د
چگونگی مهمتر از نتیجهخبر مهمتر است یا روایت؟ محمد جواد رحیمی (با تلخیص) در ادبیات همیشه این که تهش چه میشود مهم نیست؛ اینکه بعدش چه میشود مهم نیست. مهم چگونگی رسیدن به آن بعد است. آثاری که همه تمرکزشان پایان غافلگیرکننده است معمولاً یک بار مصرف هستند. انتهای روایتهایی مثل شاهنامه و روضهها را میدانیم اما اگر صرفاً دانستن پایان مهم است چرا باز دوست داریم این روایتها را بشنویم و بخوانیم؟ تا به حال شده یک فیلم یا کتاب را چندبار بخوانید؟ دلیلش چه بوده؟ دانستن دوباره و چندباره پایان؟ حتما نه! جنس ادبیات فقط دانستن نیست....
️ شهید آوینی میگوید: در سالهای پایانی جنگ، کار صداوسیما این شدهبود که فیلم فتوحات ما و کشتههای عراقی را نشان دهد و مارش پیروزی بزند؛ بدون اینکه روی رزمندههای خودمان و راه و روششان تمرکز کند. همین شد یکی از دلایلی که مردم از جنگ زدهشدند و کمتر به جبههها رفتند. روایت فتح برعکس بود: بیخیالِ نتیجه جنگ؛ از چگونگیها میگفت؛ از رزمندهها میگفت: از شخصیتشان، ماجرایشان، احساساتشان، دغدغههایشان، محل زندگی و رزمشان، پدر و مادرشان. از جهادشان میگفت چه با نصر چه با استشهاد. اصلا دعوای خبر و روایت همین است: دعوای بین گفتن نتیجه و پرداختن به چگونگی...https://ble.ir/thirdintifada/-4374594738802824430/1777368591231
، درنگ در فرهنگگزینه و گزیده تأملات و اخبار فرهنگ و اندیشهble.ir/join/MTc2YzA3Nmeitaa.com/de_rang۸:۰۵