ا
روزنگار جنگ
شعلهها مربوط به سوزاندن گاز اضافی در جزیره خارک است ، نه حمله یا آتشسوزی جدید./ تانکرترکرز یک مقام ایرانی هشدار داد که اگر اوضاع از کنترل خارج شود ، متحدان ایران نیز تنگه باب المندب را خواهند بست ./ رویترز قیمت زغالسنگ نیوکاسل به ۱۴۵ دلار در تن رسیده که بالاترین رقم از ۲۰۲۴ است/ خط انرژی صادرات نفت خام از بندر «ینبع» عربستان (در دریای سرخ) در هفتهای که از ۳۰ مارس (۱۰ فروردین) شروع شد، نسبت به هفته قبلش حدود ۱۵ درصد کاهش یافته و به طور متوسط به ۳.۹ میلیون بشکه در روز رسیده است./خط انرژی ایران بیشترین رشد درآمد نفتی را در ماه مارس در منطقه با وجود جنگ داشته./ رویترز جنگ ایران و آمریکا، بزرگترین شوک تأمین انرژی جهان تاکنون است./ آژانس بین المللی انرژی قیمت بنزین در ایالات متحده ۲۸.۴ درصد، در فرانسه ۲۰ درصد، در آلمان ۱۷ درصد و در انگلیس ۱۳.۲ درصد رشد کرده است. / انرژی پرس
#روزنگار_جنگ
ایپلماسی | @eplomacy
روزنگار جنگ شعلهها مربوط به سوزاندن گاز اضافی در جزیره خارک است ، نه حمله یا آتشسوزی جدید./ تانکرترکرز یک مقام ایرانی هشدار داد که اگر اوضاع از کنترل خارج شود ، متحدان ایران نیز تنگه باب المندب را خواهند بست ./ رویترز قیمت زغالسنگ نیوکاسل به ۱۴۵ دلار در تن رسیده که بالاترین رقم از ۲۰۲۴ است/ خط انرژی صادرات نفت خام از بندر «ینبع» عربستان (در دریای سرخ) در هفتهای که از ۳۰ مارس (۱۰ فروردین) شروع شد، نسبت به هفته قبلش حدود ۱۵ درصد کاهش یافته و به طور متوسط به ۳.۹ میلیون بشکه در روز رسیده است./خط انرژی ایران بیشترین رشد درآمد نفتی را در ماه مارس در منطقه با وجود جنگ داشته./ رویترز جنگ ایران و آمریکا، بزرگترین شوک تأمین انرژی جهان تاکنون است./ آژانس بین المللی انرژی قیمت بنزین در ایالات متحده ۲۸.۴ درصد، در فرانسه ۲۰ درصد، در آلمان ۱۷ درصد و در انگلیس ۱۳.۲ درصد رشد کرده است. / انرژی پرس#روزنگار_جنگ
ایپلماسی | @eplomacy
۲۲:۳۹
ایپلماسی | EPLOMACY حال ایران میتواند حداقل ۴۰ میلیارد مترمکعب از ظرفیت آتی گاز قطر را از طریق خطلوله (به جای توسعه ظرفیت الانجی) خریداری کرده و آن را در بازار منطقه صادر کند. این موضوع میتواند مسئله بازاریابی گاز قطر را حل کند و به علت نزدیکی محل توسعه این میادین با ایران، به سادگی و با هزینه بسیار کمتر از پایانه الانجی امکان انتقال این گاز به ایران وجود دارد. با توجه به قیمت ۲۵ تا ۵۵ سنتی النجی صادراتی قطر، احتمالا قیمت حدود ۲۰ سنت بر مترمکعب برای صادرات با خط لوله به ایران برای قطر جذاب خواهد بود. میتوان برای افزایش جذابیت برای طرف قطری، قرارداد را به این شکل منعقد کرد که نصف حجم آن به شکل سواپ به ترکیه از مسیر ایران انتقال یابد که این کار روابط بین ایران، ترکیه و قطر را در منطقه تقویت میکند که میتواند اثرات مثبتی در همگرایی منطقهای داشته باشد. نصف دیگر نیز توسط ایران خریداری و به کشورهای هدف ایران مانند عراق یا پاکستان صادر شود. عراق، پاکستان و ترکیه را از طریق امتیازاتی که ایران در عبور از تنگه میتواند به این کشورها ارائه کند، باید به خرید این گاز از ایران ترغیب کرد. علاوه بر پیشنهاد فوق، میتوان عدم تمدید قرارداد خطلوله دلفین و صادرات گاز آن به ایران نیز به طرف قطری پیشنهاد شود. خط لوله دلفین از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۳۱ طی قرارداد بین قطر، امارات و عمان حدود ۲۰ میلیارد مترمکعب در سال و با قیمت زیر ۷ سنت به این دو کشور صادر میکند که حدود ۱۷ میلیارد مترمکعب آن مربوط به امارات و مابقی برای عمان است. پیشنهادی که در این خصوص میتوان ارائه داد (با توجه تخاصم امارات با کشورهای منطقه)، قرارداد صادرات به امارات بعد از پایان آن تمدید نشود و مازاد گاز (۱۷ میلیارد مترمکعب) از طریق خط لوله به ایران صادر شود. در صورت ممانعت امارات از عبور سهم عمان از خاک خود در این شرایط، میتوان به جای ۱۷، کل ظرفیت این خط یعنی ۲۰ میلیارد مترمکعب توسط ایران دریافت و در منطقه پخش شود. در صورت توافق طرفین، حجم صادرات گاز قطر به ایران از سال ۲۰۳۱ به ۶۰ میلیارد مترمکعب نیز میتواند افزایش یابد. اجازه به تردد محدود محمولههای الانجی قطر در شرایط فعلی در ازای موافقت این کشور با طرح پیشنهادی میتواند مفید باشد. ضمنا قطر باید بداند در صورت عدم موافقت، در شرایط جنگی گاز این کشور اجازه عبور نخواهد داشت و در شرایط صلح نیز عوارض قابل توجهی باید بپردازد. #تنگه_هرمز #قطر #گاز ایپلماسی | @eplomacy
حال ایران میتواند حداقل ۴۰ میلیارد مترمکعب از ظرفیت آتی گاز قطر را از طریق خطلوله (به جای توسعه ظرفیت الانجی) خریداری کرده و آن را در بازار منطقه صادر کند. این موضوع میتواند مسئله بازاریابی گاز قطر را حل کند و به علت نزدیکی محل توسعه این میادین با ایران، به سادگی و با هزینه بسیار کمتر از پایانه الانجی امکان انتقال این گاز به ایران وجود دارد. با توجه به قیمت ۲۵ تا ۵۵ سنتی النجی صادراتی قطر، احتمالا قیمت حدود ۲۰ سنت بر مترمکعب برای صادرات با خط لوله به ایران برای قطر جذاب خواهد بود. میتوان برای افزایش جذابیت برای طرف قطری، قرارداد را به این شکل منعقد کرد که نصف حجم آن به شکل سواپ به ترکیه از مسیر ایران انتقال یابد که این کار روابط بین ایران، ترکیه و قطر را در منطقه تقویت میکند که میتواند اثرات مثبتی در همگرایی منطقهای داشته باشد. نصف دیگر نیز توسط ایران خریداری و به کشورهای هدف ایران مانند عراق یا پاکستان صادر شود. عراق، پاکستان و ترکیه را از طریق امتیازاتی که ایران در عبور از تنگه میتواند به این کشورها ارائه کند، باید به خرید این گاز از ایران ترغیب کرد. علاوه بر پیشنهاد فوق، میتوان عدم تمدید قرارداد خطلوله دلفین و صادرات گاز آن به ایران نیز به طرف قطری پیشنهاد شود. خط لوله دلفین از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۳۱ طی قرارداد بین قطر، امارات و عمان حدود ۲۰ میلیارد مترمکعب در سال و با قیمت زیر ۷ سنت به این دو کشور صادر میکند که حدود ۱۷ میلیارد مترمکعب آن مربوط به امارات و مابقی برای عمان است. پیشنهادی که در این خصوص میتوان ارائه داد (با توجه تخاصم امارات با کشورهای منطقه)، قرارداد صادرات به امارات بعد از پایان آن تمدید نشود و مازاد گاز (۱۷ میلیارد مترمکعب) از طریق خط لوله به ایران صادر شود. در صورت ممانعت امارات از عبور سهم عمان از خاک خود در این شرایط، میتوان به جای ۱۷، کل ظرفیت این خط یعنی ۲۰ میلیارد مترمکعب توسط ایران دریافت و در منطقه پخش شود. در صورت توافق طرفین، حجم صادرات گاز قطر به ایران از سال ۲۰۳۱ به ۶۰ میلیارد مترمکعب نیز میتواند افزایش یابد. اجازه به تردد محدود محمولههای الانجی قطر در شرایط فعلی در ازای موافقت این کشور با طرح پیشنهادی میتواند مفید باشد. ضمنا قطر باید بداند در صورت عدم موافقت، در شرایط جنگی گاز این کشور اجازه عبور نخواهد داشت و در شرایط صلح نیز عوارض قابل توجهی باید بپردازد. #تنگه_هرمز #قطر #گاز ایپلماسی | @eplomacy طبق بیانیه قرارگاه خاتمالانبیا، احتمالا دیشب خطلوله دلفین هم مورد هدف قرار گرفته است. گاز سرزمینهای اسلامی نباید به دوستان صهیونیستها در منطقه برسد.۱۱:۲۰
ایپلماسی | EPLOMACY تصویر
تصویر همچنین خطوط حبشان-فجیره امارات و بخشی از تاسیسات ینبع عربستان جزو اهداف شب گذشته بودهاند.۱۱:۲۷
حقوق دریایی تنگه هرمزچرا ایران بر حق عبور بیضرر تاکید دارد و نه حق عبور ترانزیتی
همان طور که پیشتر گفته شد، نصف تنگه هرمز در آبهای سرزمینی ایران است. این تنگه از منظر کنوانسیون ۱۹۸۲ تنگه بین المللی محسوب شده و قاعده عبور بیضرر بر آن حاکم نیست بلکه بر اساس رژیم حقوقی عبور ترانزیتی با آن رفتار میشود. اما ایران این کنوانسیون را در مجلس خود تصویب نکرده و ضمنا در طول این سالها به عرفی بودن حق عبور ترانزیتی از تنگه هرمز «اعتراض مستمر» داشته است، لذا میتوان چنین نتیجهگیری کرد که صرفا حق عبور بیضرر در آبهای ایرانی تنگه هرمز حاکم است و نه حق عبور ترانزیتی. اما دلیل تاکید ایران بر عدم حاکم بودن حق ترانزیتی بر تنگه هرمز چیست؟ به طور خلاصه در رژیم عبور ترانزیتی اختیارات دولت ساحلی به میزان زیادی کاهش خواهد یافت. مهمترین تفاوتهای عبور ترانزیتی با عبور بیضرر عبارت است از: - عبور ترانزیتی شامل پرواز بر فراز آبها نیز میشود؛ - دولت ساحلی حق ایجاد مانع برای ناوهای در حال عبور ندارد؛ - در صورت نقض تعهدات توسط ناو در حال عبـور از تنگه، دولت ساحلی حق اتخاذ تدابیری را ندارد؛ - ناوهای در حال عبور متعهد به برافراشـتن پرچـمکشور متبوع خود نیستند. بنابراین جمهوری اسلامی ایران برای پیگیری ایجاد محدودیت بر تنگه هرمز، باید بر حاکم بودن حق عبور بیضرر تنگه تاکید کند. اما با توجه به حاکمیت عمان بر نیمی از تنگه هرمز و قابلیت دریانوردی در این محدوده، ایران چه تدبیری برای جلوگیری از دورخوردن در مسیرهای عبور و مرور کشتیها باید بیندیشد؟ در آینده در خصوص نحوه همراه کردن عمان با سازوکار مدنظر ایران در تنگه هرمز خواهیم پرداخت.
