداخت خیسی سیبیلهای کلفتش رو گرفت و صداشو صاف کرد و گفت: چی شده؟مادرم لبخندی به پدرم زد و گفت: اقدست خواستگار داره اونم کی؟ پسر حاج رجب... حاج رجب معروف...پدرم اخماش تو هم رفت و گفت: من دختر بزرگتر از اقدس تو خونه دارم حاج رجب نباشه هرکی که میخواد باشه اول اعظم بعدش اقدس...مادرم جواب داد: خب آقا محمود شاید اعظم حالا حالاها نخواد ازدواج کنه خودش داره خواستگاراشو رد میکنه، ولی اقدس این مورد خوب رو نمیتونه رد کنه...پدرم قلپی آب خورد و ادامه داد: طوبی خانم دیگه ادامه نده لطفا اول اعظم بعد اقدس تمام...سرم زیر بود و احساس میکردم باعث و بانی ازدواج نکردن اقدس من بودم...اقدس زیبا بود و نمیتونست به پای منی بسوزه که هیچ خواستگاری قبولم نمیکرد و الکی میگفتم خودم جواب رد دادم...کاش اقدس ازدواج میکرد تا عذاب وجدان من کمتر میشد...مادرم کوتاه نیومد و ادامه داد: آقا محمود حالا به احترام حاج رجب بذار یکبار بیان صحبتامون رو بکنیم میگیم میمونن بعد اینکه اعظم ازدواج کرد علنی میکنیم...پدرم به فکر فرو رفت و گفت: نمیدونم هر کاری صلاحه بکن فقط به فکر آبروی منم باش خانم...
ادامه دارد...
✾࿐༅
༅࿐✾ @dastansaraaa✾࿐༅༅࿐✾ــــــــــــ
کانال ما را به دوستان خود معرفی کنید
داستانکده سها ͜͡❥ ble.ir/join/ABQF7nYyhk⃟*۱