چه کربلا نرفته ها که کربلایی اند...
۲۱:۵۵
سانتیاگو ۸۴ روز قایق اش را به دریا انداخته بود ولی ماهی نگرفته بود. روز ۸۵ ام امید داشت که این بار ماهی می گیرد، باز هم قایق و نیزه و طعمه برداشته بود و به آب زده بود و پس از یک صید بی حاصل به ساحل بازگشته بود. پیرمرد و دریا داستان ماهیگیری است که میخواست بعد از آن روز باز قایق اش را بردارد ، باز نیزه و چاقویش را تیز کند، شاید حتی یک تور ماهی گیری، شبیه تور هایی که نقش آن بر کوفیه حک شده، تهیه کند و زیر نور خورشید به دریا بزند.بعضی از این آدم ها که در این کشتی ها در حال حرکت به سوی غزه هستند پیش از این تا تل آویو هم رفته اند و توسط رژیم به کشورشان دیپورت شده اند، بعضی هاشان اطمینان دارند که نمی توانند محاصره را بشکنند. بعضی هاشان احتمال می دهند شاید بتوانند کاری کنند و شاید برخی شان اندک امیدی داشته باشند که چه بسا به بهای جان بتوانند در ساحل غره پهلو بگیرند. اما انگار نه یقین مهم باشد، نه گمان و نه حتی امید. انگار که به دریا زدن مهم باشد، آنجا که ایمان آغاز می شود...در پس طلوع صبحی که ماهی گیر های غزه، طوفان شدند و به دریا زدند...#ناوگان_دریایی_صمود@ehzarism
۲۱:۱۷
بار ها به تو گفته بودم که میتوانم سالها به چشمانت نگاه کنم و خسته نشوم ، می توانم هر روز رازی تازه از کهکشان مدور درون پلکت دریابم و برایت افشا کنم. گفته بودم که میتوانم لحظه آغاز جهان را در چشم هایت ببینم ،که می توانم قدیمی ترین آثار هستی را در آنها حس کنم. گفته بودم که می توانی با چشمانت روحم را لمس کنی ، میتوانی وجودم را از شوق زندگی لبریز کنی ، می توانی با نگاهت دستم را بگیری ، گفته بودم که میتوانی با نگاهت مویم را شانه بزنی .من به تو ای عزیز، گفته بودم برای به آغوش کشیدنم، چشمانت کافی است. این ها را، همه اش را، به تو گفته بودم . بارها...من با چشم های تو دنیا را میدیدم ، برای همین آن روز، جهان به یکباره تاریک شد. کسی نور شمع ام را گرفت. در تاریکی دست دست دراز کردم تا دستانت را را بگیرم، گرمای خون دستان مجروحت، آتشم زد. حالا دیگر جایی تاریک نبود. حالا خودم یک شعله نور بودم.@ehzarism
۸:۲۹
در ذهنم واضح ترین تصویر از صالح خنده اش در روز ۷ اکتبر و اشک هاش هنگام ریخته شدن خون همشهری هاش بود ویدیو ای که کنار هم قرار می دادند و تمسخر میکردند اما به نظرم همین سند افتخارش بود. چه افتخاری که بالاتر از آنکه از عزت اسلام و مسلمین خشنود باشی و بر ظلمی که بر آنها رفته ناله سر دهی. حالا صالح شهید شده و نامش کنار دیگر شهدای طوفان قرار گرفته. جنگ شاید تمام شود ولی این طوفان را پایان نیست.
#طوفان_الاقصی @ehzarism
#طوفان_الاقصی @ehzarism
۱:۲۸
شهر زیباتر شده بود...
۱۰:۱۸
برای یک زندگی معمولی
دو نیمه ماه صحنه هایی از اینکه سازمان تبدیل به یک فرقه شده است را نمایش می دهد ، چند سکانسی از خانه تیمی ، کمی به عملیات مهندسی اشاره میکند ،به بایکوت کردن افراد خود سازمان توسط سازمان و اینکه سازمان در کل بد بود اما دال مرکزی قصه این چیز ها نیست. نه این چیز هاست نه اینکه شهید لاجوردی با توابین همکاری میکرد. داستان درباره نکوهش مبارزه و خواهش زندگی معمولی است. چپ ها اگر بد هستند به خاطر این نیست که عقاید ماتریالیستی شان آنها را روبرو عموم مسلمان ایران قرار می دهد ، اگر بد هستند به خاطر این نیست که در روز های جنگ ، در جهاد ملت اختلال ایجاد می کنند. چپ ها بد اند چون مبارزه می کنند و نظم زندگی معمولی را بر هم می زنند. و برای دیگران هزینه ایجاد می کنند. به دنبال زندگی معمولی است اما آرش کله اش بوی قورمه سبزی می دهد و قبول نمیکند. جالب است که وقتی ناو آمریکایی در خلیج فارس است و ما شاید در آستانه یک جنگ باشیم، به جای اعلام آنکه همه ملت خواهد جنگید . در دیالوگی وقتی شخصیت منفی داستان میگوید مبارزه هزینه و تاوان دارد، جای آنکه بپرسیم مبارزه با چه ؟ با جمهوری اسلامی که علم حقیقت را برداشته؟ می پرسیم چرا پدر و مادر ما باید هزینه اش را بدهند. خلاصه بیشتر از آنکه ایستادن مقابل حقیقت مذموم شماره شود نفس مبارزه تقبیح میشود. جای آنکه بی قاعده بودن در مبارزه نکوهیده شود. هزینه داشتن مبارزه غیر قابل قبول معرفی می شود.
@ehzarism
دو نیمه ماه صحنه هایی از اینکه سازمان تبدیل به یک فرقه شده است را نمایش می دهد ، چند سکانسی از خانه تیمی ، کمی به عملیات مهندسی اشاره میکند ،به بایکوت کردن افراد خود سازمان توسط سازمان و اینکه سازمان در کل بد بود اما دال مرکزی قصه این چیز ها نیست. نه این چیز هاست نه اینکه شهید لاجوردی با توابین همکاری میکرد. داستان درباره نکوهش مبارزه و خواهش زندگی معمولی است. چپ ها اگر بد هستند به خاطر این نیست که عقاید ماتریالیستی شان آنها را روبرو عموم مسلمان ایران قرار می دهد ، اگر بد هستند به خاطر این نیست که در روز های جنگ ، در جهاد ملت اختلال ایجاد می کنند. چپ ها بد اند چون مبارزه می کنند و نظم زندگی معمولی را بر هم می زنند. و برای دیگران هزینه ایجاد می کنند. به دنبال زندگی معمولی است اما آرش کله اش بوی قورمه سبزی می دهد و قبول نمیکند. جالب است که وقتی ناو آمریکایی در خلیج فارس است و ما شاید در آستانه یک جنگ باشیم، به جای اعلام آنکه همه ملت خواهد جنگید . در دیالوگی وقتی شخصیت منفی داستان میگوید مبارزه هزینه و تاوان دارد، جای آنکه بپرسیم مبارزه با چه ؟ با جمهوری اسلامی که علم حقیقت را برداشته؟ می پرسیم چرا پدر و مادر ما باید هزینه اش را بدهند. خلاصه بیشتر از آنکه ایستادن مقابل حقیقت مذموم شماره شود نفس مبارزه تقبیح میشود. جای آنکه بی قاعده بودن در مبارزه نکوهیده شود. هزینه داشتن مبارزه غیر قابل قبول معرفی می شود.
@ehzarism
۲۱:۰۷
زندگی نرمال علیه جنگ جنگ تا پیروزیه
۲۱:۱۲