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
حقوق دریایی تنگه هرمزچرا ایران بر حق عبور بیضرر تاکید دارد و نه حق عبور ترانزیتی همان طور که پیشتر گفته شد، نصف تنگه هرمز در آبهای سرزمینی ایران است. این تنگه از منظر کنوانسیون ۱۹۸۲ تنگه بین المللی محسوب شده و قاعده عبور بیضرر بر آن حاکم نیست بلکه بر اساس رژیم حقوقی عبور ترانزیتی با آن رفتار میشود. اما ایران این کنوانسیون را در مجلس خود تصویب نکرده و ضمنا در طول این سالها به عرفی بودن حق عبور ترانزیتی از تنگه هرمز «اعتراض مستمر» داشته است، لذا میتوان چنین نتیجهگیری کرد که صرفا حق عبور بیضرر در آبهای ایرانی تنگه هرمز حاکم است و نه حق عبور ترانزیتی. اما دلیل تاکید ایران بر عدم حاکم بودن حق ترانزیتی بر تنگه هرمز چیست؟ به طور خلاصه در رژیم عبور ترانزیتی اختیارات دولت ساحلی به میزان زیادی کاهش خواهد یافت. مهمترین تفاوتهای عبور ترانزیتی با عبور بیضرر عبارت است از: - عبور ترانزیتی شامل پرواز بر فراز آبها نیز میشود؛ - دولت ساحلی حق ایجاد مانع برای ناوهای در حال عبور ندارد؛ - در صورت نقض تعهدات توسط ناو در حال عبـور از تنگه، دولت ساحلی حق اتخاذ تدابیری را ندارد؛ - ناوهای در حال عبور متعهد به برافراشـتن پرچـمکشور متبوع خود نیستند. بنابراین جمهوری اسلامی ایران برای پیگیری ایجاد محدودیت بر تنگه هرمز، باید بر حاکم بودن حق عبور بیضرر تنگه تاکید کند. اما با توجه به حاکمیت عمان بر نیمی از تنگه هرمز و قابلیت دریانوردی در این محدوده، ایران چه تدبیری برای جلوگیری از دورخوردن در مسیرهای عبور و مرور کشتیها باید بیندیشد؟ در آینده در خصوص نحوه همراه کردن عمان با سازوکار مدنظر ایران در تنگه هرمز خواهیم پرداخت.#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۶:۵۰
روزنگار جنگ
چند ساعت پس از آتشبس و بازگشایی تنگه، هیچ ترددی صورت نگرفته است /مارین ترافیک دفاع هوایی کویت از صبح با حملات شدید پهپادهای ایرانی مقابله میکند. ۲۸ پهپاد به تأسیسات نفتی و نیروگاههای جنوب کویت حمله کردهاند./ ارتش کویت ایرانیها در ابتدا یک طرح دهبندی ارائه کردند که اساساً جدی نبود و کاملاً غیرقابلقبول بود./ سخنگوی کاخ سفید خط لوله نفت شرق به غرب عربستان سعودی که نفت خام را از خلیج فارس به دریای سرخ منتقل میکند، در یک ایستگاه پمپاژ مورد حمله پهپادی قرار گرفت./ فایننشال تایمز جهش قیمت نفت به ۹۵ دلار در پی توقف تردد در تنگه هرمز/ انرژی پرس ایران به ازای هر بشکه نفت عبوری از تنگه هرمز ۱ دلار دریافت می کند ؛ پرداخت باید به صورت ارز دیجیتال انجام شود./ فایننشال تایمز«هرمز» سلاح تازه و پولساز ایران شد!/ سی ان ان قیمت پایه گاز طبیعی اروپا پس از توافق آمریکا و ایران بر سر آتشبس دو هفتهای که میتواند بازارهای جهانی انرژی را آرام کند، در معاملات روز جاری سقوط کرد./ صداوسیما ایران در این دو هفته از کشتیهای عبوری تنگه هرمز عوارض دریافت خواهد کرد!/ آسوشیتدپرس
#روزنگار_جنگ
ایپلماسی | @eplomacy
روزنگار جنگ چند ساعت پس از آتشبس و بازگشایی تنگه، هیچ ترددی صورت نگرفته است /مارین ترافیک دفاع هوایی کویت از صبح با حملات شدید پهپادهای ایرانی مقابله میکند. ۲۸ پهپاد به تأسیسات نفتی و نیروگاههای جنوب کویت حمله کردهاند./ ارتش کویت ایرانیها در ابتدا یک طرح دهبندی ارائه کردند که اساساً جدی نبود و کاملاً غیرقابلقبول بود./ سخنگوی کاخ سفید خط لوله نفت شرق به غرب عربستان سعودی که نفت خام را از خلیج فارس به دریای سرخ منتقل میکند، در یک ایستگاه پمپاژ مورد حمله پهپادی قرار گرفت./ فایننشال تایمز جهش قیمت نفت به ۹۵ دلار در پی توقف تردد در تنگه هرمز/ انرژی پرس ایران به ازای هر بشکه نفت عبوری از تنگه هرمز ۱ دلار دریافت می کند ؛ پرداخت باید به صورت ارز دیجیتال انجام شود./ فایننشال تایمز«هرمز» سلاح تازه و پولساز ایران شد!/ سی ان ان قیمت پایه گاز طبیعی اروپا پس از توافق آمریکا و ایران بر سر آتشبس دو هفتهای که میتواند بازارهای جهانی انرژی را آرام کند، در معاملات روز جاری سقوط کرد./ صداوسیما ایران در این دو هفته از کشتیهای عبوری تنگه هرمز عوارض دریافت خواهد کرد!/ آسوشیتدپرس#روزنگار_جنگ
ایپلماسی | @eplomacy
۲۱:۱۵
سه الزام مهم برای مدیریت تنگه هرمز در دوره آتشبسرویه بلندمدت عبور از تنگه در این دوره باید پایهریزی شود
با توافق آتشبس بین ایران و دشمن آمریکایی-صهیونیستی، دو طرف احتمالا در روزهای آینده مذاکراتی را برای پایان درگیریها شروع خواهند کرد. هرچند با اتفاقات رخداده در لبنان و اظهارات مقامات آمریکایی، کموکیف این مذاکرات مبهم و احتمال به نتیجه رسیدن آن پایین به نظر میرسد، اما در هر صورت فعلا تبادل آتش بین ایران و آمریکا متوقف شده و شرایطی متفاوت از جنگ ایجاد شده است. در این خصوص مسئولین کشور هم اظهار کردهاند که بهطور کنترلشده اجازه عبور کشتیها را از تنگه هرمز، به عنوان ابزار ژئوپلتیکی اصلی ایران در این جنگ، خواهند داد. اما ایران در شرایط فعلی چگونه باید از ابزار تنگه استفاده کند؟ سه نکته مهم در چگونگی استفاده از کارت تنگه در آتشبس باید مد نظر قرار گیرد: ۱- اعمال حاکمیت بر تردد از تنگه با اخذ اطلاعات کشتیهای عبوری ۲- اخذ عوارض بابت خدمات تأمین امنیت و ایمنی عبور به میزان ۱ تا ۲ میلیون دلار برای هر کشتی، متناسب با محموله و کشورهای ذینفع ۳- محدود کردن تعداد عبور کشتیها به حداکثر ۱۰ کشتی در روز (حدود ۱۰ درصد تردد دوره صلح) اتخاذ چنین رویکردی در دوره گذار فعلی و اجتناب از مجوزهای بدون قاعده که حس موقت بودن محدودیت تنگه را القا میکند، باعث خواهد شد به تدریج نحوه مدیریت ایران بر این تنگه تثبیت گردد.
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
سه الزام مهم برای مدیریت تنگه هرمز در دوره آتشبسرویه بلندمدت عبور از تنگه در این دوره باید پایهریزی شود با توافق آتشبس بین ایران و دشمن آمریکایی-صهیونیستی، دو طرف احتمالا در روزهای آینده مذاکراتی را برای پایان درگیریها شروع خواهند کرد. هرچند با اتفاقات رخداده در لبنان و اظهارات مقامات آمریکایی، کموکیف این مذاکرات مبهم و احتمال به نتیجه رسیدن آن پایین به نظر میرسد، اما در هر صورت فعلا تبادل آتش بین ایران و آمریکا متوقف شده و شرایطی متفاوت از جنگ ایجاد شده است. در این خصوص مسئولین کشور هم اظهار کردهاند که بهطور کنترلشده اجازه عبور کشتیها را از تنگه هرمز، به عنوان ابزار ژئوپلتیکی اصلی ایران در این جنگ، خواهند داد. اما ایران در شرایط فعلی چگونه باید از ابزار تنگه استفاده کند؟ سه نکته مهم در چگونگی استفاده از کارت تنگه در آتشبس باید مد نظر قرار گیرد: ۱- اعمال حاکمیت بر تردد از تنگه با اخذ اطلاعات کشتیهای عبوری ۲- اخذ عوارض بابت خدمات تأمین امنیت و ایمنی عبور به میزان ۱ تا ۲ میلیون دلار برای هر کشتی، متناسب با محموله و کشورهای ذینفع ۳- محدود کردن تعداد عبور کشتیها به حداکثر ۱۰ کشتی در روز (حدود ۱۰ درصد تردد دوره صلح) اتخاذ چنین رویکردی در دوره گذار فعلی و اجتناب از مجوزهای بدون قاعده که حس موقت بودن محدودیت تنگه را القا میکند، باعث خواهد شد به تدریج نحوه مدیریت ایران بر این تنگه تثبیت گردد.#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۳:۲۲
چین چه راهکارهایی برای محافظت خود از اختلال عرضه در تنگه هرمز دارد؟
رویترز
علیرغم اینکه چین در بین کشورها بیشترین واردات انرژی را از تنگه هرمز دارد، اما همان قدر هم بیشترین توانایی را برای محافظت از خود در برابر کاهش عرضه انرژی از این آبراه دارد. علت این وضعیت مطلوب چین را در عوامل زیر میتوان خلاصه کرد: ۱. رشد سریع خودروهای الکتریکی (معادل ۵۰ درصد فروش کل خودروها در سال گذشته) که باعث توقف روند رشد سریع تقاضای نفت در این بخش شده است. کاهش تقاضای ناشی از استفاده از خودروهای الکتریکی در سال ۲۰۲۵ معادل واردات نفت از عربستان تخمین زده میشود. ۲. تکیه تولید برق بر زغالسنگ و رشد سریع تجدیدپذیرها، که هر دو متکی به توان داخلی است. ۳. تنوع واردات نفت. مثلا ژاپن ۸۰ درصد نفت خود را از عربستان و امارات وارد میکند، اما چین ۸۰ درصد نفت خود را از ۸ کشور. ۴. ذخایر قابل توجه نفت، که معادل ۷ ماه از واردات از تنگه هرمز را پوشش میدهد. ۵. رشد قابل توجه تولید داخلی، بهویژه در گاز. ۴۰ درصد از نفت خام و ۶۰ درصد از گاز مصرفی چین در داخل تولید میشود. ۶. واردات گسترده گاز از طریق خطلوله. ۲۰ درصد گاز مصرفی از طریق واردات با خطلوله تامین میشود و روند روبهرشد آن باعث کاهش واردات الانجی شده است.
