۲۲:۱۵
۲۲:۱۶
۲۲:۱۶
۲۲:۱۶
۲۲:۱۷
۵:۱۶
۵:۱۷
۱۸:۱۰
سلام کعبه عشق …میخواهم بگویم که فراقت ، جانم را به لبم رساندهدیدار جمال تو ، جرقه ای در وجودم شعله ور کرد که حرارتش را تا اعماق وجودم حس میکنممیسوزم از دوری ات .
قربان آن لحظهای میشوم که چشمانم برای اولین بار روی دلربایت را نظاره کرد و چنان از عظمت و جمال و جبروتت به وجد آمد که والاترین و زیباترین حرکت ، “سجده” بر خاک تو بود.
سجدهای که با تمام سجدههای عمرم فرق داشتخدایم را نزدیک تر از رگ گردنم حس کردم و جانانه ندای” لبیک اللهم لبیک” را نجوا میکردم.و چنان آغوش خدا گرم و دلچسپ بود که همانند “طفلی در بغل مادر ” به آرامش وصف نشدنی رسیده بودم.
و چه دوست داشتنی بود “لحظه دیدار عاشق و معشوق”
کعبه جانم ؛ قبل از وصالت حرفهای زیادی با تو داشتماز خواستهها و درد دلهایم و …ولی لال شدم از شکوه و صولتتاصلا بهتر است بگویم فراموش کردم همه چیز را و فقط وجودم تو را صدا میزد .
صفای در کنار تو بودن چه لذتی داشت و نفس کشیدن آنجا بوی بهشت میداد.
بنای ساختهی دست ابراهیم خلیل الله در ردایی “مشکی” عظمتی بینهایت داشتو چنان “سفیدی ” و نور را به قلبم تاباند کهمرا از “حضیض ذلت” تا “اوج رفعت” بالا برد.
مونسم ، آرامشم ، چه خوش لحظاتی بود عشقبازی و دیوانگی با تو …
وقتی ساعتها گوشهای مینشستم و در حال خوشم با تو ای مهربان خدایم از هر دری حرف میزدم و گریه میکردم و گاه میخندیدم را بیاد میآورم ؛ بر لحظه لحظه و ثانیه به ثانیهاش حسرت میخورم و با خودم میگویم” کی و چه زمانی دوباره میرسد وعدهی دیدار ما”
من با کوله باری از التماس دعاها و خواستههای بندگانت به سویت آمدمدر واقع من مامور به رساندن صدای بندگانت به تو بودم و امید دارم که نسیم خوش اجابت گونه هایشان را نوازش کند .
ای بهترین مامن و آرامشگاه من …وقتی در آغوشت بودم صدای گلبانگ اذانت برایم ستودنی ترین ترانه ی عمرم بود و چه گوارا بود طعم “عبودیت” در جوار “معبود.”
کعبه جانم ؛ ای چشم نوازترین صحنهی عالم،انصافا چه زیبا میدرخشیدی وقتی حاجیان بر گرد حریمت طواف عشق را بجا می آوردند و تو را همچون نگینی در بر گرفته بودند و تو همچنان برایشان دلبری میکردی و به دور از نژاد و رنگ و زبان همه را به یک سو میخواندی و شنونده زمزمههای تک تکشان بودی.آهتو را چه بخوانم …چه بگویم در وصفت که بیمثالی ...
“اللهم ارزقنی حج بیتک الحرام فی عامی هذا و فی کل عام …”
⚘
قربان آن لحظهای میشوم که چشمانم برای اولین بار روی دلربایت را نظاره کرد و چنان از عظمت و جمال و جبروتت به وجد آمد که والاترین و زیباترین حرکت ، “سجده” بر خاک تو بود.
سجدهای که با تمام سجدههای عمرم فرق داشتخدایم را نزدیک تر از رگ گردنم حس کردم و جانانه ندای” لبیک اللهم لبیک” را نجوا میکردم.و چنان آغوش خدا گرم و دلچسپ بود که همانند “طفلی در بغل مادر ” به آرامش وصف نشدنی رسیده بودم.
و چه دوست داشتنی بود “لحظه دیدار عاشق و معشوق”
کعبه جانم ؛ قبل از وصالت حرفهای زیادی با تو داشتماز خواستهها و درد دلهایم و …ولی لال شدم از شکوه و صولتتاصلا بهتر است بگویم فراموش کردم همه چیز را و فقط وجودم تو را صدا میزد .
صفای در کنار تو بودن چه لذتی داشت و نفس کشیدن آنجا بوی بهشت میداد.
بنای ساختهی دست ابراهیم خلیل الله در ردایی “مشکی” عظمتی بینهایت داشتو چنان “سفیدی ” و نور را به قلبم تاباند کهمرا از “حضیض ذلت” تا “اوج رفعت” بالا برد.
مونسم ، آرامشم ، چه خوش لحظاتی بود عشقبازی و دیوانگی با تو …
وقتی ساعتها گوشهای مینشستم و در حال خوشم با تو ای مهربان خدایم از هر دری حرف میزدم و گریه میکردم و گاه میخندیدم را بیاد میآورم ؛ بر لحظه لحظه و ثانیه به ثانیهاش حسرت میخورم و با خودم میگویم” کی و چه زمانی دوباره میرسد وعدهی دیدار ما”
من با کوله باری از التماس دعاها و خواستههای بندگانت به سویت آمدمدر واقع من مامور به رساندن صدای بندگانت به تو بودم و امید دارم که نسیم خوش اجابت گونه هایشان را نوازش کند .
ای بهترین مامن و آرامشگاه من …وقتی در آغوشت بودم صدای گلبانگ اذانت برایم ستودنی ترین ترانه ی عمرم بود و چه گوارا بود طعم “عبودیت” در جوار “معبود.”
کعبه جانم ؛ ای چشم نوازترین صحنهی عالم،انصافا چه زیبا میدرخشیدی وقتی حاجیان بر گرد حریمت طواف عشق را بجا می آوردند و تو را همچون نگینی در بر گرفته بودند و تو همچنان برایشان دلبری میکردی و به دور از نژاد و رنگ و زبان همه را به یک سو میخواندی و شنونده زمزمههای تک تکشان بودی.آهتو را چه بخوانم …چه بگویم در وصفت که بیمثالی ...
“اللهم ارزقنی حج بیتک الحرام فی عامی هذا و فی کل عام …”
⚘۱۶:۴۸