| لانههایی برای تسخیر!فاطمه زارع پورآیا بهجای تکرار کلیشههای ۱۳ آبان، میتوان طرحی نو درانداخت؟۱۳ آبان فقط یک واقعه تاریخی نیست؛ یادآور لحظهای است که ملت ایران معنای واقعی استقلال را فریاد زد.«تسخیر لانه جاسوسی» حرکتی احساسی نبود، بلکه تبلورِ شعار اصلی انقلاب بود:
اخراج استکبار از خاک ایران و رهایی از استبداد فکری در ذهنها.جنگ دوازدهروزهی اخیر نیز بار دیگر چهرهی واقعی استکبار را آشکار کرد و اهمیت مقاومت را به یادمان آورد.مقاومت در منطق انقلاب اسلامی، احساس نیست؛ عقلانیت است.مقاومت یعنی: حفظ استقلال تصمیمگیری، ایجاد بازدارندگی و حرکت بهسوی پیشرفت بومی.در مقابل، سازش یعنی واگذاری اختیار و پذیرش تحقیر. و تجربهی چهار دهه گذشته نشان میدهد هرجا ایستادگی کردیم، پیش رفتیم؛ و هرجا عقب نشستیم، دشمن طلبکار شد.
امروز مقاومت فقط در عرصهی نظامی معنا پیدا نمیکند چرا که مدت هاست میدان اصلی نبرد، دیگر نظامی نیست؛ ذهنی است. جنگ ارادهها، جنگ روایتها، جنگ برای تسخیر باور انسانهاست. هر ذهن بیدار، یک «لانه» است که باید از نفوذ دشمن آزاد شود و به جبههی آگاهی و مقاومت بپیوندد.در چنین میدانی، طبیعی است که پرسیده شود:آیا میتوان در برابر نظامی به این وسعت و پیچیدگی ــ مثل آمریکا و منظومهی سلطهی جهانی ــ ایستاد؟پاسخ تجربهی ملت ایران روشن است: بله، میتوان.ایران با ایمان، علم و سازماندهی هوشمند، هیمنهی قدرتی را که ملتها را میترساند، در هم شکسته است.حتی در خود آمریکا نیز جوانانی علیه ساختار سلطه برمیخیزند؛ این یعنی منطق مقاومت جهانی و الهامبخش شده است. جمهوری اسلامی که طلیعهدار منطق مقاومت در جهان است، در ماههای اخیر، این مفهوم راهبردی را در میدان عمل نیز بهکار برد. در حقیقت نبرد دوازدهروزهی ایران و رژیم صهیونیستی، و حملهی مستقیم آمریکا به مراکز هستهای کشورمان، نقطهی عطفی در تاریخ بود؛آنجا که دشمن نقاب از چهره برداشت و ایران نشان داد میتواند پاسخ استراتژیک بدهد و بازدارندگی ایجاد کند.از این پس، مبارزه با استکبار نه شعار است و نه هیجان؛ بلکه تحلیل واقعی از جهان امروز است.ایران امروز، در یک سو راهبرد مبارزه با استکبار و مقاومت را اتخاذ کرده و از سوی دیگر، میداند که باید از درون خود را توانمند کند. چرا که راه عقلانی امروز ما، «قویشدن» است؛ علمی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی.ما خوب دانستهایم که پیشرفت در همراهی با نظم سلطه بهدست نمیآید، بلکه در استقلال فکری و ایستادگی ریشه دارد.تاریخ نشان داده است که توسعهی وابسته، ظاهری از رفاه دارد اما باطنی از تحقیر و تنها کالای عاریه ای بیش نیست.پیشرفت حقیقی و پایدار تنها در بستر مقاومت ممکن است؛ و جمهوری اسلامی خود گواه آن است.و در این میان، جنبش دانشجویی همان جریان زندهای است که باید پرچم این منطق را برافرازد؛دانشجو، ادامهدهندهی نسل تسخیر است — نه در اشغال سفارت، بلکه در فتح سنگرهای اندیشه و آگاهی.۱۳ آبانِ امروز یعنی تسخیر لانههای نفوذ در ذهن و رسانه، بازپسگیری استقلال فکری، و دفاع از منطق مقاومت در میدان روایت و تحلیل.
لذا به نظر می رسد حرف امروز جنبش دانشجویی در استانه سیزده آبان و روز مبارزه با استکبار می تواند همین باشدکه :تا وقتی ذهنها آزاد نشدهاند، هنوز لانههایی برای تسخیر باقی است.
ایستاده در روزهایِ آرزویِ تاریخ
@Didgah_org۱۷:۵۰