#تنگه_هرمز#نفت #گاز
ایپلماسی | @eplomacy
چین چه راهکارهایی برای محافظت خود از اختلال عرضه در تنگه هرمز دارد؟ رویترز علیرغم اینکه چین در بین کشورها بیشترین واردات انرژی را از تنگه هرمز دارد، اما همان قدر هم بیشترین توانایی را برای محافظت از خود در برابر کاهش عرضه انرژی از این آبراه دارد. علت این وضعیت مطلوب چین را در عوامل زیر میتوان خلاصه کرد: ۱. رشد سریع خودروهای الکتریکی (معادل ۵۰ درصد فروش کل خودروها در سال گذشته) که باعث توقف روند رشد سریع تقاضای نفت در این بخش شده است. کاهش تقاضای ناشی از استفاده از خودروهای الکتریکی در سال ۲۰۲۵ معادل واردات نفت از عربستان تخمین زده میشود. ۲. تکیه تولید برق بر زغالسنگ و رشد سریع تجدیدپذیرها، که هر دو متکی به توان داخلی است. ۳. تنوع واردات نفت. مثلا ژاپن ۸۰ درصد نفت خود را از عربستان و امارات وارد میکند، اما چین ۸۰ درصد نفت خود را از ۸ کشور. ۴. ذخایر قابل توجه نفت، که معادل ۷ ماه از واردات از تنگه هرمز را پوشش میدهد. ۵. رشد قابل توجه تولید داخلی، بهویژه در گاز. ۴۰ درصد از نفت خام و ۶۰ درصد از گاز مصرفی چین در داخل تولید میشود. ۶. واردات گسترده گاز از طریق خطلوله. ۲۰ درصد گاز مصرفی از طریق واردات با خطلوله تامین میشود و روند روبهرشد آن باعث کاهش واردات الانجی شده است.#تنگه_هرمز#نفت #گاز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۱:۱۰
ایپلماسی | EPLOMACY حقوق دریایی تنگه هرمز چرا ایران بر حق عبور بیضرر تاکید دارد و نه حق عبور ترانزیتی همان طور که پیشتر گفته شد، نصف تنگه هرمز در آبهای سرزمینی ایران است. این تنگه از منظر کنوانسیون ۱۹۸۲ تنگه بین المللی محسوب شده و قاعده عبور بیضرر بر آن حاکم نیست بلکه بر اساس رژیم حقوقی عبور ترانزیتی با آن رفتار میشود. اما ایران این کنوانسیون را در مجلس خود تصویب نکرده و ضمنا در طول این سالها به عرفی بودن حق عبور ترانزیتی از تنگه هرمز «اعتراض مستمر» داشته است، لذا میتوان چنین نتیجهگیری کرد که صرفا حق عبور بیضرر در آبهای ایرانی تنگه هرمز حاکم است و نه حق عبور ترانزیتی. اما دلیل تاکید ایران بر عدم حاکم بودن حق ترانزیتی بر تنگه هرمز چیست؟ به طور خلاصه در رژیم عبور ترانزیتی اختیارات دولت ساحلی به میزان زیادی کاهش خواهد یافت. مهمترین تفاوتهای عبور ترانزیتی با عبور بیضرر عبارت است از: - عبور ترانزیتی شامل پرواز بر فراز آبها نیز میشود؛ - دولت ساحلی حق ایجاد مانع برای ناوهای در حال عبور ندارد؛ - در صورت نقض تعهدات توسط ناو در حال عبـور از تنگه، دولت ساحلی حق اتخاذ تدابیری را ندارد؛ - ناوهای در حال عبور متعهد به برافراشـتن پرچـمکشور متبوع خود نیستند. بنابراین جمهوری اسلامی ایران برای پیگیری ایجاد محدودیت بر تنگه هرمز، باید بر حاکم بودن حق عبور بیضرر تنگه تاکید کند. اما با توجه به حاکمیت عمان بر نیمی از تنگه هرمز و قابلیت دریانوردی در این محدوده، ایران چه تدبیری برای جلوگیری از دورخوردن در مسیرهای عبور و مرور کشتیها باید بیندیشد؟ در آینده در خصوص نحوه همراه کردن عمان با سازوکار مدنظر ایران در تنگه هرمز خواهیم پرداخت. #تنگه_هرمز ایپلماسی | @eplomacy
حقوق دریایی تنگه هرمز چرا ایران بر حق عبور بیضرر تاکید دارد و نه حق عبور ترانزیتی همان طور که پیشتر گفته شد، نصف تنگه هرمز در آبهای سرزمینی ایران است. این تنگه از منظر کنوانسیون ۱۹۸۲ تنگه بین المللی محسوب شده و قاعده عبور بیضرر بر آن حاکم نیست بلکه بر اساس رژیم حقوقی عبور ترانزیتی با آن رفتار میشود. اما ایران این کنوانسیون را در مجلس خود تصویب نکرده و ضمنا در طول این سالها به عرفی بودن حق عبور ترانزیتی از تنگه هرمز «اعتراض مستمر» داشته است، لذا میتوان چنین نتیجهگیری کرد که صرفا حق عبور بیضرر در آبهای ایرانی تنگه هرمز حاکم است و نه حق عبور ترانزیتی. اما دلیل تاکید ایران بر عدم حاکم بودن حق ترانزیتی بر تنگه هرمز چیست؟ به طور خلاصه در رژیم عبور ترانزیتی اختیارات دولت ساحلی به میزان زیادی کاهش خواهد یافت. مهمترین تفاوتهای عبور ترانزیتی با عبور بیضرر عبارت است از: - عبور ترانزیتی شامل پرواز بر فراز آبها نیز میشود؛ - دولت ساحلی حق ایجاد مانع برای ناوهای در حال عبور ندارد؛ - در صورت نقض تعهدات توسط ناو در حال عبـور از تنگه، دولت ساحلی حق اتخاذ تدابیری را ندارد؛ - ناوهای در حال عبور متعهد به برافراشـتن پرچـمکشور متبوع خود نیستند. بنابراین جمهوری اسلامی ایران برای پیگیری ایجاد محدودیت بر تنگه هرمز، باید بر حاکم بودن حق عبور بیضرر تنگه تاکید کند. اما با توجه به حاکمیت عمان بر نیمی از تنگه هرمز و قابلیت دریانوردی در این محدوده، ایران چه تدبیری برای جلوگیری از دورخوردن در مسیرهای عبور و مرور کشتیها باید بیندیشد؟ در آینده در خصوص نحوه همراه کردن عمان با سازوکار مدنظر ایران در تنگه هرمز خواهیم پرداخت. #تنگه_هرمز ایپلماسی | @eplomacy
حقوق دریایی تنگه هرمزمسئله تفاوت رژیم حقوقی در شمال و جنوب تنگه
گفته شد که نیمی از تنگه هرمز در آبهای سرزمینی عمان واقع است. عمان برخلاف ایران، کنوانسیون ۱۹۸۲ را امضا نموده و در آبهای این کشور عبور ترانزیتی حاکم است. لذا دو رژیم حقوقی متفاوت، یعنی عبور بیضرر و عبور ترانزیتی به ترتیب در شمال و جنوب تنگه حاکم است. این وضعیت باعث خواهد شد در صورت وضع عوارض (بابت ارائه خدمات ایمنی و امنیتی) از طرف ایران، عمده کشتیها به عبور از مسیر عمان ترغیب شوند. بهویژه که به لحاظ حقوقی امکان «تعقیب فوری» (hot pursuit) برای ایران در آبهای عمان به منظور تسری حاکمیت خود در این آبها وجود ندارد؛ زیرا این امکان وقتی فراهم میشود که اولا کشتی مورد نظر وارد آبهای ایران شده و ثانیا هنوز وارد آبهای سرزمینی کشور دیگری نشده باشد. همچنین، به علت عضویت عمان در کنوانسیون ۱۹۸۲، ادعاهای حقوقی سایر کشورها در خصوص عبور از بخش عمانی تنگه نیز در یکی از سازوکارهای حل اختلافی که ذیل این کنوانسیون ترتیب داده شده رسیدگی خواهد شد (دیوان بین المللی حقوق دریاها، دیوان بین المللی دادگستری یا دیوان داوری خاص ذیل ضمیمه ۷ یا ۸). با توجه به این وضعیت حقوقی متفاوت در تنگه، برای مدیریت این آبراه توسط ایران (و عمان) باید رژیم حقوقی آن یکسان گردد، که لازمه این موضوع خارج شدن عمان از کنوانسیون مذکور است. این اقدام نیز رویهای ۱۲ ماهه است که با احتساب دوره ۶ ماهه عمل به تعهدات بعد از خروج، این مدت به ۱۸ ماه افزایش مییابد. بنابراین، برای تثبیت قواعد مد نظر ایران بر تنگه لازم است برای حداقل ۲ سال از عبور و مرور در بخش عمانی تنگه جلوگیری کرد، که شرایط جنگی کنونی موقعیت مناسبی برای این کار است. در واقع با این کار عذر موجهی برای طرف عمانی مبنی بر عدم اجازه عبور ترانزیتی به کشتیها فراهم میشود. با تثبیت قواعد جدید ایران، به مرور عمان نیز تمایل خواهد داشت برای استفاده از منافع اقتصادی آن از کنوانسیون ۱۹۸۲ خارج شده و با ایران برای مدیریت تنگه همکاری کند، که پذیرش بینالمللی برای این قاعدهگذاری جدید را افزایش خواهد داد.
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
حقوق دریایی تنگه هرمزمسئله تفاوت رژیم حقوقی در شمال و جنوب تنگه گفته شد که نیمی از تنگه هرمز در آبهای سرزمینی عمان واقع است. عمان برخلاف ایران، کنوانسیون ۱۹۸۲ را امضا نموده و در آبهای این کشور عبور ترانزیتی حاکم است. لذا دو رژیم حقوقی متفاوت، یعنی عبور بیضرر و عبور ترانزیتی به ترتیب در شمال و جنوب تنگه حاکم است. این وضعیت باعث خواهد شد در صورت وضع عوارض (بابت ارائه خدمات ایمنی و امنیتی) از طرف ایران، عمده کشتیها به عبور از مسیر عمان ترغیب شوند. بهویژه که به لحاظ حقوقی امکان «تعقیب فوری» (hot pursuit) برای ایران در آبهای عمان به منظور تسری حاکمیت خود در این آبها وجود ندارد؛ زیرا این امکان وقتی فراهم میشود که اولا کشتی مورد نظر وارد آبهای ایران شده و ثانیا هنوز وارد آبهای سرزمینی کشور دیگری نشده باشد. همچنین، به علت عضویت عمان در کنوانسیون ۱۹۸۲، ادعاهای حقوقی سایر کشورها در خصوص عبور از بخش عمانی تنگه نیز در یکی از سازوکارهای حل اختلافی که ذیل این کنوانسیون ترتیب داده شده رسیدگی خواهد شد (دیوان بین المللی حقوق دریاها، دیوان بین المللی دادگستری یا دیوان داوری خاص ذیل ضمیمه ۷ یا ۸). با توجه به این وضعیت حقوقی متفاوت در تنگه، برای مدیریت این آبراه توسط ایران (و عمان) باید رژیم حقوقی آن یکسان گردد، که لازمه این موضوع خارج شدن عمان از کنوانسیون مذکور است. این اقدام نیز رویهای ۱۲ ماهه است که با احتساب دوره ۶ ماهه عمل به تعهدات بعد از خروج، این مدت به ۱۸ ماه افزایش مییابد. بنابراین، برای تثبیت قواعد مد نظر ایران بر تنگه لازم است برای حداقل ۲ سال از عبور و مرور در بخش عمانی تنگه جلوگیری کرد، که شرایط جنگی کنونی موقعیت مناسبی برای این کار است. در واقع با این کار عذر موجهی برای طرف عمانی مبنی بر عدم اجازه عبور ترانزیتی به کشتیها فراهم میشود. با تثبیت قواعد جدید ایران، به مرور عمان نیز تمایل خواهد داشت برای استفاده از منافع اقتصادی آن از کنوانسیون ۱۹۸۲ خارج شده و با ایران برای مدیریت تنگه همکاری کند، که پذیرش بینالمللی برای این قاعدهگذاری جدید را افزایش خواهد داد.#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۳:۵۲
ایپلماسی | EPLOMACY همچنین خطوط حبشان-فجیره امارات و بخشی از تاسیسات ینبع عربستان جزو اهداف شب گذشته بودهاند.
همچنین خطوط حبشان-فجیره امارات و بخشی از تاسیسات ینبع عربستان جزو اهداف شب گذشته بودهاند. ارزیابی ایپلماسی از مجموع خسارات تاسیسات تولید، پالایشگاهها و خطلوله عربستان نشان میدهد صادرات نفت خام عربستان در ماه آوریل حدود ۵۰۰ هزار بشکه در روز کاهش خواهد یافت.میزان دقیق خسارت بر ظرفیت صادراتی امارات مشخص نیست.۱۷:۰۸
وقتی قیمت بنزین بالا میرود، پایین آوردن آن دشوار است
وال استریت ژورنال
آمریکاییها با وجود آتشبس موقت در خاورمیانه، با واقعیت جدید و تلخی روبرو هستند: به نظر میرسد قیمت بنزین ۴ دلاری همچنان پابرجا خواهد ماند. اگرچه آتشبس منجر به کاهش در قیمت نفت خام آمریکا برای تحویل در ماههای آینده شد، اما فشار مداوم بر بازار فیزیکی نفت برای تولید همه چیز از بنزین و گازوئیل گرفته تا محصولات پتروشیمی همچنان ادامه دارد. قیمتهای لحظهای برای محمولههای نفت خام در دنیای واقعی همچنان بسیار بالاتر باقی ماند و به ۱۴۵ دلار در هر بشکه رسید. هرچه پالایشگاهها مجبور باشند هزینه بیشتری برای تحویل نفت خام بپردازند، هزینه بیشتری برای سوخت باید تعیین کنند. تحلیلگران میگویند اگر تنگه هرمز به طور کامل بازگشایی شود، میانگین قیمت بنزین در آمریکا روزانه چند سنت کاهش مییابد. اپراتورهای پمپ بنزین که حاشیه سودشان با افزایش سریع هزینههای عمدهفروشی کاهش مییابد، تمایل دارند قیمتها را به تدریج کاهش دهند تا حاشیه سود افزایش یابد. افزایش شدید قیمت بنزین، ضربه بزرگی به درآمد خالص همه آمریکائیها وارد میکند. اگر قیمت بنزین در ایالات متحده تا ماه مه یا ژوئن کاهش نیافته باشد، مشکل بیشتر میشود. تحلیلگران جیپی مورگان تخمین میزنند که اگر افزایش اخیر قیمت بنزین تا پایان سال ادامه یابد، مجموع هزینهها میتواند به ۱۰۰ میلیارد دلار برسد و هرگونه اختلال طولانیمدت در تنگه هرمز میتواند این هزینه را حتی بیشتر کند.
#تنگه_هرمز#فراورده
ایپلماسی | @eplomacy
وقتی قیمت بنزین بالا میرود، پایین آوردن آن دشوار است وال استریت ژورنالآمریکاییها با وجود آتشبس موقت در خاورمیانه، با واقعیت جدید و تلخی روبرو هستند: به نظر میرسد قیمت بنزین ۴ دلاری همچنان پابرجا خواهد ماند. اگرچه آتشبس منجر به کاهش در قیمت نفت خام آمریکا برای تحویل در ماههای آینده شد، اما فشار مداوم بر بازار فیزیکی نفت برای تولید همه چیز از بنزین و گازوئیل گرفته تا محصولات پتروشیمی همچنان ادامه دارد. قیمتهای لحظهای برای محمولههای نفت خام در دنیای واقعی همچنان بسیار بالاتر باقی ماند و به ۱۴۵ دلار در هر بشکه رسید. هرچه پالایشگاهها مجبور باشند هزینه بیشتری برای تحویل نفت خام بپردازند، هزینه بیشتری برای سوخت باید تعیین کنند. تحلیلگران میگویند اگر تنگه هرمز به طور کامل بازگشایی شود، میانگین قیمت بنزین در آمریکا روزانه چند سنت کاهش مییابد. اپراتورهای پمپ بنزین که حاشیه سودشان با افزایش سریع هزینههای عمدهفروشی کاهش مییابد، تمایل دارند قیمتها را به تدریج کاهش دهند تا حاشیه سود افزایش یابد. افزایش شدید قیمت بنزین، ضربه بزرگی به درآمد خالص همه آمریکائیها وارد میکند. اگر قیمت بنزین در ایالات متحده تا ماه مه یا ژوئن کاهش نیافته باشد، مشکل بیشتر میشود. تحلیلگران جیپی مورگان تخمین میزنند که اگر افزایش اخیر قیمت بنزین تا پایان سال ادامه یابد، مجموع هزینهها میتواند به ۱۰۰ میلیارد دلار برسد و هرگونه اختلال طولانیمدت در تنگه هرمز میتواند این هزینه را حتی بیشتر کند.#تنگه_هرمز#فراورده
ایپلماسی | @eplomacy
۱۸:۳۱
عصر دریاهای آزاد در حال فروپاشی است و اکنون همه باید هزینه آن را بپردازند
وال استریت ژورنال
تفکر آمریکایی پس از جنگ جهانی اول به حمایت از دریانوردی آزاد برای همه کشورها منجر شد. این ایده با تبدیل نیروی دریایی ایالات متحده به نیروی پلیس دریایی جهانی پس از جنگ جهانی دوم بود که اجرایی شد. در آن زمان، بیشتر کالاهای تولیدی از طریق زمینی جابجا میشدند و اقتصاد ایالات متحده توسط تولیدکنندگان کوچک محلی اداره میشد. رشد ترافیک دریایی در دهههای بعد، باعث ظهور شرکتهای بزرگ شد که مواد اولیه را از تأمینکنندگان دورافتاده خریداری میکردند. رهبران ایالات متحده معتقد بودند که آمریکاییها و متحدانشان از چنین تجارت آزادی بین کشورهای دوست سود میبرند. تجارت جهانی رونق گرفت و اقتصاد ایالات متحده در این رشد پیشتاز بود. اکنون، این سیستم در شش آبراه که بخش عظیمی از تجارت جهانی را تشکیل میدهند، در حال آزمایش است. در دریای بالتیک، روسیه با حمل نفت و گاز توسط "ناوگان سایه" تحریمهای بینالمللی را نادیده میگیرد. ترافیک دریای سرخ هم از سال ۲۰۲۴، زمانی که حوثیها [انصارالله] اولین کشتی غیرنظامی را غرق کردند، بهبود نیافته است. این اقدام به یمنیها نفوذ گستردهای بر عبور کشتیها از کانال سوئز داد. دریاسالار بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده، میگوید: «اگر جهان پرداخت عوارض برای تنگه هرمز را بپذیرد، چگونه میتوانیم با ادعای چین مبنی بر اینکه کل دریای چین جنوبی آبهای سرزمینی چین است، برخورد کنیم؟ اگر چین دریای چین جنوبی (گذرگاه بیش از یک چهارم تجارت جهانی) را کنترل کند، اساساً اقتصاد جهانی را کنترل میکند. جایی که دریاهای آزاد پایان مییابند، درگیریها آغاز میشوند». در حال حاضر، حتی مشخص نیست که مالکان کشتی چگونه قرار است بدون نقض تحریمهای آمریکا، هزینه عوارض جدید ایران را بپردازند. تاکنون کشتیهای روسی و چینی از دسترسی ترجیحی برخوردار بودهاند. سپاه پاسداران ایران در حال قدرتنمایی است و کشتیها را بر اساس میزان دوستی کشورهایشان رتبهبندی میکند. در پایینترین رتبهبندی، ایالات متحده و اسرائیل قرار دارند. استاد حقوق دریانوردی دانشگاه لندن، میگوید: «به نظر میرسد حقوق بینالملل در خلیج فارس به نقطه بحرانی رسیده است».
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
عصر دریاهای آزاد در حال فروپاشی است و اکنون همه باید هزینه آن را بپردازند وال استریت ژورنال تفکر آمریکایی پس از جنگ جهانی اول به حمایت از دریانوردی آزاد برای همه کشورها منجر شد. این ایده با تبدیل نیروی دریایی ایالات متحده به نیروی پلیس دریایی جهانی پس از جنگ جهانی دوم بود که اجرایی شد. در آن زمان، بیشتر کالاهای تولیدی از طریق زمینی جابجا میشدند و اقتصاد ایالات متحده توسط تولیدکنندگان کوچک محلی اداره میشد. رشد ترافیک دریایی در دهههای بعد، باعث ظهور شرکتهای بزرگ شد که مواد اولیه را از تأمینکنندگان دورافتاده خریداری میکردند. رهبران ایالات متحده معتقد بودند که آمریکاییها و متحدانشان از چنین تجارت آزادی بین کشورهای دوست سود میبرند. تجارت جهانی رونق گرفت و اقتصاد ایالات متحده در این رشد پیشتاز بود. اکنون، این سیستم در شش آبراه که بخش عظیمی از تجارت جهانی را تشکیل میدهند، در حال آزمایش است. در دریای بالتیک، روسیه با حمل نفت و گاز توسط "ناوگان سایه" تحریمهای بینالمللی را نادیده میگیرد. ترافیک دریای سرخ هم از سال ۲۰۲۴، زمانی که حوثیها [انصارالله] اولین کشتی غیرنظامی را غرق کردند، بهبود نیافته است. این اقدام به یمنیها نفوذ گستردهای بر عبور کشتیها از کانال سوئز داد. دریاسالار بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده، میگوید: «اگر جهان پرداخت عوارض برای تنگه هرمز را بپذیرد، چگونه میتوانیم با ادعای چین مبنی بر اینکه کل دریای چین جنوبی آبهای سرزمینی چین است، برخورد کنیم؟ اگر چین دریای چین جنوبی (گذرگاه بیش از یک چهارم تجارت جهانی) را کنترل کند، اساساً اقتصاد جهانی را کنترل میکند. جایی که دریاهای آزاد پایان مییابند، درگیریها آغاز میشوند». در حال حاضر، حتی مشخص نیست که مالکان کشتی چگونه قرار است بدون نقض تحریمهای آمریکا، هزینه عوارض جدید ایران را بپردازند. تاکنون کشتیهای روسی و چینی از دسترسی ترجیحی برخوردار بودهاند. سپاه پاسداران ایران در حال قدرتنمایی است و کشتیها را بر اساس میزان دوستی کشورهایشان رتبهبندی میکند. در پایینترین رتبهبندی، ایالات متحده و اسرائیل قرار دارند. استاد حقوق دریانوردی دانشگاه لندن، میگوید: «به نظر میرسد حقوق بینالملل در خلیج فارس به نقطه بحرانی رسیده است».#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۶:۰۱
خط لوله ایلات-عسقلان باید در این جنگ تعیین تکلیف شودمیراث نامبارک پهلوی
با توجه به افزایش انگیزهها برای دور زدن تنگه هرمز بعد از اتمام جنگ، یکی از مسیرهایی که اهمیت پیدا خواهد کرد خط لوله ایلات-عسقلان است. این خط لوله که در سال ۱۳۴۷ و با سرمایهگذاری ایران برای ارسال سریعتر محمولههای نفت ایران بعد از تحریم نفتی اعراب علیه غرب ساخته شد، بعد از انقلاب اسلامی صرفا برای تامین نیاز داخلی رژیم صهیونیستی مورد استفاده قرار گرفته و توسط این رژیم تصاحب شده است. اما از سال ۲۰۲۰ میلادی و با امضای قرارداد بهرهبرداری مشترک از این خطلوله توسط امارات و رژیم صهیونیستی، این خط لوله وارد دوره جدیدی شد. طبق توافق دو طرف، شرکت مد-رد لند بریج (MED-RED Land Bridge) که شرکتی مشترک بین پترومال ابوظبی، AF Entrepreneurship رژیم و Lubber Line میباشد، در همکاری با شرکت EAPC که مالک خط لوله و تاسیسات ذخیرهسازی آن است، اقدام به انتقال نفت خام و فراوردههای نفتی از این خط لوله خواهند کرد. این مسیر شامل چهار خط لوله است که به طول ۲۴۵ کیلومتر از ایلات در دریای سرخ به اشکلون (عسقلان) در دریای مدیترانه کشیده شدهاند. ظرفیت انتقال این خطوط ۱.۲ میلیون بشکه در روز به سمت شمال (دریای مدیترانه) و نصف آن به سمت جنوب (دریای سرخ) است. پایانه ایلات ظرفیت پهلوگیری نفتکشها تا ۳۵۰ هزار تن (معادل بزرگترین VLCCها) و بندر عسقلان ظرفیت ۲۵۰ هزار تن (VLCC متوسط) را دارد. همچنین، ظرفیت ذخیرهسازی بنادر ایلات و عسقلان به ترتیب حدود ۹ و ۱۵ میلیون بشکه است. طبق توافق سال ۲۰۲۰ امارات و رژیم صهیونیستی بنا بود که نفت خام و فراوردههای نفتی از خلیج فارس و احتمالا هند به اروپا و برعکس از دریای مدیترانه و دریای سیاه به شرق دور منتقل شود. حال با محدودیتهای اعمالشده بر تنگه هرمز در جنگ، این خط لوله، احتمالا با تغییر آن به مسیر زمینی از عربستان و اردن، بیشتر مورد توجه کشورهای حاشیه خلیج فارس بهویژه امارات و عربستان قرار خواهد گرفت. در روزهای اخیر نیز نخست وزیر رژیم صهیونیستی از تمایل این رژیم برای ایجاد مسیر انتقال انرژی خبر داده بود. لذا ضروری است ایران نسبت به همکاری با رژیم در این خصوص هشدارهای لازم را به طرفهای عربی داده و حداقل به طور نمادین این خط لوله را مورد حمله قرار دهد. EAPC در ابتدا مخفف Eilat-Ashkelon Pipeline Company بود که با تصاحب آن توسط رژیم به Euro-Asia Pipeline Company تغییر نام داد.
#نفت#رژیم_صهیونیستی #امارات #عربستان#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
خط لوله ایلات-عسقلان باید در این جنگ تعیین تکلیف شودمیراث نامبارک پهلوی با توجه به افزایش انگیزهها برای دور زدن تنگه هرمز بعد از اتمام جنگ، یکی از مسیرهایی که اهمیت پیدا خواهد کرد خط لوله ایلات-عسقلان است. این خط لوله که در سال ۱۳۴۷ و با سرمایهگذاری ایران برای ارسال سریعتر محمولههای نفت ایران بعد از تحریم نفتی اعراب علیه غرب ساخته شد، بعد از انقلاب اسلامی صرفا برای تامین نیاز داخلی رژیم صهیونیستی مورد استفاده قرار گرفته و توسط این رژیم تصاحب شده است. اما از سال ۲۰۲۰ میلادی و با امضای قرارداد بهرهبرداری مشترک از این خطلوله توسط امارات و رژیم صهیونیستی، این خط لوله وارد دوره جدیدی شد. طبق توافق دو طرف، شرکت مد-رد لند بریج (MED-RED Land Bridge) که شرکتی مشترک بین پترومال ابوظبی، AF Entrepreneurship رژیم و Lubber Line میباشد، در همکاری با شرکت EAPC که مالک خط لوله و تاسیسات ذخیرهسازی آن است، اقدام به انتقال نفت خام و فراوردههای نفتی از این خط لوله خواهند کرد. این مسیر شامل چهار خط لوله است که به طول ۲۴۵ کیلومتر از ایلات در دریای سرخ به اشکلون (عسقلان) در دریای مدیترانه کشیده شدهاند. ظرفیت انتقال این خطوط ۱.۲ میلیون بشکه در روز به سمت شمال (دریای مدیترانه) و نصف آن به سمت جنوب (دریای سرخ) است. پایانه ایلات ظرفیت پهلوگیری نفتکشها تا ۳۵۰ هزار تن (معادل بزرگترین VLCCها) و بندر عسقلان ظرفیت ۲۵۰ هزار تن (VLCC متوسط) را دارد. همچنین، ظرفیت ذخیرهسازی بنادر ایلات و عسقلان به ترتیب حدود ۹ و ۱۵ میلیون بشکه است. طبق توافق سال ۲۰۲۰ امارات و رژیم صهیونیستی بنا بود که نفت خام و فراوردههای نفتی از خلیج فارس و احتمالا هند به اروپا و برعکس از دریای مدیترانه و دریای سیاه به شرق دور منتقل شود. حال با محدودیتهای اعمالشده بر تنگه هرمز در جنگ، این خط لوله، احتمالا با تغییر آن به مسیر زمینی از عربستان و اردن، بیشتر مورد توجه کشورهای حاشیه خلیج فارس بهویژه امارات و عربستان قرار خواهد گرفت. در روزهای اخیر نیز نخست وزیر رژیم صهیونیستی از تمایل این رژیم برای ایجاد مسیر انتقال انرژی خبر داده بود. لذا ضروری است ایران نسبت به همکاری با رژیم در این خصوص هشدارهای لازم را به طرفهای عربی داده و حداقل به طور نمادین این خط لوله را مورد حمله قرار دهد. EAPC در ابتدا مخفف Eilat-Ashkelon Pipeline Company بود که با تصاحب آن توسط رژیم به Euro-Asia Pipeline Company تغییر نام داد.#نفت#رژیم_صهیونیستی #امارات #عربستان#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۸:۲۱
ظرفیت درآمدزایی تنگه هرمز چقدر است؟محاسبهای مبتنی بر ارزش محمولهها
یکی از روشهای پیشنهادی برای دریافت حق عبورومرور از تنگه، دریافت درصدی بر حسب ارزش محموله است. بررسی این موضوع نشان میدهد بدون احتساب تجارت ایران، حدود ۱۵۵۰ میلیارد دلار در سال محمولههای مختلف از این تنگه عبور میکند؛ ۹۳۰ میلیارد دلار صادرات کشورهای پیرامون تنگه و ۶۲۰ میلیارد دلار واردات آنها. اگر ایران در حداقلیترین حالت از محمولههای وارداتی ۱ درصد و از محمولههای صادراتی (که ۶۰ درصد آنها محصولات مرتبط با نفت و گاز است) ۲ درصد تحت عنوان خدمات تأمین امنیت و ایمنی دریافت کند، مبلغ حاصله معادل ۲۵ میلیارد دلار در سال خواهد بود. البته محاسبات فوق بر حسب قیمتهای پیش از جنگ انرژی (نفت ۷۰ دلاری است) است و طبیعتا با افزایش سطح قیمتها این مبلغ افزایش خواهد یافت.
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @elpomacy
ظرفیت درآمدزایی تنگه هرمز چقدر است؟محاسبهای مبتنی بر ارزش محمولهها یکی از روشهای پیشنهادی برای دریافت حق عبورومرور از تنگه، دریافت درصدی بر حسب ارزش محموله است. بررسی این موضوع نشان میدهد بدون احتساب تجارت ایران، حدود ۱۵۵۰ میلیارد دلار در سال محمولههای مختلف از این تنگه عبور میکند؛ ۹۳۰ میلیارد دلار صادرات کشورهای پیرامون تنگه و ۶۲۰ میلیارد دلار واردات آنها. اگر ایران در حداقلیترین حالت از محمولههای وارداتی ۱ درصد و از محمولههای صادراتی (که ۶۰ درصد آنها محصولات مرتبط با نفت و گاز است) ۲ درصد تحت عنوان خدمات تأمین امنیت و ایمنی دریافت کند، مبلغ حاصله معادل ۲۵ میلیارد دلار در سال خواهد بود. البته محاسبات فوق بر حسب قیمتهای پیش از جنگ انرژی (نفت ۷۰ دلاری است) است و طبیعتا با افزایش سطح قیمتها این مبلغ افزایش خواهد یافت.#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @elpomacy
۱۶:۵۷
آیا محاصره دریایی ایران امکان پذیر است؟
تریتا پارسیمعاون اندیشکده کوئینسی
در مورد تهدید یا تصمیم ترامپ برای اعمال محاصره دریایی علیه ایران، باید بگویم که شکاک هستم.خارج کردن مقدار بیشتری نفت از بازار، بهویژه تنها نفتی که اکنون از خلیج فارس خارج میشود، قیمت نفت را حتی بالاتر خواهد برد و قیمت کاغذی نفت به قیمت واقعی آن نزدیکتر خواهد شد. قیمت واقعی فعلی باید حدود ۱۵۰ دلار در هر بشکه باشد. این موضوع باعث افزایش شدید تورم در آمریکا خواهد شد. دقیقاً به همین دلیل بود که ترامپ در موقعیت قبلی گیر کرده بود و گزینه تشدیدکنندهای برای خروج از این درگیری پیش از آتشبس نداشت. هنوز هم ندارد. متوقف کردن نفتکشهای حامل نفت ایران، نه تنها تشدید تنش با ایران محسوب میشود، بلکه تشدید تنش با کشورهایی است که نفت ایران را خریداری میکنند؛ کشورهایی مانند چین، هند و سایر کشورهای آسیایی. شک دارم ترامپ آماده چنین تشدیدی باشد، بهخصوص با توجه به اجلاس آتی در پکن.این موضوع در مورد مجازات کشورهایی که با ایران برای پرداخت عوارض عبور از تنگه مذاکره کردهاند نیز صادق است. این شامل پاکستان هم میشود که میزبان آن مذاکرات بوده است. تشدید تنش از طریق محاصره دریایی، احتمال بستن دریای سرخ توسط حوثیها را افزایش میدهد. این کار حدود ۱۲ درصد دیگر از جریان جهانی نفت را از بازار خارج خواهد کرد. در این صورت، قیمت نفت به حدود ۲۰۰ دلار در هر بشکه خواهد رسید. هنوز حدود نه روز از آتشبس باقی مانده است. از آنجایی که هیچیک از طرفین به صراحت اعلام نکردهاند که مذاکرات از سر گرفته نخواهد شد یا آتشبس تمام شده، باید همه این حرکات را به عنوان تاکتیک و تهدید در چارچوب مذاکرات تلقی کرد. تعجببرانگیز نخواهد بود اگر این تهدیدها بهزودی (شاید پیش از باز شدن بازارها در روز دوشنبه) عقبنشینی شود و دور جدیدی از مذاکرات اعلام گردد.با این حال، زمانی برای لبه پرتگاه وجود دارد و زمانی برای مذاکرات جدی. اگر ایالات متحده واقعاً در اسلامآباد بر غنیسازی صفر اصرار ورزد، که این خط قرمز اولیه ترامپ نبود، بلکه خط قرمز اسرائیل بود، آنگاه دور بعدی مذاکرات به شکست خواهد انجامید، دقیقاً همانطور که مذاکرات مه ۲۰۲۵ با تغییر موضع ترامپ به خط قرمز اسرائیل، شکست خورد. با وجود این، فکر نمیکنم این موضوع لزوماً به بازگشت به جنگ منجر شود. سناریوی محتملتر، ایجاد یک وضعیت موجود غیرمذاکرهشده جدید است که در آن تهران همچنان کنترل تنگهها را در دست دارد اما هیچ کاهش تحریمی دریافت نمیکند،*ایالات متحده از جنگ خارج میشود* و سؤال اصلی این خواهد بود که آیا اسرائیل به تنهایی جنگ را ادامه خواهد داد یا خیر.
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
آیا محاصره دریایی ایران امکان پذیر است؟ تریتا پارسیمعاون اندیشکده کوئینسی در مورد تهدید یا تصمیم ترامپ برای اعمال محاصره دریایی علیه ایران، باید بگویم که شکاک هستم.خارج کردن مقدار بیشتری نفت از بازار، بهویژه تنها نفتی که اکنون از خلیج فارس خارج میشود، قیمت نفت را حتی بالاتر خواهد برد و قیمت کاغذی نفت به قیمت واقعی آن نزدیکتر خواهد شد. قیمت واقعی فعلی باید حدود ۱۵۰ دلار در هر بشکه باشد. این موضوع باعث افزایش شدید تورم در آمریکا خواهد شد. دقیقاً به همین دلیل بود که ترامپ در موقعیت قبلی گیر کرده بود و گزینه تشدیدکنندهای برای خروج از این درگیری پیش از آتشبس نداشت. هنوز هم ندارد. متوقف کردن نفتکشهای حامل نفت ایران، نه تنها تشدید تنش با ایران محسوب میشود، بلکه تشدید تنش با کشورهایی است که نفت ایران را خریداری میکنند؛ کشورهایی مانند چین، هند و سایر کشورهای آسیایی. شک دارم ترامپ آماده چنین تشدیدی باشد، بهخصوص با توجه به اجلاس آتی در پکن.این موضوع در مورد مجازات کشورهایی که با ایران برای پرداخت عوارض عبور از تنگه مذاکره کردهاند نیز صادق است. این شامل پاکستان هم میشود که میزبان آن مذاکرات بوده است. تشدید تنش از طریق محاصره دریایی، احتمال بستن دریای سرخ توسط حوثیها را افزایش میدهد. این کار حدود ۱۲ درصد دیگر از جریان جهانی نفت را از بازار خارج خواهد کرد. در این صورت، قیمت نفت به حدود ۲۰۰ دلار در هر بشکه خواهد رسید. هنوز حدود نه روز از آتشبس باقی مانده است. از آنجایی که هیچیک از طرفین به صراحت اعلام نکردهاند که مذاکرات از سر گرفته نخواهد شد یا آتشبس تمام شده، باید همه این حرکات را به عنوان تاکتیک و تهدید در چارچوب مذاکرات تلقی کرد. تعجببرانگیز نخواهد بود اگر این تهدیدها بهزودی (شاید پیش از باز شدن بازارها در روز دوشنبه) عقبنشینی شود و دور جدیدی از مذاکرات اعلام گردد.با این حال، زمانی برای لبه پرتگاه وجود دارد و زمانی برای مذاکرات جدی. اگر ایالات متحده واقعاً در اسلامآباد بر غنیسازی صفر اصرار ورزد، که این خط قرمز اولیه ترامپ نبود، بلکه خط قرمز اسرائیل بود، آنگاه دور بعدی مذاکرات به شکست خواهد انجامید، دقیقاً همانطور که مذاکرات مه ۲۰۲۵ با تغییر موضع ترامپ به خط قرمز اسرائیل، شکست خورد. با وجود این، فکر نمیکنم این موضوع لزوماً به بازگشت به جنگ منجر شود. سناریوی محتملتر، ایجاد یک وضعیت موجود غیرمذاکرهشده جدید است که در آن تهران همچنان کنترل تنگهها را در دست دارد اما هیچ کاهش تحریمی دریافت نمیکند،*ایالات متحده از جنگ خارج میشود* و سؤال اصلی این خواهد بود که آیا اسرائیل به تنهایی جنگ را ادامه خواهد داد یا خیر.#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۸:۵۳
روزنگار جنگ
با کنترل ایران بر تنگه هرمز ، تهران در کنار آمریکا و چین به کشورهایی تبدیل میشود که میتوانند گلوگاههای حیاتی اقتصاد جهانی را به ابزار فشار و سلاح ژئوپلیتیک تبدیل کنند./ وال استریت ژورنال عربستان سعودی و امارات متحده عربی همچنان میتوانند نفت خود را از طریق خطوط لولهای که از تنگه هرمز عبور نمیکنند صادر کنند؛ و افزایش قیمتها میتواند کاهش حجم صادرات را جبران کند/ وال استریت ژورنال شوک نفتی وخیمتر از چیزی است که تصور میکنید/ نیویورک تایمز همزمان با جنگ، صادرات نفت امریکا رکورد زد، صادرات نفت خام آمریکا در آوریل به میانگین ۴.۹ میلیون بشکه در روز رسیده که ۲۳٪ رشد نسبت به مارس را نشان میدهد./ وال استریت ژورنال دو میلیون بشکه نفت خام ایران تحت معافیت از تحریمها به هند رسید/ تانکرترکرز اتحادیه اروپا در سهماهه نخست سال جاری، ۹۷ درصد از گاز طبیعی مایع تولیدی تأسیسات «یامال الانجی» متعلق به شرکت نواتک روسیه را خریداری کرده است / انرژی پرس اگرتنگه هرمز باز نشود، ذخایر سوخت هواپیما تا ۳ هفته دیگر تمام میشود / انجمن هواپیمایی اروپا ایران ۲۳ میلیون بشکه نفت خام روی آب در خلیج عمان دارد./ تانکرترکرز تورم ایالات متحده در ماه مارس به ۳.۳ درصد افزایش یافت که بالاترین میزان از ماه مه ۲۰۲۴ است و دلیل آن افزایش قیمت بنزین همزمان با گسترش تأثیر جنگ ایران بر بزرگترین اقتصاد جهان بوده است./ فایننشیال تایمز
#روزنگار_جنگ
ایپلماسی | @eplomacy
روزنگار جنگ با کنترل ایران بر تنگه هرمز ، تهران در کنار آمریکا و چین به کشورهایی تبدیل میشود که میتوانند گلوگاههای حیاتی اقتصاد جهانی را به ابزار فشار و سلاح ژئوپلیتیک تبدیل کنند./ وال استریت ژورنال عربستان سعودی و امارات متحده عربی همچنان میتوانند نفت خود را از طریق خطوط لولهای که از تنگه هرمز عبور نمیکنند صادر کنند؛ و افزایش قیمتها میتواند کاهش حجم صادرات را جبران کند/ وال استریت ژورنال شوک نفتی وخیمتر از چیزی است که تصور میکنید/ نیویورک تایمز همزمان با جنگ، صادرات نفت امریکا رکورد زد، صادرات نفت خام آمریکا در آوریل به میانگین ۴.۹ میلیون بشکه در روز رسیده که ۲۳٪ رشد نسبت به مارس را نشان میدهد./ وال استریت ژورنال دو میلیون بشکه نفت خام ایران تحت معافیت از تحریمها به هند رسید/ تانکرترکرز اتحادیه اروپا در سهماهه نخست سال جاری، ۹۷ درصد از گاز طبیعی مایع تولیدی تأسیسات «یامال الانجی» متعلق به شرکت نواتک روسیه را خریداری کرده است / انرژی پرس اگرتنگه هرمز باز نشود، ذخایر سوخت هواپیما تا ۳ هفته دیگر تمام میشود / انجمن هواپیمایی اروپا ایران ۲۳ میلیون بشکه نفت خام روی آب در خلیج عمان دارد./ تانکرترکرز تورم ایالات متحده در ماه مارس به ۳.۳ درصد افزایش یافت که بالاترین میزان از ماه مه ۲۰۲۴ است و دلیل آن افزایش قیمت بنزین همزمان با گسترش تأثیر جنگ ایران بر بزرگترین اقتصاد جهان بوده است./ فایننشیال تایمز#روزنگار_جنگ
ایپلماسی | @eplomacy
۱۹:۱۸
ایپلماسی | EPLOMACY خط لوله ایلات-عسقلان باید در این جنگ تعیین تکلیف شود میراث نامبارک پهلوی با توجه به افزایش انگیزهها برای دور زدن تنگه هرمز بعد از اتمام جنگ، یکی از مسیرهایی که اهمیت پیدا خواهد کرد خط لوله ایلات-عسقلان است. این خط لوله که در سال ۱۳۴۷ و با سرمایهگذاری ایران برای ارسال سریعتر محمولههای نفت ایران بعد از تحریم نفتی اعراب علیه غرب ساخته شد، بعد از انقلاب اسلامی صرفا برای تامین نیاز داخلی رژیم صهیونیستی مورد استفاده قرار گرفته و توسط این رژیم تصاحب شده است. اما از سال ۲۰۲۰ میلادی و با امضای قرارداد بهرهبرداری مشترک از این خطلوله توسط امارات و رژیم صهیونیستی، این خط لوله وارد دوره جدیدی شد. طبق توافق دو طرف، شرکت مد-رد لند بریج (MED-RED Land Bridge) که شرکتی مشترک بین پترومال ابوظبی، AF Entrepreneurship رژیم و Lubber Line میباشد، در همکاری با شرکت EAPC که مالک خط لوله و تاسیسات ذخیرهسازی آن است، اقدام به انتقال نفت خام و فراوردههای نفتی از این خط لوله خواهند کرد. این مسیر شامل چهار خط لوله است که به طول ۲۴۵ کیلومتر از ایلات در دریای سرخ به اشکلون (عسقلان) در دریای مدیترانه کشیده شدهاند. ظرفیت انتقال این خطوط ۱.۲ میلیون بشکه در روز به سمت شمال (دریای مدیترانه) و نصف آن به سمت جنوب (دریای سرخ) است. پایانه ایلات ظرفیت پهلوگیری نفتکشها تا ۳۵۰ هزار تن (معادل بزرگترین VLCCها) و بندر عسقلان ظرفیت ۲۵۰ هزار تن (VLCC متوسط) را دارد. همچنین، ظرفیت ذخیرهسازی بنادر ایلات و عسقلان به ترتیب حدود ۹ و ۱۵ میلیون بشکه است. طبق توافق سال ۲۰۲۰ امارات و رژیم صهیونیستی بنا بود که نفت خام و فراوردههای نفتی از خلیج فارس و احتمالا هند به اروپا و برعکس از دریای مدیترانه و دریای سیاه به شرق دور منتقل شود. حال با محدودیتهای اعمالشده بر تنگه هرمز در جنگ، این خط لوله، احتمالا با تغییر آن به مسیر زمینی از عربستان و اردن، بیشتر مورد توجه کشورهای حاشیه خلیج فارس بهویژه امارات و عربستان قرار خواهد گرفت. در روزهای اخیر نیز نخست وزیر رژیم صهیونیستی از تمایل این رژیم برای ایجاد مسیر انتقال انرژی خبر داده بود. لذا ضروری است ایران نسبت به همکاری با رژیم در این خصوص هشدارهای لازم را به طرفهای عربی داده و حداقل به طور نمادین این خط لوله را مورد حمله قرار دهد. EAPC در ابتدا مخفف Eilat-Ashkelon Pipeline Company بود که با تصاحب آن توسط رژیم به Euro-Asia Pipeline Company تغییر نام داد. #نفت #رژیم_صهیونیستی #امارات #عربستان #تنگه_هرمز ایپلماسی | @eplomacy
خط لوله ایلات-عسقلان باید در این جنگ تعیین تکلیف شود میراث نامبارک پهلوی با توجه به افزایش انگیزهها برای دور زدن تنگه هرمز بعد از اتمام جنگ، یکی از مسیرهایی که اهمیت پیدا خواهد کرد خط لوله ایلات-عسقلان است. این خط لوله که در سال ۱۳۴۷ و با سرمایهگذاری ایران برای ارسال سریعتر محمولههای نفت ایران بعد از تحریم نفتی اعراب علیه غرب ساخته شد، بعد از انقلاب اسلامی صرفا برای تامین نیاز داخلی رژیم صهیونیستی مورد استفاده قرار گرفته و توسط این رژیم تصاحب شده است. اما از سال ۲۰۲۰ میلادی و با امضای قرارداد بهرهبرداری مشترک از این خطلوله توسط امارات و رژیم صهیونیستی، این خط لوله وارد دوره جدیدی شد. طبق توافق دو طرف، شرکت مد-رد لند بریج (MED-RED Land Bridge) که شرکتی مشترک بین پترومال ابوظبی، AF Entrepreneurship رژیم و Lubber Line میباشد، در همکاری با شرکت EAPC که مالک خط لوله و تاسیسات ذخیرهسازی آن است، اقدام به انتقال نفت خام و فراوردههای نفتی از این خط لوله خواهند کرد. این مسیر شامل چهار خط لوله است که به طول ۲۴۵ کیلومتر از ایلات در دریای سرخ به اشکلون (عسقلان) در دریای مدیترانه کشیده شدهاند. ظرفیت انتقال این خطوط ۱.۲ میلیون بشکه در روز به سمت شمال (دریای مدیترانه) و نصف آن به سمت جنوب (دریای سرخ) است. پایانه ایلات ظرفیت پهلوگیری نفتکشها تا ۳۵۰ هزار تن (معادل بزرگترین VLCCها) و بندر عسقلان ظرفیت ۲۵۰ هزار تن (VLCC متوسط) را دارد. همچنین، ظرفیت ذخیرهسازی بنادر ایلات و عسقلان به ترتیب حدود ۹ و ۱۵ میلیون بشکه است. طبق توافق سال ۲۰۲۰ امارات و رژیم صهیونیستی بنا بود که نفت خام و فراوردههای نفتی از خلیج فارس و احتمالا هند به اروپا و برعکس از دریای مدیترانه و دریای سیاه به شرق دور منتقل شود. حال با محدودیتهای اعمالشده بر تنگه هرمز در جنگ، این خط لوله، احتمالا با تغییر آن به مسیر زمینی از عربستان و اردن، بیشتر مورد توجه کشورهای حاشیه خلیج فارس بهویژه امارات و عربستان قرار خواهد گرفت. در روزهای اخیر نیز نخست وزیر رژیم صهیونیستی از تمایل این رژیم برای ایجاد مسیر انتقال انرژی خبر داده بود. لذا ضروری است ایران نسبت به همکاری با رژیم در این خصوص هشدارهای لازم را به طرفهای عربی داده و حداقل به طور نمادین این خط لوله را مورد حمله قرار دهد. EAPC در ابتدا مخفف Eilat-Ashkelon Pipeline Company بود که با تصاحب آن توسط رژیم به Euro-Asia Pipeline Company تغییر نام داد. #نفت #رژیم_صهیونیستی #امارات #عربستان #تنگه_هرمز ایپلماسی | @eplomacy
خط لوله ایلات-عسقلان و خطر دور زدن بابالمندب
اگرچه در شرایط فعلی تنگه هرمز عربستان به صادرات از طریق خطوط لوله شرق-غرب خود به دریای سرخ به میزان ۴ تا ۵ میلیون بشکه در روز روی آورده است، اما این مسیر نیز در صورت عبور کشتیها از بابالمندب، مسیر چندان امنی بهویژه در صورت افزایش سطح تنش از سوی انصارالله یمن نخواهد بود. گزینه جایگزین عربستان در چنین شرایطی حرکت در جهت عکس و به سمت دریای مدیترانه است که شرایط عادی بیشتر برای صادرات محمولهها به اروپا مورد استفاده قرار میگیرد. لذا علیرغم اینکه به علت صادرات سهچهارم نفت عربستان به چین و شرق آسیا، حرکت نفتکشهای عربستان از مسیر شرق دریای سرخ به لحاظ اقتصادی بهینهتر خواهد بود، اما تنشهای ژئوپلتیکی ممکن است این محاسبات را تغییر داده و مسیر غرب دریای سرخ به سمت مدیترانه را موجه نماید. اما بررسی ایپلماسی نشان میدهد این مسیر (مجموع کانال سوئز و خط لوله سومِد) به سمت مدیترانه حدودا ۳.۵ میلیون بشکه در روز ظرفیت خالی (بر اساس محاسبه نیمه اول ۲۰۲۵) دارد و جوابگوی کل صادرات نفت عربستان، بهویژه اگر کشورهای دیگر خلیج فارس هم به آن اضافه شوند، نیست. همچنین این آبراه امکان عبور کشتیهای نفتکش بزرگ (VLCC) با بیشتر از ۷۰ درصد ظرفیت (۲۵۰ هزار تن) را ندارد. در چنین شرایطی، خط لوله ایلات-عسقلان با ظرفیت انتقال ۱.۲ میلیون بشکه در روز گزینه آمادهای است که میتواند مورد توجه کشورهای عربی خلیج فارس قرار گیرد. در صورت اتصال زمینی این خط لوله به عربستان دیگر نیازی به بارگیری کشتی در دریای سرخ هم نخواهد بود و هزینه انتقال کاهش مییابد. چنین وضعیتی، که ایران باید با هوشمندی از شکلگیری آن جلوگیری کند، تقویتکننده کریدور آیمک و همچنین وابستهسازی بخشی از صادرات انرژی منطقه به رژیم صهیونیستی خواهد بود.
#تنگه_هرمز#نفت
ایپلماسی | @eplomacy
خط لوله ایلات-عسقلان و خطر دور زدن بابالمندب اگرچه در شرایط فعلی تنگه هرمز عربستان به صادرات از طریق خطوط لوله شرق-غرب خود به دریای سرخ به میزان ۴ تا ۵ میلیون بشکه در روز روی آورده است، اما این مسیر نیز در صورت عبور کشتیها از بابالمندب، مسیر چندان امنی بهویژه در صورت افزایش سطح تنش از سوی انصارالله یمن نخواهد بود. گزینه جایگزین عربستان در چنین شرایطی حرکت در جهت عکس و به سمت دریای مدیترانه است که شرایط عادی بیشتر برای صادرات محمولهها به اروپا مورد استفاده قرار میگیرد. لذا علیرغم اینکه به علت صادرات سهچهارم نفت عربستان به چین و شرق آسیا، حرکت نفتکشهای عربستان از مسیر شرق دریای سرخ به لحاظ اقتصادی بهینهتر خواهد بود، اما تنشهای ژئوپلتیکی ممکن است این محاسبات را تغییر داده و مسیر غرب دریای سرخ به سمت مدیترانه را موجه نماید. اما بررسی ایپلماسی نشان میدهد این مسیر (مجموع کانال سوئز و خط لوله سومِد) به سمت مدیترانه حدودا ۳.۵ میلیون بشکه در روز ظرفیت خالی (بر اساس محاسبه نیمه اول ۲۰۲۵) دارد و جوابگوی کل صادرات نفت عربستان، بهویژه اگر کشورهای دیگر خلیج فارس هم به آن اضافه شوند، نیست. همچنین این آبراه امکان عبور کشتیهای نفتکش بزرگ (VLCC) با بیشتر از ۷۰ درصد ظرفیت (۲۵۰ هزار تن) را ندارد. در چنین شرایطی، خط لوله ایلات-عسقلان با ظرفیت انتقال ۱.۲ میلیون بشکه در روز گزینه آمادهای است که میتواند مورد توجه کشورهای عربی خلیج فارس قرار گیرد. در صورت اتصال زمینی این خط لوله به عربستان دیگر نیازی به بارگیری کشتی در دریای سرخ هم نخواهد بود و هزینه انتقال کاهش مییابد. چنین وضعیتی، که ایران باید با هوشمندی از شکلگیری آن جلوگیری کند، تقویتکننده کریدور آیمک و همچنین وابستهسازی بخشی از صادرات انرژی منطقه به رژیم صهیونیستی خواهد بود.#تنگه_هرمز#نفت
ایپلماسی | @eplomacy
۱۰:۴۶
این جنگ با یک عوارضی برای هرمز پایان خواهد یافتایران احتمالا این آبراه را کنترل خواهد کرد. سوال اینجاست که آیا دیپلماتها خواهند توانست راهی عملیاتی برای آن پیدا کنند؟
فارین پالیسی
در حال حاضر خواستههای هر دو طرف آمریکا و ایران حداکثری است، اما یکی از مواردی که ایران احتمالا خواهد توانست بعد از جنگ به آن دست یابد، کنترل تنگه هرمز با همکاری رسمی با عمان است. در شرایط فعلی چندین کشتی با پرداخت عوارض از این تنگه رد شدهاند، اما ایران چگونه میتواند بعد از جنگ به این سازوکار رسمیت ببخشد؟ مسئله حقوقی در این تنگه کمی پیچیده است، اما غیر قابل حل نیست. تنگه در باریکترین قسمت ترکیبی از آبهای سرزمینی دو کشور است که بخشی نیز همپوشانی دارد، لذا آبهای آزاد در این قسمت وجود ندارد. ایران نمیتواند از کشتیهایی که چسبیده به ساحل عمان حرکت میکنند عوارض دریافت کند، اما در صورت ایجاد سازوکار مشترک با عمان این محدودیت حقوقی را از بین میرود. وضعیتی که میتواند برای عمان نیز مسیر درآمدی و افزایش اهمیت راهبردی به همراه داشته باشد. این سازوکار وضعیتی قابل پیشبینی برای عبورومرور از تنگه، برخلاف وضعیت فعلی که مشخص نیست چه کسی و به چه بهایی امکان عبور دارد، فراهم میکند. کانال سوئز، که تماما متعلق به مصر بوده و سالانه ۹ میلیارد دلار برای این کشور درآمد دارد مثال خوبی در این خصوص است. اگرچه آزادی کشتیرانی در آبهای آزاد یکی از پایههای اصلی دکترین دریانوری آمریکاست، اما مثال کانال سوئز نشان میدهد در صورتی که گزینه جایگزین به شرایط بحران بلندمدت بینجامد، آمریکا حاضر است در این خصوص انعطاف به خرج دهد. در صورتی که ایران از هر کشتی مبلغ کم ۵٠٠ هزار دلار، که بسیار از بیمههای ریسک فعلی کمتر است، را مطالبه کند، با احتساب ماهانه ۲۶٠٠ کشتی، درآمدی حدود ۱.۵ میلیارد دلار در ماه خواهد داشت که از پیشنهادهای دولت ترامپ به ایران ارزندهتر است. در این بین، دریافت مبالغ به دلار (و نه یوان) میتواند با تقویت دلار در شرایطی که اقداماتی جدی در جهان برای تضعیف آن انجام شده است، واشنگتن را به موافقت با آن متمایل کند. در خصوص همسایگان نیز ایران باید با ابزار کنترل تنگه هرمز، توافقات عدم تخاصم با این کشورها امضا کند و بخشی از درآمد تنگه را برای جبران خسارتهای آنها تخصیص دهد. این وضعیت باعث میشود ایران برای انتفاع از تنگه نسبت به امنیت تولید و صادرات انرژی این کشورها حساسیت داشته باشد. در مجموع چنین شرایطی باعث میشود ایران و عمان به درآمد و افزایش قدرت منطقهای برسند، و با تامین امنیت منطقه از جریان عبوری از آن درآمد کسب کنند. آمریکا از تقویت چرخه پترودلار منتفع میشود، چین امنیت تامین انرژی خود از خلیج فارس را کسب میکند و کشورهای منطقه نیز امنیت تولید و صادرات انرژی را.
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @elpomacy
این جنگ با یک عوارضی برای هرمز پایان خواهد یافتایران احتمالا این آبراه را کنترل خواهد کرد. سوال اینجاست که آیا دیپلماتها خواهند توانست راهی عملیاتی برای آن پیدا کنند؟ فارین پالیسی در حال حاضر خواستههای هر دو طرف آمریکا و ایران حداکثری است، اما یکی از مواردی که ایران احتمالا خواهد توانست بعد از جنگ به آن دست یابد، کنترل تنگه هرمز با همکاری رسمی با عمان است. در شرایط فعلی چندین کشتی با پرداخت عوارض از این تنگه رد شدهاند، اما ایران چگونه میتواند بعد از جنگ به این سازوکار رسمیت ببخشد؟ مسئله حقوقی در این تنگه کمی پیچیده است، اما غیر قابل حل نیست. تنگه در باریکترین قسمت ترکیبی از آبهای سرزمینی دو کشور است که بخشی نیز همپوشانی دارد، لذا آبهای آزاد در این قسمت وجود ندارد. ایران نمیتواند از کشتیهایی که چسبیده به ساحل عمان حرکت میکنند عوارض دریافت کند، اما در صورت ایجاد سازوکار مشترک با عمان این محدودیت حقوقی را از بین میرود. وضعیتی که میتواند برای عمان نیز مسیر درآمدی و افزایش اهمیت راهبردی به همراه داشته باشد. این سازوکار وضعیتی قابل پیشبینی برای عبورومرور از تنگه، برخلاف وضعیت فعلی که مشخص نیست چه کسی و به چه بهایی امکان عبور دارد، فراهم میکند. کانال سوئز، که تماما متعلق به مصر بوده و سالانه ۹ میلیارد دلار برای این کشور درآمد دارد مثال خوبی در این خصوص است. اگرچه آزادی کشتیرانی در آبهای آزاد یکی از پایههای اصلی دکترین دریانوری آمریکاست، اما مثال کانال سوئز نشان میدهد در صورتی که گزینه جایگزین به شرایط بحران بلندمدت بینجامد، آمریکا حاضر است در این خصوص انعطاف به خرج دهد. در صورتی که ایران از هر کشتی مبلغ کم ۵٠٠ هزار دلار، که بسیار از بیمههای ریسک فعلی کمتر است، را مطالبه کند، با احتساب ماهانه ۲۶٠٠ کشتی، درآمدی حدود ۱.۵ میلیارد دلار در ماه خواهد داشت که از پیشنهادهای دولت ترامپ به ایران ارزندهتر است. در این بین، دریافت مبالغ به دلار (و نه یوان) میتواند با تقویت دلار در شرایطی که اقداماتی جدی در جهان برای تضعیف آن انجام شده است، واشنگتن را به موافقت با آن متمایل کند. در خصوص همسایگان نیز ایران باید با ابزار کنترل تنگه هرمز، توافقات عدم تخاصم با این کشورها امضا کند و بخشی از درآمد تنگه را برای جبران خسارتهای آنها تخصیص دهد. این وضعیت باعث میشود ایران برای انتفاع از تنگه نسبت به امنیت تولید و صادرات انرژی این کشورها حساسیت داشته باشد. در مجموع چنین شرایطی باعث میشود ایران و عمان به درآمد و افزایش قدرت منطقهای برسند، و با تامین امنیت منطقه از جریان عبوری از آن درآمد کسب کنند. آمریکا از تقویت چرخه پترودلار منتفع میشود، چین امنیت تامین انرژی خود از خلیج فارس را کسب میکند و کشورهای منطقه نیز امنیت تولید و صادرات انرژی را.#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @elpomacy
۱۱:۱۸
پاسخ فعالانه به محاصره دریاییبابالمندب، جنگ نفتکشها و خطوط لوله جایگزین
اخیرا ترامپ تهدید به محاصره دریایی ایران کرده و سنتکام روز گذشته در بیانیهای عبور و مرور هر کشتی به مبدا یا مقصد بنادر ایرانی را ممنوع اعلام کرد. در ساعات اخیر نیز برخی منابع از ممانعت از عبور کشتیهای ایرانی توسط ناوگان دریایی آمریکا خبر میدهند. این اقدمات با هدف بی اثر سازی برگه برنده ایران یعنی تنگه هرمز صورت میگیرد. در مقابل ایران علاوه بر انسداد تنگه هرمز کارتهای دیگری برای افزایش قیمت نفت در دست دارد. بنابراین در کنار راهکارهایی برای مصون سازی در برابر محاصره دریایی، اقدامات ذیل برای ایجاد فشار بر بازار نفت قابل پیگیری است: انسداد باب المندب: از آغاز جنگ، مهمترین مسیر دور زدن تنگه هرمز، ارسال نفت عربستان با خط لوله به دریای سرخ و صادرات آن (عمدتا) از طریق باب المندب به بازارهای آسیایی بوده است. در گام اول پس از اعلام ضربالعجل ۱۲ ساعته توسط جمهوری اسلامی برای پایان دادن به محاصره و عدم تمکین ایالات متحده، انصارالله یمن میتواند با انسداد باب المندب فشار قابل توجهی بر بازار نفت وارد نماید. همچنین جهت تشدید فشار میتوان نفتکشهایی را که به سمت شمال دریای سرخ نفت ترانزیت میکنند در هنگام بارگیری از ینبع هدف قرار داد. این اقدامات میتواند صادرات نفت عربستان را به طور کامل متوقف نماید و بدین ترتیب ۵ میلیون بشکه نفت از بازار حذف خواهد شد. تلافی و مقابله به مثل به ازای تعرض به هر کشتی ایرانی: در پاسخ به هدف قرار دادن هر کشتی ایرانی میتوان یک نفتکش متعلق به آمریکا (و در صورت عدم امکان، متحدان آمریکا) را در آبهای آزاد مورد اصابت قرار داد. این موضوع علاوه بر تهدید گسترده تر مسیرهای دریانوردی، بازار نفت را با نگرانیهای بیشتر مواجه مینماید. مورد اصابت قراردادن مداوم خطوط لوله حبشان-فجیره امارات و شرق-غرب عربستان توسط گروههای مقاومت: این دو خط لوله مسیرهای اصلی دور زدن تنگه هرمز هستند و روی هم رفته حدود ۶.۵ میلیون بشکه نفت را به خارج از تنگه هرمز ارسال مینمایند. در صورت عدم عقب نشینی از محاصره دریایی، در گام آخر میتوان ایستگاههای تقویت فشار توسط گروههای مقاومت با حملات پهپادی مداوم (چند روز یکبار) مورد اصابت قرار داد. با توجه به طولانی بودن خطوط لوله و نبود پدافند موثر، این حملات پیچیده نیستند و ترانزیت نفت از خاورمیانه را به صفر خواهد رساند. اقدامات فوق فشار بیشتری بر بازار نفت وارد آورده و به علت تداوم بحران در بازار، قیمت نفت را به ارقام بی سابقه خواهد رساند. در ادامه راهکارهایی برای کاهش آسیب محاصره بر صادرات نفت ارائه خواهد شد.
#تنگه_هرمز#نفت
ایپلماسی | @eplomacy
پاسخ فعالانه به محاصره دریاییبابالمندب، جنگ نفتکشها و خطوط لوله جایگزین اخیرا ترامپ تهدید به محاصره دریایی ایران کرده و سنتکام روز گذشته در بیانیهای عبور و مرور هر کشتی به مبدا یا مقصد بنادر ایرانی را ممنوع اعلام کرد. در ساعات اخیر نیز برخی منابع از ممانعت از عبور کشتیهای ایرانی توسط ناوگان دریایی آمریکا خبر میدهند. این اقدمات با هدف بی اثر سازی برگه برنده ایران یعنی تنگه هرمز صورت میگیرد. در مقابل ایران علاوه بر انسداد تنگه هرمز کارتهای دیگری برای افزایش قیمت نفت در دست دارد. بنابراین در کنار راهکارهایی برای مصون سازی در برابر محاصره دریایی، اقدامات ذیل برای ایجاد فشار بر بازار نفت قابل پیگیری است: انسداد باب المندب: از آغاز جنگ، مهمترین مسیر دور زدن تنگه هرمز، ارسال نفت عربستان با خط لوله به دریای سرخ و صادرات آن (عمدتا) از طریق باب المندب به بازارهای آسیایی بوده است. در گام اول پس از اعلام ضربالعجل ۱۲ ساعته توسط جمهوری اسلامی برای پایان دادن به محاصره و عدم تمکین ایالات متحده، انصارالله یمن میتواند با انسداد باب المندب فشار قابل توجهی بر بازار نفت وارد نماید. همچنین جهت تشدید فشار میتوان نفتکشهایی را که به سمت شمال دریای سرخ نفت ترانزیت میکنند در هنگام بارگیری از ینبع هدف قرار داد. این اقدامات میتواند صادرات نفت عربستان را به طور کامل متوقف نماید و بدین ترتیب ۵ میلیون بشکه نفت از بازار حذف خواهد شد. تلافی و مقابله به مثل به ازای تعرض به هر کشتی ایرانی: در پاسخ به هدف قرار دادن هر کشتی ایرانی میتوان یک نفتکش متعلق به آمریکا (و در صورت عدم امکان، متحدان آمریکا) را در آبهای آزاد مورد اصابت قرار داد. این موضوع علاوه بر تهدید گسترده تر مسیرهای دریانوردی، بازار نفت را با نگرانیهای بیشتر مواجه مینماید. مورد اصابت قراردادن مداوم خطوط لوله حبشان-فجیره امارات و شرق-غرب عربستان توسط گروههای مقاومت: این دو خط لوله مسیرهای اصلی دور زدن تنگه هرمز هستند و روی هم رفته حدود ۶.۵ میلیون بشکه نفت را به خارج از تنگه هرمز ارسال مینمایند. در صورت عدم عقب نشینی از محاصره دریایی، در گام آخر میتوان ایستگاههای تقویت فشار توسط گروههای مقاومت با حملات پهپادی مداوم (چند روز یکبار) مورد اصابت قرار داد. با توجه به طولانی بودن خطوط لوله و نبود پدافند موثر، این حملات پیچیده نیستند و ترانزیت نفت از خاورمیانه را به صفر خواهد رساند. اقدامات فوق فشار بیشتری بر بازار نفت وارد آورده و به علت تداوم بحران در بازار، قیمت نفت را به ارقام بی سابقه خواهد رساند. در ادامه راهکارهایی برای کاهش آسیب محاصره بر صادرات نفت ارائه خواهد شد.#تنگه_هرمز#نفت
ایپلماسی | @eplomacy
۱۱:۳۱
معادله ای که داشت به نفع ایران پیش میرفت اکنون در نقطه حساس و نگران کننده ای قرار گرفته است.
ابتکار ایران
بیایید یک بار موقعیت جدید را با هم مرور کنیم.۱- آتش بس دو هفته ای با یک سری مفاد مشخص آغاز شد. طرفین بر سر یک سری اصول اولیه به جمع بندی رسیدند. فارغ از اختلافی بودن بعضی موارد، یک از آنها، عبور تعداد مشخصی نفتکش و کشتی کانتیتربر از تنگه هرمز بود که از قضا مقرر شده بود بخشی از آن هم کشتی های مربوط به ایران باشد.۲- اما کاملا در تناقض با مفاد آتش بس، آمریکا به یکباره محاصره دریایی اعلام کرد و بر اساس مفاد بیانیه سنتکام، همه ترافیک دریاییِ ورودی به بنادر ایران و خروجی از آنها مشمول این قاعده جدید شدند. تفاوتی هم بین صادرات نفت و واردات اقلام اساسی گذاشته نشده است. به نظر میرسد این اقدام، یک اهرم سازی علیه اقدام موفق ایران در کنترل هوشمندانه تردد از تنگه هرمز است و آمریکا، این را در مقابل محاصره دریایی قرار خواهد داد.۳- همزمان خبر رسید که بعضی از کشورهای اروپایی در مورد ایمن سازی تنگه هرمز در شرایطِ پس از آتش بس نهایی و توافق صحبت کرده اند. به این صورت که بعد از آن، کشتی های نظامی اروپایی، برای القای حس امنیت به ناوگان تجاری دریایی، در حوالی تنگه هرمز حضور پیدا خواهند کرد.۴- دوباره همزمان با دو رویداد فوق، وزارت خزانه داری آمریکا بیانیه ای هجومی صادر کرد و به هنگ کنگ و امارات و سایر کشورها هشدار داد که باید فعالیت بانکداری سایه ای مرتبط با ایران (تراستی) را شناسایی و متوقف کنید. جمعِ محور دوم، سوم و چهارم، چه صحنه ای برای ما رقم خواهد زد:- دریافت عایدی اقتصادی از تنگه برای ما بسیار دشوار خواهد شد. به بیان روشن تر، آمریکا و اروپا، به ترتیب از طریق محاصره دریایی و اعلام حضور در تنگه هرمز در شرایط پساتوافق، تلاش می کنند کارت تنگه را از دست ایران خارج کنند. این را هم بگذارید در کنارِ اینکه هنوز دستگاه حاکمه ایران، رژیمِ حقوقی جدید خود در مورد تنگه را اعلام نکرده است!- در فردایِ آتش بس نهایی و بدون کارت تنگه، هزینه بازسازی و عدم النفع هایِ مربوط به کاهش قابل توجه درآمدهای ارزی، گریبان گیر اقتصاد کشور خواهد شد. در همین زمان، شک نکنید که فشار تحریمیِ وزارت خزانه داری آمریکا بر مالزی، هنگ کنگ، سنگاپور و ... افزایش خواهد یافت. این کشورها ملزم می شوند هم حساب های تراستی ایران را مسدود کنند و هم از عملیات کشتی به کشتی جلوگیری کنند. باز هم این را بگذارید در کنار اینکه ایران، قاعده خود در تنگه را معرفی نکرده است. قرار بر این بود که از این بعد، تنگه هرمز، ابزار فشردن گلوی اقتصاد آمریکا و حتی جهان در مقابل هرگونه تهدید، تحریم و تشدید فشارِ جدید باشد. نتیجه: روندِ پیش رو، مطلوب به نظر نمیرسد. نگران کننده است! این روند مجددا ایران را در وضعیت خشکی منابع ارزی، تشدید فشار تحریمی و حتی سایه جنگ قرار میدهد. یکپا نگه داشتن ایران در فضای مذاکراتی، فضای بازیِ آمریکاست که قواعد آن را خوب بلد است. این فضا، برای ایران کشنده است. این را هم در نظر بگیرید که آمریکا به هیچ وجه خواهان شروع مجدد جنگ نیست. شاخص ها این را نشان میدهند. لذا، بازتعریف قواعد توسط ایران کاملا شدنی است.
اما چه باید کرد؟ قواعد آتش بس موقت با اعلام محاصره دریایی کاملا نقض شده است. در چنین شرایطی پذیرش نسبت به تداوم مذاکرات و حتی عدم تکذیب سخنان مقامات آمریکایی (که خطِ روایی را دست گرفته اند و پشت سر هم بیان می کنند که مذاکرات در روزهای آتی آغاز میشود) خطایی راهبردی است. ایران باید اعلام کند که تا زمان رفع انسداد دریایی هیچ مذاکره ای انجام نخواهد شد. همچنین ایران باید اعلام کند که اجازه حضور هیچ ناوگان نظامی اروپایی در حوالی تنگه هرمز را نخواهد داد. در کنار این، ایران باید در تنگه، نرخ خروجی را «به شدت» محدود کند. نباید اجازه دهیم ترامپ و ونس با گفتاردرمانی، بازار نفت را مدیریت کنند. اکنون بازار فیزیکی نفت در معرض انفجار است اما بازار آتی با خوش بینی، به دهان ترامپ و ونس نگاه می کند و تصور می کند تا دو هفته آینده، نفتِ تازه به بازار روانه می شود. این ابزار از دست آمریکا باید گرفته شود. تعلل در اعلام رژیم جدید تنگه هرمز خطایی نابخشودنی است. میدانیم که اختلاف نظر در این زمینه وجود دارد اما آقایان زودتر به جمع بندی برسید. تصویب قانون توسط مجلس نیز می تواند یک کارت بازی باشد. اگر در داخل یک پایه گذاری قوی انجام نشود آقایان مذاکره کننده با دست خالی در مذاکرات حاضر خواهند شد.
#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
معادله ای که داشت به نفع ایران پیش میرفت اکنون در نقطه حساس و نگران کننده ای قرار گرفته است. ابتکار ایران بیایید یک بار موقعیت جدید را با هم مرور کنیم.۱- آتش بس دو هفته ای با یک سری مفاد مشخص آغاز شد. طرفین بر سر یک سری اصول اولیه به جمع بندی رسیدند. فارغ از اختلافی بودن بعضی موارد، یک از آنها، عبور تعداد مشخصی نفتکش و کشتی کانتیتربر از تنگه هرمز بود که از قضا مقرر شده بود بخشی از آن هم کشتی های مربوط به ایران باشد.۲- اما کاملا در تناقض با مفاد آتش بس، آمریکا به یکباره محاصره دریایی اعلام کرد و بر اساس مفاد بیانیه سنتکام، همه ترافیک دریاییِ ورودی به بنادر ایران و خروجی از آنها مشمول این قاعده جدید شدند. تفاوتی هم بین صادرات نفت و واردات اقلام اساسی گذاشته نشده است. به نظر میرسد این اقدام، یک اهرم سازی علیه اقدام موفق ایران در کنترل هوشمندانه تردد از تنگه هرمز است و آمریکا، این را در مقابل محاصره دریایی قرار خواهد داد.۳- همزمان خبر رسید که بعضی از کشورهای اروپایی در مورد ایمن سازی تنگه هرمز در شرایطِ پس از آتش بس نهایی و توافق صحبت کرده اند. به این صورت که بعد از آن، کشتی های نظامی اروپایی، برای القای حس امنیت به ناوگان تجاری دریایی، در حوالی تنگه هرمز حضور پیدا خواهند کرد.۴- دوباره همزمان با دو رویداد فوق، وزارت خزانه داری آمریکا بیانیه ای هجومی صادر کرد و به هنگ کنگ و امارات و سایر کشورها هشدار داد که باید فعالیت بانکداری سایه ای مرتبط با ایران (تراستی) را شناسایی و متوقف کنید. جمعِ محور دوم، سوم و چهارم، چه صحنه ای برای ما رقم خواهد زد:- دریافت عایدی اقتصادی از تنگه برای ما بسیار دشوار خواهد شد. به بیان روشن تر، آمریکا و اروپا، به ترتیب از طریق محاصره دریایی و اعلام حضور در تنگه هرمز در شرایط پساتوافق، تلاش می کنند کارت تنگه را از دست ایران خارج کنند. این را هم بگذارید در کنارِ اینکه هنوز دستگاه حاکمه ایران، رژیمِ حقوقی جدید خود در مورد تنگه را اعلام نکرده است!- در فردایِ آتش بس نهایی و بدون کارت تنگه، هزینه بازسازی و عدم النفع هایِ مربوط به کاهش قابل توجه درآمدهای ارزی، گریبان گیر اقتصاد کشور خواهد شد. در همین زمان، شک نکنید که فشار تحریمیِ وزارت خزانه داری آمریکا بر مالزی، هنگ کنگ، سنگاپور و ... افزایش خواهد یافت. این کشورها ملزم می شوند هم حساب های تراستی ایران را مسدود کنند و هم از عملیات کشتی به کشتی جلوگیری کنند. باز هم این را بگذارید در کنار اینکه ایران، قاعده خود در تنگه را معرفی نکرده است. قرار بر این بود که از این بعد، تنگه هرمز، ابزار فشردن گلوی اقتصاد آمریکا و حتی جهان در مقابل هرگونه تهدید، تحریم و تشدید فشارِ جدید باشد. نتیجه: روندِ پیش رو، مطلوب به نظر نمیرسد. نگران کننده است! این روند مجددا ایران را در وضعیت خشکی منابع ارزی، تشدید فشار تحریمی و حتی سایه جنگ قرار میدهد. یکپا نگه داشتن ایران در فضای مذاکراتی، فضای بازیِ آمریکاست که قواعد آن را خوب بلد است. این فضا، برای ایران کشنده است. این را هم در نظر بگیرید که آمریکا به هیچ وجه خواهان شروع مجدد جنگ نیست. شاخص ها این را نشان میدهند. لذا، بازتعریف قواعد توسط ایران کاملا شدنی است. اما چه باید کرد؟ قواعد آتش بس موقت با اعلام محاصره دریایی کاملا نقض شده است. در چنین شرایطی پذیرش نسبت به تداوم مذاکرات و حتی عدم تکذیب سخنان مقامات آمریکایی (که خطِ روایی را دست گرفته اند و پشت سر هم بیان می کنند که مذاکرات در روزهای آتی آغاز میشود) خطایی راهبردی است. ایران باید اعلام کند که تا زمان رفع انسداد دریایی هیچ مذاکره ای انجام نخواهد شد. همچنین ایران باید اعلام کند که اجازه حضور هیچ ناوگان نظامی اروپایی در حوالی تنگه هرمز را نخواهد داد. در کنار این، ایران باید در تنگه، نرخ خروجی را «به شدت» محدود کند. نباید اجازه دهیم ترامپ و ونس با گفتاردرمانی، بازار نفت را مدیریت کنند. اکنون بازار فیزیکی نفت در معرض انفجار است اما بازار آتی با خوش بینی، به دهان ترامپ و ونس نگاه می کند و تصور می کند تا دو هفته آینده، نفتِ تازه به بازار روانه می شود. این ابزار از دست آمریکا باید گرفته شود. تعلل در اعلام رژیم جدید تنگه هرمز خطایی نابخشودنی است. میدانیم که اختلاف نظر در این زمینه وجود دارد اما آقایان زودتر به جمع بندی برسید. تصویب قانون توسط مجلس نیز می تواند یک کارت بازی باشد. اگر در داخل یک پایه گذاری قوی انجام نشود آقایان مذاکره کننده با دست خالی در مذاکرات حاضر خواهند شد.#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۶:۵۷